FAZER LOGIN"ว่าแต่มึงเถอะ มีอะไรหรือเปล่าถึงมาหากูที่นี่"
"เปล๊า~พอดีว่าพาสาวมากินข้าวแถวนี้ก็เลยแวะมาหา"
"สาวที่ไหนวะ"
"บอกไม่ได้ กูกลัวมึงคาบไปแดก"
"หึ! หวงซะด้วย ของๆ เพื่อนกูไม่เอาหรอก...ถ้าไม่สวย"
"เวร! กูนึกว่าจะดี"
"ดีก็ไม่ใช่กูแล้วดิ แต่หน้าตาอะใช่แน่ๆ" ชนกยกยิ้มกวนอีกคนอย่างพอใจ
"เหอะ! ยอมมึงจริงว่ะ" คำพูดของอีกคนทำให้นภัทรต้องกลอกตามองบนใส่
"แล้ววันนี้จะไปกี่โมง ไอ้ห่ากานต์ไม่เห็นชวนกูสักคำ" นภัทรถามขึ้นเมื่อเห็นว่าเพื่อนอีกคนไม่ยอมชวนเขาไปด้วย
"มันไม่ชวนยังไงกูก็ต้องชวนมึงอยู่ดีไหม หรือกูไม่ชวนมึงก็จะไปอยู่ดี ถูกไม่ถูก?"
"แน่นอน~วันนี้กูก็อยากไปนวดด้วย รู้สึกเพลียๆ ว่ะ"
"เอาไรมาเพลียวะ เมื่อกี้ยังบอกว่าให้ลูกน้องทำงานแทนอยู่เลย"
"เออน่า~กูเพลียก็คือเพลียดิวะ ถามเยอะจริง"
"หึ! อยากนวดหรืออยากไปนาบกันแน่วะ"
"มันก็ต้องควบคู่กันไปเว้ย"
"ก็พอๆ กัน ละทำมาเป็นว่ากู"
"ไม่งั้นจะเป็นเพื่อนมึงเหรอ หึ~"
@Society Club
"เปรี้ยวจ๊ะ~มีแขกฝากมาให้อ่ะ" เปรี้ยวหวานนั่งแต่งหน้าอยู่ต้องหันไปมองคนที่ออกไปบริการลูกค้าด้านนอกก่อนใคร เธอเดินเข้ามาพร้อมดอกกุหลาบช่อใหญ่ ก่อนจะยื่นให้เธอ
"ใครเหรอคะพี่ส้มโอ?"
"เสี่ยชูชัย"
"อ๋อ ขอบคุณนะคะ" เปรี้ยวหวานรับช่อดอกไม้มาไว้ในมือ ก่อนจะวางไว้ข้างๆ โต๊ะที่เธอนั่งแต่งหน้าอยู่แบบไม่ใส่ใจเท่าไหร่นัก ที่ชื่อของคนให้เป็นคนที่เธอรู้สึกรำคาญเวลามาที่คลับ เขามักจะเรียกเธอให้ไปบริการอยู่ตลอด แต่ก็ขัดอะไรไม่ได้เพราะเขาเป็นผู้มีอิทธิพลในละแวกนี้พอตัว และเธอเองก็เคยตกลงที่จะบริการให้เขาแต่ก็ห้ามรุ่มร่ามเกินเลยเด็ดขาด เพราะเธอมีแค่หน้าที่ชงเหล้านั่งดื่มเป็นเพื่อนเท่านั้น
"ท่าทางเสี่ยชูชัยจะชอบเธอจริงๆ นะเนี่ย" หญิงสาวที่นำดอกไม้มาให้ยืนพิงกับโต๊ะเครื่องแป้งขนาดใหญ่ ก่อนจะเอ่ยแซวหญิงสาวที่มีหนุ่มน้อยหนุ่มใหญ่มาตามจีบอยู่ตลอด ตั้งแต่เธอเริ่มเข้ามาทำงานที่นี่
"แต่เปรี้ยวไม่ได้ชอบเค้าหนิ หัวงูจะตาย"
"เอาเถอะน่า~ ยอมๆ เอาใจเขาหน่อยแลกกับเงินที่สามารถทำให้เราอยู่รอดได้ พี่ว่าคุ้มนะ เธอก็ไม่ได้ขายจริงไหมล่ะ"
"ก็ใช่แหละพี่ส้มโอ แต่บางทีก็รำคาญอะ"
"เอาเถอะ นี่เขาก็เรียกเปรี้ยวด้วยนะวันนี้รีบแต่งหน้าแต่งตาแล้วรีบออกไปนะ พี่ไปทำงานก่อน"
"ค่ะ" เปรี้ยวหวานรับคำอีกคนอย่างเซ็งๆ นึกรำคาญเสี่ยหัวงูนั่นไม่รู้อะไรนักหนา มาได้ทุกวี่ทุกวันจนทุกวันนี้เธอไม่ค่อยได้บริการคนอื่นเลย เพราะเสี่ยชูชัยเล่นเรียกตัวเธอตั้งแต่คลับยังไม่เปิด แต่ยอมรับแหละว่าเสี่ยชูชัยกระเป๋าหนักจริงๆ ทุ่มไม่อั้น เท่าไหร่เท่ากัน เธอจึงต้องหลอกล่ออีกคนให้จ่ายค่าตัวนั่งดริ๊งค์ให้เธอเยอะๆ ถ้าไม่ติดว่าทำเพื่อเงินนี่อยากจะเอาขวดไวน์ทุบหัวชะมัด เวลาเขาลวนลามทั้งสายตาทั้งท่าทาง
เสียงดนตรีดังลั่นคลับ พร้อมเสียงหวีดร้องสนุกสนานของนักท่องราตรีที่โยกย้ายส่ายสะโพก จนกลายเป็นภาพชินตาของพนักงานและลูกค้าที่เข้ามาใช้บริการ หนุ่มหล่อมาดคุณชายเดินสอดส่องเข้ามาในโซนวีไอพี ซึ่งเพื่อนโทรบอกและจองไว้ให้เขาแล้วพร้อมอีกคน
"มาแล้วเหรอมึง นั่งๆๆ" ชนกานต์เพื่อนของชนกและนภัทรเอ่ยขึ้น เมื่อทั้งสองคนเดินมาถึงโซนวีไอพี โดยข้างกายของเขามีสาวสวยคอยนั่งชงเหล้าบริการเขาอยู่
"ไวนะมึงอะ ไปดึงสาวมานั่งชงเหล้าให้ละ" ชนกนั่งลงบนโซฟายังไม่ถึงนาทีเอ่ยแซวเพื่อนของตัวเอง ที่มีหญิงมาคอยบริการตั้งแต่หัวค่ำ
"ก็ต้องไวดิ ไม่งั้นเดี๋ยวมึงคาบไปแดกก่อน" ชนกานต์เอ่ยแขวะเขาเบาๆ
"ถ้ามันมาเร็วกว่านี้ กูว่ามันคาบไปแดกชัวร์! มึงคิดถูกแล้วล่ะไอ้กานต์ " นภัทรที่นั่งลงพร้อมชนกเอ่ยเสริมขึ้น เห็นด้วยกับอีกคนพร้อมทำท่าชี้นิ้วถูกต้องไปตรงหน้าชนกานต์
"หึ! พวกมึงเห็นกูเป็นคนยังไงวะ แค่ผู้หญิงคนเดียวกูหาใหม่ได้เว้ย!"
"เออ~อย่ามาแย่งของกูละกัน" ชนกานต์ว่าพลางยกเหล้าที่สาวสวยข้างกายเป็นคนชงให้กระดกเข้าปาก ชนกมองหน้าเพื่อนอย่างนึกขำที่อีกคนกลัวเขาจะไปแย่งผู้หญิงตัดหน้า พร้อมยกแก้วเหล้าที่หญิงสาวคนเดียวของโต๊ะชงให้เขากับนภัทรขึ้นดื่มด้วย สายตาก็พลันสอดส่องหาเด็กมาบริการให้ตน
"มึงมองหาใครวะ? "นภัทรวางแก้วเครื่องดื่มลงบนโต๊ะกระจกใสตรงกลาง ถามขึ้นเมื่อเห็นอีกคนทำท่าทางเหมือนมองหาใครสักคน
"มันก็มองหาสาวแหละ มาร้านเหล้าไม่มีคนชงเหล้าให้สงสัยจะแดกไม่ลง" คนถูกว่าเหล่ตามองเพื่อนตัวเองที่พูดกระแนะกระแหนเขาอยู่พลางกลอกตาบนอย่างเอือมๆ
"ที่กูแดกไม่ลงไม่ใช่ว่าไม่มีคนมาชงเหล้าให้กูหรอก เป็นเพราะมึงคอยพูดกวนตีนกูอยู่นี่แหละไอ้กานต์ ไม่ต้องยุ่งกับกูมากแดกๆ ไป" ท่าทางยียวนของชนกานต์ทำให้เขาหงุดหงิดเล็กน้อย ก่อนจะยกแก้วแอลกอฮอล์ขึ้นดื่มอีกรอบ
"ทำหงุดหงิด สงสัยต้องเรียกเด็กมาให้สักคน" ชนกานต์ยังคงยิ้มยียวนกวนอีกคนอยู่ ก่อนจะหันไปถามสาวข้างกาย
"น้อง ที่นี่มีสาวๆ สวยๆ พอจะแนะนำให้เพื่อนพี่อีกไหม เอาแบบเอ็กซ์แตกสาแหลกขาด ชงเหล้าเก่งๆ เอาใจเก่งๆ หรือว่ามึงจะให้ เอาเก่ง อย่างเดียวแล้วอย่างอื่นไม่ต้องวะ ฮ่าๆๆ" ชนกานต์ถามคนข้างๆ เสร็จยังไม่วายหันมาถามกวนเขา ก่อนจะหัวเราะเสียงดังชอบใจ จนนภัทรต้องแสยะยิ้มมุมปากตาม
"อันสุดท้ายไม่ต้องก็ได้เพราะยังไงกูก็เอาเค้าเก่งกว่าอยู่แล้ว ขอสวยๆ พอ"
"ถ้าสาวๆ สวยๆ ก็ต้องน้องเปรี้ยวหวานเลยค่ะ แต่ตอนนี้รู้สึกจะติดแขกอยู่ คนนี้อะสวยมากๆ มีเสี่ยมาขอเลี้ยงด้วยนะคะ แต่น้องเค้าไม่ได้ขาย เลยแค่บริการชงเครื่องดื่มนั่งคุยทั่วไป ถ้าพี่อยากให้น้องมาบริการเดี๋ยวหนูจะจองคิวไว้ให้" หญิงสาวยกยิ้มตอบกลับชนก
"โหวว~ถึงกับต้องจองคิวเลยเหรอ ท่าทางจะฮอตแฮะ!" นภัทรซึ่งนั่งดื่มอยู่เงียบๆ แทรกถามกลับหญิงสาว
"ใช่ค่ะ แต่ส่วนมากก็เป็นเสี่ยชูชัยที่น้องเปรี้ยวเค้าไปบริการเพราะเสี่ยเล่นจองตัดหน้าคนอื่นตลอดเวลามาที่นี่"
"สงสัยไอ้ชนกมันจะไม่ได้คนฮอตของคลับมาชงเหล้าให้แดกแล้วแหละ สงสัยต้องชงแดกเอง...ไม่ก็หาคนอื่น" ชนกานต์มองเพื่อนที่เขาพูดถึงอย่างยียวนพร้อมยกยิ้มมุมปาก
"แล้วถ้ากูจะเอา...มีเหรอกูจะไม่ได้?"
ร่างกายเปลือยเปล่าชโลมไปด้วยเหงื่อไคล ถึงแม้ว่าอุณหภูมิห้องจะเย็นมากก็ตาม ชนกเริ่มถอดสูทและเสื้อเชิ้ตของตัวเองออก เพราะเหงื่อในร่างกายเขาเริ่มขับออกมาไม่ต่าง มือใหญ่โยนเสื้อของตัวเองพาดลงกับเก้าอี้ประจำตำแหน่ง ก่อนจะหันมาหาร่างเล็กที่หอบหายใจถี่อยู่ พร้อมกับค่อยๆ ดึงแก่นกายที่ฝังอยู่ในตัวเธอออกมา"อ่า..หันหลัง" คนตัวสูงบอกกับเปรี้ยวหวาน ซึ่งเอามือค้ำยันโต๊ะทำงาน พร้อมกับจับที่เอวเล็ก หมุนให้เธอหันไปตามที่เขาสั่ง ก่อนจะตีไปที่ก้นงอนใหญ่ด้วยความมันเขี้ยวป้าบ!"อ๊ะ..อื้อ" เปรี้ยวหวานร้องเสียงหลง เมื่อโดนมือใหญ่ตบมาที่ตูดงอน พร้อมบีบเคล้นอย่างมันมือ"เอ็กซ์ฉิบหาย" ชนกกัดฟันกรอด เอ่ยชมร่างอรชร ก่อนจะกดหลังร่างเล็กให้โน้มไปข้างหน้า เปรี้ยวหวานใช้แขนยันตัวกับโต๊ะไว้เพื่อประคองตัว เมื่อจัดแจงท่าทางให้กับเธอเรียบร้อยแล้ว เขาก็ดันขาของอีกคนให้ถ่างออก พร้อมกับจับที่แก่นกายชโลมไปด้วยเลือดบริสุทธิ์จ่อถูไถยังร่องสวาทของเธอ เปรี้ยวหวานหันกลับมาหาเจ้านายซึ่งจดจ่อถูเอ็นใหญ่กับช่องทางคับแคบของตัวเองอยู่ ปากก็เม้มติดกันแน่นเพื่อรอรับความเจ็บปวดที่กำลังจะถาโถมเข้ามาในโพรงถ้ำ ก่อนร้องเสียงหลงอีกครั้
คำตอบของคนตรงหน้าทำให้เปรี้ยวหวานเกร็งและรู้สึกกลัวในเวลาเดียวกัน แต่ตอนนี้ถ้าจะถอยก็คงไม่ทันแล้ว ในเมื่อเธอเป็นคนเข้าหาเขาก่อน รอบนี้บอสคงไม่ยอมแน่ๆ"กลัวเหรอ หึ?" มือใหญ่ยกขึ้นประคองใบหน้าเล็ก เมื่อเห็นว่าเธอมีสีหน้าที่ไม่ค่อยจะสู้ดีนัก ร่างเล็กกัดปากแน่น พลางก้มหน้างุดไม่ยอมสู้หน้าเขา จนอีกคนต้องจับที่ปลายคางมนให้เชิดขึ้น "ไม่ต้องกลัว ทำบ่อยๆ เดี๋ยวก็ชิน" ว่าจบ ร่างสูงก็ละมืออีกข้างที่ชักรูดแก่นกายออก เพื่อเลื่อนไปบีบคลึงเต้านมใหญ่ทั้งสองข้าง พร้อมกับโน้มตัวไปประกบจูบปากเธอหนักๆ หวังเล้าโลมให้ร่างเล็กผ่อนคลายขึ้น"อื้ออ~" ปากหนาตะโบมจูบเธออย่างบ้าคลั่ง เมื่อความกระสันของชายหนุ่มเริ่มลุกฮือขึ้นเรื่อยๆ มือก็คอยลูบไล้แผ่นหลังเนียนสลับกับคลึงหน้าอกของเปรี้ยวหวานไปด้วย ชนกเริ่มเคลื่อนริมฝีปากลงมาตามร่างกายเล็ก ตั้งแต่ยอดอกมายังหน้าท้องแบนราบ ไล้เลียลิ้นไปทั่วทั้งเอวและหน้าท้องบาง ก่อนจะลากลิ้นมาสุดที่ใจกลางความเป็นสาว ที่เริ่มมีน้ำเมือกแฉะชื้นไหลออกมาจากรูเล็ก"อ๊ะ บอส~"เปรี้ยวหวานหลุดเสียงครางออกมา เมื่อชนกใช้มือของเขาแหวกกลีบอวบอูม เพื่อจะได้แหย่ลิ้นลงไปในร่องได้สะดวก "ซี๊ดดดด อ่าา
รถยนต์คันหรูถูกจอดในบริเวณทางเข้าอพาร์ทเม้นท์ของเปรี้ยวหวานเหมือนครั้งที่แล้ว แต่ที่เปลี่ยนไปคงจะเป็นคนหลังพวงมาลัยที่เอาแต่ทำหน้านิ่ง ตั้งแต่ทะเลาะกับคนตัวเล็กในร้านจวบจน ณ ตอนนี้เปรี้ยวหวานปลดที่คาดเข็มขัดนิรภัยออกจากตัว ก่อนจะชำเลืองมองอีกคนอย่างรู้สึกผิด ทั้งๆ ที่เธอก็ไม่ได้ทำผิดอะไร แต่ทำไมถึงไม่อยากให้เขาโกรธก็ไม่รู้"บอสโกรธเปรี้ยวเหรอคะ?" คนถูกถามหันมามองหน้าเรียวเล็กนิดหน่อย ก่อนจะเอ่ยถามเธอกลับ"โกรธเรื่องอะไร?""ก็เรื่อง...เรื่องที่เปรี้ยวว่าบอส…ที่ไปยั่วโมโหเสี่ยชูชัยไงคะ" ร่างเล็กยู่ปากอย่างรู้สึกผิด"ฉันจะไปโกรธเธอทำไม เธอคงจะเป็นห่วงมันมากถึงขั้นห้ามฉันไม่ให้ไปซัดหน้ามันอีก!""เปล่าซะหน่อย เปรี้ยวเป็นห่วงบอสต่างหาก กลัวว่าเสี่ยโมโหแล้วจะมาทำร้ายคุณอ่ะ""เหอะ! เลิกแก้ตัวแล้วก็ลงไปได้แล้ว พรุ่งนี้ฉันต้องทำงานแต่เช้า เธอเองก็เหมือนกัน" คนตัวเล็กเหลือบมองหน้าเขา ที่ไม่แม้แต่จะหันมองเธอกลับ จนร่างเล็กต้องยอมก้าวขาลงมาจากรถ ก่อนที่เขาจะเคลื่อนรถออกไปด้วยความเร็ว ปล่อยให้คนตัวเล็กยืนมองอย่างน้อยใจCN Hotel"น้องเปรี้ยวเสร็จยังคะ? ไปกินข้าวกัน" อรซึ่งกำลังเก็บเอกสารล
"เสี่ยชูชัย.." เปรี้ยวหวานเรียกชื่อคนตรงหน้าเสียงแผ่ว ดวงตาคู่สวยสบเข้ากับสายตาคมที่จับจ้องมาอย่างไม่วางตา แม้คำพูดของเขาจะฟังดูเรียบง่าย ไม่ได้มีน้ำเสียงข่มขู่หรือสุภาพนัก แต่แววตาและสีหน้ากลับทำให้เธอรู้สึกกดดันอย่างประหลาด เปรี้ยวหวานชำเลืองมองชายหนุ่มข้างกาย ซึ่งกระชับอ้อมแขนรอบเอวเธอแน่นขึ้นราวกับตั้งใจยั่ว ก่อนจะปรายตามองเสี่ยชูชัยด้วยท่าทียียวน "ออกมานี่ครับ เปรี้ยวหวาน" ทุกคนที่นั่งอยู่ต่างมองไปที่คนตัวเล็กสลับกับหนุ่มใหญ่ ส่วนเธอได้แต่เลิ่กลั่กทำตัวไม่ถูก เมื่อโดนอีกคนเรียกตัว ก่อนจะหันไปมองบอสของตัวเองอย่างขอความช่วยเหลือ "อะไรกันคุ๊ณ~ผมมาก่อน มีสิทธิ์อะไรมาแย่งเด็กผม" "เด็กกู! แล้วก็เอามือสกปรกๆ ของมึงออกตัวเปรี้ยวหวานเดี๋ยวนี้!!" คนที่เปรี้ยวหวานเรียกว่าเสี่ยส่งเสียงลอดไรฟัน ข่มอารมณ์เอาไว้เต็มที่ "เหอะ! ถามเธอรึยัง ว่าอยากเป็นเด็กคุณรึเปล่า? แล้วอีกอย่างผมก็มาก่อน ผมมีสิทธิ์ที่จะทำอะไรเธอก็ได้" ชายหนุ่มเค้นหัวเราะในลำคอเย้ยหยัน ก่อนจะกอดรัดเอวเล็กเหวี่ยงมาอยู่ตรงกลางระหว่างขาทั้งสองข้างของตัวเอง พลางสวมกอดเธอจากด้านหลัง แล้ววางคางเกยไหล่สาวสวยราวกับต้องการยั่วโมโหอี
ร่างเล็กที่นั่งหันหลังอยู่เงยหน้าขึ้น เมื่อเห็นคนที่คร่อมตัวเองไว้ก็พบว่าเป็นคนที่เธอรออยู่ แต่เมื่ออีกฝ่ายเอ่ยถาม เธอกลับตอบปฏิเสธอย่างไม่ตรงความเป็นจริง "เปล่าค่ะ เปรี้ยวก็มองไปเรื่อย ไม่ได้รอใครซะหน่อย" ชนกได้ยินดังนั้น ก็เคลื่อนตัวมานั่งลงที่เก้าอี้ข้างๆ ก่อนแสร้งเอ่ยอย่างตัดพ้อ "ไอ้เราก็นึกว่ารอเราซะอีก น่าน้อยใจจัง" ชายหนุ่มแสร้งทำหน้าหม่น มองไปทางอื่น ต่อด้วยน้ำเสียงติดน้อยใจ "หรือว่าจริงๆ แล้วเธอมารอไอ้เสี่ยนั่น ฉันจะได้กลับ" คนตัวสูงพูดจบก็ทำท่าจะลุกจากเก้าอี้ แต่ยังไม่ทันได้ก้าวขา มือเรียวเล็กก็ยื่นมารั้งเขาไว้เสียก่อน "เอ่อ เปล่านะคะ เปรี้ยวไม่ได้มารอเสี่ยชูชัยนะคะ...คือ" "น้องเปรี้ยวมารอหนุ่มที่บริษัทที่ฝึกงานน่ะค่ะ ถ้าคุณใช่ผู้ชายคนนั้นเธอก็รอคุณนั่นแหละค่ะ" ส้มโอที่นั่งอยู่ข้างๆ เปรี้ยวหวานเอ่ยแทรกขึ้นมาท่ามกลางบรรยากาศระหว่างสองคน ทำให้หญิงสาวที่ยังจับแขนรั้งบอสของเธอไว้ ต้องหันไปมองด้วยแววตาเอ็ดน้อยๆ "พี่ส้มโอ~" เปรี้ยวหวานทำหน้าบูดบึ้ง งอนคนที่พูดแทรกขึ้นมาแบบนั้น ...บอสก็รู้น่ะสิ ว่าเธอกำลังโกหก เปรี้ยวหวานหันมาหาเจ้าของแขนที่รั้งไว้ พลางมองหน้าเขา ซึ่งตอนนี้
เปรี้ยวหวานเดินออกมาจากห้องของชนก โดยที่ใบหน้าสวยยังคงยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ ก่อนจะเหลือบเห็นเลขาของเขานั่งอยู่หน้าห้อง เลยต้องรีบเปลี่ยนโหมดทำหน้านิ่งทันที "บอสว่ายังไงบ้างน้องเปรี้ยว" อรถามขึ้น เมื่อเงยหน้าขึ้นมาเห็นหญิงสาวเดินออกมาจากห้องเจ้านายของตนพอดี "เอ่อ...บอสเค้าก็ซักประวัติเพิ่มเฉยๆ ค่ะ" "อ่อ~พี่ก็นึกว่ามีอะไร ปกติเวลามีคนมาเริ่มงานหรือมาฝึก ก็ไม่เห็นบอสจะเรียกเข้าไปคุยส่วนตัวหรือซักประวัติอะไรเพิ่ม" อรว่าพร้อมกับทำหน้าฉงนและหันไปบอกอีกคน "มา เดี๋ยวพี่สอนงานให้" เปรี้ยวหวานคลี่ยิ้มบางให้เธอ ก่อนจะเดินไปนั่งลงข้างอรที่เลื่อนเก้าอี้รออยู่ ทั้งวันที่เริ่มงานเปรี้ยวหวานก็ตั้งใจและรับฟังจดบันทึกข้อมูลต่างๆ ลงในหัวพร้อมกับสมุดบันทึก ซึ่งอรก็สอนงานให้กับเธอเป็นอย่างดี จนกระทั่งถึงเวลากลับบ้าน เปรี้ยวหวานที่ได้นั่งทำงานอยู่ที่เดียวกับอรก็เก็บซองเอกสารต่างๆ ลงในแฟ้มและเลื่อนลิ้นชักเพื่อเก็บมันลงไปอีกรอบ "เสร็จยังจ๊ะ" อรถามขึ้น เมื่อเธอเก็บของของตัวเองและเอกสารที่เพิ่งจะทำเสร็จลงในลิ้นชัก "เสร็จแล้วค่ะ" "งั้นเดินลงไปพร้อมกัน" อรพูดจบก็จับข้อมือเล็กให้เดินตามมารอลิฟต์ด้านหน้า ทว่ายั







