เข้าสู่ระบบดลลวิญ์โอบเอวภรรยาแน่น ประกาศเสียงดังฟังชัดด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยพลัง“ใช่ครับ... ผมขอประกาศวางมืออย่างเป็นทางการ! ต่อไปนี้หน้าที่หาเงินบริหารอาณาจักรหมื่นล้าน เป็นของเจ้าคิรินและน้อง ๆ ... ส่วนหน้าที่ใช้เงินพาเมียเที่ยวรอบโลก... เป็นของผมแต่เพียงผู้เดียว!”สิ้นเสียงประกาศ พลุกระดาษสีทองถูกยิงขึ้
กวินทร์กวาดสายตามองไปรอบงาน รอยยิ้มอบอุ่นปรากฏบนใบหน้า เขาไม่ได้มาในฐานะคู่แข่งทางธุรกิจ หรือศัตรูหัวใจอีกต่อไป แต่มาในฐานะ ‘พี่ชาย’ และ ‘ครอบครัว’ ที่สำคัญที่สุดคนหนึ่ง ดลลวิญ์ที่เห็นเขาเดินเข้ามา รีบเดินฝ่าฝูงชนเข้าไปต้อนรับทันที พร้อมกับระรินธรที่ยังคงความงดงามราวกับนางพญาในชุดราตรีสีทองอร่าม“ไง
ค่ำคืนนี้ท้องฟ้าเหนือแม่น้ำเจ้าพระยาถูกแต่งแต้มไปด้วยแสงสีจากพลุดอกไม้ไฟนับพันนัดที่ถูกจุดขึ้นเพื่อเฉลิมฉลองวาระสำคัญ แสงไฟจากโรงแรมหรูระดับห้าดาวส่องสว่างไสว สะท้อนผิวน้ำระยิบระยับราวกับเพชรนับล้านเม็ดที่ร่วงหล่นลงมาจากสรวงสวรรค์ภายในห้องรอยัล บอลรูม ซึ่งเป็นห้องจัดเลี้ยงที่หรูหราและเก่าแก่ที่สุด
“เอ่อ... ครับ ๆ ไม่เป็นไร” รุ่นพี่หน้าเจื่อน ยอมถอยทัพไปอย่างงง ๆ ดีแลนแอบแสยะยิ้มมุมปากใส่รุ่นพี่ลับหลังน้ำหวาน ‘เสร็จโจร...’เมื่อมาถึงคอนโด... น้ำหวานก็ยังคงช่วยพยุงคนร่างสูงที่แกล้งเดินกะเผลกทิ้งน้ำหนักตัวใส่เธอเต็ม ๆ เข้ามาในห้องนอนกว้างขวางที่ตกแต่งสไตล์โมเดิร์น “ค่อย ๆ นั่งนะ...” เธอประคองเข
เจ็ดปีต่อมา... เสียงเชียร์ดังกระหึ่มกึกก้องไปทั่วสเตเดียมขนาดใหญ่ที่จุคนได้นับพัน การแข่งขันบาสเกตบอลประเพณีรอบชิงชนะเลิศกำลังดำเนินไปอย่างดุเดือดในช่วงควอเตอร์สุดท้าย สกอร์บอร์ดแสดงคะแนนที่สูสีกันชนิดหายใจรดต้นคอ แต่ดูเหมือนว่าสายตาของผู้ชมสาว ๆ กว่าครึ่งสนามจะไม่ได้โฟกัสที่ลูกบาสหากแต่โฟกัสไปที่ร่
คำตอบเรียบง่ายนั้นกระแทกใจกลางความรู้สึกของกวินทร์อย่างจัง โลกของเขาเต็มไปด้วยผลประโยชน์และหน้ากาก... แต่กับผู้หญิงคนนี้ เขากลับเป็นแค่ผู้ชายธรรมดา ๆ คนหนึ่ง... เป็นแค่ ‘คุณกวินทร์’ ของเธอ เขาลุกขึ้นเดินไปหาเธอที่เพิ่งปีนลงจากบันไดด้วยความเหนื่อยอ่อน“ขอบคุณนะครับ... ที่มองผมเป็นแค่ผม” กวินทร์ถือวิส
ในขณะที่กวินทร์กำลังเผชิญหน้ากับพิมดาวในแบบไม่รู้สึกตัว ทางด้านของระรินธรเธอก็กำลังประสบปัญหาบางอย่างบรรยากาศภายในเพนต์เฮาส์หรูที่เคยเงียบสงบของเธอ บัดนี้กลับเต็มไปด้วยคลื่นความกดดันมหาศาล เมื่อดลลวิญ์ก้าวเท้าเข้ามาในอาณาจักรของเธออย่างถือวิสาสะโดยมีบอดี้การ์ดส่วนตัวของเขาช่วยขนกระเป๋าเสื้อผ้าใบใหญ
“ชอบไหมคะ? พิม... เอ้ย รินจะทำให้คุณขึ้นสวรรค์เอง” หญิงสาวครอบครองตัวตนของเขาด้วยปาก รูดรั้งขึ้นลงเป็นจังหวะจะโคน ดูดดึงเสียงดังจวบจาบอย่างไม่มียางอาย ลีลาของเธอมันช่ำชองระดับมืออาชีพ แตกต่างจากความไร้เดียงสาของระรินธรอย่างสิ้นเชิง แต่ในนาทีนี้กวินทร์แยกแยะอะไรไม่ออกแล้ว“อ๊า... ไม่ไหว... จะแตก...”
[ค่ำคืนวันเดียวกัน - ผับหรูใจกลางทองหล่อ]เสียงเพลง EDM จังหวะหนักหน่วงดังกึกก้องไปทั่วบริเวณ แสงไฟเลเซอร์หลากสีสาดส่องตัดกับความมืดมิดในสถานบันเทิงระดับไฮเอนด์ที่คลาคล่ำไปด้วยเหล่าไฮโซและนักท่องราตรี แต่สำหรับกวินทร์แล้วเสียงเพลงที่เร้าใจกลับไม่ได้ช่วยให้ความเจ็บปวดในใจทุเลาลงเลยแม้แต่น้อยชายหนุ่ม
“กรี๊ด... ดล... เสียว... ไม่ไหว...” ระรินธรแอ่นอกรับสัมผัส มือสอดเข้าไปขยุ้มผมดกดำของเขาแน่น ความรู้สึกเหมือนลอยอยู่กลางอากาศซึ่งก็ลอยอยู่จริง ๆ ผสมกับความตื่นเต้นที่ต้องแอบทำกิจกรรมลับ ๆ ในที่ที่ไม่ควรทำ ยิ่งกระตุ้นให้ไฟราคะลุกโชนจนยากจะดับเมื่อเห็นว่าเธอเริ่มจับจังหวะได้ ดลลวิญ์ก็ไม่ยอมเป็นฝ่ายถู







