เข้าสู่ระบบศรัญพัชญ์ต้องเลือกระหว่างคู่หมั้นที่พ่อวางตัวไว้ กับหุ้นส่วนคนใหม่ที่ทั้งหล่อและอันตราย และเธอก็ถูกเขารุกรานทั้งร่างกายและหัวใจ จนทำให้ลืมแฟนหนุ่มผู้แสนดีที่พ่อเคยกีดกัน...
ดูเพิ่มเติมSaran Group บริษัทอสังหาริมทรัพย์ และเครือโรงแรมรีสอร์ตหรูระดับห้าดาวที่กระจายตัวอยู่ตามทำเลทองทั่วประเทศ
จุดกำเนิดของศรัญกรุ๊ป ไม่ได้เริ่มจากศูนย์ แต่เริ่มจากวิสัยทัศน์อันกว้างไกลตั้งแต่รุ่นคุณปู่ผู้บุกเบิกที่ดินผืนงามด้วยสายตาที่เฉียบคม ก่อนจะถูกเจียระไนต่อโดย คุณศรัญ ผู้เป็นทายาทเพียงคนเดียวและคุณพัชรินทร์ภรรยา
ความสำเร็จของศรัญ กรุ๊ป ไม่ได้วัดเพียงแค่มูลค่าหุ้นในตลาดหลักทรัพย์ แต่คือความเชื่อมั่นของลูกค้า ซึ่งเป็นเครื่องหมายที่รับประกันคุณภาพได้เป็นอย่างดี
โรงแรมและรีสอร์ตในเครือศรัญ กรุ๊ป มีเอกลักษณ์ที่โดดเด่น เป็นการผสมผสานความอ่อนช้อยของศิลปวัฒนธรรมไทยเข้ากับความร่วมสมัยสไตล์โมเดิร์นลักซูรี่อย่างลงตัว
ล็อบบี้เพดานสูงระยิบระยับด้วยแชนเดอเลียร์สั่งทำพิเศษ พื้นหินอ่อนนำเข้า และการบริการที่ใส่ใจในทุกรายละเอียดจนดูเหมือนการอ่านใจแขกผู้เข้าพักได้
ทุกตารางนิ้วของรีสอร์ตหรูริมทะเล หรือแม้แต่โรงแรมที่อยู่ใจกลางเมืองใหญ่ ๆ ภายใต้ชื่อนี้จึงไม่ใช่แค่ที่พักค้างคืนธรรมดา แต่มันคือสวรรค์บนดินที่ผู้คนทั่วโลกต่างปรารถนาที่จะมาสัมผัสให้ได้สักครั้ง
แต่ภายใต้ฉากหน้าของความหรูหราอลังการที่ดึงดูดสายตาคนทั้งโลก กลับซ่อนเร้นไว้ด้วยรอยร้าวทางการเงินที่ยากจะเยียวยา ต้นทุนการก่อสร้างที่พุ่งสูงลิบลิ่วเพื่อให้ได้มาซึ่งภาพลักษณ์อันฉาบฉวย กลายเป็นภาระหนักอึ้งที่กัดกินรากฐานของบริษัทจนเริ่มสั่นคลอน
เมื่อวิกฤตเริ่มลุกลามจนเกินกว่าจะรับมือได้เพียงลำพัง การเฟ้นหาผู้ร่วมทุนรายใหม่ที่มีทุนหนาและใจถึงจึงกลายเป็นทางรอดสุดท้าย แต่ในสมรภูมิธุรกิจที่เต็มไปด้วยความเสี่ยงนี้ กลับไม่มีใครกล้าเข้ามาเดิมพันด้วยวงเงินมหาศาล
ศรัญพัชญ์ ทายาทเพียงหนึ่งเดียวของศรัญ กรุ๊ป ต้องแบกรับภาระอันหนักอึ้ง เธอตัดสินใจก้าวเข้าสู่อาณาจักรธุรกิจที่กำลังสั่นคลอนเพื่อพิสูจน์ฝีมือในโครงการยักษ์ใหญ่เพราะมีเงื่อนไขลับที่แลกมาด้วยหัวใจ... หากเธอสามารถกอบกู้อาณาจักรนี้ให้กลับมารุ่งโรจน์และพิสูจน์ตัวเองได้สำเร็จ บิดาจะยอมเปิดทางให้เธอได้คบหากับแฟนหนุ่มอย่างเป็นอิสระเสียที
แสงอาทิตย์อัสดงทอแสงสีทองฉาบไปทั่วผืนน้ำทะเลอันดามัน เกลียวคลื่นสีครามม้วนตัวเข้าหาชายหาด ขับกล่อมอาณาจักร The Saran Residences Phuket โครงการที่พักอาศัยระดับลักชูรีที่ตั้งตระหง่านอย่างสง่างามท่ามกลางธรรมชาติ และนี่คือโครงการที่ในความดูแลของศรัญพัชญ์ที่เธอต้องพิสูจน์ฝีมือกับผู้เป็นบิดา
แม้จะยังไม่ได้เปิดตัวอย่างเป็นทางการ แต่ความสวยของศรัญพัชญ์ ก็สามารถดึงดูดมหาเศรษฐีหนุ่มรูปงามอย่าง บัณฑูรย์ นักธุรกิจอสังหาฯ หมื่นล้านให้ข้ามน้ำข้ามทะเลมาร่วมลงทุนกับเธอ
ศรัญพัชญ์ตั้งเป้าจะดึงเขามาเป็นพาร์ทเนอร์คนสำคัญให้ได้ แต่ในตอนนี้สายตาคมกริบของไฮโซหนุ่มกลับไม่ได้จับจ้องที่ความงามของสถาปัตยกรรมตรงหน้าเลยแม้แต่น้อย แต่มันกลับหยุดนิ่งอยู่ที่ร่างระหงของผู้บิหารสาวราวกับว่าเธอนั้นน่าดึงดูดยิ่งกว่าอาณาจักรพันล้านที่เขายืนอยู่นี้เสียอีก
ศรัญพัชญ์ ในชุดเดรสสั้นเกาะอกสีขาวนวล บีบรัดไปกับส่วนเว้าส่วนโค้งอย่างจงใจ ทุกย่างก้าวที่เธอเดินผ่านเผยให้เห็นเรียวขาสวยสะดุดตา ชายกระโปรงระบายพลิ้วไหวไปตามจังหวะสะโพกที่ส่ายวนน้อยๆ จนคนมองยังต้องลอบกลืนน้ำลาย
เธอสวยราวกับหญิงงามที่หลุดออกมาจากภาพวาด ก่อนที่เสียงหวานจะเอ่ยขึ้นเพื่ออธิบายรายละเอียดของโครงการจนคนฟังเคลิบเคลิ้ม
ท่ามกลางบรรยากาศอันเงียบสงบและเป็นส่วนตัวที่สุดบนชายหาดลายัน โครงการ The Saran Residences Phuket นิยามใหม่ของความหรูหรา นี่คือผลงานภายใต้การดูแลของศรัญพัชญ์ที่เพิ่งจบการศึกษาจากคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ เธอหยิบเอาความวิจิตรของธรรมชาติมาผสานเข้ากับงานสถาปัตยกรรมได้อย่างลงตัว
ศรัญพัชญ์ เดินนำ บัณฑูรย์ เข้าสู่ตัววิลล่าที่ออกแบบมาให้กลมกลืนกับท้องทะเล พื้นที่ใช้สอยขนาดมหึมาถูกจัดวางอย่างเป็นสัดส่วน โดยมีจุดเด่นอยู่ที่ห้องนั่งเล่นเพดานสูง ที่เปิดรับลมทะเลได้แบบ 270 องศา กระจกใสบานใหญ่พิเศษทำหน้าที่ลบเลือนเส้นแบ่งระหว่างภายในและภายนอกจนทำให้ผู้ที่อยู่อาศัยรู้สึกเหมือนได้นอนอยู่กลางทะเล
“วิลล่าทุกหลังที่นี่มีสระว่ายน้ำส่วนตัวแบบ Infinity Edge ค่ะคุณบัณฑูรย์” หญิงสาวอธิบายพลางเดินไปหยุดที่ขอบสระที่ดูเหมือนจะเชื่อมต่อเป็นเนื้อเดียวกับขอบฟ้า
“เราเน้นให้ที่นี่มีความสงบสูงสุด หรือที่เรียกว่า The Ultimate Hideaway ซึ่งเป็นหัวใจหลักของศรัญ กรุ๊ป”
“คุณดูสวยจังเลยครับ...คุณรัญ” น้ำเสียงทุ้มต่ำของบัณฑูรย์เอ่ยแทรกขึ้นในจังหวะที่หญิงสาวกำลังชี้ชวนให้ชมการออกแบบเพดานแบบเปิดรับแสง
เขาขยับกายเข้ามาใกล้จนเธอได้กลิ่นน้ำหอมจางๆ ที่ผสมกับกลิ่นไอทะเลจากตัวเขา ศรัญพัชญ์ชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะหันมาส่งยิ้มให้ชายหนุ่มอย่างสุภาพ เธอแสร้งทำเป็นจัดปอยผมที่ปลิวสยายตามลมก่อนจะเอ่ยถาม
“คุณบัณฑูรย์หมายถึงที่พักใช่มั้ยคะ?” บัณฑูรย์ไม่ได้มองตามนิ้วเรียวสวยของเธอ แต่กลับจ้องลึกลงไปในดวงตาคู่คมของศรัญพัชญ์ ประกายตาของเขาสื่อความหมายบางอย่างที่มากกว่าการมาเจรจาธุรกิจ
“นั่นก็เป็นส่วนหนึ่งครับ... แต่ที่ผมหมายถึงคือความสวยของคุณต่างหาก” คำชมซึ่งหน้าของบัณฑูรย์ดูจะเป็นเรื่องปกติที่ชายหนุ่มผู้เพียบพร้อมมักใช้หว่านล้อมเธอ แต่สำหรับศรัญพัชญ์ มันกลับไม่ได้ช่วยให้หัวใจที่อ่อนล้าของเธอรู้สึกพองโตขึ้นมาเลยแม้แต่น้อย
หญิงสาวทำเพียงขยับยิ้มตามมารยาททางธุรกิจที่ถูกฝึกปรือมาอย่างดี แม้ในใจจะรู้สึกทึ่งกับความใจกล้าและเปิดเผยของชายตรงหน้าอยู่บ้างก็ตาม แต่เธอก็เลือกที่จะเก็บความรู้สึกนั้นไว้ภายใต้ท่าทีนิ่งสงบ
นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เธอต้องรับมือกับลูกค้าที่พยายามข้ามเส้นความเป็นส่วนตัวด้วยพูดคำหวาน ศรัญพัชญ์รวบรวมสมาธิแล้วรีบตัดบทอย่างแนบเนียน เพื่อดึงความสัมพันธ์ให้กลับมาอยู่ในกรอบของหุ้นส่วนให้เร็วที่สุด ก่อนที่บรรยากาศจะถลำลึกไปไกลกว่าที่เธอจะควบคุมได้
“อย่าเพิ่งรีบชมกันเลยค่ะ...คุณบัณฑูรย์ คุณยังไม่ได้เห็นความงามที่แท้จริงของด้านในเลย” เธอเย้ากลับด้วยไหวพริบ และพยายามดึงบทสนทนากลับเข้าสู่เรื่องงาน
“ข้างในยังมีไฮไลต์ที่ฉันเชื่อว่าคุณบัณฑูรย์จะต้องทึ่งยิ่งกว่าวิวข้างนอกนี้เสียอีกค่ะ”
“ผมว่า...ผมทึ่งตั้งแต่นาทีแรกที่ก้าวเท้าลงจากเรือแล้วล่ะครับ” บัณฑูรย์ยังคงไม่ละความพยายามที่จะสื่อความหมาย เขาเดินเคียงข้างเธอไปตามทางเดิน
บัณฑูรย์ยังคงแช่ค้างตัวตนที่ใหญ่โตไว้ในกายสาวอย่างใจเย็น เขาจ้องมองใบหน้าหวานที่เปรอะเปื้อนคราบน้ำตาด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความหลงใหล ก่อนจะค่อยๆ สอดมือเข้าไปใต้ข้อพับขาเรียวสวยแล้วรั้งขึ้นมาพาดบ่าแกร่งเพื่อเปิดทางให้การรุกล้ำนั้นลึกซึ้งยิ่งขึ้น“อย่าเกร็งนะ ยิ่งคุณเกร็งคุณจะยิ่งเจ็บ” เขาปลอบประโลมเสียงพร่าพลางก้มลงจูบซับที่หน้าผากมนอย่างทะนุถนอม ศรัญพัชญ์พยายามผ่อนคลายลมหายใจตามที่เขาบอก แม้จะยังรู้สึกถึงความอึดอัดคับแน่นที่ขยายช่องทางรักของเธอจนตึงเปรี๊ยะไปหมด บัณฑูรย์เริ่มขยับกายเข้าออกในจังหวะที่เนิบนาบที่สุดเท่าที่เขาจะทำได้ เพื่อให้ผนังนุ่มหยุ่นได้คุ้นชินกับผิวสัมผัสอันร้อนผ่าวของเขา“ผมจะขยับให้เบาที่สุดเลยที่รัก... สัญญาว่าจะไม่รุนแรง”ชายหนุ่มสวนสะโพกสอบเข้าหาอย่างแช่มช้า บดเบียดเน้นย้ำตรงส่วนปลายที่บานหยักให้ครูดผ่านจุดกระสันด้านในอย่างจงใจ ความนุ่มนวลที่เขาหยิบยื่นให้เริ่มทำหน้าที่ของมันได้ดีกว่าความรุนแรง เพราะมันทำให้ความแสบระบมในคราแรกค่อยๆ จางหายไป แทนที่ด้วยความซ่านสยิวที่แล่นพล่านไปตามแนวกระดูกสันหลัง“แบบนี้เป็นไงที่รัก... คุญยังเจ็บอยู่ไหม” บัณฑูรย์ถามพลางก้มลงมองใบห
บรรยากาศภายในห้องนอนร้อนระอุขึ้นจนถึงขีดสุด เมื่อความใคร่และความปรารถนาถูกจุดติดจนยากจะดับทอด บัณฑูรย์ไม่รอช้า เขาประกบฝ่ามือลงบนเนินเนื้ออวบอูมที่บัดนี้ฉ่ำเยิ้มไปด้วยน้ำหวานแห่งความต้องการ ก่อนจะออกแรงนวดเคล้นเบาๆ จนศรัญพัชญ์บิดกายดิ้นเร่าด้วยความซ่านสยิว“อื้อ!! คุณบัณฑูรย์ขา...” เสียงหวานครางกระเส่าอย่างลืมตัว ความวาบหวิวแล่นพล่านไปทั่วกายสาวเมื่อปลายนิ้วร้ายกาจกรีดกรายลงบนรอยแยกที่อุ่นชื้น“แฉะไปหมดแล้วรัญ... ให้ผมมอบความสุขให้คุณเถอะนะ...ที่รัก” บัณฑูรย์กระซิบเสียงพร่า แววตาคมกริบจ้องมองปฏิกิริยาของเหยื่อสาวอย่างผู้ชนะ“ถ้าจะทำจริงๆ... คุณต้องใส่ถุงยางนะคะ” เธอพยายามดึงสติที่เหลืออยู่เพียงน้อยนิดบอกเขา เพราะเกรงถึงผลที่จะตามมา“ได้... แต่คุณต้องโมคให้ผมก่อนนะ เหมือนครั้งที่แล้ว”ไม่พูดเปล่า บัณฑูรย์รั้งแขนเรียวงามให้เธอลุกขึ้นมานั่ง ก่อนที่เขาจะยืนตระหง่านอยู่เบื้องหน้าพร้อมกับความยิ่งใหญ่ที่พุ่งทะยานออกมาทักทาย ศรัญพัชญ์หน้าร้อนผ่าวเมื่อสบเข้ากับท่อนเอ็นร้อนผ่าวที่ปูดโปนด้วยเส้นเลือด มันดูน่าเกรงขามและใหญ่โตเสียจนเธอนึกหวั่นใจ“สัญญาก่อนนะคะ ว่าคุณจะไม่เx็ดสด...” หญิงสาวบอกด้วยห
เขาวางเธอลงอย่างเบามือบนผ้าปูที่นอนเนื้อละเอียด ก่อนจะตามลงไปทาบทับ ร่างกายแกร่งที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามเบียดเสียดกับความนุ่มนิ่มของเธออย่างแผ่วเบา บัณฑูรย์จ้องลึกเข้าไปในดวงตาหวานฉ่ำที่เต็มไปด้วยความเสน่หาภายในห้องนอนที่อบอวลด้วยกลิ่นอายความปรารถนา บัณฑูรย์ไม่ได้เพียงแค่พาศรัญพัชญ์มาส่งที่เตียง แต่เขาตั้งใจจะหลอมละลายความดื้อรั้นของเธอให้หมดสิ้นไปในค่ำคืนนี้ มือหนาเอื้อมไปทางด้านหลัง ลากปลายนิ้วผ่านแนวกระดูกสันหลังจนหญิงสาวขนลุกซู่ ก่อนจะรูดซิบชุดเดรสสีสวยลงอย่างเชี่ยวชาญ“คุณมีถุงหรือเปล่าคะ...” เธอถามเสียงสั่นพร่าขณะที่อาภรณ์ชิ้นงามร่วงหล่นลงไปกองอยู่ที่ปลายเตียง เหลือเพียงร่างกายเปลือยเปล่าที่ประดับด้วยบราเซียลูกไม้สีหวาน และจีสตริงตัวจิ๋ว สองมือเรียวโอบรอบลำคอหนาเพื่อหาที่ยึดเหนี่ยว“ไม่ครับ... คืนนี้ผมอยากสัมผัสคุณตรงๆ” เขาตอบเสียงทุ้มต่ำพร้อมกับถอดเสื้อเชิ้ตของตัวเองออก เผยให้เห็นแผงอกกำยำที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามและรอยขีดข่วนจางๆ จากฝีมือของเธอในครั้งก่อน“อย่าพูดแบบนี้สิคะ... รัญรู้สึกเหมือนโดนเอาเปรียบยังไงก็ไม่รู้” เธอพยายามประท้วงพลางเบนหน้าหนีสายตาคมกริบที่กำลังสำรวจเรือนร่างเธ
ท่ามกลางบรรยากาศสลัวริมแม่น้ำเจ้าพระยา เพลิงโทสะที่เคยร้อนระอุพลันแปรเปลี่ยนเป็นความหวามไหวจนน่าใจหาย เมื่อพยัคฆ์ร้ายจอมบงการยอมถอดเล็บแล้วกลายร่างเป็นชายหนุ่มขี้อ้อนที่ดูอันตรายต่อหัวใจยิ่งกว่าเดิม มือหนาวางลงบนเอวคอดกิ่วอย่างถือสิทธิ์ ศรัญพัชญ์สัมผัสได้ถึงจังหวะหัวใจที่เต้นรัวหนักหน่วงของเขา บ่งบอกว่าอารมณ์หึงหวงเมื่อครู่กำลังเปลี่ยนรูปเป็นเปลวไฟแห่งปรารถนาที่พร้อมจะแผดเผาเธอให้มอดไหม้ไปทั้งตัว“สั่งอาหารเถอะค่ะ... รัญว่าคุณน่าจะหิวแล้ว” เธอพยายามเปลี่ยนเรื่องเพื่อซ่อนอาการประหม่าและเสียงหัวใจที่เต้นโครมครามอยู่ในอก“สั่งอาหารน่ะเรื่องรอง แต่สั่งสอนเด็กดื้อนี่สิเรื่องใหญ่...” เสียงทุ้มต่ำพร่ามัวนั้นจงใจลากผ่านชิดซอกหูขาวสะอาด“อีกอย่างตอนนี้ผมก็ไม่ได้หิวข้าว... แต่ผมหิวคุณมากกว่า”“แล้วไม่ทานอะไรเลย คุณจะมีแรงเหรอคะ?” ศรัญพัชญ์แกล้งเอ่ยถามกลับอย่างท้าทาย แววตาคู่สวยเป็นประกายวิบวับอย่างคนถือไพ่เหนือกว่า ทว่าความใจกล้านั้นกลับยิ่งโหมไฟรักในอกของชายหนุ่มให้ลุกโชน“ขอบคุณที่เตือน... ก็ดีเหมือนกัน คืนนี้ผมจะได้มีแรงลงโทษเด็กดื้ออย่างคุณให้หนักๆ” บัณฑูรย์ไม่ได้พูดเปล่า แต่กลับโน้มใบหน้าล





