LOGIN"อื้อ~" เสียงครางหงิงๆ น่ารักของร่างเล็กเปลือยเปล่าใต้ผ้าห่มผืนหนา ยืดแขนบิดขี้เกียจ เมื่อแสงแดดจ
"อื้อ~" เสียงครางหงิงๆ น่ารักของร่างเล็กเปลือยเปล่าใต้ผ้าห่มผืนหนา ยืดแขนบิดขี้เกียจ เมื่อแสงแดดจากนอกระเบียงสาดส่องเข้ามาจนเธอรู้สึกตัวโดยอัตโนมัติ พร้อมกับค่อยปรือตาขึ้นเบาๆ เพื่อปรับโฟกัสสายตาให้ชัดเจนขึ้น ก่อนจะหันไปอีกฝั่งข้างๆ ตัวเธอที่มีร่างกำยำของแฟนหนุ่มเท้าแขนมองหน้าเธออยู่จุ๊บ~เปรี้ยวหวานคลี่ยิ้มบาง พร้อมกับเคลื่อนตัวเข้าไปใกล้ชนก ก่อนจะกดจูบยังริมฝีปากหนา"ทำไมไม่ปลุกคะ?""เห็นหลับสบายเลยไม่อยากกวน" เขาว่าพร้อมกับยกมือขึ้นปัดผมที่ตกลงมาปรกตาเธออย่างอ่อนโยน"....หายโกรธแล้วเหรอคะ?""อยากโกรธต่อแหละ เธอจะได้ง้อฉันแบบเมื่อวาน" มือใหญ่ยังคงลูบผมเธออยู่แบบนั้น พลางจ้องมองใบหน้าเล็กเรียวของแฟนสาวไม่วางตา"หึ~ จะโกรธไม่โกรธเปรี้ยวก็ทำได้ค่ะ ถ้าบอสต้องการ" รอยยิ้มสดใสฉายชัดบนใบหน้าจิ้มลิ้ม ก่อนที่เธอจะก้มไปงับยังติ่งไตบนหน้าอกแกร่งหยอกล้อเขาเบาๆ "เปรี้ยวรักบอสนะคะ รักมากๆ ถ้ามีเรื่องอะไรที่เปรี้ยวทำให้บอสไม่สบายใจเปรี้ยวขอโทษ แต่เปรี้ยวก็อยากให้บอสไว้ใจ " เธอพูดเสียงอ่อน ช้อนตาอ้อนคนตัวโต พลางจับมือที่ลูบผ
ปึก! ปึก! ปึก!"อ้ะ...อ้ะ...อึก~" เสียงเนื้อกระทบกันของคนทั้งสองสลับกับเสียงครางระงมของคนตัวเล็กที่อ้าปากหายใจกระเส่า เมื่อคนด้านหลังขยับสะโพกแทงเอ็นใหญ่เข้ามาในช่องทางรักของเธออย่างต่อเนื่อง"อ่า~" ชนกก้มมองแผ่นหลังเนียนที่โยกคลอนตามแรงกระแทกของเขา ก่อนจะก้มไปโลมเลียดูดดุนเนื้อขาวจนผิวเนียนขึ้นรอยแดงเป็นจ้ำ ในขณะที่มือใหญ่ก็เลื่อนขึ้นไปบีบเคล้นเต้านมเต่งตึงทั้งสองข้างของเปรี้ยวหวาน ซึ่งห้อยโตงเตงเสียดสีกับกระจกโต๊ะทำงาน ที่ใช้เป็นสนามรักของคนทั้งสอง"อื้อ~ ปะ..เปรี้ยวชอบบอสโหมดนี้จังเลยค่ะ" คนตัวเล็กพูดเอาใจอีกคน ที่สาละวนอยู่กับแผ่นหลังของเธอ พร้อมกับช่วยเบี่ยงผมออกให้เขาได้ลงลิ้นเต็มที่ ปากหนาเลื่อนขึ้นไปยังหลังคอ ก่อนงับตรงใบหูเล็กเบาๆให้อีกคนเสียวเล่น"ทำมาเอาใจนะ" เขากระซิบเสียงแผ่ว"อ้ะ อ้ะ..ปะเปล่าเอาใจซะหน่อย เปรี้ยวพูดจริงๆ" ใบหน้าสวยเอี้ยวมาหาคนด้านหลังทันที เขายังคงกระแทกแก่นกายเข้าหาไม่มีพัก พร้อมใบหน้าสาดเสียวปิดไม่มิด ขณะเดียวกัน ใบหน้าสวยก็เหยเกด้วยความเสียวซ่านไม่ต่าง มองแฟนหนุ่มกลับอย่างเชิญชวนให้ลงแรงหนักๆช
"ไอ้ภัทร" ชนกเรียกชื่อคนมาใหม่อย่างงงงวย เมื่อจู่ๆ เพื่อนของเขาก็เข้ามาแบบไม่มีปี่มีขลุ่ย นภัทรยิ้มแฉ่งให้กับเจ้าของโรงแรม ก่อนจะเดินไปยังโซฟาภายในห้อง"ทำไรอยู่วะเพื่อน?" นภัทรหย่อนสะโพกลงบนโซฟา แล้วยกขาขึ้นพาดโต๊ะกระจกเล็กซึ่งตั้งอยู่ด้านหน้าอย่างวางมาด พร้อมกับกางแขนทั้งสองข้างขึ้นวางที่พนักพิง"มึงเข้ามาได้ไงเนี่ย...อึก...แล้วเลขาหน้าห้องไปไหน ทำไมปล่อยให้มึงเข้ามาได้?" ร่างสูงที่กำลังถูกปรนเปรอจากคนตัวเล็ก เอ่ยถามอีกคนเสียงกระท่อนกระแท่น สลับกับเหลือบมองแฟนสาว ที่ไม่ได้สนใจโลกอะไรใดๆ ว่าภายในห้องมีอีกหนึ่งชีวิตไม่ได้รับเชิญเข้ามานั่งหัวโด่อยู่ในนี้ มัวแต่ยุ่งกับไอติมแท่งโปรดอย่างเมามัน"กูจะไปรู้เร๊อะ เดินเข้ามาก็ไม่เห็น ไปเข้าห้องน้ำมั้ง....ทำไมวะ? กูเข้ามาไม่ได้เหรอ กูก็ไม่เห็นมึงทำไรเลยหนิ""อ่า...ไม่ทำก็เหี้ยละ มึงเข้ามาไงกูเลยไม่ทำ มึงออกไปก่อนไป" ชนกหลุดเสียงครางออกมาเล็กน้อย เมื่อเปรี้ยวหวานเริ่มดูดแก้มให้ตอบรัดแก่นกายเพิ่มมากขึ้น และดูดดุนชักขึ้นลงอย่างโชกโชน จนคนที่ถูกปรนเปรอไม่สามารถเก็บอาการไว้ได
ร่างเล็กอรชรพยายามพยุงร่างของตัวเองให้ทรงตัวอยู่ได้บนรองเท้าส้นสูงปลายแหลม โดยมีแฟนหนุ่มอย่างชนกช่วยประคองร่างที่กึ่งหลับกึ่งตื่น สะลึมสะลือเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ เดินออกมาจากลิฟต์ของโรงแรมเมื่อถึงชั้นเพ้นท์เฮ้าส์ของเขาใบหน้านิ่งขรึมก้มมองแฟนสาวเป็นระยะๆ พร้อมกับอารมณ์ขุ่นมัวบวกหัวเสียที่คนตัวเล็กดื่มหนักจนเมาแอ๋ แต่เรื่องดื่มจนไม่มีสติขนาดนี้คงไม่ใช่ประเด็นหลักสักเท่าไหร่ เขาหงุดหงิดกับคนที่มาแจมด้วยเสียมากกว่า เขาสังเกตอยู่ตลอดเวลาการสนทนาของคนตัวเล็กและณัฐชามีสายตาของไอ้เพื่อนเจ้าของคลับนั่นจ้องคนของเขาไม่วางตา แถมยังคอยรินเหล้าส่งให้เธออยู่เรื่อยๆ ส่วนคนของตนก็ไม่มีท่าทีจะปฏิเสธเลยสักนิด พอเขาเตือนก็อ้างว่านานๆ ที จนสภาพเป็นแบบนี้นึกแล้วน่าโมโหชะมัด…ฟุ่บ!!เปรี้ยวหวานถูกปล่อยลงบนเตียงนอนขนาดคิงไซซ์ตามแรงโน้มถ่วง ก่อนจะแน่นิ่งไปเมื่อหลังสัมผัสกับเตียง ชนกเท้าสะเอวมองแฟนสาวที่เมาไม่รู้เรื่อง พร้อมกับส่ายหัวเบาๆ แล้วเดินไปเอาผ้าขนหนูชุบน้ำในห้องน้ำบิดหมาด ก่อนเดินมาที่เตียงอีกรอบ
หลายวันผ่านไป"เปรี้ยว อยากเริ่มทำงานเลยไหม ฉันจะได้ให้คนเอาโต๊ะเข้ามาไว้ในห้อง" ชนกถามคนตัวเล็กที่นั่งสไลด์หน้าจอสมาร์ตโฟนรุ่นใหม่ ซึ่งเขาเพิ่งถอยให้เธอหมาดๆ"ได้เลยค่ะ แล้วแต่บอสเลย" เปรี้ยวหวานตอบกลับแฟนหนุ่ม แต่ตายังคงจดจ้องสิ่งของในมือ ชนกมีสีหน้าเรียบตึงทันที เมื่อคนตัวเล็กมีปฏิกิริยาแบบนั้นเหมือนตอบกลับเขาส่งๆ"ในโทรศัพท์มันมีอะไรน่าสนใจกว่าฉันงั้นเหรอ?" เขาละมือที่ค้ำกับโต๊ะทำงานเอนตัวพิงหลังลงกับเก้าอี้ และวางมือลงกับที่พักแขนอย่างวางมาด พร้อมกับส่งสายตาเรียบตึงไปหาคนตัวเล็ก"แฮ่~ กะ..ก็...โทรศัพท์ใหม่เปรี้ยวก็ต้องลองใช้ให้ชินมือสิคะ" เปรี้ยวหวานตอบกลับอีกคนติดๆ ขัดๆ และรู้สึกผิดขึ้นมานิดหน่อย ที่เอาแต่สนใจอย่างอื่น ในขณะที่อีกคนให้ความสนใจกับเรื่องของเธออยู่"....""งือออ~บอสอ่าา~ อย่างอนสิคะ เปรี้ยวขอโทษ" ใบหน้าเล็กง้ำงออย่างรู้สึกผิด เธอหยัดตัวลุกขึ้นเดินมาหาอีกคน เขานั่งหน้าเรียบตึงก่อนหย่อนสะโพกงอนลงยังหน้าตักของแฟนหนุ่ม"เปรี้ยวขอโทษนะ นะคะ น
"ชู่ววว~ เสียงดังทำไม ฉันเอง" เปรี้ยวหวานพยายามดึงฝ่ามือที่ปิดปากของตนออกแล้วลืมตาขึ้น เมื่อรับรู้ถึงเสียงคุ้นหูตรงหน้า"บอส!! ทำอะไรเนี่ย เปรี้ยวตกใจหมด" เปรี้ยวหวานทำหน้าบูดบึ้งพลางฟาดมือไปตรงอกแกร่งของแฟนหนุ่ม ไม่ได้รู้สึกผิดสักนิดที่ทำให้เธอตกใจกลัว แถมยังยิ้มขำเธออีก"หึ~ นึกว่าผีรึไง?" เขาผละตัวออก ก่อนจะเดินไปเปิดตู้เย็นหยิบขวดน้ำเทใส่แก้ว ใบที่เปรี้ยวหวานพึ่งวางลงเมื่อสักครู่และยกขึ้นดื่ม"กลัวจะเป็นโจรมากกว่า เล่นอะไรก็ไม่รู้" หน้าง้ำงอเบือนหนีแฟนหนุ่ม ขณะยกแขนขึ้นกอดอก ทำให้หน้าเต้าอวบถูกแขนดันขึ้นจนเห็นเป็นเนินขาวโผล่พ้นเสื้อเชิ้ตของชายหนุ่มที่เธอยืมใส่นอน เพราะไม่ได้เตรียมตัวว่าต้องมาค้างที่นี่ชนกยกยิ้มพร้อมกับไล่มองเนินนมและสัดส่วนที่ต้องแสงไฟจากข้างนอก เสื้อเชิ้ตสีขาวตัวบางยาวปกปิดแค่ส่วนสงวนของหญิงสาว ทำให้เปรี้ยวหวานยิ่งดูเซ็กซี่ขึ้นไปอีก คนตัวเล็กหันกลับมามองหน้าอีกฝ่าย จู่ๆ ก็เงียบไปนานแถมเอาแต่มองเรือนร่างเธอ จนเริ่มรู้สึกเขินอายกับสายตาเจ้าเล่ห์นั่น"มองอะไรคะ?" เธอแสร้งถาม ทั้ง
ร่างสูงสาวเท้าเข้ามาในห้องน้ำ ขณะที่ช้อนตัวเปรี้ยวหวานแนบอก ก่อนจะค่อยๆ วางร่างเล็กเปลือยเปล่าลง เท้าเล็กแตะสัมผัสกับพื้นห้องน้ำ เมื่อคนตัวสูงปล่อยเธอเป็นอิสระจากอ้อมกอด แต่กลับกักขังเธอด้วยสายตาคมปนเจ้าเล่ห์ เขาไล่มองร่างเล็กขาวเนียนตั้งแต่ใบหน้าผ่านลงไปยังเต้านมเต่งตึงสองก้อนที่โดดเด้งอยู่ตรงหน
เปรี้ยวหวานมาหยุดยืนยังเตียงในห้องนอน ขณะที่ร่างกายยังเปลือยเปล่าทั้งคู่ ร่างเล็กหันมาประจันหน้ากับแฟนหนุ่มที่เดินตามหลังเธอมาติดๆ ก่อนจะยกมือเรียวขึ้นลูบไล้แผงอกแกร่ง ลากลงไปจนถึงลอนกล้ามตรงหน้าท้องอย่างยั่วยวน"สงสัยจะมีอารมณ์จริงๆ" ชนกเอ่ยแซวคนตัวเล็กที่ก้มลงมา
หลังจากที่เปรี้ยวหวานนั่งดื่มกับมาร์ค ฉลองที่ตัวเองฝึกงานเสร็จจนดึกพอสมควร ก็เดินออกมาตามหาเพื่อนสาวกับเจ้านายซึ่งแยกตัวออกมาตั้งแต่เข้ามาในร้าน เมื่อสายตาเห็นทั้งคู่ เธอก็รีบพุ่งตรงเข้าไปหาในทันที"มาหลบอยู่นี่เอง ฉันจะกลับแล้วนะ" เธอเอ่ยกับณัฐชา พลันสายตาก็เหลือ
หลายวันต่อมาเปรี้ยวหวานยังคงทำกิจวัตรประจำวันแบบเดิมในทุกๆ วัน คือฝึกงานในตอนกลางวันและทำงานที่คลับในช่วงกลางคืนเช่นที่ผ่านมา จนวันนี้เป็นวันสุดท้ายของการฝึกงานร่างเล็กเก็บข้าวของของตัวเองบางส่วนใส่กล่อง เพื่อขนย้ายออกไป เป็นจังหวะท







