รักต่างสายพันธุ์

[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]

Part : การจากลา

--------------------------------------------------------------------------

ทุกคนมีสัตว์เลี้ยงแสนรักกันไหมคะ เราเชื่อว่าหลายคนคงเคยมีหรือยังมีพวกเขาอยู่ในชีวิต ซึ่งมีกฎอยู่ข้อหนึ่งที่เราจะรู้กันดี ว่าพวกเขามีอายุไขที่สั้นกว่ามนุษย์อย่างเรา ๆ

นั่นหมายความว่าเรายอมรับตั้งแต่แรกที่จะมองดูพวกเขาจากไป ในช่วงเวลาชีวิตของมนุษย์ที่ยาวนานกว่า แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่ใช่ว่าเราจะทำใจกับความเสียใจนี้ได้โดยง่ายหรอกนะ เพราะเมื่อวันนั้นมาถึงจริง ๆ เราไม่สามารถคาดเดาความเสียใจที่จะเกิดขึ้นได้เลย

ครืดด~

“โรงพยาบาลสัตว์เพื่อคุณนะคะ หมอจะโทรมาแจ้งข่าวอาการน้องทั้งสองตัวค่ะ”

“น้องเป็นไงบ้างคะ?”

“อาการของน้องหมาเริ่มดีขึ้นแล้วนะคะ เมื่อกี้หมอฉีดยาแก้ปวดไปให้น่าจะลดความเจ็บปวดได้บ้าง ส่วนน้องแมวอาการทรุดตัวลงไม่ค่อยดีเท่าไหร่ค่ะ อยากให้เจ้าของเผื่อใจไว้นะคะ”

“ฮึก ฝากน้องด้วยนะคะคุณหมอ ค่ารักษาเท่าไหร่ยินดีจ่ายค่ะ”

มันคงเป็นความผิดของฉันเองที่ไม่ยอมปิดประตูบ้านให้สนิท ไม่งั้นไซแอนท์กับส้มส้มคงไม่พากันวิ่งออกไปนอกบ้านแล้วโดนรถชนแบบนั้น

“ฮึก...”

โรงพยาบาลสัตว์...

ณ เวลานี้ที่โรงพยาบาลสัตว์ ภายในกรงของไซแอนท์ เขาสามารถมองเห็นได้รอบบริเวณ แต่บริเวณโดยรอบนั้นกลับมองไม่เห็นแมวส้มที่เป็นน้องสาวต่างสายพันธุ์ของเขา

‘ส้มส้มอยู่ไหน?’

“ตื่นแล้วเหรอ เป็นยังไงบ้างน้องไซแอนท์ หมอขอดูอาการหน่อยนะ...”

หมาใหญ่ครางเสียงออกมาแผ่วเบาด้วยความเจ็บปวด ใจก็อยากจะพูดเป็นภาษาคนให้หมอเข้าใจ เพราะอยากจะถามหาน้องสาวของเขา

“คุณหมอคะ! แมวช็อคค่ะ”

“โอเค เดี๋ยวคุณหมอไปดูอาการน้องก่อนนะ”

‘ส้มส้ม น้องสาวผมใช่ไหม?’

โฮ่ง!

แม้ว่ามนุษย์เราจะฟังภาษาสัตว์ไม่เข้าใจ แต่กลับกันสัตว์นั้นฟังภาษาคนรู้เรื่องโดยไม่ต้องใช้ g****e ทานเสลด และไม่จำเป็นต้องเข้าโรงเรียนฝึกสอนภาษาใด ๆ

โฮ่ง! ‘ส้มส้ม!’

โฮ่ง! ‘ส้มส้ม!’

ไซแอนท์เห่าเสียงดังขึ้น เพื่อเรียกหาน้องสาวที่เขาเป็นห่วง เขากลัวว่าเธอจะได้รับความเจ็บปวดอย่างสาหัส เพราะภาพสุดท้ายที่เขามองเห็นเธอนอนนิ่งอยู่ข้าง ๆ บนท้องถนน ภาพนั้นมันยังคงติดตา

ภายในห้องตรวจ...

เวลานี้แมวน้อยแสนซนนอนนิ่งเหมือนผัก เธอไม่ได้สติเพราะได้รับบาดเจ็บสาหัสจากการถูกกระแทกอย่างรุนแรง อาการของเธอแย่ลงเลื่อย ๆ ตั้งแต่ถูกส่งตัวเข้ามาถึงที่โรงพยาบาลในช่วงเช้า

“เฮ้อ แบบนี้ไม่ลอดแน่ โทรบอกเจ้าของเลย”

คุณหมอยุติการรักษาเพราะสิ้นสุดหนทางแล้วจริง ๆ จึงคิดว่าโทรตามเจ้าของมาดูใจคงเป็นทางเลือกสุดท้ายที่ควรทำในวินาทีนั้น เพราะหากยังฝืนรักษาต่อแมวน้อยอาจจะทนความเจ็บปวดไม่ไหว และช็อคเสียชีวิตระหว่างการรักษาได้

คุณหมอวางมือจากการรักษาแมวน้อยเมื่อเธอใกล้หมดเวลาในทางโลก เพราะอาการเริ่มรวยริน รอเพียงแค่เธอจากไปอย่างสงบเท่านั้น ซึ่งคาดว่าคงไม่เกินเวลาก่อนฟ้ามืด

โฮ่ง! ‘หมอ’

โฮ่ง! โฮ่ง! ‘น้องสาวผมล่ะ?’

“น้องอาการไม่ดีเลย หมอช่วยเต็มที่แล้วจริง ๆ”

“หมอขอโทษนะ”

หงิงง~ ‘ไม่นะส้มส้ม’

เสียงเห่าของไซแอนท์ดังอยู่เป็นระยะ ก่อนที่เสียงนั้นจะเปลี่ยนเป็นเสียงครางด้วยความเศร้าใจ เขาพยายามที่จะปกป้องเธอจากอันตรายในทุกทาง เช่นอย่างวันนี้ที่ทำ

ส้มส้มเป็นแมวที่ทั้งดื้อและซน นั่นก็เพราะเธออยู่ในช่วงวัยรุ่น อยากรู้ อยากเห็น อยากเที่ยวเล่นไปตามสัญชาตญาณของแมว

แม้จะถูกกักบริเวณจากเจ้าของอยู่หลายครั้ง ถูกพี่หมาอย่างไซแอนท์ดุไม่รู้กี่หน แต่เธอก็ไม่ยอมฟัง หาทุกช่องทางที่จะออกจากบ้านไปเที่ยวเล่นให้ได้ เหมือนอย่างครั้งนี้

แต่ครั้งนี้โชคไม่ดีที่ทั้งสองถูกรถชนในตอนที่แมวน้อยถูกพี่หมาใหญ่ลากกลับบ้าน แม้ไซแอนท์จะระวังทางก่อนเดินข้ามแล้ว แต่รถเจ้ากรรมก็ขับพุ่งชนทั้งคู่บนริมฟุตบาทจนได้รับบาดเจ็บสาหัส

“ส้มส้ม ล่ะคะ?”

“หมอเสียใจด้วยนะคะ น้องเพิ่งจากไปเมื่อกี้นี้เองค่ะ”

“ฮืออ ส้มส้ม”

ประโยคที่หมอพูดบอกกับเจ้าของเมื่อเธอเดินทางมาถึง แต่ไม่ทันดูใจแมวน้อยแสนรัก หมาใหญ่ที่อยู่ในกรงได้ยิน ก็เข้าใจได้ทันทีว่าการจากไปนั้นหมายถึงอะไร

หงิงง~ ‘ฮืออ ส้มส้ม’

ดาวสัตว์ (โลกหลังความตายของสัตว์)

เมื่อสัตว์ทุกชีวิตจากโลกใบเก่าไป พวกเขาจะมาจุติหรือเกิดใหม่ในโลกใบนี้ ด้วยร่างกายที่ต่างออกไปจากเดิม แต่ก็พอคุ้นชิน คุ้นตาอยู่บ้าง

นั่นก็เพื่อให้พวกเขาได้มีชีวิตต่อในอายุไขที่เหลืออยู่ และเลือกเส้นทางของการมีอยู่ ว่าต้องการไปเกิดใหม่เป็นมนุษย์เมื่อสิ้นอายุไข หรือต้องการเป็นพลเมืองของดาวสัตว์อย่างสมบูรณ์

ซึ่งไม่ว่าจะเลือกเส้นทางไหน ทุกทางเลือกก็มีข้อแม้เหมือน ๆ กัน และข้อแม้ที่ว่าจะมีเจ้าหน้าที่มาแจ้งบอกกับผู้เข้าพักใหม่หลังการมาจุติที่ดาวสัตว์ได้สามวัน ซึ่งนี่ก็เรียกว่าเป็นวันแรกของส้มส้ม

คอนโดพักวิญญาณสัตว์...

ร่างของแมวส้มเวลานี้เธอกลายเป็นมนุษย์ถึง90% เธอหลับไหลอยู่บนเตียงนอนภายในห้องพักส่วนตัว สิ่งที่ส้มส้มนำติดตัวมาอยู่ในร่างใหม่นี้ด้วยคงจะเป็นหางสีส้มแสนยาว และหูที่ยังคงบอกชัดว่าเธอคือสายพันธุ์อะไร

“...”

แมวน้อยเริ่มได้สติตื่นขึ้น เธอยังคงมีความทรงจำเกี่ยวกับชาติก่อนที่ได้เป็นแมว ทุกภาพจำยังติดอยู่ในหัวเหมือนว่าเพิ่งผ่านไปเพียงเสี้ยววินาที

และช่วงเวลาต่อจากนี้ไปอีกสามวัน จะเป็นช่วงที่ผู้เข้าพักใหม่เกิดความสับสน มึนงงกับสิ่งที่เกิดขึ้นและสถานที่แปลกตานี้ บางรายอาจนอนร้องไห้อยู่บนเตียงตลอดช่วงสามวัน

(ที่นี่ที่ไหน ไม่ใช่ที่บ้านนี่นา)

แมวน้อยดันตัวขึ้นนั่งอยู่บนเตียง โดยยังไม่ทันสังเกตุเห็นว่าตอนนี้ร่างกายของเธอเปลี่ยนไป รอบห้องเป็นห้องสี่เหลี่ยมคล้ายคอนโดของมนุษย์ มีห้องนั่งเล่นแถมมีห้องน้ำในตัว อำนวยความสะดวกให้กับผู้พักอาศัย

“พี่ไซ ...?” เอ๊ะ! เมื่อกี้เสียงมนุษย์หนิ

“พี่ไซ”

ขวับ! ขวับ!

เธอหันมองซ้ายขวาหูกระดิกไปมาด้วยความสงสัย แต่ก็ไม่เห็นมีมนุษย์เจ้าของเสียงที่พูดตามสิ่งที่เธอพูดออกมาเมื่อครู่

“เสียงมนุษย์ที่ไหนนะ เอ๊ะ? ฉะ...ฉันพูดได้” ส้ม ๆ ก้มหน้ามองลงต่ำ จึงเห็นถึงความเปลี่ยนแปลงที่ต่างออกไป แขน ขา ลำตัว ร่างกายใหม่ที่คล้ายกันกับมนุษย์

“นะ…นี่มันอะไรกัน?”

--------------------------------------------------------------------------

[ติดตามตอนต่อไป] • [Follow the next episode]

• เพิ่มเข้าชั้น • กดหัวใจ • คอมเมนท์ •กดติดตาม และฝากซัพพอร์ตนักเขียนด้วยนะครับ~

sds