เลขาร้อนรัก 08 : เริ่มงาน

วันต่อมา

ร่างเล็กอรชรยืนหมุนตัวหน้ากระจก สำรวจความเรียบร้อยของตัวเองอย่างละเอียด วันนี้เป็นวันแรกที่เปรี้ยวหวานต้องลงฝึกงาน เธอเลยตั้งใจแต่งตัวให้ดูดีที่สุดเท่าที่จะทำได้ ถึงจะยังคงต้องใส่ชุดนักศึกษาเหมือนเดิมก็ตาม

 สายตาเรียวเล็กกวาดมองทั่วร่าง และไม่ลืมที่จะกลบร่องรอยช้ำแดงตามลำคอที่อีกคนทำ ด้วยรองพื้นหนา พอคิดถึงเรื่องนั้นก็อดหงุดหงิดไม่ได้ คนอะไรหื่นเป็นบ้า! นี่ขนาดเจอกันครั้งแรกเธอยังช้ำไปทั้งตัวขนาดนี้ ถ้ามีครั้งต่อไปอีกคงไม่ต้องออกจากบ้านกันพอดี

 เดี๋ยวก่อน...แล้วทำไมเธอต้องคิดว่าจะมี 'ครั้งต่อไป' ด้วยล่ะเนี่ย! ฮึ่ย!

 เปรี้ยวหวานสะบัดหัวไล่ความคิดของตัวเองออกไป หันมาจัดแจงเสื้อผ้าต่อ และเก็บของใช้เล็กๆ น้อยๆ ใส่กระเป๋า ก่อนจะสาวเท้าเดินออกจากห้อง

 CN Hotel

 "สวัสดีค่ะ พอดีว่ามาติดต่อคุณพรรณิการ์ค่ะ" ร่างเล็กเอ่ยกับพนักงานต้อนรับที่ยืนอยู่หน้าเคาน์เตอร์ของโรงแรมด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น วันนี้เป็นวันแรกที่เธอต้องมาเริ่มฝึกงาน และดูเหมือนว่าเธอจะเป็นคนเดียวจากทั้งคณะที่เลือกมาฝึกที่นี่

 "ติดต่อเรื่องอะไรคะ?"

 "ฝึกงานค่ะ"

 "สักครู่นะคะ" พนักงานต้อนรับของโรงแรมยิ้มรับ ก่อนจะยกโทรศัพท์ขึ้นต่อสายหาปลายทางที่เธอต้องการพบ "พี่อรคะ มีน้องมาติดต่อเรื่องฝึกงานค่ะ... ค่ะ... ได้ค่ะ" หญิงสาวตรงหน้าวางสาย ก่อนเงยหน้าขึ้นมาพร้อมรอยยิ้มอ่อนโยน "เดี๋ยวขึ้นไปชั้น 5 นะคะ พี่อรนั่งอยู่ตรงด้านหน้าเลย ลิฟต์อยู่ทางนี้ค่ะ"

 พนักงานต้อนรับผายมือไปทางเดินด้านขวามือ เปรี้ยวหวานยิ้มรับพร้อมเอ่ยขอบคุณเบาๆ

 "ขอบคุณนะคะ" ก่อนจะก้าวเดินไปตามทาง

 เมื่อเปรี้ยวหวานขึ้นมาถึงชั้นที่พนักงานบอกไว้ เธอก็เห็นหญิงสาวที่เคยเป็นคนสัมภาษณ์เธอโดยตรงนั่งอยู่ตรงหน้า จึงรีบสาวเท้าเข้าไปหา ทว่ากลับต้องชะงัก เมื่อมีใครบางคนเดินเข้ามาคุยกับอีกฝ่ายเสียก่อน

 "อ้าว! เปรี้ยวหวาน มาพอดีเลย" หญิงสาวเอ่ยทักขึ้นเมื่อเห็นร่างเล็กที่ยืนหน้าเสียอยู่ไม่ไกล เปรี้ยวหวานหยุดนิ่งชั่วครู่ เมื่อสายตาเธอเหลือบผ่านแผ่นหลังกว้างของชายหนุ่มที่ยืนคุยกับพี่อรอยู่ด้านหน้า

 ราวกับรับรู้ถึงแรงจ้องนั้น ชายหนุ่มหันกลับมามอง และทันทีที่สายตาทั้งคู่สบกัน เปรี้ยวหวานถึงกับตาเบิกโพลง

 เขา! คนที่สอนบทเรียนรักให้เธอบนรถเมื่อคืน!

 ใบหน้าคมคายปรากฏรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ทันที ขณะที่เธอรีบหลบตาแทบไม่ทัน หัวใจเต้นระส่ำจนแทบลืมหายใจ

 "สวัสดีค่ะพี่อร" เธอเอ่ยเสียงเบา พลางพยายามทำทีเป็นไม่รู้จักชายหนุ่มตรงหน้า

 "หวัดดีจ้ะ" อรรับไหว้ร่างเล็กด้วยรอยยิ้ม ก่อนหันไปแนะนำให้เจ้านายได้รู้จัก "บอสคะ นี่เปรี้ยวหวานค่ะ น้องที่จะมาฝึกงานที่นี่" เลขาสาวพูดพลางผายมือไปทางเด็กฝึกงานที่ยืนหลบสายตาอยู่ข้างหลังเธอ แล้วหันกลับมาเอ่ยต่ออย่างเป็นทางการ "เปรี้ยวหวาน...นี่คุณชนก เจ้าของโรงแรมของเรา"

 คำแนะนำสั้นๆ นั้นกลับทำให้หัวใจของเปรี้ยวหวานแทบหยุดเต้น

 เจ้าของโรงแรม? ทำไมต้องเป็นเขาด้วย!

 ผู้ชายเมื่อคืน...คือบอสของเธองั้นเหรอ!?

 "สวัสดีค่ะ" เปรี้ยวหวานยกมือไหว้คนตัวสูงตรงหน้าอย่างกล้าๆ กลัวๆ ดวงตาคู่สวยหลุบต่ำ ไม่กล้าสบกับสายตาคมที่จับจ้องมา ชนกมองท่าทางนั้นก่อนยกยิ้มมุมปากอย่างพอใจ แล้วทำทีรับไหว้กลับด้วยท่าทีสบายๆ

 "เธอสัมภาษณ์ไปแล้วเหรอ ขอดูโปรไฟล์หน่อย" เสียงทุ้มเอ่ยขึ้นเรียบๆ พลางยื่นมือไปขอเอกสารจากเลขาคู่ใจ อรพยักหน้ารับ ก่อนเปิดลิ้นชักใต้โต๊ะและส่งแฟ้มประวัติของเปรี้ยวหวานให้เขาอย่างรวดเร็ว

 "อรสัมภาษณ์ไปแล้วค่ะบอส"

 "ไม่เป็นไร เดี๋ยวฉันสัมภาษณ์อีกรอบนึงจะได้รู้ 'ลึกๆ' หน่อย" เสียงทุ้มเน้นคำสุดท้ายอย่างจงใจ ราวกับต้องการให้เปรี้ยวหวานได้ยินเต็มสองหู ก่อนเอ่ยต่อด้วยน้ำเสียงเรียบเย็น "ตามฉันเข้าไปในห้อง" พูดจบ ร่างสูงก็หมุนตัวเดินนำเข้าไปในห้องทำงานของตัวเอง ทิ้งให้เปรี้ยวหวานยืนชั่งใจอยู่หน้าประตู ดวงตาเหลือบมองเลขาคนสนิทของเขาราวกับขอความช่วยเหลือ แต่กลับได้เพียงการพยักหน้าเชิงบอกให้เธอเข้าไป

 เธอถอนหายใจหนักเพื่อเรียกสติ ก่อนจะผลักประตูเข้าไปช้าๆ

 ทันทีที่ก้าวเท้าเข้ามา ร่างเล็กก็ต้องชะงัก เมื่อเห็นชายหนุ่มยืนกอดอกพิงโต๊ะทำงาน พลางส่งรอยยิ้มเจ้าเล่ห์มาให้ และก่อนที่เธอจะได้พูดอะไรต่อ เขาก็เดินมาปิดล็อกประตูด้านหลังเธออย่างใจเย็น...

 "ล็อกทำไมคะ?" ร่างเล็กถามเสียงสั่น

 "เผื่อเอาเธอในนี้มั้ง" ชายหนุ่มตอบกลับกวนๆ คนตัวเล็กได้แต่ยืนหน้าตึง จ้องเขาเขม็งด้วยความหงุดหงิด เหมือนลืมไปว่านี่คือว่าที่หัวหน้างานของเธอ ชนกเดินยิ้มพอใจไปที่โต๊ะทำงาน พลางไล่สายตาดูประวัติของอีกคน ก่อนจะหันหน้ามาหาเธอที่ค่อยๆ ก้าวเท้าเดินตามหลังมาเงียบๆ

 "ใส่ชุดนักศึกษาแบบนี้แล้วเซ็กซี่เป็นบ้าเลย" ชายหนุ่มส่งรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ให้เปรี้ยวหวาน พลางสังเกตร่างเล็กกับชุดนักศึกษารัดติ้ว แถมกระโปรงก็ยาวแค่ครึ่งหน้าขาของเธอ เปรี้ยวหวานยืนนิ่งไปชั่วครู่ ทำอะไรไม่ถูกเมื่ออีกฝ่ายเอ่ยชม หัวใจเต้นแรงรัวๆ ขณะที่สายตาคมของเขาจับจ้องทุกการเคลื่อนไหวของเธอ

 "คุณจะสัมภาษณ์อะไรต่อก็สัมภาษณ์มาสิคะ ฉันจะได้ไปเริ่มงานกับพี่อร" คนตัวเล็กโพล่งขึ้นบ้าง เมื่ออีกคนเอาแต่ยืนมองเธออย่างมีเลศนัย

 "ใครบอกว่าอรจะเป็นคนสอนงานเธอ ฉันต่างหากที่จะสอน" ชายหนุ่มวางแฟ้มประวัติลงบนโต๊ะ แล้วเดินไปประชิดร่างเล็ก พลางรวบเอวคอดของเธอเข้ามาใกล้ "จะสอนให้เป็นอย่างดี ทุกซอก...ทุกมุมเลย" ปากของเขาพูดไปพลาง แต่สายตากลับไล้ไปยังหน้าอกใหญ่ที่ดันกระดุมเม็ดบนสุด จนแทบจะกระเด็นออกมา มือสากก็เลื่อนลงไปบีบเคล้นก้นงามงอนของเปรี้ยวหวานจนตัวเกร็ง

 "อื้อ~คุณ~ปล่อย" เปรี้ยวหวานใช้มือดันแผงอกของเขาออก เมื่ออีกคนเริ่มลวนลามไปตามร่างกายเธอมากขึ้นเรื่อยๆ

 "บอส...ต่อไปนี้เธอต้องเรียกฉันว่าบอส" คนตัวสูงยังคงรัดเอวเล็กให้ติดกับตัว พร้อมเอ่ยกับหญิงสาวตรงหน้า เกี่ยวกับสรรพนามที่เธอต้องใช้เรียกเขา

 "ค่ะ! แล้วบอสจะปล่อยฉันได้หรือยังคะ?" เปรี้ยวหวานพูดเสียงประชด แต่อีกคนกลับยกยิ้มไม่ยี่หระ ก่อนจะเหวี่ยงตัวเธอให้ติดกับโต๊ะทำงาน และยกก้นขึ้นให้นั่งลงบนโต๊ะ ขณะที่เขาก็แทรกตัวเข้าไปอยู่ระหว่างขาเรียวยาวของเด็กฝึกงานคนใหม่ทันที

 "นี่คุณ! จะทำอะไร?"

 "อ๊ะๆ เมื่อกี้บอกว่าให้เรียกอะไร?" ชนกเลิกคิ้วถามหญิงสาว แล้วจึงยกมือขึ้นปลดกระดุมเสื้อนักศึกษาของเธอ แต่ก็โดนคนตัวเล็กจับกุมข้อมือไว้เสียก่อน

 "บะ..บอสจะทำอะไรคะ"

 "จะดูว่ารอยดูดชัดไหม ถ้าไม่ชัดจะทำให้มันชัดขึ้นไปอีก"