ตอนที่ 4

เพียงอึดใจสั้นๆ ต่อมา…

ป้ามะลิซึ่งเป็นแม่บ้าน มีหน้าที่คอยดูแลความสะอาดของออฟฟิศก็เข้ามาในห้องพร้อมกับแจกันแก้วทรงน้ำเต้าใบใหญ่ พอดีกับช่อกุหลาบที่ธันวาซื้อมา

“ให้ป้าช่วยจัดให้ไหมคะคุณอัญ… ”

ป้ามะลิอาสา…

ตาจ้องมองช่อกุหลาบสีแดงสดสวยด้วยความประหลาดใจ หล่อนทำงานอยู่ที่บริษัทแห่งนี้มานานหลายปี เพิ่งเห็นท่านประธานมาดเข้มซื้อกุหลาบติดมือมาก็ครั้งนี้แหละ

“ไม่เป็นไรค่ะป้าเดี๋ยวอัญจัดเองค่ะ… ขอบคุณที่หาแจกันมาให้นะคะ… ”

         “ไม่เป็นไรค่ะ ถ้าต้องการอะไรอีกก็เรียกป้าได้นะคะ… ”

         ป้ามะลิกล่าวทิ้งท้ายเอาไว้ก่อนจะเดินออกมาจากห้องทำงานของท่านประธาน

         ธันวายืนมองอัญญาจัดกุหลาบลงแจกันด้วยความคล่องแคล่ว หล่อนเปิดลิ้นชักหยิบกรรไกรออกมาตัดแต่งก้านกุหลาบเพื่อให้เกิดระดับลดหลั่นกันอย่างสวยงาม

         “เก่งนี่… จัดดอกไม้เป็นด้วยหรือ”

         ธันวามองหญิงสาวและแจกันดอกไม้ด้วยสายตาชื่นชม เขารู้สึกว่าการที่ห้องนี้มีเลขาคนสวยมานั่งอยู่ด้วยช่วยทำให้บรรยากาศภายในห้องมีชีวิตชีวาขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด

         “เมื่อก่อนตอนที่ยังเรียนมหาวิทยาลัยดิฉันเคยทำงานหารายได้พิเศษที่ร้านขายดอกไม้ค่ะ… ”

         อัญญาตอบ…

         เหลือบมองใบหน้าของท่านประธานแวบหนึ่ง จึงรู้ว่าสายตาของเขาแทบไม่ละจากใบหน้าของหล่อน

         “ต่อไปไม่ต้องแทนตัวเองว่าดิฉัน… ”

         ธันวาแนะ จ้องมองตาอัญญา

         “แล้วจะให้ดิฉันแทนตัวเองว่าอะไรคะ… ”

         “แทนตัวเองว่าอัญ… ฟังดูเป็นกันเองน่ารักดี”

         “ค่ะท่านประธาน… ”

         อัญญาเหลือบมองหน้าธันวาอีกแวบหนึ่ง เห็นเขามองหล่อนแล้วอมยิ้มแปลกๆ

         ในเวลาต่อมา…

ธันวาอธิบายให้ฟังว่างานแต่ละวันของเขานั้นมีอะไรบ้าง และหน้าที่ของเลขาจะต้องทำอะไรบ้าง 

ซึ่งอัญญาก็เข้าใจเป็นอย่างดี แม้ว่าจะยังไม่เคยมีประสบการณ์จริงจากการทำงานเลขามาก่อนก็ตาม แต่ก็เคยฝึกงานเลขาในเทอมสุดท้ายก่อนเรียนจบมหาวิทยาลัย

         ในเวลาต่อมา

         อัญญาเดินมาที่โต๊ะทำงานของธันวาที่อยู่ห่างกันเพียงเมตรกว่าๆ ในมือถือแฟ้มเอกสารรอเซ็น

มือเรียวค่อยๆ กางแฟ้มเปิดออก บรรจงวางลงตรงหน้าของท่านประธาน เขาเปิดดูเอกสารทีละแฟ้มก่อนเซ็นชื่อจนครบ

และในขณะที่เลขาสาวแสนสวยกำลังก้มลงเก็บแฟ้มเอกสารกลับคืนมา มือเรียวก็โดนมือใหญ่ของท่านประธานจอมหื่นรวบเอาไว้พร้อมกับดึงร่างของหล่อน เข้ามานั่งลงบนตัก

“อุ๊ย… ท่านคะ… ”

อัญญาตกใจ…

ทั้งที่เตรียมใจเอาไว้แล้วว่าหล่อนคงหลีกเลี่ยงเหตุการณ์เช่นนี้ไม่ได้ แม่พอถึงเวลาที่มันเกิดขึ้นจริงก็อดกลัวไม่ได้

“รู้หรือเปล่าว่าตอนคุณเข้ามาใกล้ผม… จมูกผมได้กลิ่นของคุณ… ”

ร่างน้อยๆ ของอัญญาถูกอุ้มขึ้นมานอนตัวสั่นอยู่ในอ้อมแขนของท่านประธาน

ธันวากอดหล่อนแน่นจนเต้านมคัพเอฟอวบใหญ่เบียดคลึงอยู่กับอกกว้างของเขา สะโพกกลมกลึงเบียดอยู่กับตักของธันวา แนบชิดกันจนรู้สึกได้ว่าความเป็นชายแข็งแกร่งกำลังตั้งลำดุนดันเข้าใส่ง่ามก้นของหล่อนด้วยความต้องการ แม้ว่าจะมีเสื้อผ้าขวางกั้นเอาไว้ แต่ก็ทำให้อัญญาหายใจติดๆ ขัดๆ กับท่าทางกระหายจัดของธันวา

“กลิ่นของคุณทำให้ผมอดใจไม่ไหว… ”

เขาซุกหน้าลงมาที่ง่ามขา

“ท่าน… เอ่อ… ท่านได้กลิ่นอะไรหรือคะ”

หัวใจของอัญญาเต้นแรง หล่อนรู้สึกประหม่า ทั้งเกร็งทั้งกลัวขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก

“ก็กลิ่นสาบสาวของคุณ… กลิ่นตรงนี้ไง”

ท่านประธานเอื้อมมือเข้ามาใต้ชายกระโปรง ค่อยๆ รูดแพนตี้ลายลูกไม้ตัวจิ๋วดึงออกไปจากปลายเท้าน้อยๆ ของอัญญา

“หอมมาก… ”

เขาเอาแพนตี้ของหล่อนขึ้นมาสูดดมอย่างไม่อายแล้ววางลงบนโต๊ะ ก่อนจะเอามือลูบล้วงเข้ามาที่ง่ามขา ไล้ลูบต้นขาเนียนขาว ค่อยๆ รุกรานลึกเข้ามาจนถึงเป้าหมายที่ทำให้หัวใจของท่านประธานเต้นระทึก

“อ๊ะ… ”

อัญญาสะดุ้ง มือหยาบใหญ่ของธันวาทาบลงบนเนินสวาทโหนกนูนเหมือนหลังเต่า

“อู้วววว… กลีบใหญ่จัง… ”

ธันวาขยี้อุ้งมือกับปุยขนสีดำนุ่มละมุนแล้วกดนิ้วกลาง ค่อยๆ สไลด์ไถถูขึ้นลงกลางร่องกลีบสีชมพูอวบอูม นูนเด่นขึ้นมาคล้ายส้มโอสีชมพูสองกลีบใหญ่ๆ ประกบกันอยู่ท่ามกลางเส้นไหมสีดำระยับ

“อ๊ะ… อ๊ายยยย… ”

อัญญารู้สึกอับอายจนอยากจะแทรกแผ่นดินหนี ลำนิ้วแข็งเสียดสีกลีบสาว ทำเอาเส้นขนของหล่อนลุกเกรียวไปทั้งร่าง

“งือออ… ท่านคะ… ”

ริมฝีปากที่พยายามแม้นแน่น สุดท้ายก็ไม่อาจสะกดกลั้นเสียงครางเอาไว้ได้ ตั้งแต่เกิดมาก็ยังไม่เคยมีชายใดทำกับหล่อนแบบนี้

“ซี้ดดดด… อ่า… ”

เสียงครางสุดทรมานและสีหน้าพยายามข่มกลั้นความรู้สึกของเลขาสาว ทำเอาท่านประธานชอบใจ  

เขาเชื่อว่าหล่อนต้องไม่เคยโดยมือของผู้ชายคนไหนสัมผัสแตะต้องพื้นที่สามเหลี่ยมน้อยๆ นี้มาก่อน ท่าทางจึงดูอ่อนระทวยน่าสงสาร สีหน้าบิดเบ้ทรมานไม่อาจต้านทานความเสียวซ่านที่เขากำลังยัดเยียดให้

“รู้ตัวหรือเปล่าว่าเธอทำให้ฉันมีอารมณ์แต่เช้า”