เข้าสู่ระบบแชร์
บทที่ 3 ฉันไม่ได้ฝันไปเหรอเนี่ย 3
วันที่เผยแพร่:
2026-07-24 22:16:15ยอดชีวันจดจ้องมองแผ่นหลังของเจฟ ดวงตากลมโตเบิกกว้างด้วยความตกใจ มันดูคล้าย ไม่สิ ! ไม่คล้าย เป็นลายสักรูปนกฟีนิกซ์ จากนั้นภาพทุกอย่างก็ไหลเข้ามาในสมองของเธอ เธออยากจะสลบนอนลงอีกรอบ ลายสักรูปนี้มันเป็นลายสักเดียวกับพระเอกนิยายที่เธอเพิ่งซื้อมาจากร้านหนังสือเก่า ๆ ที่คล้ายกับร้านขายของที่ระลึกมากกว่า ความจริงไม่อยากซื้อเพราะเธอไม่อยากนิยายที่นางเอกโง่ พออ่านเท่านั้นแหละเธอติดหงอมเลย อ่านไปก็ด่าพระเอกว่ามันเหี้ยไป แต่ก็ด่านางเอกเหมือนกันที่โง่ แล้วเรื่องลายสักทำไมเธอถึงจำได้ ก็เพราะว่ามีหน้าหนึ่งที่มีภาพของตัวละครประกอบด้วย ภาพแผ่นหลังกว้างมีลายสักตามรูปนั้นเป๊ะ ๆ
เธอแทบหาเสียงของตัวเองไม่เจอ.....อยากจะร้องก็ร้องไม่ออก แล้วเธอตกลงมาในฉากเอ็นซีของทั้งสองคนพอดี จากคราแรกที่ด่าว่าตัวเองไม่ฉลาด พอตอนนี้กลับมาฉลาดได้ซะงั้น เวลานี้ยอดชีวันอยากสมองทื่อให้มันคิดว่าฝันต่อ ตายแล้ว ยอดชีวัน เธอทำให้ฉากเอ็นซีที่แสนเร่าร้อน กลายเป็นฉากแบบนั้นไปได้ เอาน่าคิดซะว่าเธอก็เร่าร้อนไม่แพ้มิรินหรอก ยอดชีวันสะบัดหัวแรง ๆ เธอควรคิดว่าเธอมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง “ไม่จริงน่าไม่จริง” แม้สมองคิดไปไกลแล้ว แต่ปากก็พร่ำเรื่องราวที่เธอเพิ่งเจอมันไม่เป็นความจริง เจฟหันขวับมองคนตัวเล็กที่สลบไปก่อนหน้านี้ตื่นขึ้นมา ก่อนเอ่ยถามด้วยความตื่นเต้นอย่างละล่ำละลัก “เป็นอะไรไปมิริน ผมตกใจหมดเลย คุณเป็นอะไร” เขาถามพร้อมคว้าตัวของคนตัวเล็กที่นอนตากลมขึ้นมาก่อน จากนั้นก็เขย่าตัวแรง ๆ เป็นการเรียกสติ ยอดชีวันเหมือนสมองจะไหลออกทางหูเข้าไปทุกที ถ้าหมอนี่ไม่หยุดเขย่าตัวเธอ เธอยังไม่หายตกใจเรื่องที่ตัวเองตกอยู่ในนิยายรักน้ำเน่าอยู่เลย “โอ๊ย...คุณ เลิกเขย่าตัวฉันสักที” ยอดชีวันโวยวาย ไม่อยากมองหน้าเจฟเลยสักนิด เขามันเป็นพระเอกใจร้ายถึงเธอปลื้มใบหน้าหล่อเหลาและกล้ามเป็นมัด ๆ ของเขาไม่ได้ก็เถอะ เธอต้องหาข้อพิสูจน์ว่าตัวเธอเองอยู่ในโลกของนิยายแล้ว ไม่ได้ฝันอีกรอบ “คุณเป็นอะไรไปมิริน” “เปล่าไม่ได้เป็นอะไร ฉันแค่ตกใจความสวยของตัวเองนิดหน่อย เกิดมาก็รู้ตัวเองว่าสวยมันดีจริง ๆ” ยอดชีวันพูดออกมาประชดชีวิต “ฮะ ฮ่า ๆ คุณเนี่ยตลกจริง ๆ” เธออยากจะบ้าตาย เธอเครียดจนสมองจะแตก เขายังขำกับเรื่องของเธออยู่ได้ ยอมรับว่านางเอกในนิยายเรื่องนี้โคตรสวย แต่ทำไมโง่นะเหรอ ยอมเป็นนางบำเรอให้พระเอกทั้ง ๆ ที่พระเอกมันทั้งปากหมา แถมยังมี...ผู้หญิงเป็นของตัวเองอยู่แล้ว “อย่าหัวเราะนะคุณ” ยอดชีวันอยากจะข่วนหน้าหล่อที่กำลังขำเธอจนไหล่สั่น ทำไมไม่เหมือนบุคลิกในนิยายของเธอเลยสักนิด ในนิยายทั้งหล่อทั้งล่ำ ตรงหน้าที่เธอเจอก็หล่ออยู่หรอก หล่อมากด้วย เธอทำไมชอบขี้เล่น แถมดูทะเล้นอีกต่างหาก “โอเคครับผมไม่หัวเราะแล้วครับ ว่าแต่คุณบอกผมได้หรือยังคุณเป็นอะไรไป” เขาถาม “คุณคือ เจฟ อายุ 29 ปี พ่อคุณเป็นหมอ แม่เป็นนักธุรกิจ คุณเรียนจบบริหาร คุณชอบสีดำ รักหมาแมว ใชไหม” ยอดชีวันถามเท่าที่เธอจำข้อมูลตัวละครมาได้ เธอจำชื่อจริงเขาไม่ได้แต่หวังว่าข้อมูลแค่นี้จะช่วยให้เธอยืนยันได้ว่า เธอตกมาอยู่ในโลกของนิยาย ยอดชีวันใจเต้นตุ้ม ๆ ต่อม ๆ กับคำตอบของเจฟ สายตาของเธอจดจ้องมองปากของเขาอย่างไม่วางตาเชียวละ เธอภาวนาขอให้มันไม่เป็นความจริง ไม่เป็นความจริง เธออยากให้เรื่องนี้เป็นแค่การฝันข้ามคืนของเธอ ถ้าเกิดว่าเธอตกอยู่ในนิยายแล้วจะทำยังไง เธอยังต้องมีงานต้องทำ มีพ่อมีแม่ต้องโทรหาทุกวัน แถมยังไม่มีแฟน แถมข้อสุดท้าย เธออยากซื้อบ้านเลี้ยงหมาแมวสักตัว โอ๊ย....ความฝันฉันต้องพังเพราะต้องมาอยู่ในโลกจินตนาการของคนเขียนเรื่องยนี้เหรอเนี่ย ใครก็ได้ช่วยยอดชีวันที “ครับ ว่าแต่คุณถามแบบนี้คุณจำผมได้แล้วใช่ไหมครับ” เหมือนโลกทั้งโลกของยอดชีวันพังทลายลง รอบกายเหมือนดำมืด ใจหล่นลงตาตุ่ม ยอดชีวันอ้าปากค้างกับคำตอบของเจฟ เธอแอบคิดว่าเขาจะตอบว่าไม่ใช่แล้วเธอ “อะไรนะ” น้ำเสียงแหบพร่าดังออกมาจากร่างของยอดชีวันที่จู่ ๆ ก็ไร้เรี่ยวแรงไปเสียดื้อ ๆ ก่อนเธอจะอ่อนแรงแล้วหน้ามืดอีกครั้ง ล้มตัวลงนอนลงบนเตียง “มิรินอย่าหลับสิ” ไม่เป็นผล เจฟพยายามปลุกหญิงสาวอีกรอบก็เหมือนเธอจะสลบไปอีกครั้ง ไม่รู้เธอเป็นโรคร้ายแรงหรือเปล่า ถึงได้หน้ามืดบ่อยขนาดนี้ ว่าแล้วคิดได้ดังนั้นเจฟก็โทรรบกวนให้พ่อบ้านโทรเรียกหมอจากโรงพยาบาลที่พ่อของเขาเป็นพ่อมาตรวจร่างกายของมิรินเสียหน่อย
บทล่าสุด
เมื่อฉันเป็นนางเอกในนิยายรัก บทส่งท้าย ความรักเริ่มใหม่อีกครั้ง 3
ยอดชีวันตะเบ็งเสียงร้องเรียกเขา เจ้าของชื่อได้ยินถึงกลับหยุดนิ่งทันที เหลียวมองหญิงสาวที่กำลังวิ่งมาหยุดตรงหน้าเขาด้วยความเหนื่อยหอบเล็กน้อย จนเขาแปลกใจว่าเธอจะรับอะไรหนักหนา เขาไม่ได้ไปไหนเสียหน่อย “มีอะไรหรือครับ” “เราสองคนเคยเจอกันมาก่อนไหม” “ไม่เคยนะครับ” คำตอบของหนุ่มหน้าละม้ายคล้ายพระเอกทำให้เธอผิดหวังไม่น้อย ยอดชีวันรู้สึกผิดหวังขึ้นมา เสียจนคนชอบแกล้งไม่อยากแกล้งต่อ “ไม่ต้องร้องนะครับมิริน หรือ ให้ผมเรียกว่า ยอดชีวัน ดีครับ” คิ้วขมวดเป็นปมเข้าไปอีก ไม่เข้าใจที่เขาพูด “ผมชื่อ ธิเบตนะครับ ไม่ใช่ เจฟ ผมเคยเจอคุณในฝัน” “ถ้างั้น เราสองคนมาเป็นแฟนกันเถอะนะคะ ฉันไม่อยากเสียคุณไปอีก” “อะไรนะครับ” คราวนี้ธิเบตเองที่เป็นฝ่ายนิ่งงัน เพราะคำขอของหญิงสาวที่เพิ่งเจอและรู้จักยังไม่ถึงชั่วโมง เจ้าหล่อนก็ขอคนอื่นเป็นแฟนเสียแล้ว มันน่าตีจริง ๆ “เป็นแฟนฉันไหม ถ้าคุณไม่มีใครมาเป็นแฟนฉันเถอะนะ” ยอดชีวันไม่รีรอ เมื่อคิดว่าเขาคือ
เมื่อฉันเป็นนางเอกในนิยายรัก บทส่งท้าย ความรักเริ่มใหม่อีกครั้ง 2
ยอดชีวันพะวงแต่เรื่องของเจฟ เธอคิดถึงเขาเหลือเกิน “เป็นห่วงเขาขนาดนั้น” แม่มดยังคงไม่ยอมเรื่องราวของคนที่ยอดชีวันเป็นห่วง “บอกมาเถอะนะคะ เจ๊” ยังไม่ทันที่แม่มดจะตอบ ก็มีใครบางคนเปิดประตูเข้ามาเรียกความสนใจจากยอดชีวันได้ไม่น้อย แต่แม่มดมายาก็ยกยิ้มเหมือนรู้เหตุการณ์บางอย่าง “ป้าครับ ของที่แม่ผมฝากซื้อได้หรือยัง” น้ำเสียงแสนคุ้นหู ยอดชีวันอ้าปากค้าง ดวงตาเบิกกว้างมองผู้มาเยือนแต่งตัวเรียบง่าย เสื้อยืดกางเกงยีน ผมเผ้าดูยุ่งเหยิง แต่ใบหน้าเหมือนกับพ่อพระเอกนิยายมากจนเธอไม่อยากจะเชื่อว่า คนหน้าตาแบบเจฟจะมีอยู่จริง “เจฟ” ยอดชีวันเผลอเรียกคนที่เพิ่งเข้ามาในร้านหนังสือเก่าที่ขายของสารพัดอย่างขยี้ผมตัวเองเบา ๆ เลิกคิ้วหญิงสาวตัวเล็กที่มองเขาอย่างอึ้งทึ่ง “เรียกผมเหรอครับคุณ” ชายหนุ่มหน้าใสเงยหน้ามองส่งยิ้มให้สาวตรงหน้า แต่เหมือนคนที่เขาฝันเมื่อคืนมากทีเดียว แถมชื่อเรียกที่คุ้นเคยในฝันสาวก็คล้ายเธอไม่น้อย “อ้าว มาแล้วเหรอจ๊ะ พ่อหนุ่มน้อยธิเบต แม่กลับมาจากต่างประเทศแล้วเหรอจ๊ะ”
เมื่อฉันเป็นนางเอกในนิยายรัก บทส่งท้าย ความรักเริ่มใหม่อีกครั้ง 1
ยอดชีวันตื่นขึ้นมาพบว่าตัวเองอยู่ในห้องนอนของตัวเอง เธอรับรู้ได้ทันทีว่าเธอกลับมาอยู่ในโลกของเธอแล้ว ไม่มีอีกแล้วพระเอกนิยายของเธอ มีเพียงความว่างเปล่าของห้อง สายตาพลันเหลือบเห็นนิยายปกสีแดงที่นอนแน่นิ่งข้างกาย ถูกปิดสนิทเอาไว้ ครั้งล่าสุดเธอจำได้เธอเปิดมันเอาไว้แล้วคว่ำหน้าที่เธออ่านลงกับเตียงนอน “จบแล้วสินะ” ปลายนิ้วลูบปกนิยายเอาไว้ ก่อนนำมันแนบขึ้นบนอก เธอมองโทรศัพท์ พบว่า เรื่องราวต่าง ๆ มากมายในนิยายมันก็แค่หนึ่งคืนที่เธอฝันไป ยอดชีวันหยิบโทรศัพท์ติดต่อหาหัวหน้างานของเธอ ขอลางาน เธอไม่มีอารมณ์จะทำงาน วันนี้เธอต้องไปหาแม่มดที่ส่งเธอเข้าไปอยู่ในนิยาย แล้วเรื่องทุกอย่างมันไม่ใช่แค่ความฝัน ยอดชีวันใช้เวลาไม่นานในการอาบน้ำแต่งตัว ในใจภาวนาให้ร้านของยัยแม่มดยังอยู่ที่เดิมไม่หายไปไหน เพราะถ้าร้านหายไป เรื่องราวที่คลั่งค้างอยู่ในใจของเธอก็ไร้คำตอบ เธอไม่อยากให้มันเป็นแบบนั้น ลงมาถึงใต้คอนโด ยอดชีวันเรียกพี่วินเจ้าประจำไปที่ปากซอย ร้านของยัยแม่มดยังไม่หายไปไหน โชคดีเป็นของเธอ “ยัยแม่มด”
เมื่อฉันเป็นนางเอกในนิยายรัก บทที่ 15 ยอมรับความจริง 2
ยอดชีวันเริ่มเล่าเรื่องราวมากของตัวเองว่าแท้จริงแล้วตัวเองอยู่ในโลกอีกแห่งทำอะไรบ้าง ที่สำคัญ เธอบอกว่าตัวเองโสด แล้วเจอแม่มดในร้านหนังสือ แล้วพลั้งปากขอให้เธอมีแฟนพระเอกนิยายเรื่องนี้ อาจจะเป็นต้นเหตุที่ทำให้ต้องมาเจอกับเขา “จริงเหรอที่มีแม่มด” ยิ่งฟังเรื่องราวของเธอ เจฟก็ยิ่งรู้สึกว่ามันลึกลับเข้าไปใหญ่ แต่วินาทีนี้ไม่มีอะไรที่เขาคิดว่ามันไม่เป็นความจริง แค่คิดว่าตัวเองเป็นแค่นิยายมันก็ห่อเยี่ยวหัวใจพอแล้ว จากต้องมาจากลาคนรักของเขาเป็นอะไรที่เศร้าเสียใจยิ่งกว่า แต่เขาก็เป็นคนมีเหตุผลมากพอ และอยากให้เธอใช้ชีวิตที่ปกติสุข สำหรับเขาแค่เห็นรอยยิ้มของเธอก็นับว่าเป็นความสุขแล้ว “จริงสิ” ทั้งคู่แลกเปลี่ยนความคิดกันไปมา ส่วนมากยอดชีวันมากกว่าที่เป็นคนเล่าเรื่องตัวเอง เจฟเห็นคนตัวเองในอ้อมแขนของเขาเป็นตัวของตัวเอง เขายิ่งรู้สึกเสียดายเวลาที่อยู่กับเธอน้อยเหลือเกิน คุยไปคุยมาหญิงสาวก็หลับในอ้อมอกของเจฟ โดยที่เขาไม่ลืมจุมพิตขมับของหญิงสาวด้วยความรัก ตอนนี้เขารู้แจ่มแจ้งแล้วว่าความรักเขาเป็นอย่างไร “ผมรักคุ
เมื่อฉันเป็นนางเอกในนิยายรัก บทที่ 15 ยอมรับความจริง 1
หลังจากทั้งสองกลับมาจากเดินเล่นชายหาด เจฟก็ยังไม่ยอมพูดอะไรออกมา มาถึงห้อง เขาก็นั่งนิ่งบนโซฟา จนเธอต้องมานั่งข้าง ๆ เขา เธอรู้ว่าตอนนี้เขากำลังช็อกอยู่ สีหน้าที่ดูเคร่งเครียดมันก็ทำให้เธอรู้สึกผิดต่อเขาไม่น้อย “เออ...คุณ” “คุณจะจากผมไปวันไหน” น้ำเสียงสั่นเครือ แววตาเออหล่นไปด้วยน้ำตา ยอดชีวันตกใจไม่น้อย ไม่คิดว่าที่เขาก้มหน้าก้มตาร้องไห้เพราะเธอ เหมือนเด็ก เจฟที่เห็นยอดชีวันที่ยิ้มมุมปากก็เกิดความสงสัยว่าเธอกำลังยิ้มอะไรกัน เขากำลังเสียใจ หรือเขารักเธออยู่คนเดียวอย่างนั้นเหรอ “คุณยิ้มอะไร” “ก็ยิ้มให้คนน่ารักสิค่ะ” ยอดชีวันแนบฝ่ามือแนบแก้มทั้งสองข้างของชายหนุ่ม ก่อนขยับไหวไปมา “อือ ผมกำลังร้องไห้อยู่นะ” ยอดชีวันฉีกยิ้มกว้าง เม้มปากก่อนจะพูดอะไรออกมา “ฉันรักคุณนะคะ” “หะ....” เขาดูตกใจ “ยอดชีวันรักคุณนะคะ พระเอกนิยายของฉัน ฉันสัญญาถ้ากลับไปฉันไม่ลืมคุณหรอกนะ” ปลายนิ้วเช็ดนิ้วขอบตาร้อนผ่าวของเจฟ ไม่คิดเลยว่าพระเอกที่เข้มแข็งจะมีมุมที่
เมื่อฉันเป็นนางเอกในนิยายรัก บทที่ 14 บอกความจริง 3
ไม่นานทั้งคู่มาถึงห้องอาหารแสนหรูหราวชมวิวริมทะเล คนที่จองยิ้มร่า อวดฟันขาว ๆ เขากำลังมีความสุข ข้อนั้นยอดชีวันไม่อยากทำร้ายจิตใจของเขา เขาเริ่มรักเธอ.....คิดแค่นั้นจิตใจภายในของเธอก็สั่นไหว “เป็นอะไรหรือเปล่าครับที่รัก เดี๋ยวนี้ผมเห็นคุณเหม่อบ่อย” เจฟสังเกตเห็นสาวน้อยของเขาทำหน้าครุ่นคิด กำลังหนักใจอะไรสักอย่าง คิ้วเป็นโบตั้งแต่ตื่นขึ้นมา “กำลังคิดเรื่องคุณ” “หือ ผมมีอะไรให้คุณต้องคิด ผมเลิกเจ้าชู้แล้วเหอะ...ไม่มีแล้วเนี่ย ผู้หญิง หรือคนอื่น ไม่มีกิ๊กอีกแล้ว” เขาไม่ได้สัญญาเปล่า พร้อมชูสาวนิ้วขึ้นเหมือนลูกเสือ “คือ ฉันมีเรื่องจะบอก” “ครับ” เขารับคำสั้น ๆ มันก็ทำให้หัวใจดวงน้อย ๆ ของยอดชีวันเต้นรัวเร็ว “เอ่อ....” “ถ้าคุณมัวแต่อ้ำอึ้งอยู่แบบนี้ ผมขอก่อนแล้วกัน” จากนั้นคนตัวโตก็ลุกขึ้นยืน บรรยากาศในร้านดูเปลี่ยนไปแสงไฟที่จ้าเริ่มหรี่ลงจนมันสลัวเป็นสีส้มอ่อน ๆ ดนตรีเริ่มบรรเลงเพลงรัก พนักงานเดินอุ้มช่อดอกไม้ช่อใหญ่ตรงมาทางพ่อพระเอกหนุ่ม หัวใจของยอดชีวันที่เต้นแรงมันก็เริ่มเต้นแรงเข้า
บางทีคุณอาจจะชอบ
ข้ามภพมาเป็นภรรยาอัปลักษณ์แสนร้ายกาจ
ดอกท้อในสายลม44.8K viewsชายาอัปลักษณ์ของท่านอ๋องรูปงาม
จันทร์ส่องแสง44.8K viewsชายาแพทย์เสด็จ : ท่านอ๋องควรดื่มยาแล้ว
จิ้งเยี่ยน67.4K viewsบุตรสาวขาโหดกลับมาหลังตายอนาถ
เหยียนซี157.3K viewsทะลุมิติไปเป็นสาวอ้วนที่สามีรักมากยุค 70's
เสี่ยวหลัน / พลอยรดา208 viewsลิขิตรักยุค 80
Goldberry117 viewsดวงดาราที่ร่วงหล่น
อามีทอฟอ98 viewsทะลุมิติมาช่วยสวามีในอนาคต
นรกสร้าง273 views
