Share

บทที่ 47

Author: SixFourTwo
last update Petsa ng paglalathala: 2026-07-24 21:31:19
สายลมพัดผ่านเส้นผมยาวสีดำเบา ๆ ขณะทอดมองผืนน้ำกว้างใหญ่เบื้องหน้า

ฉางเหยียนยืนอยู่ไม่ไกล เขาปล่อยให
Patuloy na basahin ang aklat na ito nang libre
I-scan ang code upang i-download ang App
Locked Chapter

Pinakabagong kabanata

  • เมื่อฉันต้องเป็นดวงใจของเหล่าสัตว์อสูร   บทที่ 200

    “คุณ...” ลู่หลินเม้มริมฝีปาก ก่อนจะรวบรวมความกล้าถามออกไป “คุณจะไม่ไปส่งฉันหน่อยเหรอ” เฟยหลงมองนางนิ่ง ๆ “ข้าจะไปส่งหรือไม่... มันก็ไม่ต่างกันหรอก” “มันต่างกันสิ!” คำตอบของเธอดังขึ้นแทบจะทันที เฟยหลงนิ่งไปเล็กน้อย แล้วถามกลับด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย “เจ้าบอกข้าได้หรือไม่ว่ามันต่างกันอย่างไร”

  • เมื่อฉันต้องเป็นดวงใจของเหล่าสัตว์อสูร   บทที่ 199

    โถงตำหนักเทพ เฟิงอวี่และซือเยี่ยยืนรออยู่ด้วยความร้อนใจ หลังจากเดินทางมาถึง พวกเขาก็แทบไม่อาจอยู่นิ่งได้ แม้จะได้รับข่าวว่าลู่หลินปลอดภัยดี แต่ตราบใดที่ยังไม่ได้เห็นนางด้วยตาตัวเอง ความกังวลในใจก็ยังไม่อาจคลี่คลาย ไม่นานนัก ร่างสูงสง่าของเฟยหลงก็ปรากฏขึ้นตรงทางเดิน เฟิงอวี่ก้าวออกไปข้างหน้าทันที

  • เมื่อฉันต้องเป็นดวงใจของเหล่าสัตว์อสูร   บทที่ 198

    “อื้อ...” ลู่หลินขยับตัวอย่างงัวเงีย ก่อนจะพบว่าตนเองยังอยู่ในอ้อมกอดของเฟยหลงเช่นเดิม เมื่อสัมผัสได้ถึงแรงขยับในอ้อมแขน เฟยหลงก็กระชับวงแขนรอบเอวของนางแน่นขึ้นอีกเล็กน้อย ลู่หลินหันกลับไปมอง ก็เห็นว่าเขายังคงหลับตาอยู่ ใบหน้าซบอยู่กับลาดไหล่ของเธอ ราวกับยังไม่คิดจะปล่อยให้เธอลุกไปไหนง่าย ๆ “คุณ

  • เมื่อฉันต้องเป็นดวงใจของเหล่าสัตว์อสูร   บทที่ 197

    “ฉันไม่อยากเป็นภาระของใครอย่างเดียวนี่ การที่ฉันทำอะไรได้บ้าง มันทำให้ฉันรู้สึกว่าตัวเองยังมีค่าพอที่จะยืนอยู่ตรงนี้” เฟยหลงไม่ได้พูดอะไรต่อในทันที เขามองดวงตากลมโตของนาง ก่อนยกมือขึ้นแตะศีรษะเบา ๆ “ลู่หลิน” “หืม?” “หากวันหนึ่งเจ้าไม่สามารถปรุงยาได้อีก เจ้าคิดว่าตัวเองจะหมดคุณค่าไปด้วยหรือ” ลู่

  • เมื่อฉันต้องเป็นดวงใจของเหล่าสัตว์อสูร   บทที่ 196

    ณ พระราชวังเงาจันทร์ บรรยากาศภายในโถงบัลลังก์เต็มไปด้วยความตึงเครียด “เรียนองค์ราชา... ท่านผู้อาวุโสสูงสุดส่งข้ามาแจ้งข่าวว่า ท่านลู่หลินพำนักอยู่ที่ตำหนักเทพเมืองดาราขอรับ” ผู้ส่งสารจากตำหนักเทพเมืองดารารีบรายงานทันทีที่มาถึงพระราชวังเงาจันทร์ หลังใช้เวลาเดินทางติดต่อกันถึงห้าวัน ฉางเหยียนที่นั

  • เมื่อฉันต้องเป็นดวงใจของเหล่าสัตว์อสูร   บทที่ 195

    ปัง! แรงกระแทกทำให้เขาถอยหลังไปสองก้าว แต่ยังคงยืนหยัดได้อย่างมั่นคง เสียงเชียร์จากผู้ชมดังขึ้น “ดี! โจมตีต่อเลย!” “เผ่าจระเข้ต้องชนะอยู่แล้ว!” ลู่หลินกำมือแน่นโดยไม่รู้ตัว “เขาโจมตีเร็วมากเลย!” เฟยหลงนั่งพิงพนักเก้าอี้อย่างสงบ “อืม” บนลานประลอง ชายเผ่าจระเข้ไม่เปิดโอกาสให้คู่ต่อสู้ได้ตั้งต

Higit pang Kabanata
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status