LOGINดีเดย์....ตอนนี้ผมกำลังส่งนิ้วเข้าไปให้ความสุขกับรวงข้าว มองดูสีหน้าของเธอผ่านกระจกมันทำให้เห็นว่าเธอเสียวขนาดไหน จนเธอทนไม่ไหวสักพักนิ้วมือของผมก็เปียกชุ่มไปด้วยน้ำของเธอ เธอเสร็จไปแล้วครับเสร็จคานิ้วของผม แต่นี่มันแค่จุดเริ่มต้นของคืนนี้"อื้มมมมม เดย์ มันแสบไม่เอานิ้วแล้วได้มั้ย""แล้วจะเอาอะไร
รวงข้าว.....วันนี้เป็นวันที่ฉันไม่คิดไม่ฝันว่าจะมีนั่นคืองานแต่งงานค่ะ ฉันคิดว่าไม่ต้องมีก็ได้เพราะอยู่ด้วยกันมานานแล้ว ลูกก็มีตั้ง6คนมาแต่งกันตอนนี้บอกตรงๆ ว่าเขินค่ะอันที่จริงเดย์เคยขอฉันแต่งงานมาแล้วหลายครั้งแต่ฉันเลี่ยงมาตลอดเลยค่ะ เพราะมันเสียเวลาจัดงานไหนจะตัดชุดแจกการ์ดทำของชำร่วยอีกสาระพัด
"อย่ามาโกหก ถ้าไม่มีละใครที่หอมแก้มเดย์เมื่อวานที่ห้องทำงาน""หอมแก้ม??? ""ใช่ น้องเดมีเดลี่บอกว่ามีผู้หญิงหอมแก้มเดย์ ฮือออออ ถ้าเบื่อก็บอกกันตรงๆ จะเลิกก็แค่พูดมา ทำไมต้องพาผู้หญิงคนใหม่มาที่นี่และให้ลูกเจออีก ฮืออออ ใจร้ายไม่เคยเปลี่ยนเลย ข้าวนึกว่าเดย์จะเป็นสามีเป็นพ่อดีได้ แต่ตอนนี้ข้าวคิดว่าข
รวงข้าวเวลาผ่านไป เด็กแฝดสี่ตอนนี้ก็ครบ1ขวบแล้วค่ะส่วนลูกสาวทั้งสองก็5ขวบกว่าๆ ซนกันสุดๆ ทั้งพี่ทั้งน้อง พอน้องๆ เริ่มเดินได้พี่สาวก็ดีใจพาจูงมือเดินไปทั่วบ้านล้มบ้างเป็นบางครั้งเพราะยังเดินไม่คล่อง ดีที่มีพีเลี้ยงเดินตามเพราะถ้าดูคนเดียวคงไม่ไหวตั้ง6คน มาคิดๆ ดูฉันมีลูกถึงหกคนเลยเหรอ ฉันไม่ได้ฝันไ
รวงข้าว...คืนนั้นหลังจากพาลูกๆ เข้านอนกันเรียบร้อยทั้งน้องเดมี่เดลี่ และแฝดน้อยทั้งสี่คน เขาก็จูงมือฉันเข้าห้องพอประตูปิดปุ๊บเขาก็จู่โจมทันทีโดยที่ฉันไม่ทันตั้งตัว เขากอดฉันจากทางด้านหลัง มือลูบไล้ไปทั่วร่างกาย พร้อมกับจูบไซร้ตรงซอกคอและกัดลงไปเบาๆ ให้ฉันรู้สึกสยิว เราไม่ได้มีะไรกันมาหลายเดือนแล้วค
หลายวันต่อมารวงข้าว .....ฉันพาน้องเดมี่กับเดลี่มาเยี่ยมแม่ครูค่ะ และมาเลี้ยงอาหารกลางวันให้กับน้องๆ ด้วย ท่านบอกว่าดีใจที่ฉันไม่ลืมที่นี่ ฉันจะลืมที่นี่ได้ยังไงคะถ้าไม่มีแม่ครูชีวิตจะเป็นยังไง ฉันเล่าเรื่องกันตาให้แม่ครูฟังค่ะ ท่านก็ได้แต่พยักหน้ารับรู้ ท่านไม่คิดว่ากันตาจะกล้าทำอะไรแบบนี้ส่วนเรื่
"แล้วคุณหายไปไหนมา คุณทิ้งลูกทิ้งผัวไปตั้งกี่ปีคุณเคยรู้บ้างไหมว่าเมื่อก่อนม่านไหมลำบากมากแค่ไหน เธอกลายเป็นคนใบ้พูดไมไ่ด้มาเกือบยี่สิบปีเธอเหมือนคนตัวคนเดียวไม่มีพ่อไม่มีแม่""ฉันตามหาแกมาตลอดหลายสิบปีแต่ฉันไม่รู้ว่าพ่อของแกพาแกย้ายไปอยู่ไหนจนกระทั่งฉันรู้ว่าลูกสาวของฉันเธอเป็นภรรยาของคุณ""อ่อเพิ่
"ได้ค่า/ได้ค่า/ได้ค่า" จากนั้นผมก็ประชุมต่อโดยมีลูกสาวทั้งสามคนนั่งอยู่ด้วยเพราะแกไม่ยอมลุกไปไหนแม้การประชุมเป็นไปด้วยความทุลักทุเลเล็กน้อยเพราะเด็กๆจะคอยถามโน่นนั่นนี่อยู่ตลอดแต่ผมก็ตอบพวกแกนะผมไม่เคยดุหรือว่าให้ลูกเลยเวลาแกถามหรือสงสัยอะไรถึงแม้ว่าตอนนั้นผมจะยุ่งหรือไม่ว่างหรือทำอะไรอยู่ก็ตามเพราะ
เวลาต่อมา......."บอสครับได้เวลาเข้าประชุมแล้วครับ" พี่เจษที่ตอนนี้มาทำหน้าที่เลขาส่วนตัวของผมได้เข้ามาเรียกที่ห้องเพราะคงจะได้เวลาประชุมแล้ว คือผมจะเรียกประชุมเดือนละครั้งเพื่อติดตามและแก้ไขปัญหาต่างๆที่เกิดขึ้นภายในองค์กรเพราะเราทำงานด้านบริการซึ่งตอนนี้ผมมีโรงแรมในเครือรวมแล้วก็หลายแห่งซึ่งผู้จัด
สามปีต่อมา....ตอนนี้ผมกลับมาเดินได้แล้วนะครับซึ่งใช้เวลาไม่นานเพราะได้กำลังใจจากลูกจากเมียรวมถึงพ่อของผมด้วยที่คอยเป็นกำลังใจให้ผมคอยหาหมอเก่งๆมารักษาจนผมสามารถกลับมาเดินได้อีกครั้งหลังจากรักษาตัวจนกลับมาเดินได้ผมก็กลับมาตั้งใจบริหารงานที่โรงแรมส่วนม่านไหมก็มีหน้าที่เลี้ยงลูกอยู่ที่บ้าน พอกลับมาเด







