แชร์

บทที่ 87

ผู้เขียน: ดอกอ้อลู่ลม
last update วันที่เผยแพร่: 2025-07-01 16:14:31
ดีเดย์......

ตอนนี้ผมกำลังนอนจ้องหน้าแม่ของลูก เธอหลบสายตาของผม ไม่รู้ว่าอายที่ต้องมานอนเตียงเดียวกั
อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป
บทที่ถูกล็อก

บทล่าสุด

  • เมียใบ้บำเรอรัก   บทที่ 121

    ดีเดย์....ตอนนี้ผมกำลังส่งนิ้วเข้าไปให้ความสุขกับรวงข้าว มองดูสีหน้าของเธอผ่านกระจกมันทำให้เห็นว่าเธอเสียวขนาดไหน จนเธอทนไม่ไหวสักพักนิ้วมือของผมก็เปียกชุ่มไปด้วยน้ำของเธอ เธอเสร็จไปแล้วครับเสร็จคานิ้วของผม แต่นี่มันแค่จุดเริ่มต้นของคืนนี้"อื้มมมมม เดย์ มันแสบไม่เอานิ้วแล้วได้มั้ย""แล้วจะเอาอะไร

  • เมียใบ้บำเรอรัก   บทที่ 120

    รวงข้าว.....วันนี้เป็นวันที่ฉันไม่คิดไม่ฝันว่าจะมีนั่นคืองานแต่งงานค่ะ ฉันคิดว่าไม่ต้องมีก็ได้เพราะอยู่ด้วยกันมานานแล้ว ลูกก็มีตั้ง6คนมาแต่งกันตอนนี้บอกตรงๆ ว่าเขินค่ะอันที่จริงเดย์เคยขอฉันแต่งงานมาแล้วหลายครั้งแต่ฉันเลี่ยงมาตลอดเลยค่ะ เพราะมันเสียเวลาจัดงานไหนจะตัดชุดแจกการ์ดทำของชำร่วยอีกสาระพัด

  • เมียใบ้บำเรอรัก   บทที่ 119

    "อย่ามาโกหก ถ้าไม่มีละใครที่หอมแก้มเดย์เมื่อวานที่ห้องทำงาน""หอมแก้ม??? ""ใช่ น้องเดมีเดลี่บอกว่ามีผู้หญิงหอมแก้มเดย์ ฮือออออ ถ้าเบื่อก็บอกกันตรงๆ จะเลิกก็แค่พูดมา ทำไมต้องพาผู้หญิงคนใหม่มาที่นี่และให้ลูกเจออีก ฮืออออ ใจร้ายไม่เคยเปลี่ยนเลย ข้าวนึกว่าเดย์จะเป็นสามีเป็นพ่อดีได้ แต่ตอนนี้ข้าวคิดว่าข

  • เมียใบ้บำเรอรัก   บทที่ 118

    รวงข้าวเวลาผ่านไป เด็กแฝดสี่ตอนนี้ก็ครบ1ขวบแล้วค่ะส่วนลูกสาวทั้งสองก็5ขวบกว่าๆ ซนกันสุดๆ ทั้งพี่ทั้งน้อง พอน้องๆ เริ่มเดินได้พี่สาวก็ดีใจพาจูงมือเดินไปทั่วบ้านล้มบ้างเป็นบางครั้งเพราะยังเดินไม่คล่อง ดีที่มีพีเลี้ยงเดินตามเพราะถ้าดูคนเดียวคงไม่ไหวตั้ง6คน มาคิดๆ ดูฉันมีลูกถึงหกคนเลยเหรอ ฉันไม่ได้ฝันไ

  • เมียใบ้บำเรอรัก   บทที่ 117

    รวงข้าว...คืนนั้นหลังจากพาลูกๆ เข้านอนกันเรียบร้อยทั้งน้องเดมี่เดลี่ และแฝดน้อยทั้งสี่คน เขาก็จูงมือฉันเข้าห้องพอประตูปิดปุ๊บเขาก็จู่โจมทันทีโดยที่ฉันไม่ทันตั้งตัว เขากอดฉันจากทางด้านหลัง มือลูบไล้ไปทั่วร่างกาย พร้อมกับจูบไซร้ตรงซอกคอและกัดลงไปเบาๆ ให้ฉันรู้สึกสยิว เราไม่ได้มีะไรกันมาหลายเดือนแล้วค

  • เมียใบ้บำเรอรัก   บทที่ 116

    หลายวันต่อมารวงข้าว .....ฉันพาน้องเดมี่กับเดลี่มาเยี่ยมแม่ครูค่ะ และมาเลี้ยงอาหารกลางวันให้กับน้องๆ ด้วย ท่านบอกว่าดีใจที่ฉันไม่ลืมที่นี่ ฉันจะลืมที่นี่ได้ยังไงคะถ้าไม่มีแม่ครูชีวิตจะเป็นยังไง ฉันเล่าเรื่องกันตาให้แม่ครูฟังค่ะ ท่านก็ได้แต่พยักหน้ารับรู้ ท่านไม่คิดว่ากันตาจะกล้าทำอะไรแบบนี้ส่วนเรื่

  • เมียใบ้บำเรอรัก   บทที่ 7

    เจ้าสมุทร...ก๊อก ก๊อก ก๊อกก๊อก ก๊อก ก๊อกก๊อก ก๊อก ก๊อก เสียงเคาะประตูที่ดังขึ้นหลายต่อหลายครั้งทำให้ผมต้องเงยหน้าขึ้นไปมองประตู แต่ถามว่าผมลุกไปเปิดไหม...ก็ไม่แอร๊ดดดดด สักพักเสียงประตูเปิดออกอย่างช้าๆคล้ายกับว่าคนเปิดพยายามที่จะไม่ทำเสียงดังแต่ผมก็ได้ยินตั้งแต่เคาะแล้วล่ะแค่ขี้เกียจลุกไปเปิดก็เ

  • เมียใบ้บำเรอรัก   บทที่ 6

    ม่านไหม...ฉันก้มหน้าเดินตามพี่แม่บ้านมาถึงห้องรับแขกและพอฉันเงยหน้ามองขึ้นมาก็เจอกับสายตาคมคู่หนึ่งที่จับจ้องมาที่ฉัน เขาเอาแต่มองมองอยู่แบบนั้นมองตั้งแต่หัวจรดเท้าก่อนจะหันกลับไปเหมือนก่อนหน้านี้เขาไม่ได้มอง"ม่านเอ้ยเดี๋ยวหนูช่วยพาลูกชายลุงไปที่เรือนเล็กทีนะลูก" ฉันพยักหน้ารับคำก่อนจะเดินไปลากกระ

  • เมียใบ้บำเรอรัก   บทที่ 5

    ม่านไหม..."ว่าไงนะ...ตาเจ้าบอกจะยังไม่กลับบ้านตอนนี้งั้นเหรอ อ่อเขาพักอยู่ที่โรงแรมใช่ไหม อืม อืมดีแล้วล่ะ งั้นก็ไม่เป็นไรแค่ฉันรู้ว่าเขาถึงเมืองไทยแล้วฉันก็สบายใจถ้าตาเจ้าอยากกลับบ้านมาตอนไหนก็ให้เขากลับมาเองก็แล้วกัน" น้ำเสียงของคุณท่านที่คุยโทรศัพท์กับคนขับรถที่ท่านให้ไปรับคุณเจ้าสมุทรที่สนามบิน

  • เมียใบ้บำเรอรัก   บทที่ 4

    เจ้าสมุทร...ผมนั่งเซ็งอยู่บนรถแล้วมองออกไปนอกหน้าต่างมองดูสภาพบ้านเมืองที่ผมจากไปนานหลายสิบปี หึ สิบห้าปีแล้วสินะที่ผมไม่ได้กลับมาประเทศไทยหลังจากที่แม่ผมเสียผมก็ย้ายไปอยู่กับปู่กับย่าที่อเมริกาทันทีเพราะทำใจไม่ได้ที่ต้องอยู่ที่นี่อยู่ในบ้านหลังที่เคยมีความทรงจำทั้งดีและร้าย "คุณเจ้าสมุทรจะกลับบ้า

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status