LOGINคณินกำลังเดินตามหาน้ำฟ้าเพราะเห็นว่าหายไปนาน เขามองสองหนุ่มสาวที่ยืนจูบกันอยู่ข้างทางเดินเพราะคุ้นตาชุดของฝ่ายหญิง
ณัฐวุฒิได้ยินฝีเท้าของคณินเข้ามาใกล้ก็รีบผละออกจากน้ำฟ้า
“คุณฟ้า อย่าทำแบบนี้อีกเลยครับ เราเลิกกันไปแล้ว ผมไม่อยากทำลายชื่อเสียงของคุณ”
น้ำฟ้าที่ถูกผลักออก ตั้งตัวไม่ทัน เมื่อครู่เธอคิดจะตีเขาแต่ถูกเขาดึงไปกอดแถมยังบีบท้ายทอยจนเจ็บหนึบ “พูดบ้าอะไร?”
คณินตะลึง เขาไม่คิดว่าผู้หญิงที่เพิ่งให้ท่าเขาอยู่สิบนาทีก่อน แค่ขอตัวมาเข้าห้องน้ำก็กอดจูบกับผู้ชายอีกคน ดูไปแล้วน่าจะเป็นแฟนเก่า
“คุณฟ้า ผมขอโทษครับ ผมไม่ได้ตั้งใจจะมาแอบฟัง”
น้ำฟ้าได้ยินเสียงคณินก็หันขวับไปมอง หน้าเธอเจื่อนลง “ไม่ใช่นะคะ คุณณิน นี่เป็นเรื่องเข้าใจผิด”
ณัฐวุฒิหันไปหาคณิน “ครับ เป็นแค่เรื่องเข้าใจผิด ผมขอตัวก่อน” เขาเดินก้มหน้ารีบหลบออกจากไปตรงนั้น
คณินยิ่งปักใจเชื่อว่าน้ำฟ้ากับผู้ชายที่จูบกันเมื่อครู่คืออดีตคนรักที่พัวพันกันไม่เลิก “ช่างเถอะครับ เรื่องส่วนตัวของคุณฟ้า คิดซะว่าผมไม่เคยรู้ก็แล้วกัน”
“คุณณิน...คือ...” น้ำฟ้าเดินตามหวังจะอธิบาย
คณินสาวเท้าเร็วรีบกลับไปยังกลุ่มเพื่อนๆ ที่กำลังนั่งดื่มกันอยู่ ผู้หญิงที่คบซ้อนเขาไม่ชอบและไม่คิดจะเกี่ยวข้อง รตาหนึ่งในแก๊งเจ็ดดาวที่เห็นเหตุการณ์เมื่อครู่ เดินตามหลัง เธอแอบอมยิ้มพอใจ เธอเองก็เล็งคณินเหมือนกันแต่เพราะน้ำฟ้าเอ่ยปากกับเฟิร์นก่อน ทำให้เฟิร์นยุส่งคณินให้น้ำฟ้าเป็นการตัดหน้าเธอ
‘ดีเลย ไม่ต้องวางแผนให้เหนื่อย น้ำฟ้าสะดุดขาตัวเองล้มซะเอง ดันมาเจอกับแฟนเก่าที่นี่ ต่อไปก็เป็นคิวของฉัน’
“อ้าว! ณิน ไปซะนานเลย มาๆ รีบมาดื่มต่อ” คนในโต๊ะโบกมือเรียกคณิน
“ฟ้า เกิดอะไรขึ้น?” เฟิร์นเห็นสีหน้าไม่สู้ดีของน้ำฟ้าก็เอียงหน้ากระซิบถาม เธอเหลือบมองคณินแล้วก็เห็นว่าฝ่ายชายเหมือนจะเมินน้ำฟ้า น่าจะต้องมีเรื่องกัน
“ฉันซวยน่ะสิ ดันเจอศัตรูเก่าเข้า หมอนั่นทำให้คุณณินเข้าใจผิด”
ไลลาที่ฟังอยู่อีกข้างแอบรู้สึกสาแก่ใจ เธอไม่ได้อยากให้น้ำฟ้าจีบคณินได้สำเร็จอยู่แล้วจึงแสร้งยกมือขึ้นตบต้นแขนปลอบใจ “ไม่เป็นไร ค่อยๆ คุยปรับความเข้าใจกันไป คุณณินน่าจะเข้าใจ”
“อือ” น้ำฟ้าพยายามจะเข้าไปนั่งใกล้ชายหนุ่ม
คณินยิ้มน้อยๆ เบือนหน้าไปทางรตา “คุณหวาน ดื่มไปเยอะแล้วยังไม่เมาอีกเหรอครับ?”
“ก็ใกล้แล้วล่ะค่ะ ตอนนี้มึนไปหมดแล้ว” รตาที่มีชื่อเล่นว่า ‘หวาน’ ยิ้มเจือจริตหญิง
น้ำฟ้าเห็นท่าทางเมินของคณินก็รู้แล้วว่าอีกฝ่ายเลิกสนใจตน เธอนึกแช่งชักหักกระดูกณัฐวุฒิในใจ หากไม่เป็นเพราะเขา เธอก็คงได้เป็นคู่ควงของคณินและไม่แน่ว่าจะมีโอกาสพัฒนากลายเป็นแฟน
เฟิร์นกับไลลาที่เห็นคณินเลิกสนใจน้ำฟ้าก็หันไปสบตากัน แม้จะเชียร์และชงให้คณินสนใจน้ำฟ้า แต่ที่จริงทั้งสองสาวต่างอยากเห็นน้ำฟ้าถูกคณิน ปฏิเสธ เรื่องเสียหน้าไม่ควรเกิดกับพวกตนเพียงสองคน
“คุณณิน รับไวน์เพิ่มอีกสิคะ จะได้ดื่มเป็นเพื่อนรตา” เฟิร์นรีบหันไปโบกมือให้บริกรมาเติมไวน์ให้คณิน
เฟิร์น รักษ์สุดา มองรตาแล้วยิ้ม ตอนที่เธอพยายามทอดสะพานให้คณินแล้วไม่สำเร็จ รตาก็เป็นอีกคนที่แอบหัวเราะเยาะเธอ แค้นนี้เฟิร์นยังเก็บเอาไว้ในใจ เธอครุ่นคิดหาหนทางเอาคืน กระทั่งเธอกลายเป็นแฟนไฮโซหนุ่มเจ้าของบริษัทขายแบตเตอรี่ แกล้งทำเป็นลืมเรื่องเก่าๆ แล้วเชียร์เพื่อนในแก๊งให้จีบคณิน
“จริงด้วย รตาดื่มเก่งที่สุดในกลุ่มเราแล้ว คุณณินสู้นะคะ” ไลลาที่เห็นสายตาของเฟิร์นก็พอจะรู้จุดประสงค์ เธอเองก็เคยถูกเฟิร์นผลักดันให้ทอดสะพานให้คณิน แต่ควงกันไม่กี่ครั้งฝ่ายชายก็หนีหน้า แต่ก่อนเธอเคยสงสัยในสิ่งที่เฟิร์นทำแต่ตอนนี้เห็นเจตนาชัดเจนแล้ว
....ความโกรธแค้นและริษยาของผู้หญิงช่างลึกลับและน่ากลัว....
แก๊งเจ็ดดาวเป็นกลุ่มหญิงสาวที่โดดเด่น การคบหากันก็ช่วยส่งเสริมฐานะทางสังคมให้สูงขึ้น ผู้ชายที่เด่นดังหลายแวดวงพากันสนใจกลุ่มเธอและนั่นก็เป็นโอกาสให้พวกเธอมีโอกาสเลือกคู่ควงที่โปรไฟล์ดี
“ได้ครับ คืนนี้ผมดื่มได้เต็มที่เพราะคุณแม่บังคับให้คนขับรถที่บ้านมาด้วย” ชายหนุ่มหัวเราะเบาๆ ยื่นแก้วไวน์ให้กับบริกร
น้ำฟ้าสะอึก เมื่อเห็นท่าทีเพื่อนๆ หันไปเชียร์รตากับคณินแทนตน
เช้าวันต่อมา น้ำฟ้าก็ตรงไปที่หน้าห้องของท่านประธานบริษัท วินเนอร์เบฟเวอเรจด้วยไฟโทสะที่สุมมาทั้งคืน
“นายณัฐล่ะ?” เสียงของเธอแทบจะเป็นตวาด
“คุณณัฐ ไปคุยธุระผู้จัดการฝ่ายขายอยู่ค่ะ” เนตรดาวตกใจกับน้ำเสียงเกรี้ยวกราดของน้ำฟ้า เธอเคยเห็นน้ำฟ้าปะทะกับณัฐวุฒิหลายหน แต่ครั้งนี้สีหน้าน้ำฟ้าเหมือนมาถามฆ่าเลขานุการหนุ่ม
“อีกนานไหม?”
ณัฐวุฒิยืนอยู่ด้านหลัง เห็นท่าทางใช้อำนาจบาตรใหญ่ของน้ำฟ้าแล้วก็ขมวดคิ้วเอียงคอมอง “ไม่นาน คุณคิดถึงผมมากเลยเหรอ?”
หญิงสาวหันขวับไปตามเสียง พอเห็นคนที่ยืนอยู่ข้างหลังเธอก็เท้าสะเอว จ้องหน้าเขาอย่างกับจะกินเลือดกินเนื้อ “มาแล้วก็ดี”
ชายหนุ่มยกมือห้าม “เดี๋ยว! ไปคุยกันข้างใน”
เนตรดาวนั่งนิ่งมองสองหนุ่มสาวที่กำลังจะเปิดฉากทะเลาะกัน ในใจก็นึกเสียดายเพราะเธอเองก็อยากจะรู้เหมือนกันว่าน้ำฟ้ามีความแค้นอะไรใหญ่หลวงนักถึงได้ทำหน้าแบบนั้น
ปัง!
ประตูห้องทำงานของท่านประธานปิดลง น้ำฟ้ากวาดตามองหาเจ้าห้องของ “พี่นาไปไหน?”
“ไม่อยู่ พูดมา คุณต้องการคุยอะไรกับผม?” ณัฐวุฒิไปหยุดอยู่หน้าโต๊ะทำงานตัวใหญ่กลางห้อง กอดอกใช้ก้นพิงโต๊ะ จ้องน้ำฟ้าด้วยรอยยิ้มเยาะ
“เรื่องเมื่อวาน แกจงใจแกล้งฉัน ทำให้คุณณินเข้าใจผิด” เธอตวาดแว้ด
“แล้วไง?”
สีหน้าไม่รู้สึกผิดของณัฐวุฒิทำเอาโทสะของน้ำฟ้าพุ่งปรี๊ด เธอนึกอยากจะกระโดดไปขยุ้มหัวผู้ชายตรงหน้า
“ตอนนี้คุณณินคิดว่าฉันเป็นผู้หญิงหลายใจ ไม่ยอมคุยกับฉันแล้ว เป็นเพราะแกคนเดียว”
“คุณก็เลยมานี่เพราะอยากจะให้ผมไปอธิบายความจริงให้คณินฟังอย่างงั้นสิ? คิดเหรอว่าผมจะทำ?”
“ไม่ทันแล้ว รตาไปกับคุณณินแล้ว ฉันจะทำอะไรได้ ที่ฉันมานี่ก็เพราะต้องการให้แกชดใช้”
“ชดใช้อะไร?”
“ในเมื่อแกขัดขวางฉันกับคุณณินแล้ว ต่อไปต้องยอมหลีกทางให้ฉันได้อยู่ใกล้พี่นา”
คนที่กอดอกฟังอยู่ยักไหล่สองข้างพร้อมกัน “ไม่มีทาง ผู้หญิงมารยาสาไถอย่างคุณ อย่าหวังว่าจะได้เข้าใกล้บอสของผม”
“นี่แก!”
“ผมทนฟังนานแล้วนะ น้ำฟ้า ผมไม่ชอบให้คุณมาจิกหัวเรียกผมว่าแก” เขาผละออกจากโต๊ะ ยืนตรง จ้องมองเธอเขม็ง น้ำเสียงห้วนและเอาเรื่อง
น้ำฟ้าผงะกับสีหน้าของณัฐวุฒิ เขาย่างสามขุมเข้ามาใกล้ เธอเผลอถอยด้วยความกลัวไปหลายก้าว “อย่าเข้ามานะ”
“กลัวเหรอ? อยากมาหาเรื่องเอง ทำไมไม่เอาไปสักเรื่องล่ะ?” เขาเดินเข้าหาใช้สองมือจับแขนเธอไว้ทั้งสองข้าง
น้ำฟ้าถอยหลังจนชนโซฟา ก้นเธอจมลงไป ในขณะที่สองมือถูกเขากางออกไปกดใส่พนักพิง
“ผมไม่เอาเรื่องที่คุณเที่ยวอ่อยผู้ชายไปทั่วมาขายให้บอสฟังก็ดีแล้ว ยังจะกล้าคิดมาข่มขู่ผมอีก ตกลงคุณไม่กลัวผมเลยใช่ไหม?” เขาก้มหน้ามาใกล้ กลิ่นน้ำหอมผู้ชายโชยเข้าจมูกเธอ หญิงสาวชะงักน้ำหอมแบรนด์นี้กลิ่นนี้เธอเคยซื้อให้กับธนา
เธอดิ้นแรงแต่ก็ไม่หลุดจากมือที่แข็งราวกับคีมเหล็ก “แกอย่ามาจับฉัน แกมันก็แค่เลขาของพี่นา”
“ผมไม่ใช่แค่เคยจับแขนคุณนะ คุณลืมไปแล้วเหรอ?” เขายิ้มหยัน “อันที่จริงผู้หญิงอย่างคุณ คงจะพร้อมเสิร์ฟผู้ชายอยู่แล้ว ผมจับนิดจับหน่อยจะเป็นไรไป คนอย่างผมไม่พิศวาสคุณหรอก น้ำฟ้า เพราะคนอย่างคุณมัน...คาว...” เขาพูดพร้อมกับปล่อยมือสองข้างของเธอ
“ไอ้ณัฐ!” เธอตะโกนดังลั่น
ร่างสูงหันมาโน้มจับต้นแขนของเธอไว้ “ผมบอกแล้วอย่าจิกหัวเรียก”
เธอหน้าแดงด้วยความโกรธ ถูกเขาบีบต้นแขนจนเจ็บ หญิงสาวเชิดหน้าท้าทาย “ลองดูสิ ถ้าแกกล้าทำร้ายฉัน ฉันจะร้องตะโกนว่าแกลวนลาม คอยดูว่าพี่นาจะไล่แกออกไหม?”
*************
งานแต่งงานของน้ำฟ้ากับณัฐวุฒิจัดขึ้นในโรงแรมห้าดาวที่คุณ ธนากรถือหุ้นอยู่ ห้องแกรนด์บอลลูมถูกเนรมิตให้เป็นดินแดนที่เต็มไปด้วยดอกไม้งดงาม บิดากับมารดาของน้ำฟ้าผิดหวังที่ลูกสาวไม่ยอมให้เชิญแขกตามใจต้องการ น้ำฟ้าให้เหตุผลว่าเธออยากให้งานแต่งงานของเธอมีเพียงคนที่สนิทสนมกับเธอและณัฐวุฒิจริงๆ เท่านั้น จำนวนคนในงานจึงมีไม่ถึงสองร้อยคน “งานแต่งของคุณฟ้าน่ารักจริงๆ ค่ะ” “ธีมที่ฉันชอบ สวยงามราวกับเดินอยู่บนทุ่งลาเวนเดอร์” “น่าจะเชิญแขกมาเยอะๆ นะคะ” เจ้าสาวทำตาโต “พิม เธอยังคิดว่าคนไม่เยอะอีกเหรอ? ฉันว่าเยอะแล้วนะ แขกทุกคนล้วนสนิทกับฉันและพี่ณัฐ นี่ล่ะงานแต่งในฝัน” “จริงค่ะ ไม่ต้องเชิญคนที่แค่รู้จักกันมาให้ประดักประเดิด” พิมลักษณ์ยิ้ม กวาดตามองไปทั่วงาน “นั่น! ไต้ฝุ่น ดาราหนุ่มที่กำลังดังนี่คะ?” น้ำฟ้ามองเห็นหนุ่มหล่อร่างสูง โดดเด่นอยู่ท่ามกลางผู้คนก็ยิ้มออกมา “เพื่อนสนิทของพี่ณัฐน่ะ” “ไม่ยักกะรู้ว่าคุณณัฐมีเพื่อนเป็นดาราด้วย แล้วนี่คุณฟ้าไม่เชิญแก๊งเจ็ดดาวเลยเหรอคะ? พิมอยากเห็นตัวจริงของเฟิร์นกับไ
แม้จะไม่ค่อยชอบใจในตัวลูกเขยนัก แต่บิดามารดาของน้ำฟ้าก็ไม่กล้าปฏิเสธผู้ใหญ่ฝ่ายเจ้าบ่าวที่มาสู่ขอเพราะนั่นก็คือคุณธนากร ผู้ถือหุ้นใหญ่และอดีตผู้บริหารสูงสุดของบริษัทวินเนอร์เบฟเวอเรจ “ในเมื่อคุณกรออกหน้าเอง ก็แล้วแต่คุณกรเถอะค่ะ” คุณภาวิณีมารดาของน้ำฟ้ายิ้มรับอย่างเสียมิได้ คุณถนัดผู้เป็นบิดาของฝ่ายหญิงหายใจแรงของสองสามเฮือก เขากำลังติดต่อลูกชายของเพื่อนเก่าคนหนึ่งเอาไว้หวังจะให้มาดูตัวกับลูกสาว “เอาน่าคุณถนัด เรื่องสินสอดคุณไม่ต้องห่วงหรอก ณัฐเขาก็เหมือนลูกหลานผมคนหนึ่ง งานแต่งผมรับรองไม่ให้น้อยหน้า เดี๋ยวผมซื้อบ้านให้เป็นเรือนหอหลังหนึ่งเลยแล้วกัน” สองสามีภรรยาตาโต คำว่าบ้านที่คนระดับเจ้าสัวบอกว่าจะซื้อให้คนที่รักเหมือนลูกเหมือนหลาน ราคาก็คงหลายสิบล้าน “ในเมื่อคุณกร รับปากแบบนี้ผมก็สบายใจแล้วครับ บอกตามตรง ผมกลัวจะอายครอบครัวเพื่อนฝูงถ้าเกิดหนูฟ้าแกแต่งงานไม่สมฐานะ” ธนาที่นั่งอยู่ข้างๆ บิดายิ้มน้อยๆ “คุณถนัดคงไม่รู้ว่าณัฐมีทั้งคอนโด ที่ดิน และทองคำในเซฟธนาคารอยู่พอสมควร ที่เขาทำงานเป็นเลขาก็เพราะคุณพ
น้ำฟ้าหน้าแดง เธออุตส่าห์เก็บความลับไว้เสียดิบดีแต่กลับถูกธเนศสงสัยเข้า เธอรู้สึกว่าสองพี่น้องฝาแฝดธนาและธเนศเจ้าเล่ห์มากกว่าที่เธอคิด ธนาวางแผนล่อให้คนที่คิดจะฆ่าเขาปรากฎตัว ส่วนธเนศก็ส่งอนุรักษ์มาค้นหาหลักฐานและยังล่อหลอกให้เธอกับณัฐวุฒิสารภาพความสัมพันธ์ด้วย ณัฐวุฒิหน้าร้อนวูบ เขาไม่คิดว่าตนเองจะถูกธเนศส่งคนมาตลบหลัง “คุณเนศ ทำไมไม่บอกผมก่อนว่าอนุรักษ์เป็นคนของคุณ?” เสียงคนในโทรศัพท์หัวเราะเสียงดัง “ถ้าบอกก่อนก็จับไม่ได้น่ะสิว่าแกกับน้ำฟ้าแอบคบกันลับหลังธนา” “ผมไม่ได้แอบคบซะหน่อย คุณเนศก็ได้ยินคุณฟ้าสารภาพแล้ว เธอต่างหากที่บุกเข้าไปในห้องผมก่อน” ณัฐวุฒิเถียงเสียงอุบอิบ เขาไม่กล้าพูดเสียงดังเพราะกลัวคนโต๊ะอื่นที่ทำท่าสอดรู้สอดเห็นจะรู้ความลับเข้า “ได้ๆ ไม่แอบก็ไม่แอบ ตกลงว่าคุณฟ้าเขาบังคับข่มเหงแกก็แล้วกัน เรื่องนี้ฉันกับธนาจะออกหน้าจัดการแทนแกเอง คุณฟ้าต้องรับผิดชอบแก แกอย่ายอมให้เธอได้แล้วทิ้งเด็ดขาด เข้าใจไหม?” “ครับ ผมไม่ยอมแน่” น้ำฟ้าที่นั่งฟังธเนศกับณัฐวุฒิคุยกันผ่านโทรศัพท์ของอนุรักษ์อายจนแทบจ
ฉากเถาวัลย์ปลอมช่วยบังตา และพอเขานั่งหันหลังคนทั้งคู่ก็ไม่ได้สงสัย ณัฐวุฒิเงี่ยหูฟังคนทั้งสองคุยกัน “เมื่อวานเป็นไงบ้างครับคุณฟ้า? ท่านประธานน่าจะปิดข่าวแต่ก็คงปิดได้ไม่นาน ข่าวว่ามือปืนที่ซุ่มอยู่ในโรงงานพวกนั้นมีหมายจับกันทุกคน” “ฉันรออยู่ข้างนอกค่ะ แค่ได้ยินเสียงก็น่ากลัวแล้ว” “ตอนที่คุณบอกว่าคุณก็ไปด้วย ผมตกใจมากจริงๆ นะครับ ทีแรกคิดว่าคุณฟ้าแค่ช่วยสืบ ไม่คิดว่าจะไปมีส่วนร่วม นี่ คุณไม่เป็นไรใช่ไหมครับ?” อนุรักษ์ถือช้อนกับส้อมค้างไว้ มองสำรวจร่างกายของผู้หญิงตรงหน้า “ไม่เป็นไรค่ะ ปลอดภัยดี” อนุรักษ์ยื่นหน้าเข้ามาใกล้ ลดเสียงลง “ผมได้ยินว่าท่านประธานใหญ่ถูกยิงด้วย คงไม่หนักหนาหรอกนะครับ” “ค่ะ ไม่อันตรายมากแต่คงต้องพักรักษาตัวสักระยะ” “บอดี้การ์ดพวกนั้นมีคนตายไหมครับ?” “ไม่มีค่ะ มีแต่บาดเจ็บหนักหน่อย ฝีมือพวกเขาดีมากทีเดียว ฝ่ายตรงข้ามมีแต่มือปืนอาชีพ น่ากลัวมากจริงๆ” “ครั้งหน้าถ้าคุณฟ้าจะไปเสี่ยงแบบนี้ ชวนผมไปช่วยก็ได้นะครับ” “คุณไม่กลัวเหรอคะ?”
ระหว่างรออาหาร น้ำฟ้าเข้าไปอาบน้ำ พอเธอกลับออกมา เขาจัดอาหารใส่จานเรียบร้อยแล้ว “ผมเพิ่งรู้ตัวว่าหิวจนแทบจะกินช้างได้เป็นตัวแล้ว วันนี้เหนื่อยจริงๆ ทั้งวิ่งทั้งหลบ ใครจะรู้ว่าพวกมันซ่อนอยู่มากกว่าที่คิด พวกหนึ่งใช้ปืนเก็บเสียง ดีนะที่ผมบอกให้ทุกคนหลบทัน โชคดีมากที่ผู้จัดการโรงงานซอสกับผู้ช่วยของเขาก็ปลอดภัย เพียงแต่ตกใจมากไปหน่อยจนปัสสาวะราด” น้ำฟ้านิ่วหน้า “ไปเจอดงกระสุนปืนยังงั้น ไม่ช็อกตายก็ดีแล้วค่ะ” ชายหนุ่มตัดเนื้อสเต็กเป็นชิ้นเล็กๆ “คุณไม่กินกับผมเหรอ?” “ไม่ค่ะ ฉันอยากกินแค่ข้าวผัด ฉันไม่ได้บาดเจ็บเหมือนคุณนี่คะ แค่เหนื่อยนิดหน่อยตอนใช้เครื่องช็อตทำให้คนของลุงสายชักตาตั้ง” “คุณกับคุณผักกาด ทำให้ผมนึกไม่ถึง ไม่คิดว่าพวกคุณสองคนจะกล้า” “ไม่กล้าก็แย่สิคะ พวกคุณยิงกันโป้งป้างดังสนั่นขนาดนั้น” สองหนุ่มสาวกินไปคุยกันไปจนอิ่ม น้ำฟ้าอาสาล้างจานชาม ณัฐวุฒิลุกไปบ้วนปากและแปรงฟัน เขาหยิบผ้าห่มผืนบางติดมือมาจากลิ้นชักพลาสติก เปิดโทรศัพท์แล้วเชื่อมต่อกับโทรศัพท์มือถือเปิดภาพยนตร์ที่เขาชอบ
ผู้หญิงสี่คนบนรถ ฟังเสียงปืนที่ยิงตอบโต้กันด้วยใจระทึก ขณะเดียวกันก็จับจ้องที่ประตูใหญ่ไฟฟ้าหน้าโรงงานด้วย สักพักก็มีผู้ชายสองคนวิ่งหนีออกมา “นั่นมันคนของลุงสายกับคนของคุณกรินทร์นี่คะ?” น้ำฟ้าวิ่งนำหน้าไป “รอฉันด้วย” ทักษพรฉวยเอาที่ช็อตไฟฟ้าวิ่งตามติด น้ำฟ้ากับทักษพรช่วยกันใช้เครื่องช็อตจนผู้ชายสองคนทรุดกองลงไปกับพื้น พวกเธอไม่ได้ใช้กระแสไฟฟ้ารุนแรงนัก แบงก์ถือไม้เบสบอลวิ่งตามลงมาช่วยกระหน่ำตีคนทั้งสองจนน่วมไปทั้งตัว “เก่งมากแบงก์ สมแล้วที่แกเป็นนักมวยเก่า” ลิลี่แฟนของแบงก์ถือเชือกม้วนใหญ่วิ่งตามลงมา “มัดพวกเขาไว้ก่อนค่ะ เพื่อความปลอดภัย” ผู้หญิงสี่คนช่วยกันทั้งลากทั้งประคองฝ่ายตรงข้ามทั้งสองไปมัดไว้ที่ด้านหลังของต้นไม้ใหญ่ แล้วกลับไปซ่อนอยู่ในรถ น้ำฟ้ารู้จักผู้ชายสองคนที่แอบวิ่งออกมาจากโรงงาน เธอบอกกับกลุ่มของทักษพรว่านั่นคือคนของสายน้ำและคนของกรินทร์ “น่ากลัวกว่าที่ฉันคิดไว้อีก ศัตรูของศัตรูคือมิตร ในเมื่อศัตรูของพี่นาร่วมมือกัน แบบนี้พวกบอดี้การ์ดจะสู้ไหวไหม?” น้ำฟ้านิ่วหน้า




![ภรรยา[ไม่]ร้ายของนักแข่ง](https://acfs1.goodnovel.com/dist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)


