หวนรักเมียเก่าคนโปรด

หวนรักเมียเก่าคนโปรด

last updateZuletzt aktualisiert : 14.01.2026
Von:  เรย์นิลAbgeschlossen
Sprache: Thai
goodnovel18goodnovel
Nicht genügend Bewertungen
34Kapitel
422Aufrufe
Lesen
Zur Bibliothek hinzufügen

Teilen:  

Melden
Übersicht
Katalog
CODE SCANNEN, UM IN DER APP ZU LESEN

Zusammenfassung

ความรักหวาน

ตามใจภรรยา

การแต่งงานครั้งที่สอง

Badboy

ความรักครั้งแรก

หย่าร้าง

โอกาสครั้งที่สอง

จะเกิดอะไรขึ้นเมื่อถ่านไฟเก่าที่เคยดับลงแล้วกลับมาลุกขึ้นอีกครั้งและครั้งนี้เต็มไปด้วยความโกรธและการง้องอนที่กำลังจะเกิดขึ้น “พี่ง่วงแล้ว” เขากำลังจะเดินขึ้นบันไดแต่ก็ถูกหญิงสาวขวางหน้าไว้ก่อน “เรายังคุยกันไม่เสร็จค่ะ” หญิงสาวไม่ยอมปล่อยให้สามีเดินไปอย่างง่าย ๆ เธอมองใบหน้าของเขาด้วยความเฉยชานี่น่ะเหรอคนที่บอกว่าจะดูแลเธออย่างดี “ไว้คุยพรุ่งนี้ วันนี้พี่เหนื่อย” “ตอนพี่ไปกินเหล้าพี่ไม่เห็นบ่นว่าเหนื่อยเลยนะคะแต่พอมุกถามหาเหตุผลพี่ก็เลี่ยงที่จะตอบ” หากเขาให้เหตุผลเธอสักนิดมันก็คงไม่เป็นแบบนี้ แต่เขากลับทำตัวไม่แคร์อะไรเลย “มุกที่พี่พูดไปไม่รู้เรื่องเหรอ” “พี่จะเอายังไงกันแน่คะ” “อะไร” “หย่ากันไหมคะ……”

Mehr anzeigen

Kapitel 1

บทนำ |อดีตที่ไม่อยากจดจำ

「恥知らずな貧乏人め」

5年後の再会で、陸川強(りくかわ つよし)は公の場で私をあんなに侮辱した。

だが、今の私は世界一の富豪である日村凛人(ひむら りんと)の妻だ。

バカな強は、誰もが取り入ろうとしている日村夫人を、嘲笑っている自覚がなかった。

ホテルのロビーで、強は神原深雪(かんばら みゆき)の腕を組んで入ってきた。

場にいたビジネス界のエリートたちはすぐに彼を認識し、顔に喜色を浮かべながら群がった。

「陸川さん!同盟サミットでお会いできるとは思いませんでした!わずか5年で会社を上場させるなんて、若くして有能ですね!」

「陸川さんも『あの方』の支持を得に来たのですね?」

強が軽くうなずくと、人々の間から何かを悟ったかのようなざわめきが広がった。

今日この日、ここにいる来賓の半数以上が期待に胸を膨らませ、凛人の目に留まろうとしていた。

視線の一部は深雪に向けられた。

「こちらは奥さんですね?本当にお似合いの二人です!」

深雪はさらに強にぴったり寄り添い、優しい笑みを浮かべた。

「まだ婚姻届は出していません。会社が業界のトップに立ったら、結婚式を挙げるつもりです。

その時には皆さんに招待状を送りますので、ぜひ来てくださいね」

強の表情は一瞬ぎこちなくなり、そして不自然な笑みを絞り出した。

「最近は二人とも会社のことで忙しかったです。でも長年愛し合っているので、婚姻届や結婚式など形式に過ぎません」

再び祝福の声が上がった。

私は横でそれを聞き、少し驚いた。

まだ婚姻届も結婚式もしていないの?

私と別れた数日後、強は深雪にプロポーズし、あんなに急いで神原家の支持を得ようとしていた。それなのに、なぜ結婚を先延ばしにするのだろう?

何せよ、この業界では、政略結婚は勢力を固める非常に重要な手段だ。

その時、ホテルの警備員が私の方に歩いてきて、表情は真剣だ。

「お客様、ここは八つ星リゾートであり、無関係な者が自由に入れる場所ではありません」

彼の視線が私を一瞥し、口元がわずかに上がると、軽蔑の目を向けた。

私はさっき息子とビーチで遊んでいたので、服には砂がついていた。

今、噴水の中に立ち、全身ずぶ濡れになっている。手の甲の来賓を示す印も消えかかっており、誤解されるのも無理はない。

私はすぐに説明した。

「すみません、息子の大事なものが噴水に落ちてしまったの。見つけたら、すぐ部屋に戻る。

何か損害があれば、ちゃんと弁償するわ。私の部屋番号は……」

警備員は不機嫌そうに私の話を遮った。

「貧乏な庶民だろ。来賓のふりをしても無駄だ。さっさと出て行け」

彼の声は鋭く、周囲の人々の注目をすぐに集めた。

「庶民がここにいるとは?」

「ずいぶん度胸があるな……トップビジネスサミットのホテルに無断侵入するなんて、捕まるのが怖くないのか?」

その瞬間、強がちらりとこちらを見た。

私たちは目が合った。

彼は呆然とした。

「綺星(あやせ)?」

警備員は驚きの目で彼を見た。

「陸川さんは彼女を知っているのですか?」

強は表情を引き締め、軽蔑の口調で言った。

「父がかつて支援した貧しい学生の一人だ。親しくはない」

言い終えると、彼は視線をそらし、もう一目見れば目を汚すかのようだった。

その表情は、かつて彼が私を自分の人生から追い出そうとしたときと同じだった。

それを聞いた警備員はさらに大胆になり、私を追い払おうと手を伸ばした。

「なるほどな。こんな奴はよく見かける。かつて支援されたくらいで、一生男に頼って生きていけると思っているのか?」

私は横に身をかわし、ますます不快になった。

「言ったでしょう。物を見つけたら、すぐ帰るし、損害も弁償するわ」

彼は冷笑し、表情はさらに嘲弄的だった。

「弁償?お前が?」彼は噴水のそばにある装飾品を指さした。

「これが何か分かってるか?これはスペインの芸術家が手彫りした噴水の彫刻だ。価値は7億4千万円だ。

貧乏人のお前に7億4千万円の後ろにいくつゼロがあるか分かるか?自分を売っても弁償できないぞ!」

彼は再び手を伸ばして私を掴もうとした。

7億4千万という数字は、確かに彼にとっては大きく、普通の人なら恐れおののく金額かもしれない。

だが私にとっては、この程度の小金など何の意味もない。

「もう十分だ」

エレベーターの前まで歩いていた強が、突然振り返った。

彼は無表情で歩み寄り、目は冷たく、まるで見知らぬ人を見ているかのようだ。

「何を探している?いくら必要だ?俺が出す。そんな方法で俺の注意を引くな」彼は嫌悪を込めて言った。

「こんな手口は本当につまらない。俺はお前みたいな人間に興味はない」

深雪はすぐに強の腕を強く握り直した。

彼女の顔には相変わらず甘い笑みが浮かんでいるが、その目には得意げで毒々しい光が隠せない。

「綺星さん、私たちはもうすぐ結婚するのよ。

あなたはフラれた悔しさで心残りかもしれないけど、貧乏学生と大富豪の間には雲泥の差があるの。あなたと強の間に可能性は永遠にないのよ。

ここでバカみたいに騒いだくらいなら、素直に去ったほうがまだ面目が立つわ」

私は淡く微笑み、真剣な口調で言った。

「お幸せにね」

そう言うと、私は彼らを無視し、噴水にしゃがみ込んで探し続けた。

それは夫が息子に贈った最初の誕生日プレゼントだ。

息子にとって、それは世界のすべてを意味していた。

「一体どうしたら、お前は去るんだ?」強は鋭く言った。

「それとも、もっと欲しいのか?」

彼は苛立ちながらスマホを取り出した。

「いいだろう。俺は陸川グループでお前に仕事を用意する。しかしアフリカの支社だ。来週から勤務しろ。そして二度と俺の前に現れるな。

陸川夫人は深雪だけだ。お前と過ごしたあの5年間は、弱者への同情に過ぎなかった。

この仕事でお前はやり直せるから、自分に合う普通の男を見つけろ。もう俺に付き纏うな」

突然、彼の指が止まった。

スマホに表示された情報を見て、彼の顔色は一瞬で蒼白になった。

「陸川グループ傘下にあったお前の身分情報は?

お前は一体何をしたんだ?身分情報が消されてるぞ」

Erweitern
Nächstes Kapitel
Herunterladen

Aktuellstes Kapitel

Weitere Kapitel
Keine Kommentare
34 Kapitel
บทนำ |อดีตที่ไม่อยากจดจำ
“ทำไมวันนี้กลับบ้านช้าจังคะงานเยอะเหรอ” หญิงสาวเอ่ยถามผู้เป็นสามีที่เดินเข้ามาภายในบ้านโดยสภาพเขานั้นอิดโรยราวกับคนไม่ได้นอนแถมยังได้กลิ่นแอลกอฮอล์จากตัวเขาอีกด้วย“อืม ช่วงนี้งานหนัก”“งานหนักแต่มุกเห็นพี่ไปเที่ยวผับนะคะ”“แอบให้คนตามสืบเรื่องพี่เหรอ” กวินท์เอ่ยถามพลางจ้องมองใบหน้าภรรยาของตัวเองไปด้วย“ค่ะ”“แบบนี้ไม่เกินไปเหรอ”“เกินยังไงคะพี่เป็นสามีของมุก มุกก็มีสิทธิ์ไม่ใช่เหรอคะ”“มุกไม่ไว้ใจพี่เหรอถึงทำขนาดนี้” เขาใช้มือเสยผมตัวเองลวก ๆ อย่างนึกหงุดหงิดกับการกระทำของภรรยาตัวเอง“ไม่พอใจเหรอคะ”“เราแต่งงานด้วยกันมาสามปีแล้วนะ”“การที่เราแต่งงานมาสามปีมันไม่ได้ทำให้พี่วินท์คิดได้เลยเหรอคะ มุกเหนื่อยที่ต้องตอบคำถามคุณแม่ว่าพี่ไปไหนมาไหน”“พี่แค่อยากเที่ยวตามประสาผู้ชายบ้าง”“แต่พี่วินท์ไม่เคยบอกมุกเลยว่าไปไหนมาไหนแบบนี้มันก็ไม่ต่างจากคนที่ไม่รู้จักกันหรอกค่ะ” เธอเถียงกลับไปตอนแต่งงานกันแรก ๆ ก็ดีแต่พักหลัง ๆ ความสัมพันธ์เริ่มขัดแย้งกัน“พี่ง่วงแล้ว” เขากำลังจะเดินขึ้นบันไดแต่ก็ถูกหญิงสาวขวางหน้าไว้ก่อน“เรายังคุยกันไม่เสร็จค่ะ”“ไว้คุยพรุ่งนี้ วันนี้พี่เหนื่อย”“ตอนพี่ไปกินเหล้าพี
Mehr lesen
1.คนเดิมแค่เปลี่ยนนิสัย
ปั้ง! เสียงวางของเอกสารแฟ้มสุดท้ายดังลั่นหลังจากที่กวินท์ได้ทำการเซ็นอนุมัติเรียบร้อยแล้ว ทำให้ภากรที่นั่งทำงานด้วยถึงกับขมวดคิ้วด้วยความสงสัยพลางจ้องมองใบหน้าของเจ้านายตัวเอง“งานกูเสร็จแล้ว” ชายหนุ่มบอกก่อนจะหยัดกายลุกขึ้นบิดขี้เกียจ“ครับ”“วันนี้กูขอกลับก่อนนะ” กวินท์มองนาฬิกาที่สวมอยู่ในข้อมือพลางยิ้มออกมาบาง ๆ“แต่คุณวินท์ต้องไปกินข้าวกับคุณสันตินะครับ”“กูไม่ว่าง วันนี้กูรีบกลับ”“รีบกลับหรือรีบไปหาคุณไข่มุกครับ” ภากรพูดอย่างรู้ทันในความคิดของเจ้านาย เขารู้ว่าการที่กวินท์รีบทำงานทุกอย่างให้เสร็จภายในวันเดียวเพื่อไปหาอดีตภรรยา“กูจะไปหาเมียตัวเองมันผิดตรงไหน?”“ผิดครับ”“ผิดอะไร?” กวินท์ขมวดคิ้วทันทีเมื่อได้ยินคำตอบจากลูกน้องคนสนิท“ตอนนี้นายกับคุณไข่มุกไม่ได้เป็นอะไรกันแล้วนะครับเป็นแค่อดีตสามีภรรยากัน”“พูดแบบนี้อยากกินข้าวต้มโรงพยาบาลเหรอ” เขาเอ่ยถามเสียงเข้มแล้วจ้องภากรตาเขม็งทันที“ไม่ครับ”“ตอนนี้กูกำลังตามง้อเมียอยู่และกูเชื่อว่ายังไงมุกก็ต้องให้โอกาสกูแน่นอน” เขาพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงหนักแน่นเพราะเชื่อว่าหญิงสาวนั้นต้องให้โอกาสเขาแน่นอน“แต่ผมไม่รู้สึกถึงอะไรแบบนั้นเลยนะครั
Mehr lesen
2.น่าปวดหัว
“ไปหาโต๊ะนั่งได้เลยค่ะ” ไข่มุกพูดอย่างไม่แยแสก่อนที่เธอจะเดินออกไป กวินท์ใช้มือลูบใบหน้าตัวเองอย่างหงุดหงิดแต่อย่างนั้นก็เดินไปนั่งโซนเงียบ ๆ คนเดียว“……” ไข่มุกปรายตามองตามอดีตสามีของตัวเองพลางส่ายหน้าไปมาก่อนจะเดินตามเขาไป“พี่วินท์จะรับอะไรดีคะ”“ถ้าพี่บอกว่าอยากกินมุก มุกจะเสิร์ฟตัวเองให้พี่กินไหม” เขาพูดด้วยน้ำเสียงเจ้าเล่ห์ ไข่มุกถลึงตาใส่ทันทีเมื่อเขาพูดจาหยาบคาย“ที่นี่ไม่ใช่บ้านพี่วินท์นะคะที่จะพูดอะไรตามใจชอบได้”“งั้นเดี๋ยวกลับบ้านพี่ค่อยพูดก็แล้วกัน” เขายังคงกวนประสาทเธออยู่แบบนั้นจนไข่มุกต้องแสดงสีหน้าเรียบเฉยเพราะไม่อยากพูดจาไร้สาระกับกวินท์“สรุปพี่วินท์จะรับอะไรคะ”“อยากทำอะไรมาให้ก็ทำมาเลย”“แล้วมุกจะรู้ได้ยังไงว่าพี่ชอบกินอะไร”“แต่ก่อนเคยรู้ดีไม่ใช่หรอว่าพี่ชอบกินอะไร”“นั่นมันเมื่อก่อนค่ะ”“อยากทำอะไรก็ทำมาเลย พี่กินทุกอย่างหรือจะเสิร์ฟตัวเองให้พี่กินก็ได้นะ”“ฟู่!” หญิงสาวพ่นลมหายใจออกมาหนัก ๆ ก่อนจะเดินออกไป โดยมีแววตาคมจ้องมองแผ่นหลังบางจนลับสายด้วยความพอใจ เขานั่งผิวปากอย่างอารมณ์ดีทางด้านไข่มุกที่มาถึงห้องทำขนมแล้วเธอได้แต่ส่ายหน้าไปมาอย่างรู้สึกปวดหัวทำให้ปั
Mehr lesen
3.หน้ามึน
“นี่ก็จะเลิกงานแล้วทำไมลูกค้าคนนั้นไม่ยอมออกจากร้านสักทีคะ” ปันปันเอ่ยพลางจ้องมองไปที่ชายหนุ่มหน้าตาดีคนหนึ่งที่นั่งเล่นโทรศัพท์อยู่ไข่มุกเห็นแล้วก็ได้แต่ส่ายหน้าไปมาด้วยความเอือมระอาอยู่ไม่น้อยก่อนจะหันไปมองน้อง ๆ สองคน“กลับไปก่อนก็ได้เดี๋ยวพี่อยู่ปิดร้านเอง”“แบบนั้นจะดีเหรอคะ”“ไม่เป็นไรหรอกกลับก่อนได้เลยเดี๋ยวทางนี้พี่ดูแลเอง”“งั้นปันกับฟ้าขอตัวกลับก่อนนะคะ” ทั้งสองคนยกมือขึ้นมาสวัสดีไข่มุกก่อนจะเดินออกไปจากร้านไข่มุกที่เห็นแบบนั้นแล้วก็เดินไปหาอดีตสามีที่ยังคงนั่งอยู่อย่างเฉยเมย เธอหยุดอยู่ตรงหน้าเขาทำให้กวินท์เงยหน้าขึ้นมอง“จะกลับบ้านรึยัง”“พี่จะออกไปตอนไหนคะ”“ทำไมอยากให้พี่ออกไปนัก”“แล้วพี่จะมานั่งอยู่ที่นี่ทำไม”“รอไปพร้อมมุก” กวินท์ทำหน้าตาเมินเฉยโดยไม่รู้ว่าการกระทำของเขาทำให้หญิงสาวอารมณ์ไม่ดี“เลิกทำแบบนี้เถอะค่ะ”“ทำอะไร”“การที่พี่ตามตื๊อมุกแบบนี้การงานไม่สำคัญรึไงคะ”“เรื่องของมุกสำคัญกว่า” เขาตอบแล้วยิ้มโชว์ฟันขาวอย่างอารมณ์ดีต่างจากไข่มุกอย่างสิ้นเชิง“ต่อให้พี่ทำแบบนี้มุกก็ยังคงให้คำตอบเดิมค่ะ”“ใจคนเรามันเปลี่ยนไปตามเวลานั่นแหละ”“แต่มุกไม่มีวันนั้นค่ะ” เธอต
Mehr lesen
4.ลูกชัง
ช่วงเช้าของวันต่อมา“วันนี้นายไม่เข้าบริษัทเหรอครับ” เสียงของภากรเอ่ยถามเจ้านายหลังจากที่เขาหอบเอกสารมากมายมาให้กวินท์ที่บ้าน“ไม่”“ทำไมเหรอครับ”“คือกูต้องรายงานมึงทุกเรื่องเลยเหรอ?” ชายหนุ่มหันขวับไปมองลูกน้องคนสนิท“มันคงต้องเป็นแบบนั้นนะครับ ผมจะได้บอกพนักงานด้วยว่าลาเพราะติดธุระหรือลาเพราะขี้เกียจครับ” ภากรพูดอย่างเฉยชาทำเอาคนที่ถูกพูดถึงจ้องเขาตาเขม็งทันที“เดี๋ยวนี้หัดด่ากูนะ”“ที่ผมพูดไปมันไม่มีคำหยาบเลยนะครับ”“พูดกับมึงแล้วปวดหัวชะมัดเลย” กวินท์ใช้มือนวดตรงขมับเบา ๆ ราวกับว่าสิ่งที่ภากรพูดนั้นมันเป็นเรื่องที่น่าปวดหัว“ผมก็ปวดหัวเหมือนกันครับที่พูดกับนาย”“พูดแบบนี้อยากโดนหักเงินเดือนใช่ไหม” กวินท์จ้องมองลูกน้องคนสนิทตาเขม็งนอกจากที่ภากรไม่กลัวแล้วเขายังพูดท้าทายกับเจ้านายตัวเองอีกเสียด้วย“ถ้ามันทำให้นายสบายใจก็ทำได้เลยครับ”“ไอ้เวร !” กวินท์อดไม่ได้ที่จะเอ่ยต่อว่าภากร เขาพ่นลมหายใจออกมาหนัก ๆ ก่อนจะเอ่ยบอกภากรอีกครั้ง“วันนี้เข้าไปดูของที่โกดังแทนกูหน่อยนะ”“ทำไมนายถึงไม่เข้าไปดูเองครับ”“กูติดธุระ” กวินท์พูดแล้วเสยผมตัวเองลวก ๆ วันนี้เขาต้องรีบเคลียร์งานให้เสร็จ“เดี๋ยวน
Mehr lesen
5.มีแค่ใบหย่า
“ฉันได้ยินแกพูดแบบนี้มาหนึ่งปีแล้ว” ก้องภพจ้องใบหน้าลูกชายตัวดีของตนตาเขม็งทันที เขาเคยบอกกวินท์ให้รักษาความสัมพันธ์กับไข่มุกให้ดีแต่ลูกชายเขาดันไม่เชื่อเลยสักนิดสุดท้ายก็ได้แต่ตามง้อเมียอยู่แบบนี้แถมยังได้นอนกอดใบหย่าเสียอีกด้วย“มันไม่ได้ง่ายขนาดนั้นนะพ่อ”“แล้วตอนที่ฉันเตือนแกทำไมแกไม่ฟังฉัน”“......” กวินท์เงียบไม่ได้ตอบเขารู้ว่าตัวเองผิดถึงพยายามตามง้อเมียหนักขนาดนี้แต่ไข่มุกกลับไม่เห็นค่าเลยสักนิด“หยุดพูดเรื่องนี้เถอะค่ะ ดาวคิดว่าตอนนี้ลูกชายพี่ภพคงจะเข็ดแล้ว” ดวงดาวที่นั่งเงียบมานานก็เอ่ยบอกเธอเองก็ไม่ค่อยพอใจเท่าไหร่นักที่ลูกชายตัวดีตัดสินใจด้วยตัวเองโดยไม่ได้ปรึกษาเธอก่อน“เดี๋ยวนี้พ่อกับแม่ดูเกลียดผมจังนะครับ” กวินท์เอ่ยด้วยความประชดประชันเล็กน้อยเขาใช้มือสางผมตัวลวก ๆ ท่ามกลางสีหน้าของพ่อและแม่ที่จ้องมองเขาตาเขม็ง“ดีนะที่ยังไม่มีลูกด้วยกันไม่อย่างงั้นหลานฉันคงไม่มีแม่แน่”“ผมรู้สึกว่าพ่อดูไม่พอใจผมมากเลยนะครับ”“เพิ่งรู้เหรอ” ก้องภพพูดแล้วจ้องใบหน้าลูกชายตัวดีอีกครั้งตอนนี้กวินท์มีแค่ใบหย่าที่นอนกอดอยู่ บางทีก็รู้สึกสมเพชลูกชายตัวเองเหมือนกัน“เดี๋ยวนี้ผมเป็นลูกที่ถูกลืมแ
Mehr lesen
6.ตามเมีย
ทางด้านไข่มุกที่กำลังยุ่งอยู่กับการทำงานที่คาเฟ่อยู่เนื่องจากวันนี้ลูกค้าเข้ามามากกว่าปกติทำให้เธอค่อนข้างที่จะยุ่งอยู่กับงานเป็นส่วนใหญ่“ปันเดี๋ยเอาน้ำไปเสิร์ฟให้ลูกค้าแทนพี่หน่อยนะ” หญิงสาวเอ่ยบอกรุ่นน้องที่ทำงานอยู่ด้วยกันพลางยิ้มหวานให้ด้วยความอ่อนโยน“ได้ค่ะพี่มุก” ปันปันตอบกลับก่อนจะหยิบถาดอาหารไปเสิร์ฟให้ลูกค้า ไข่มุกที่ว่างแล้วจึงหยิบมือถือขึ้นมาดูก็พบว่ามีการแจ้งเตือนจากกวินท์ที่ส่งข้อความมาหาเธอกวินท์ : ทำอะไรอยู่เหรอกวินท์ : ว่างคุยกับพี่ไหมกวินท์ : พี่ทักไปกวนเรารึเปล่ากวินท์ : หายไปแบบนี้พี่ใจคอไม่ดีเลยนะกวินท์ : สงสติกเกอร์หมาน้อยน้ำตาไหลกวินท์ : วันนี้เดี๋ยวพี่ไปหานะ“เฮ้อ ไม่ไปทำงานรึไง” หญิงสาวได้แต่บ่นพึมพำกับตัวเองหลังจากที่ได้อ่านข้อความของอดีตสามีที่ส่งมาหา แต่ยังไม่ทันที่เธอจะได้ตอบข้อความเขาเสียงของน้ำฟ้าก็เอ่ยเรียกเสียก่อนทำให้เธอวางมือถือลงแล้วทำงานต่อแต่หารู้ไม่ว่ามีใครบางคนที่กำลังรอการตอบกลับของเธออยู่ทางด้านของกวินท์ที่นอนรอการตอบกลับข้อความจากอดีตภรรยาอย่างใจจดใจจ่ออยู่แต่ก็ไร้เสียงการตอบจากกลับเธอยิ่งทำให้เขารู้สึกน้อยใจ“หายไปไหนเนี่ย” เขาใช้มือ
Mehr lesen
7.อดีตก็คืออดีต
ณ ห้องทำงานของกวินท์“นายนั่งยิ้มแบบนี้มาตั้งนานแล้วนะครับ” เสียงของภากรเอ่ยขึ้นหลังจากที่สังเกตเห็นผู้เป็นนายที่นั่งยิ้มน้อยยิ้มใหญ่อยู่คนเดียวมาสักพักตั้งแต่เดินเข้ามาในห้องทำงาน“คนที่ไม่เคยมีความรักแบบมึงจะไปรู้อะไร” กวินท์ตอบกลับพลางปรายตามองลูกน้องคนสนิทเล็กน้อย“นายจะบอกว่าตัวเองกำลังมีความรักเหรอครับ?”“เออ” ชายหนุ่มตอบแบบปัด ๆ อย่างไม่ได้ใส่ใจอะไรนัก“คนอย่างนายจะมีความรักได้ยังไงครับในเมื่อยังตัดใจจากคุณไข่มุกไม่ได้เลย” ภากรเอ่ยด้วยความสงสัยเมื่อได้ยินคำพูดจากเจ้านายว่ากำลังมีความรักทั้งที่ก่อนหน้านี้ยังตามอาวัยอาวอนอดีตภรรยาไม่เลิกเลย แล้วตอนนี้มาบอกว่าตัวเองกำลังมีความรักซึ่งมันแทบจะเป็นไปแบบนั้นไม่ได้เลย“ก็เริ่มต้นใหม่กับคนเก่าไง” เขาตอบแล้วเชิดหน้าด้วยความมั่นใจเต็มอกทำเอาภากรที่ได้ยินแบบนั้นก็ได้แต่ส่ายหน้าไปมาอย่างเอือมระอา ตั้งแต่กวินท์หย่ากับไข่มุกเขารู้สึกถึงความแปลกไปของเจ้านายอยู่บ่อยครั้ง“แต่ก็เถอะคนที่ไม่เคยมีความรักแบบมึงจะไปรู้อะไร” เมื่อพูดจบเขาจึงหยิบปากกาขึ้นมาเพื่อทำงานเซ็นอนุมัติต่อ“นายคิดจะง้อคุณไข่มุกไปเรื่อย ๆ แบบนี้เหรอครับ”“ถ้าใช่แล้วจะทำไม”“นาย
Mehr lesen
8.เหมือนมนต์คาถา
“อยากปากแตกเหรอ” กวินท์จ้องใบหน้าของเพื่อนสนิทอย่างเอาเรื่องเมื่อเพื่อนพูดจี้เรื่องภรรยา เขายกมือขึ้นมาลูบใบหน้าของตัวเองเบา ๆ อย่างเบื่อหน่าย“แล้วกูพูดผิดตรงไหน?”“มันก็ไม่ได้ผิดแต่เลิกพูดจี้ใจกูได้แล้ว”“แล้วมึงตามง้อเมียถึงไหนแล้ว” คราวนี้องศาเป็นคนถามเขาจ้องหน้ากวินท์อย่างต้องการคำตอบ เขาก็พอรู้เรื่องความสัมพันธ์ของกวินท์และอดีตภรรยาอย่างไข่มุกอยู่บ้าง“แล้วมึงเห็นหน้ากูแล้วคิดว่ายังไง”“ก็คงไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง” ประโยคสั้น ๆ แต่จี้ใจกวินท์อย่างดีต่างจากคนที่ถูกพูดถึงได้แต่แสดงสีหน้าบึ้งตึงอย่างไม่สบอารมณ์“มึงต้องพยายามมากกว่านี้”“กูพยายามจนจนปัญญาแล้วแต่ไข่มุกก็ยังไม่อ่อนข้อให้เลย” เขาใช้มือคลึงขมับอย่างรู้สึกปวดหัวเมื่อต้องพูดถึงเรื่องนี้ บางทีถ้าในตอนนั้นเขามอบความรักให้เธอเหมือนคู่รักคนอื่น ๆ คงไม่มีจุดจบแบบนี้“ไม่มีผู้หญิงคนไหนอยากกลับไปเจ็บซ้ำรอยเดิมหรอกนะ” เหมราชพูดจบแล้ววางแก้วไวน์บนโต๊ะตรงหน้า เขาสบตากับกวินท์อย่างตรงไปตรงมา“มึงรู้ไหมอะไรที่ทำให้ผู้หญิงใจแข็งขนาดนี้”“……” ชายหนุ่มเงียบไม่ได้พูดอะไรออกมาเพื่อบ่งบอกให้เหมราชพูดในสิ่งที่กำลังจะสื่อออกมา“เรื่องราวแย่ ๆ
Mehr lesen
9.มีเมียคนเดียว
เช้าวันต่อมา“อือ” กวินท์ที่ตื่นขึ้นมาด้วยความงัวเงียหลังจากที่เริ่มสร่างเมา ดวงตาคมค่อย ๆ ลืมตาแล้วกวาดสายตามองไปรอบ ๆ ห้องก็พบว่านี่เป็นห้องของตัวเองชายหนุ่มผลุนผลันลุกขึ้นมาด้วยความมึนงงอยู่ไม่น้อยว่าทำไมถึงเป็นแบบนี้ เขาใช้มือคลึงขมับตัวเองเบา ๆ เพื่อทบทวนเรื่องราวทั้งหมดของเมื่อคืนเขาจำได้ว่าเมื่อคืนเขาขับรถไปหาไข่มุกที่คอนโดเธอและได้นอนกับเธอแต่ทำไมตื่นเช้ามาถึงได้นอนห้องของตัวเองแบบนี้“ตื่นแล้วเหรอครับนาย” น้ำเสียงคุ้นเคยดังขึ้นทำให้กวินท์หันไปมองตามต้นเสียงทันทีก็พบว่าเป็นภากร“ทำไมกูถึงมานอนที่ห้องตัวเอง” เขาเอ่ยถามด้วยความสงสัยทำให้ภากรที่ได้ยินแบบนั้นก็ขมวดคิ้วสงสัยก่อนจะเอ่ยถามกลับไป“แล้วถ้าไม่นอนที่ห้องตัวเองจะให้ไปนอนที่ไหนครับ?”“กวนตีนนะมึง” กวินท์หมายหัวลูกน้องคนสนิทด้วยความคาดโทษก่อนที่ภากรจะยอมตอบคำถาม“คุณไข่มุกโทรให้ผมไปรับนายที่คอนโดของเธอครับ”“......” ชายหนุ่มได้แต่ทำสีหน้าบึ้งตึงอย่างไม่พอใจเพราะเมื่อคืนตั้งใจที่จะไปนอนกับเธอโดยตรงแต่ไม่คิดว่าจะเป็นแบบนี้“นายเมาแล้วยังจะไปลำบากคนอื่นอีกนะครับ”“นั่นเมียกู”“แต่ผมจำได้ว่านายกับคุณไข่มุกหย่ากันแล้วไม่ใช่เหร
Mehr lesen
Entdecke und lies gute Romane kostenlos
Kostenloser Zugriff auf zahlreiche Romane in der GoodNovel-App. Lade deine Lieblingsbücher herunter und lies jederzeit und überall.
Bücher in der App kostenlos lesen
CODE SCANNEN, UM IN DER APP ZU LESEN
DMCA.com Protection Status