Novels by ธนัชญา(แอล)

สตูดิโอช่างแต่งหน้าสาวหยิบสเปรย์ล็อกเมคอัพขึ้นฉีด จนละอองฟุ้งไปทั่วทั้งใบหน้าสวย ก่อนที่เสียงอ่อนหวานจะเอ่ยบอก" เรียบร้อยค่ะ " เอลินลืมตาขึ้นหลังจากเสียงฉีดสเปรย์หยุดลง แล้วหันไปทางกระจก ตรวจเช็กใบหน้าซึ่งถูกแต่งแต้มสีสันจนดูเปลี่ยน ภาพสะท้อนตรงหน้าดูแตกต่างออกไป ดูสดใสแฝงความเซ็กซี่ในเวลาเดียวกัน เธอยิ้มให้ตัวเองในกระจก และหันมากล่าวขอบคุณช่าง" ขอบคุณนะคะ "" ค่ะ เดี๋ยวทำผมต่อเลยนะคะ " ช่างแต่งหน้าเอ่ยตอบด้วยรอยยิ้ม ก่อนจะสลับงานกับเพื่อนร่วมทีมที่เพิ่งทำผมให้อลิซเสร็จเรียบร้อย เพื่อให้เอลินนั่งทำผมต่อ ขณะเดียวกันก็ส่งอลิซมานั่งเก้าอี้แต่งหน้าแทน" สวยมากเลยค่ะพี่ลิน จริงไหมคะพี่? " เสียงเล็กเอ่ยชมพี่สาวด้วยแววตาเต็มไปด้วยความชื่นชม ก่อนหันไปขอความเห็นช่างแต่งหน้า" จริงค่ะ สวยกว่านางแบบหลาย ๆ คนเลยนะคะ หุ่นดีด้วย " ช่างแต่งหน้าตอบด้วยความจริงใจทำให้เอลินยิ้มเขินเล็กน้อย เอ่ยขอบคุณเธออีกครั้ง" ขอบคุณนะคะ " เอลินส่งรอยยิ้มหวานกลับไปให้ แล้วหันหน้า

นางแบบสาวก้าวเข้ามาในห้องพร้อมถุงในมือ หนึ่งในนั้นมีเค้กร้านโปรดของเธอด้วย เธอวางทั้งหมดลงบนโต๊ะอย่างระมัดระวัง ก่อนจะก้าวเข้าไปหาเจ้าของห้องที่ยืนดื่มน้ำอยู่ตรงมุมครัว ร่างสูงยังชุ่มไปด้วยเม็ดเหงื่อ บ่งบอกชัดว่าเพิ่งออกกำลังกายเสร็จหมาด ๆ" ฝุ่น~ " ขนมเดินเข้าไปกอดเด็กหนุ่มด้วยท่าทางออดอ้อนอย่างที่ชอบทำ พร้อมกับกดริมฝีปากลงบนแก้มสาก " กินหนมไหม? ซื้อมาเยอะเลย "" หมายถึงหนมไหน? " ไต้ฝุ่นเลิกคิ้วถาม ขณะเดียวกันก็เก็บน้ำดื่มเข้าตู้เย็นตามเดิม" เค้ก~ " เธอลากเสียงยาว เมื่อนึกขึ้นได้ว่า ' หนม ' อีกอย่างที่ไต้ฝุ่นหมายถึงก็คือเธอ" หึ! ออกกำลังกายเสร็จ ให้กินเค้กเลย " ขายาวก้าวออกมาจากห้องครัว พลางใช้ผ้าผืนเล็กเช็ดเหงื่อตามตัวไปด้วย ก่อนจะนั่งลงยังโซฟากลางห้อง โดยมีร่างเล็กเดินตามมาติด ๆ แล้วแกะของหวานที่เธอบอกเตรียมป้อนเขาทันที" กินหน่อยนิดนึง " ไต้ฝุ่นส่ายหน้าน้อย ๆ เป็นการปฏิเสธ " จะได้อารมณ์ดีไง~ "" แล้วทำไมจะต้องอารมณ์ดี " ผ้าเช็ดเหงื่อถูกโยนพาดเข้ากับพนักรองแขนด้านข้าง ก่อนจะหันหน้าเข้าหาคนตัวเล็กพร้อม

ชายหนุ่มนิ่งเงียบกับคำถามของน้องสาวแฟนที่ช่างสังเกตซะเหลือเกิน ทั้งที่รอยช้ำมันค่อนข้างจางมากแล้ว แต่ยังไม่ทันที่ธาวินจะได้คิดคำตอบ ไต้ฝุ่นที่เพิ่งได้กาแฟก็เดินออกมาจากร้าน ซึ่งต้องผ่านโต๊ะที่เอลินนั่งอยู่ในโซนด้านนอก " คือ... " ธาวินเว้นจังหวะ พร้อมทอดสายตาไปยังชายหนุ่มที่กำลังจะเดินผ่าน เพื่อสร้างความฉงนให้กับสองพี่น้องเอลินกับอลิซหันมองสลับไปมาระหว่างชายหนุ่มทั้งสอง รอยช้ำบนใบหน้าคล้ายกันเกินกว่าจะเป็นเรื่องบังเอิญ ทำให้ความสงสัยในใจยิ่งชัดเจนขึ้น และในวินาทีนั้นเอง ไต้ฝุ่นก็หยุดสบตาธาวินด้วยแววแข็งกร้าว ก่อนจะก้าวเดินออกจากบริเวณร้านไปทันที ธาวินเพียงแสร้งทำสีหน้าราวกับไม่ใส่ใจต่อสายตาคาดโทษนั้น แล้วหันกลับมายิ้มบาง ๆ ให้เอลินและอลิซแทน" ไม่มีอะไรหรอกครับ...อุบัติเหตุนิดหน่อย " " อุบัติเหตุอะไรคะ? " เป็นฝั่งเอลินเปิดปากถามบ้าง น้ำเสียงนิ่งแต่แฝงด้วยความจริงจัง เมื่อข้อสงสัยในใจเริ่มชัดเจนว่ามันต้องเกี่ยวข้องกับไต้ฝุ่นแน่ " นั่นน่ะสิคะ นี่มันรอยโดนต่อยชัด ๆ " อลิซเสริม" ... "

1 อาทิตย์ผ่านไปร้านกาแฟ" สวยเลย~ " หญิงสาวร่างเล็กในชุดนิสิตยืนถือแก้วกาแฟพร้อมโพสท่าไปเรื่อย โดยมีตากล้องมือสมัครเล่นซึ่งเป็นเพื่อนในคณะกดรัวชัตเตอร์อย่างต่อเนื่อง พร้อมส่งเสียงเชียร์อัพกับท่าทางที่หญิงสาวแสดงออกมาอย่างกับมืออาชีพ ไม่ไกลนักก็มีอีกหนึ่งสาวน้อยนั่งยิ้มกับฝีมือการโพสท่าของพี่สาว แถมยังแอบเก็บภาพเบื้องหลังการถ่ายงานของเอลินไว้ด้วยร่างเล็กเพรียวบางที่ไม่ได้ดูดีน้อยกว่านางแบบมืออาชีพ ยังคงปรับเปลี่ยนท่าทางที่ผุดขึ้นมาในหัวตามที่เธอเคยเห็นผ่านสื่อมาบ้าง และทำออกมาได้อย่างเป็นธรรมชาติ สมกับการได้รับเลือกให้เป็นตัวแทนในการ PR ร้านกาแฟ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของงานคณะนิเทศศาสตร์" เรียบร้อยแล้ว สวยมากเลยลิน~ " ชายหนุ่มซึ่งรับหน้าที่เป็นช่างภาพลดมือที่ถือกล้องลง ก่อนจะเดินเข้าหาเอลินพร้อมกับกดเลื่อนภาพไปเรื่อยให้เธอดู" สวยอ่ะ " หนึ่งในเพื่อนของกลุ่มเอ่ยปากชมนางแบบจำเป็นด้วยรอยยิ้มจริงใจ" โอเคแล้วเนอะ? "" ดีเลยแหละ มุมนี้สวยมาก " เข

คอนโดน้ำหนึ่ง" เรียบร้อย " น้ำหนึ่งกดหยุดวิดีโอในทันที เมื่อเสร็จสิ้นการถ่ายสินค้าตัวที่สองของวัน โดยมีขนมเป็นแบบโปรโมทลงช่องทางต่าง ๆ ของเธอนางแบบสาวผ่อนลมหายใจ พร้อมกับนั่งลงยังเก้าอี้โซฟาด้านข้างอีกคน เช็กคลิปในมือถือของน้ำหนึ่งด้วยสายตาเพื่อให้ผู้จัดการของเธอนำไปตัดอีกรอบ" สวยอ่ะ "" จ้ะ " น้ำหนึ่งชำเลืองมองขนมด้วยสายตาขัด ๆ แต่ก็อดยิ้มตามไม่ได้ " พี่ว่าได้ทุกคลิปแหละ เดี๋ยวเอาไปตัดให้ "" โอเคค่ะ "" เอ้อ! พี่ลืมบอกแก ทีมงานคุณธาวินเค้าเกริ่น ๆ มาว่าอยากทำบ็อกซ์เซ็ตลิมิเต็ดต่อจากเซ็ตของแกรอบที่แล้วอ่ะ ยอดขายดีจัด " น้ำหนึ่งเอ่ยบอกพร้อมหยิบสายชาร์จที่วางอยู่ไม่ไกลมาเสียบ" เมื่อวานหนมบังเอิญเจอคุณธาวินด้วย เขาบอกหนม แต่ไม่เห็นแจ้งว่าจะมีดีลงานต่อ...แล้วพี่หนึ่งตอบตกลงหรือยังอ่ะ? "" ยัง~ กะถามแกก่อนว่าสะดวกรับงานไหม? " ปกติน้ำหนึ่งและเธอเองก็แทบจะรับงานทุกอย่าง แต่พอเป็นงานของบริษัทธาวินกลับทำให้เธอลังเลอยู่บ้าง " เค้าเสนอบัดเจ็ตเพิ่มด้วยนะ แต่งานน่าจ

วันต่อมาแผ่นหลังกว้างเต็มไปด้วยมัดกล้ามโผล่พ้นผ้านวมผืนหนาออกมา ขณะเจ้าตัวนอนคว่ำหน้าแน่นิ่งอยู่บนเตียงกว้าง สลบไสลจากกิจกรรมอันเร่าร้อนที่ต่อเนื่องยาวนานหลายชั่วโมง ต่างจากนางแบบสาวซึ่งต้องตื่นขึ้นมาก่อน เพราะมีถ่ายงานต่อในช่วงบ่ายหลังจากจัดการตัวเองเรียบร้อย ขนมก้าวออกมาจากห้องน้ำโดยมีเพียงผ้าเช็ดตัวผืนเดียวพันกายไว้หลวม ๆ ก่อนจะทรุดตัวลงนั่งยังเก้าอี้หน้าโต๊ะเครื่องแป้ง ซึ่งตอนนี้เต็มไปด้วยสกินแคร์และเครื่องสำอางของเธอเป็นเสียส่วนใหญ่ ก่อนจะหยิบสกินแคร์ที่ใช้เป็นประจำทาทีละขั้นตอนอย่างพิถีพิถันแล้วดึงเอาผ้าที่โพกผมไว้อยู่ออก คว้าเอาเครื่องเป่าผมที่วางอยู่ไม่ไกลขึ้นมาเสียบปลั๊กฟื้ดดด~~เสียงเครื่องดังแทรกขึ้นในห้องเงียบ แรงลมอุ่นปะทะใบหน้าและเส้นผมเบา ๆ ขนมก้มหน้าก้มตาไล่ลมตามโคนผมไปเรื่อย จนกระทั่ง...ร่างสูงที่นอนแน่นิ่งอยู่บนเตียงรู้สึกตัวจากเสียงรบกวน ต้องฝืนตาตื่นงัวเงีย หันศีรษะมาอีกทางที่ขนมนั่งอยู่ " เสียงดังแต่เช้าเลย " &nb

"อื้อ~" เสียงครางหงิงๆ น่ารักของร่างเล็กเปลือยเปล่าใต้ผ้าห่มผืนหนา ยืดแขนบิดขี้เกียจ เมื่อแสงแดดจากนอกระเบียงสาดส่องเข้ามาจนเธอรู้สึกตัวโดยอัตโนมัติ พร้อมกับค่อยปรือตาขึ้นเบาๆ เพื่อปรับโฟกัสสายตาให้ชัดเจนขึ้น ก่อนจะหันไปอีกฝั่งข้างๆ ตัวเธอที่มีร่างกำยำของแฟนหนุ่มเท้าแขนมองหน้าเธออยู่จุ๊บ~เปรี้ยวหวานคลี่ยิ้มบาง พร้อมกับเคลื่อนตัวเข้าไปใกล้ชนก ก่อนจะกดจูบยังริมฝีปากหนา"ทำไมไม่ปลุกคะ?""เห็นหลับสบายเลยไม่อยากกวน" เขาว่าพร้อมกับยกมือขึ้นปัดผมที่ตกลงมาปรกตาเธออย่างอ่อนโยน"....หายโกรธแล้วเหรอคะ?""อยากโกรธต่อแหละ เธอจะได้ง้อฉันแบบเมื่อวาน" มือใหญ่ยังคงลูบผมเธออยู่แบบนั้น พลางจ้องมองใบหน้าเล็กเรียวของแฟนสาวไม่วางตา"หึ~ จะโกรธไม่โกรธเปรี้ยวก็ทำได้ค่ะ ถ้าบอสต้องการ" รอยยิ้มสดใสฉายชัดบนใบหน้าจิ้มลิ้ม ก่อนที่เธอจะก้มไปงับยังติ่งไตบนหน้าอกแกร่งหยอกล้อเขาเบาๆ "เปรี้ยวรักบอสนะคะ รักมากๆ ถ้ามีเรื่องอะไรที่เปรี้ยวทำให้บอสไม่สบายใจเปรี้ยวขอโทษ แต่เปรี้ยวก็อยากให้บอสไว้ใจ " เธอพูดเสียงอ่อน ช้อนตาอ้อนคนตัวโต พลางจับมือที่ลูบผ

ปึก! ปึก! ปึก!"อ้ะ...อ้ะ...อึก~" เสียงเนื้อกระทบกันของคนทั้งสองสลับกับเสียงครางระงมของคนตัวเล็กที่อ้าปากหายใจกระเส่า เมื่อคนด้านหลังขยับสะโพกแทงเอ็นใหญ่เข้ามาในช่องทางรักของเธออย่างต่อเนื่อง"อ่า~" ชนกก้มมองแผ่นหลังเนียนที่โยกคลอนตามแรงกระแทกของเขา ก่อนจะก้มไปโลมเลียดูดดุนเนื้อขาวจนผิวเนียนขึ้นรอยแดงเป็นจ้ำ ในขณะที่มือใหญ่ก็เลื่อนขึ้นไปบีบเคล้นเต้านมเต่งตึงทั้งสองข้างของเปรี้ยวหวาน ซึ่งห้อยโตงเตงเสียดสีกับกระจกโต๊ะทำงาน ที่ใช้เป็นสนามรักของคนทั้งสอง"อื้อ~ ปะ..เปรี้ยวชอบบอสโหมดนี้จังเลยค่ะ" คนตัวเล็กพูดเอาใจอีกคน ที่สาละวนอยู่กับแผ่นหลังของเธอ พร้อมกับช่วยเบี่ยงผมออกให้เขาได้ลงลิ้นเต็มที่ ปากหนาเลื่อนขึ้นไปยังหลังคอ ก่อนงับตรงใบหูเล็กเบาๆให้อีกคนเสียวเล่น"ทำมาเอาใจนะ" เขากระซิบเสียงแผ่ว"อ้ะ อ้ะ..ปะเปล่าเอาใจซะหน่อย เปรี้ยวพูดจริงๆ" ใบหน้าสวยเอี้ยวมาหาคนด้านหลังทันที เขายังคงกระแทกแก่นกายเข้าหาไม่มีพัก พร้อมใบหน้าสาดเสียวปิดไม่มิด ขณะเดียวกัน ใบหน้าสวยก็เหยเกด้วยความเสียวซ่านไม่ต่าง มองแฟนหนุ่มกลับอย่างเชิญชวนให้ลงแรงหนักๆช

"ไอ้ภัทร" ชนกเรียกชื่อคนมาใหม่อย่างงงงวย เมื่อจู่ๆ เพื่อนของเขาก็เข้ามาแบบไม่มีปี่มีขลุ่ย นภัทรยิ้มแฉ่งให้กับเจ้าของโรงแรม ก่อนจะเดินไปยังโซฟาภายในห้อง"ทำไรอยู่วะเพื่อน?" นภัทรหย่อนสะโพกลงบนโซฟา แล้วยกขาขึ้นพาดโต๊ะกระจกเล็กซึ่งตั้งอยู่ด้านหน้าอย่างวางมาด พร้อมกับกางแขนทั้งสองข้างขึ้นวางที่พนักพิง"มึงเข้ามาได้ไงเนี่ย...อึก...แล้วเลขาหน้าห้องไปไหน ทำไมปล่อยให้มึงเข้ามาได้?" ร่างสูงที่กำลังถูกปรนเปรอจากคนตัวเล็ก เอ่ยถามอีกคนเสียงกระท่อนกระแท่น สลับกับเหลือบมองแฟนสาว ที่ไม่ได้สนใจโลกอะไรใดๆ ว่าภายในห้องมีอีกหนึ่งชีวิตไม่ได้รับเชิญเข้ามานั่งหัวโด่อยู่ในนี้ มัวแต่ยุ่งกับไอติมแท่งโปรดอย่างเมามัน"กูจะไปรู้เร๊อะ เดินเข้ามาก็ไม่เห็น ไปเข้าห้องน้ำมั้ง....ทำไมวะ? กูเข้ามาไม่ได้เหรอ กูก็ไม่เห็นมึงทำไรเลยหนิ""อ่า...ไม่ทำก็เหี้ยละ มึงเข้ามาไงกูเลยไม่ทำ มึงออกไปก่อนไป" ชนกหลุดเสียงครางออกมาเล็กน้อย เมื่อเปรี้ยวหวานเริ่มดูดแก้มให้ตอบรัดแก่นกายเพิ่มมากขึ้น และดูดดุนชักขึ้นลงอย่างโชกโชน จนคนที่ถูกปรนเปรอไม่สามารถเก็บอาการไว้ได

ร่างเล็กอรชรพยายามพยุงร่างของตัวเองให้ทรงตัวอยู่ได้บนรองเท้าส้นสูงปลายแหลม โดยมีแฟนหนุ่มอย่างชนกช่วยประคองร่างที่กึ่งหลับกึ่งตื่น สะลึมสะลือเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ เดินออกมาจากลิฟต์ของโรงแรมเมื่อถึงชั้นเพ้นท์เฮ้าส์ของเขาใบหน้านิ่งขรึมก้มมองแฟนสาวเป็นระยะๆ พร้อมกับอารมณ์ขุ่นมัวบวกหัวเสียที่คนตัวเล็กดื่มหนักจนเมาแอ๋ แต่เรื่องดื่มจนไม่มีสติขนาดนี้คงไม่ใช่ประเด็นหลักสักเท่าไหร่ เขาหงุดหงิดกับคนที่มาแจมด้วยเสียมากกว่า เขาสังเกตอยู่ตลอดเวลาการสนทนาของคนตัวเล็กและณัฐชามีสายตาของไอ้เพื่อนเจ้าของคลับนั่นจ้องคนของเขาไม่วางตา แถมยังคอยรินเหล้าส่งให้เธออยู่เรื่อยๆ ส่วนคนของตนก็ไม่มีท่าทีจะปฏิเสธเลยสักนิด พอเขาเตือนก็อ้างว่านานๆ ที จนสภาพเป็นแบบนี้นึกแล้วน่าโมโหชะมัด…ฟุ่บ!!เปรี้ยวหวานถูกปล่อยลงบนเตียงนอนขนาดคิงไซซ์ตามแรงโน้มถ่วง ก่อนจะแน่นิ่งไปเมื่อหลังสัมผัสกับเตียง ชนกเท้าสะเอวมองแฟนสาวที่เมาไม่รู้เรื่อง พร้อมกับส่ายหัวเบาๆ แล้วเดินไปเอาผ้าขนหนูชุบน้ำในห้องน้ำบิดหมาด ก่อนเดินมาที่เตียงอีกรอบ

หลายวันผ่านไป"เปรี้ยว อยากเริ่มทำงานเลยไหม ฉันจะได้ให้คนเอาโต๊ะเข้ามาไว้ในห้อง" ชนกถามคนตัวเล็กที่นั่งสไลด์หน้าจอสมาร์ตโฟนรุ่นใหม่ ซึ่งเขาเพิ่งถอยให้เธอหมาดๆ"ได้เลยค่ะ แล้วแต่บอสเลย" เปรี้ยวหวานตอบกลับแฟนหนุ่ม แต่ตายังคงจดจ้องสิ่งของในมือ ชนกมีสีหน้าเรียบตึงทันที เมื่อคนตัวเล็กมีปฏิกิริยาแบบนั้นเหมือนตอบกลับเขาส่งๆ"ในโทรศัพท์มันมีอะไรน่าสนใจกว่าฉันงั้นเหรอ?" เขาละมือที่ค้ำกับโต๊ะทำงานเอนตัวพิงหลังลงกับเก้าอี้ และวางมือลงกับที่พักแขนอย่างวางมาด พร้อมกับส่งสายตาเรียบตึงไปหาคนตัวเล็ก"แฮ่~ กะ..ก็...โทรศัพท์ใหม่เปรี้ยวก็ต้องลองใช้ให้ชินมือสิคะ" เปรี้ยวหวานตอบกลับอีกคนติดๆ ขัดๆ และรู้สึกผิดขึ้นมานิดหน่อย ที่เอาแต่สนใจอย่างอื่น ในขณะที่อีกคนให้ความสนใจกับเรื่องของเธออยู่"....""งือออ~บอสอ่าา~ อย่างอนสิคะ เปรี้ยวขอโทษ" ใบหน้าเล็กง้ำงออย่างรู้สึกผิด เธอหยัดตัวลุกขึ้นเดินมาหาอีกคน เขานั่งหน้าเรียบตึงก่อนหย่อนสะโพกงอนลงยังหน้าตักของแฟนหนุ่ม"เปรี้ยวขอโทษนะ นะคะ น

"ชู่ววว~ เสียงดังทำไม ฉันเอง" เปรี้ยวหวานพยายามดึงฝ่ามือที่ปิดปากของตนออกแล้วลืมตาขึ้น เมื่อรับรู้ถึงเสียงคุ้นหูตรงหน้า"บอส!! ทำอะไรเนี่ย เปรี้ยวตกใจหมด" เปรี้ยวหวานทำหน้าบูดบึ้งพลางฟาดมือไปตรงอกแกร่งของแฟนหนุ่ม ไม่ได้รู้สึกผิดสักนิดที่ทำให้เธอตกใจกลัว แถมยังยิ้มขำเธออีก"หึ~ นึกว่าผีรึไง?" เขาผละตัวออก ก่อนจะเดินไปเปิดตู้เย็นหยิบขวดน้ำเทใส่แก้ว ใบที่เปรี้ยวหวานพึ่งวางลงเมื่อสักครู่และยกขึ้นดื่ม"กลัวจะเป็นโจรมากกว่า เล่นอะไรก็ไม่รู้" หน้าง้ำงอเบือนหนีแฟนหนุ่ม ขณะยกแขนขึ้นกอดอก ทำให้หน้าเต้าอวบถูกแขนดันขึ้นจนเห็นเป็นเนินขาวโผล่พ้นเสื้อเชิ้ตของชายหนุ่มที่เธอยืมใส่นอน เพราะไม่ได้เตรียมตัวว่าต้องมาค้างที่นี่ชนกยกยิ้มพร้อมกับไล่มองเนินนมและสัดส่วนที่ต้องแสงไฟจากข้างนอก เสื้อเชิ้ตสีขาวตัวบางยาวปกปิดแค่ส่วนสงวนของหญิงสาว ทำให้เปรี้ยวหวานยิ่งดูเซ็กซี่ขึ้นไปอีก คนตัวเล็กหันกลับมามองหน้าอีกฝ่าย จู่ๆ ก็เงียบไปนานแถมเอาแต่มองเรือนร่างเธอ จนเริ่มรู้สึกเขินอายกับสายตาเจ้าเล่ห์นั่น"มองอะไรคะ?" เธอแสร้งถาม ทั้ง