ตอนที่ 8 ถ้าอยากได้ต้องจ่ายเท่าไหร่

สายป่านจะดื่มต่ออีก แต่กิตติยศไม่ให้ดื่มแล้ว เพราะกลัวว่าเธอจะเมามากไปกว่านี้

“ป่าน!!  พอแล้วๆ  เธอเมาแล้วเนี่ย เดี๋ยวก็ได้อ้วกบนรถพี่เหมือนเมื่อคราวก่อนอีก พี่ไม่ไหวนะ..บอกเลย” กิตติยศทำหน้าดุใส่น้องสาว เพราะยัยสายป่วนเมาทีไรเป็นต้องอ้วกทุกที  เธอยิ้มตาหยีให้พี่ชาย พลางลุกขึ้นยืน เซ ๆ นิดหน่อย

“เคๆๆ พอก็ได้ ..งั้นพี่เช็คบิลแล้วไปรอที่รถเลยละกัน ป่านไปเข้าห้องน้ำแป๊บ แล้วเดี๋ยวตามไป” คนตัวเล็กบอกเสียงอู้อี้ ยืนโงนเงน

“ไหวป่าววะเนี่ย .. ให้พี่ไปเป็นเพื่อนมั้ย” กิตติยศถามน้องสาวด้วยความเป็นห่วง

“โอ้ยย .. ไม่ขนาดนั้นหรอกพี่ยศ ป่านไหวน่า ไปละ ๆ ปวดฉี่” กิตติยศเรียกพนักงานเพื่อเช็คบิล ส่วนสายป่านเดินเลี่ยงไปอีกทางเพื่อไปเข้าห้องน้ำ ระหว่างทางเดินเธอต้องเดินผ่านโต๊ะของโจเซฟด้วยพอดี

“สวัสดีครับน้องป่าน” โจเซฟเอ่ยทักคนตัวเล็ก

“อ้อ .. สวัสดีค่ะพี่โจเซฟ”เธอตอบกลับชายหนุ่มตรงหน้า พลางส่งยิ้มหวานให้กับทุกคนที่นั่งอยู่บนโต๊ะนั้น ส่วนแอลตันมองเธอตาไม่กระพริบ เขารีบปล่อยแขนที่โอบกอดสองสาวที่นั่งอยู่ข้าง ๆ ลงอย่างอัตโนมัติ .. โอ้โห!! เห็นไกลๆ ว่าสวยแล้ว นี่เห็นใกล้ๆ ยิ่งสวยหนักกว่าเดิมอีก

“วันนี้มาทำงานหรือครับ” โจเซฟถามสาวสวยตรงหน้า

 “อ๋อ..วันนี้ป่านไม่ได้ทำงานหรอกค่ะ พอดีมาทานข้าว กำลังจะกลับพอดีค่ะพี่โจเซฟ ถ้างั้นป่านขอตัวก่อนนะคะพี่” เธอตอบกลับชายหนุ่มแล้วยิ้มหวานให้ทุกคนเช่นเคย หลังจากเธอเดินพ้นจากโต๊ะไป แอลตันก็ลุกขึ้นจากโต๊ะทันที โจเซฟรีบรั้งข้อมือของไอ้เสือร้ายเพื่อนของเขาไว้ทันที

“อ๊ะๆ .. ไอ้เสือร้าย มึงจะไปไหน กูรู้นะ มึงจะตามน้องป่านไปใช่ไหม” โจเซฟถาม และยึดข้อมือของเพื่อนไว้ไม่ยอมปล่อย

“กูจะไปเยี่ยว มึงสงสัยอะไรอีกมั้ย? ปล่อยกูได้ยัง หรือให้กูเยี่ยวตรงโต๊ะนี้ได้เลย” แอลตันตอบพลางทำท่าจะรูดซิบกางเกง ทำให้โจเซฟรีบปล่อยข้อมือแกร่งนั้น

“เออๆ มึงจะไปเยี่ยวกูก็ไม่ว่าหรอก แต่อย่าได้ริไปทำอะไรน้องป่านนะเว้ย เห็นตัวเล็ก ๆ แบบนั้นน่ะ ไม่ธรรมดานะตัวจี๊ดเลยนะนั่นน่ะ” โจเซฟเตือนเพลย์บอยหนุ่ม แอลตันยิ้มมุมปาก รีบเดินตามร่างบางไปในทันที

“เฮ้ย..อะไรอ่า.. ห้องน้ำไม่ว่างเลยเหรอเนี่ย ฉี่จะแตกละ ไปขึ้นชั้นบนดีกว่า” คนตัวเล็กเปลี่ยนเป้าหมายใหม่เป็นห้องน้ำโซนผับด้านบน ถึงมันจะมืดไปนิด แต่เธอก็ค่อนข้างชินทาง เพราะมาทำงานที่นี่บ่อย ๆ หลังจากทำธุระเสร็จแล้ว ระหว่างที่เธอกำลังเดินกลับนั้น .. ปึ่ก!! เธอเดินชนเข้ากับอกแกร่งของใครบางคนจนเซถลาเกือบล้ม ร่างนั้นเอื้อมมือเข้ามารับร่างเล็กไว้ในอ้อมกอด และรั้งเข้าหาร่างแกร่งในทันที

“อืมมม .. ทั้งนุ่ม ทั้งหอม” แอลตันกอดร่างนุ่มนิ่มนั้นไว้ไม่ยอมปล่อย จังหวะนั้นใบหน้าสวยของเธอก็เงยหน้าขึ้นมา จนจมูกของเธอชนกับจมูกของชายหนุ่มพอดิบพอดี เธอเบิกตากว้างด้วยความตกใจ ริมฝีปากหนาประกบจูบริมฝีปากบางนั้นทันที ลิ้นร้อนสอดเข้าไปในโพรงปากนุ่มนิ่มเพื่อควานหาความหวาน กลิ่นและรสของไวน์ชั้นดีที่ต่างฝ่ายต่างดื่มกันมาทำให้รสจูบนั้นมีรสชาติมากยิ่งขึ้นอีกเท่าตัว

“หวานจัง .. อื้มๆๆ” เสียงครางต่ำในลำคอของเพลย์บอยหนุ่มบ่งบอกถึงความพึงพอใจ คนตัวเล็กตัวอ่อนระทวยไปกับรสสัมผัสแปลกใหม่นั้น เธอใจเต้นแรงและตื่นเต้นมาก กับจูบแรกของเธอ หลังจากที่แอลตันจูบคนตัวเล็กอย่างอ่อนหวาน นุ่มนวลจนทำให้เธอเคลิบเคลิ้ม ลืมทุกอย่างไปจนหมดสิ้น มารู้สึกตัวอีกทีก็ตอนที่ฝ่ามือหนากำลังลูบไล้ปลีน่องสวยนั้นอยู่ แล้วทำท่าจะลูบสูงขึ้นมาเรื่อย ๆ   มือเรียวสวยของเธอก็รีบจับมือแกร่งของอีกฝ่ายออกทันที พร้อมกับถอนริมฝีปากบางออกจากจากริมฝีปากหนาของชายหนุ่ม แอลตันถอนหายใจ ครางต่ำอย่างรู้สึกเสียดาย คนตัวเล็กที่ยังอยู่ในวงแขนแกร่งของชายหนุ่มดิ้นดุ๊กดิ๊ก

“คุณ ปล่อยฉันนะ ฉันบอกให้ปล่อยไง .. อุ้ย!!” สายป่านร้องออกมาอย่างตกใจ เมื่อชายหนุ่มรูปหล่อตรงหน้าไม่ยอมปล่อย แถมยังกอดเธอแน่นกว่าเดิมเสียอีก เขาก้มต่ำลงมาจนสายป่านเห็นใบหน้าหล่อนั้นอย่างชัดเจน ดวงตาสีทองของเขาจ้องมาที่หน้าเรียวสวยของเธอ ริมฝีปากหนาจูบเลาะไปตามริมฝีปากบางอีกครั้งอย่างอ้อยอิ่งเย้ายวน สายป่านถึงกับชะงัก ทำอะไรไม่ถูกไปชั่วขณะหนึ่ง

“อื้อๆๆ .. อุนๆๆ อ่อยอั๋น” เธอร้องเสียงอู้อี้ แล้วดิ้นเต็มแรงจนหลุดจากอ้อมกอดของชายหนุ่ม เธอเซเล็กน้อยแต่สักพักก็ทรงตัวได้

“คุณ.. เป็นบ้าอะไรเนี่ย มาถึงก็มาจูบเอาจูบเอา เห๊อะ!” คนตัวเล็กเอ่ยน้ำเสียงดุใส่ชายหนุ่มรูปหล่อตรงหน้า ส่วนเขายืนยิ้มมุมปากอย่างเจ้าเล่ห์

“ถ้าผมอยากได้คุณ ผมต้องจ่ายเท่าไร บอกมาเลย ผมพร้อมเปย์”แอลตันพูดพลางส่งสายตาแสดงออกถึงความต้องการอย่างเต็มเปี่ยมไปที่คนตัวเล็ก

“หืมมมม ... นายนี่มัน !!!” คนตัวเล็กร่างสั่นเป็นเจ้าเข้าด้วยความโกรธ “ฉันไม่ได้ขายตัวย่ะ!! ถ้าหิวโหยมากนักล่ะก็นะ โน่น!!.. ไปบอกพี่โจเซฟให้เขาหาให้โน่น ถอยไปเดี๋ยวนี้เลย”เธอตะคอกชายหนุ่มด้วยความเดือดดาล ตอนนี้ท้องไส้เธอปั่นป่วนไปหมด เธอคิดว่าเธออาจจะโมโหมากไปหน่อย ลมเลยเหมือนจะตีขึ้นหรือเปล่า

“จะให้ผมเชื่อว่าคุณรับงานเอ็นเตอร์เทนอย่างเดียวงั้นเหรอ บอกตามตรงเลยนะ ว่าไม่เชื่อ” แอลตันยังไม่หยุดยียวนกวนประสาทคนตัวเล็กตรงหน้า ร่างแกร่งเดินเข้าประชิดร่างเล็กนั้นอีกครั้ง เขาเห็นคนตัวเล็กกำลังโกรธจัด เธอยืนสั่นเหมือนหนูกลัวแมว เห็นแล้วเขาก็ยิ่งขำ

“คุณจะเชื่อไม่เชื่อมันเรื่องของคุณ อย่าเข้ามาใกล้ฉัน ถอยไปเดี๋ยวนี้ ” คนตัวเล็กเงยหน้าขึ้นสบดวงตาสีทองนั้นอย่างไม่เกรงกลัว ส่วนอีกฝ่ายก็ไม่คิดจะทำตาม ใบหน้าหล่อก้มต่ำลงมาทำท่าจะจูบเธออีกครั้ง

“ย่อมได้...จะเอาแบบนี้ใช่ป่ะ โอเค๊!! .. ฉันเตือนคุณแล้วนะ” สายป่านยิ้มหวานให้เขาอีกครั้ง เมื่อริมฝีปากหนาแตะลงที่ริมฝีปากบางของเธอ … นั่นแหละ อืมมม... ดี หล่อนคิดในใจ ใกล้แล้ว.. อีกนิดเดียว ..

“อุ๊บ..อ๊วกกกกกกกกกก” ร่างเล็กโอบกอดร่างสูงตรงหน้าแน่น ๆ พร้อมกับโก่งคออ้วกเน้น ๆ ไปยังชุดหล่อของชายหนุ่มเต็มรัก กลิ่นตลบอบอวลไปหมด

“เห้ย .. อะไรวะเนี่ย ..เธอนี่มัน!!!” เขาทำหน้าเหยเกพลางเอามือปิดจมูก คนตัวเล็กหัวเราะเหมือนคนบ้า

“ฮ่าๆๆๆๆ เห้อ.. เอ้า!!!..ก็ฉันเตือนคุณแล้วไง ช่วยไม่ได้ ไปล่ะ ..บาย” คนตัวเล็กเดินไปหัวเราะไปอย่างสาแก่ใจ

“อืมม.. ได้อ้วกแล้วสบายใจ รู้สึกดี๊ดี จะได้ไม่ไปอ้วกบนรถให้พี่ยศด่าเอา” ร่างเล็กรีบเดินไปที่ลานจอดรถอย่างอารมณ์ดีเป็นที่สุด