LOGINน้ำฟ้าหน้าซีดกึ่งเดินกึ่งวิ่งออกจากที่นั่นไปกดลิฟต์ด้วยมืออัน สั่นเทา เธอยกมือขึ้นถูแก้มทั้งสองข้างด้วยความขยะแขยง ไม่คิดเลยว่าจะถูกผู้ชายที่ตัวเองเกลียดบังคับหอมแก้ม เมื่อครู่เธอคิดจะยกมือขึ้นตบหน้าเขาแต่เขากลับจับไว้แน่นแล้วยังดึงมือเธอไปตรงหน้า แถมยัง...ยังดูดปลายนิ้วชี้เธอเบาๆ
แค่คิด...น้ำฟ้าก็นึกขยาด สีหน้าและแววตาของณัฐวุฒิเมื่อครู่น่ากลัวมาก เธอคิดว่าต่อไปจะต้องไม่เข้าใกล้เขาอีก
“คุณฟ้า คุณฟ้าเป็นอะไรคะ? ตั้งแต่เมื่อกี้แล้ว หน้าแดงเป็นปื้นแล้วค่ะ เอามือถูทำไมคะ?”
หญิงสาวพูดไม่ออก ที่กำลังจะอ้าปากพูดจำต้องหุบลงทันควัน ถ้ามีคนรู้ว่าเธอถูกณัฐวุฒิหอมแก้มไปตั้งสี่ครั้ง ธนาจะต้องรังเกียจเธอแน่ๆ
“มะ ไม่ ไม่เป็นไร เมื่อกี้ฉันตกใจจิ้งจกนะ มันหล่นมาใส่แก้ม ฉันก็เลยขยะแขยง”
“ล้างหน้าหรือยังคะ?”
“ยังเลย จริงสิ ฉันควรจะไปล้างหน้า ล้างเอาสิ่งสกปรกกับเสนียดจัญไรออกสักหน่อย” น้ำฟ้ามือสั่น หยิบเอากระเป๋าสะพายของตนเองเดินลิ่วไปยังห้องน้ำ เธอต้องล้างหน้าและแต่งหน้าใหม่...น่าจะดีขึ้น
หลังจากวันนั้น น้ำฟ้าก็หายเงียบไปหลายวัน เนตรดาวแปลกใจที่น้ำฟ้าไม่มาวุ่นวายเหมือนเคยจึงถามณัฐวุฒิ
“ไม่ดีเหรอครับ? เราจะได้สบายหูกันสักหน่อย แผลที่คางผมก็ใกล้จะหายแล้ว ถ้าเธอมาอีก ผมอาจจะทนไม่ไหว บีบคอเธอจริงๆ ก็ได้”
“อย่าเลยค่ะ ไม่มาก็ไม่มา เที่ยงนี้บอสมีนัดทานข้าวเที่ยงกับพวกผู้บริหารอีกกลุ่มใช่ไหมคะ? เห็นว่ามีคุณเกวลินด้วย”
“ใช่ คอนเฟิร์มร้านให้เรียบร้อยนะ”
“ค่ะ”
ณัฐวุฒิก้มหน้าอมยิ้ม ผู้หญิงอย่างน้ำฟ้าสุดท้ายก็หน้าบาง เขารู้สึกพอใจที่ทำให้เธอรู้สึกกลัวได้บ้าง? หากว่าเขาเป็นผู้หญิงของธนาหรือธเนศ เขาก็คงไม่กล้าจะทำแบบนี้ แต่ในเมื่อบอสของเขาอนุญาตให้สั่งสอนเธอได้ เขาที่ถูกเธอย่ำยีความรู้สึกและกดขี่ให้อับอายมาหลายปีก็อยากจะแก้แค้นบ้าง
‘เป็นไงล่ะ? ไหนว่าเก่งนัก? หายเงียบไปเลย’
เย็นวันนั้น ณัฐวุฒิครึ้มอกครึ้มใจถึงกับออกไปนั่งดื่มกับเพื่อนซี้ ที่เล้าจน์หรูหราย่านทองหล่อ เขานั่งดื่มมองดูบรรยากาศครึกครื้นรอบข้าง บางครั้งก็ยิ้มออกมา
“ณัฐ วันนี้มีอะไรดี? จิบไปยิ้มไป ทำเหมือนคนเพิ่งตกหลุมรัก” ไต้ฝุ่น ดาราหนุ่มที่เพิ่งเข้าวงการไม่นานเหลือบมองณัฐวุฒิแล้วอมยิ้ม
ชายหนุ่มถอนสายตาจากกลุ่มผู้หญิงในชุดสวยหลายกลุ่มที่กำลังเดินเข้าด้านหน้าร้าน หันไปพูดคุยกับเพื่อนซี้ “ตกหลุมรักที่ไหน? กูได้แก้แค้นกูก็เลยฟิน”
“แก้แค้น ความแค้นแบบไหนของมึง? ดูสายตาแวววาวขนาดนั้น”
“แค้นของกูกับผู้หญิงร้ายๆ คนหนึ่ง นานหลายปีแล้วจะว่าไปนับเป็นศัตรูเก่าก็ได้”
“อย่างมึงนี่นะต้องอดทน เหลือเชื่อ”
“จริง กูเพิ่งได้รับอนุญาตจากบอสกูให้ลงมือได้ วันนี้เลยจัดไปหนึ่งยก”
ไต้ฝุ่นพยักหน้าหงึกๆ เขารู้จักธนา ศราวุฒิกุลเป็นอย่างดี ประธานบริษัทวินเนอร์คนนั้นเกือบตายมาสองหนเพราะมีคนวางแผนฆ่า ครอบครัวของธนาดูแลชุบเลี้ยงณัฐวุฒิราวกับหลานชายเพราะบิดาของณัฐวุฒิตายด้วยอุบัติเหตุในขณะที่ขับรถพาคุณธนากรออกไปติดต่อธุรกิจ
“เออๆ ในเมื่อมึงพอใจก็ดีแล้ว” สายตาของไต้ฝุ่นเลยไปยังกลุ่มหญิงสาวที่แต่งตัวงดงามโดดเด่น
ณัฐวุฒิรู้สึกว่าเพื่อนนิ่งไปก็มองตามสายตาของเพื่อน
“มึงดู แก๊งเจ็ดดาว สวยทุกคนเลยว่าไหม?” ไต้ฝุ่นเอ่ยชื่นชม
“เออ สวย” เลขานุการหนุ่มสะดุดที่ใบหน้าผู้หญิงที่เดินอยู่ท้ายสุด “มึงรู้จักทุกคนไหมในกลุ่มนั้น?”
“กูรู้จักแค่สามคนที่เป็นดารา อีกสี่คนได้ยินว่าเป็นไฮโซ เพื่อนร่วมวงการน่ะนะ กูไม่ได้สนใจสักคนหรอก”
“มึงไม่สนใจเขา เขาอาจจะสนใจมึงก็ได้ มึงทั้งหล่อทั้งรวย”
“กูลอกคราบแล้ว ตอนนี้กูอยู่คอนโดแถวบางกะปิ ขับรถมือสอง ทีแรกนึกว่าจะทำให้ผู้หญิงเมินได้บ้าง ที่ไหนได้มีคนมาถามเลี้ยงดูกูเยอะแยะ” ชายหนุ่มพูดแล้วก็หัวเราะออกมา
“ไม่รับสักคนล่ะ สมัยนี้ ผู้หญิงรวยๆ บางคนก็ไม่อยากไปคอยเอาใจผู้ชายหรอกนะ เธออาจจะอยากให้ผู้ชายมาคอยเอาใจ”
ไต้ฝุ่นเลิกคิ้ว “งั้นเหรอ? กูต้องดูให้ดีก่อน ไม่แน่ อาจจะหาผู้หญิงเอาไว้เกาะดูสักคน อาชีพแมงดาก็น่าสนใจนะ งานก็ทำมาหลายอย่างแล้วเหลืออย่างเดียวนี่ล่ะที่ยังไม่เคยทำ ฮ่าๆ”
ณัฐวุฒิหัวเราะได้ด้วย “เออ กูจะคอยดูว่ามึงจะทำสำเร็จไหม?”
“มึงจ้องขนาดนั้น ชอบใครวะ?” ไต้ฝุ่นพยายามสังเกตสายตาของณัฐ
“มึงว่าผู้หญิงกลุ่มนี้เป็นไงวะ?”
“แต่ละคนก็ฐานะครอบครัวดี พวกเธอหาแฟนไฮโซ ต้องระดับมหาเศรษฐีเท่านั้นถึงจะมีสิทธิ์จีบ คนธรรมดาอย่างเราๆ เดินใกล้ไม่ได้หรอก”
“สวยทุกคนเลยนะ ไต้ มึงไม่ถูกใจสักคนเลยเหรอ?”
ไต้ฝุ่นส่ายหน้า “ไม่ กูเพิ่งไปร่วมงานบวงสรวงเปิดกล้องละคร เฟิร์นกับไลลาก็เล่นเรื่องนี้ด้วย ในกองเขายังไม่ค่อยคุยกับกูเลย กูไม่อยากยุ่งกับเขาเหมือนกัน”
ณัฐวุฒิมองผู้หญิงสองคนที่เดินอยู่ด้านหน้า เฟิร์น รักษ์สุดา ดาราสาวที่มีผลงานโดดเด่นในช่วงสองปีนี้ และคนที่เดินอยู่ข้างกันก็คือไลลา ดาราหน้าใหม่ที่กำลังรุ่ง แม้จะยังไม่ขึ้นแท่นนางเอก แต่รับงานโฆษณานับสิบตัวจนเป็นที่คุ้นหน้า
“คนที่กูสนใจอยู่ข้างหลังสุดนั่น” ณัฐวุฒิชี้ไปยังผู้หญิงที่สวมแซกสั้นสีดำเดินรั้งท้าย
ไต้ฝุ่นเหลือบมองแล้วก็พยักหน้า “สวย เฉี่ยว ดูมั่นใจ”
“ไม่ใช่แค่ดูมั่นใจ ร้ายด้วย คนนี้แหละศัตรูของกู”
“หา! คนนี้เหรอที่มึงบอกว่าเพิ่งได้แก้แค้น?”
“ใช่ น้ำฟ้า ขจรเกียรติกิจ หลานสาวของคุณน้ำเพชรภรรยาคุณธนากรเจ้านายของกู ผู้หญิงคนนี้ทั้งดูถูกคนและเจ้าเล่ห์”
ไต้ฝุ่นหัวเราะหึๆ “คบคนเช่นใดก็กลายเป็นคนเช่นนั้น มึงดูเพื่อนร่วมก๊วนของเธอสิ เดาได้ไม่ยากหรอกว่าเธอเป็นคนยังไง?”
“กูรู้ดี น้ำฟ้ากับกูรู้จักกันมานานแล้ว หัวสูง ดูถูกคน เย่อหยิ่ง คิดจะจับบอสกูมานานล่ะ ฤทธิ์เดชมีเท่าไหร่กูได้เห็นมานับครั้งไม่ถ้วน”
“ณัฐ มึงดูแค้นมากเลยนะ”
คนถูกทักยักไหล่เบาๆ “ก็ไม่เชิง ถ้าเธอไม่คิดทำเรื่องเลวๆ อีก กูก็จะพยายามทำตัวเป็นสุภาพบุรุษไม่คิดแค้นเรื่องเก่าๆ”
“กูไม่เชื่อ คนอย่างมึงแค้นฝังหุ่น ถ้ามีคนหยิกมึง มึงต้องถีบตอบ” ไต้ฝุ่นหัวเราะร่วน ยกแก้วเบียร์ขึ้นจิบ มองกลุ่มเจ็ดดาวสาวสวยที่กำลังเดินเข้าไปนั่งที่โซฟาทักทายกับหนุ่มๆ ในแวดวงเดียวกันอย่างชื่นมื่น
“มึงคงเคยได้ยินข่าวของเฟิร์น แฟนเธอเป็นไฮโซหนุ่ม ส่วนไลลาก็คบกับไฮโซอีกคน ตอนนี้พวกเธอกำลังแนะนำเพื่อนของแฟนให้กับสาวๆ ในกลุ่ม”
ณัฐวุฒิเลิกคิ้ว เหล่ตามองเพื่อน “รู้เยอะนะ ไหนว่าไม่สนใจไง?”
“กูไม่ได้ชอบ แต่ก็ต้องรู้เรื่องพวกนี้เอาไว้ วงการบันเทิงไม่ได้ใหญ่โตอะไร เรื่องซุบซิบต้องฟังเอาไว้บ้าง เล่าเรื่องน้ำฟ้าให้กูฟังบ้างสิ”
“เรื่องมันยาว” ณัฐวุฒิบ่ายเบี่ยง
ไต้ฝุ่นหัวเราะ “ไม่เป็นไร กูว่าง เรื่องของมึงกูฟังทั้งคืนก็ยังได้”
“สู่รู้”
“เล่ามา”
ณัฐวุฒิเหลือบมองน้ำฟ้าที่กำลังยิ้มหัวเอียงคอพูดคุยกับหนุ่มหล่อแต่งกายดีที่นั่งถัดไปจากเธอ สีหน้าระริกะรี้นั่นทำเอาเขาหัวเสีย
“จ้องอยู่นั่น เล่ามาซะทีเถอะ กูรอนานแล้วนะ”
เลขานุการหนุ่มใจลอยกลับไปตอนนี้ได้พบน้ำฟ้าครั้งแรก เด็กสาวถักผมเปียคู่ที่มาเยือนคฤหาสน์ศราวุฒิกุลพร้อมกับบิดามารดาในงานเลี้ยงฉลองวันคล้ายวันเกิดของคุณธนากร
“ตอนแรกที่กูเห็น กูคิดว่าเป็นแค่เด็กผู้หญิงใสซื่อน่ารัก แต่ตอนที่กูเข้าไปเสิร์ฟน้ำแล้วชนเธอนิดเดียว เธอก็โมโห หยิบเอาแก้วน้ำมาสาดกูเฉยเลย ต่อจากนั้นเห็นกูทีไรก็หาเรื่องจิกกัด เธอไปเรียนต่างประเทศอยู่หลายปี แต่พอกลับมาช่วงปิดเทอม ลับหลังคนอื่นก็ทำตัวน่ารำคาญกับกูทุกที ยิ่งตอนนี้อยากเป็นเมียบอสกูจนออกนอกหน้า”
“อย่าบอกนะว่าบอสมึงก็ชอบ”
“ไม่ บอสกูไม่มีทางชอบผู้หญิงแบบนี้ สี่ปีก่อนน้ำฟ้าคิดวางยานอนหลับบอสกู แต่ผิดพลาด ตอนนี้บอสกูไม่ให้เข้าใกล้แล้ว แถมยังอนุญาตให้กูจัดการเธอได้เต็มที่”
************
งานแต่งงานของน้ำฟ้ากับณัฐวุฒิจัดขึ้นในโรงแรมห้าดาวที่คุณ ธนากรถือหุ้นอยู่ ห้องแกรนด์บอลลูมถูกเนรมิตให้เป็นดินแดนที่เต็มไปด้วยดอกไม้งดงาม บิดากับมารดาของน้ำฟ้าผิดหวังที่ลูกสาวไม่ยอมให้เชิญแขกตามใจต้องการ น้ำฟ้าให้เหตุผลว่าเธออยากให้งานแต่งงานของเธอมีเพียงคนที่สนิทสนมกับเธอและณัฐวุฒิจริงๆ เท่านั้น จำนวนคนในงานจึงมีไม่ถึงสองร้อยคน “งานแต่งของคุณฟ้าน่ารักจริงๆ ค่ะ” “ธีมที่ฉันชอบ สวยงามราวกับเดินอยู่บนทุ่งลาเวนเดอร์” “น่าจะเชิญแขกมาเยอะๆ นะคะ” เจ้าสาวทำตาโต “พิม เธอยังคิดว่าคนไม่เยอะอีกเหรอ? ฉันว่าเยอะแล้วนะ แขกทุกคนล้วนสนิทกับฉันและพี่ณัฐ นี่ล่ะงานแต่งในฝัน” “จริงค่ะ ไม่ต้องเชิญคนที่แค่รู้จักกันมาให้ประดักประเดิด” พิมลักษณ์ยิ้ม กวาดตามองไปทั่วงาน “นั่น! ไต้ฝุ่น ดาราหนุ่มที่กำลังดังนี่คะ?” น้ำฟ้ามองเห็นหนุ่มหล่อร่างสูง โดดเด่นอยู่ท่ามกลางผู้คนก็ยิ้มออกมา “เพื่อนสนิทของพี่ณัฐน่ะ” “ไม่ยักกะรู้ว่าคุณณัฐมีเพื่อนเป็นดาราด้วย แล้วนี่คุณฟ้าไม่เชิญแก๊งเจ็ดดาวเลยเหรอคะ? พิมอยากเห็นตัวจริงของเฟิร์นกับไ
แม้จะไม่ค่อยชอบใจในตัวลูกเขยนัก แต่บิดามารดาของน้ำฟ้าก็ไม่กล้าปฏิเสธผู้ใหญ่ฝ่ายเจ้าบ่าวที่มาสู่ขอเพราะนั่นก็คือคุณธนากร ผู้ถือหุ้นใหญ่และอดีตผู้บริหารสูงสุดของบริษัทวินเนอร์เบฟเวอเรจ “ในเมื่อคุณกรออกหน้าเอง ก็แล้วแต่คุณกรเถอะค่ะ” คุณภาวิณีมารดาของน้ำฟ้ายิ้มรับอย่างเสียมิได้ คุณถนัดผู้เป็นบิดาของฝ่ายหญิงหายใจแรงของสองสามเฮือก เขากำลังติดต่อลูกชายของเพื่อนเก่าคนหนึ่งเอาไว้หวังจะให้มาดูตัวกับลูกสาว “เอาน่าคุณถนัด เรื่องสินสอดคุณไม่ต้องห่วงหรอก ณัฐเขาก็เหมือนลูกหลานผมคนหนึ่ง งานแต่งผมรับรองไม่ให้น้อยหน้า เดี๋ยวผมซื้อบ้านให้เป็นเรือนหอหลังหนึ่งเลยแล้วกัน” สองสามีภรรยาตาโต คำว่าบ้านที่คนระดับเจ้าสัวบอกว่าจะซื้อให้คนที่รักเหมือนลูกเหมือนหลาน ราคาก็คงหลายสิบล้าน “ในเมื่อคุณกร รับปากแบบนี้ผมก็สบายใจแล้วครับ บอกตามตรง ผมกลัวจะอายครอบครัวเพื่อนฝูงถ้าเกิดหนูฟ้าแกแต่งงานไม่สมฐานะ” ธนาที่นั่งอยู่ข้างๆ บิดายิ้มน้อยๆ “คุณถนัดคงไม่รู้ว่าณัฐมีทั้งคอนโด ที่ดิน และทองคำในเซฟธนาคารอยู่พอสมควร ที่เขาทำงานเป็นเลขาก็เพราะคุณพ
น้ำฟ้าหน้าแดง เธออุตส่าห์เก็บความลับไว้เสียดิบดีแต่กลับถูกธเนศสงสัยเข้า เธอรู้สึกว่าสองพี่น้องฝาแฝดธนาและธเนศเจ้าเล่ห์มากกว่าที่เธอคิด ธนาวางแผนล่อให้คนที่คิดจะฆ่าเขาปรากฎตัว ส่วนธเนศก็ส่งอนุรักษ์มาค้นหาหลักฐานและยังล่อหลอกให้เธอกับณัฐวุฒิสารภาพความสัมพันธ์ด้วย ณัฐวุฒิหน้าร้อนวูบ เขาไม่คิดว่าตนเองจะถูกธเนศส่งคนมาตลบหลัง “คุณเนศ ทำไมไม่บอกผมก่อนว่าอนุรักษ์เป็นคนของคุณ?” เสียงคนในโทรศัพท์หัวเราะเสียงดัง “ถ้าบอกก่อนก็จับไม่ได้น่ะสิว่าแกกับน้ำฟ้าแอบคบกันลับหลังธนา” “ผมไม่ได้แอบคบซะหน่อย คุณเนศก็ได้ยินคุณฟ้าสารภาพแล้ว เธอต่างหากที่บุกเข้าไปในห้องผมก่อน” ณัฐวุฒิเถียงเสียงอุบอิบ เขาไม่กล้าพูดเสียงดังเพราะกลัวคนโต๊ะอื่นที่ทำท่าสอดรู้สอดเห็นจะรู้ความลับเข้า “ได้ๆ ไม่แอบก็ไม่แอบ ตกลงว่าคุณฟ้าเขาบังคับข่มเหงแกก็แล้วกัน เรื่องนี้ฉันกับธนาจะออกหน้าจัดการแทนแกเอง คุณฟ้าต้องรับผิดชอบแก แกอย่ายอมให้เธอได้แล้วทิ้งเด็ดขาด เข้าใจไหม?” “ครับ ผมไม่ยอมแน่” น้ำฟ้าที่นั่งฟังธเนศกับณัฐวุฒิคุยกันผ่านโทรศัพท์ของอนุรักษ์อายจนแทบจ
ฉากเถาวัลย์ปลอมช่วยบังตา และพอเขานั่งหันหลังคนทั้งคู่ก็ไม่ได้สงสัย ณัฐวุฒิเงี่ยหูฟังคนทั้งสองคุยกัน “เมื่อวานเป็นไงบ้างครับคุณฟ้า? ท่านประธานน่าจะปิดข่าวแต่ก็คงปิดได้ไม่นาน ข่าวว่ามือปืนที่ซุ่มอยู่ในโรงงานพวกนั้นมีหมายจับกันทุกคน” “ฉันรออยู่ข้างนอกค่ะ แค่ได้ยินเสียงก็น่ากลัวแล้ว” “ตอนที่คุณบอกว่าคุณก็ไปด้วย ผมตกใจมากจริงๆ นะครับ ทีแรกคิดว่าคุณฟ้าแค่ช่วยสืบ ไม่คิดว่าจะไปมีส่วนร่วม นี่ คุณไม่เป็นไรใช่ไหมครับ?” อนุรักษ์ถือช้อนกับส้อมค้างไว้ มองสำรวจร่างกายของผู้หญิงตรงหน้า “ไม่เป็นไรค่ะ ปลอดภัยดี” อนุรักษ์ยื่นหน้าเข้ามาใกล้ ลดเสียงลง “ผมได้ยินว่าท่านประธานใหญ่ถูกยิงด้วย คงไม่หนักหนาหรอกนะครับ” “ค่ะ ไม่อันตรายมากแต่คงต้องพักรักษาตัวสักระยะ” “บอดี้การ์ดพวกนั้นมีคนตายไหมครับ?” “ไม่มีค่ะ มีแต่บาดเจ็บหนักหน่อย ฝีมือพวกเขาดีมากทีเดียว ฝ่ายตรงข้ามมีแต่มือปืนอาชีพ น่ากลัวมากจริงๆ” “ครั้งหน้าถ้าคุณฟ้าจะไปเสี่ยงแบบนี้ ชวนผมไปช่วยก็ได้นะครับ” “คุณไม่กลัวเหรอคะ?”
ระหว่างรออาหาร น้ำฟ้าเข้าไปอาบน้ำ พอเธอกลับออกมา เขาจัดอาหารใส่จานเรียบร้อยแล้ว “ผมเพิ่งรู้ตัวว่าหิวจนแทบจะกินช้างได้เป็นตัวแล้ว วันนี้เหนื่อยจริงๆ ทั้งวิ่งทั้งหลบ ใครจะรู้ว่าพวกมันซ่อนอยู่มากกว่าที่คิด พวกหนึ่งใช้ปืนเก็บเสียง ดีนะที่ผมบอกให้ทุกคนหลบทัน โชคดีมากที่ผู้จัดการโรงงานซอสกับผู้ช่วยของเขาก็ปลอดภัย เพียงแต่ตกใจมากไปหน่อยจนปัสสาวะราด” น้ำฟ้านิ่วหน้า “ไปเจอดงกระสุนปืนยังงั้น ไม่ช็อกตายก็ดีแล้วค่ะ” ชายหนุ่มตัดเนื้อสเต็กเป็นชิ้นเล็กๆ “คุณไม่กินกับผมเหรอ?” “ไม่ค่ะ ฉันอยากกินแค่ข้าวผัด ฉันไม่ได้บาดเจ็บเหมือนคุณนี่คะ แค่เหนื่อยนิดหน่อยตอนใช้เครื่องช็อตทำให้คนของลุงสายชักตาตั้ง” “คุณกับคุณผักกาด ทำให้ผมนึกไม่ถึง ไม่คิดว่าพวกคุณสองคนจะกล้า” “ไม่กล้าก็แย่สิคะ พวกคุณยิงกันโป้งป้างดังสนั่นขนาดนั้น” สองหนุ่มสาวกินไปคุยกันไปจนอิ่ม น้ำฟ้าอาสาล้างจานชาม ณัฐวุฒิลุกไปบ้วนปากและแปรงฟัน เขาหยิบผ้าห่มผืนบางติดมือมาจากลิ้นชักพลาสติก เปิดโทรศัพท์แล้วเชื่อมต่อกับโทรศัพท์มือถือเปิดภาพยนตร์ที่เขาชอบ
ผู้หญิงสี่คนบนรถ ฟังเสียงปืนที่ยิงตอบโต้กันด้วยใจระทึก ขณะเดียวกันก็จับจ้องที่ประตูใหญ่ไฟฟ้าหน้าโรงงานด้วย สักพักก็มีผู้ชายสองคนวิ่งหนีออกมา “นั่นมันคนของลุงสายกับคนของคุณกรินทร์นี่คะ?” น้ำฟ้าวิ่งนำหน้าไป “รอฉันด้วย” ทักษพรฉวยเอาที่ช็อตไฟฟ้าวิ่งตามติด น้ำฟ้ากับทักษพรช่วยกันใช้เครื่องช็อตจนผู้ชายสองคนทรุดกองลงไปกับพื้น พวกเธอไม่ได้ใช้กระแสไฟฟ้ารุนแรงนัก แบงก์ถือไม้เบสบอลวิ่งตามลงมาช่วยกระหน่ำตีคนทั้งสองจนน่วมไปทั้งตัว “เก่งมากแบงก์ สมแล้วที่แกเป็นนักมวยเก่า” ลิลี่แฟนของแบงก์ถือเชือกม้วนใหญ่วิ่งตามลงมา “มัดพวกเขาไว้ก่อนค่ะ เพื่อความปลอดภัย” ผู้หญิงสี่คนช่วยกันทั้งลากทั้งประคองฝ่ายตรงข้ามทั้งสองไปมัดไว้ที่ด้านหลังของต้นไม้ใหญ่ แล้วกลับไปซ่อนอยู่ในรถ น้ำฟ้ารู้จักผู้ชายสองคนที่แอบวิ่งออกมาจากโรงงาน เธอบอกกับกลุ่มของทักษพรว่านั่นคือคนของสายน้ำและคนของกรินทร์ “น่ากลัวกว่าที่ฉันคิดไว้อีก ศัตรูของศัตรูคือมิตร ในเมื่อศัตรูของพี่นาร่วมมือกัน แบบนี้พวกบอดี้การ์ดจะสู้ไหวไหม?” น้ำฟ้านิ่วหน้า





![พิศวาสรักเมียแต่ง (NC20+) [ซีรีส์ พิศวาสรัก 4/4]](https://acfs1.goodnovel.com/dist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)

