ภรรยา[ไม่]ร้ายของนักแข่ง

ภรรยา[ไม่]ร้ายของนักแข่ง

last updateDernière mise à jour : 2026-01-23
Par:  หญิงแก่En cours
Langue: Thai
goodnovel18goodnovel
10
1 Note. 1 commentaire
67Chapitres
931Vues
Lire
Ajouter dans ma bibliothèque

Share:  

Report
Overview
Catalog
Scanner le code pour lire sur l'application

เมื่อหลายปีก่อน เขาและเธอ เคยพบกันด้วยความบังเอิญ แล้วใครจะเชื่อว่า เขาและเธอต้องมาเจอกันด้วยความบังเอิญอีกครั้ง และอีกสองและสามจนเป็นเขาที่เริ่มสนใจในตัวเธอ และตั้งใจเดินหน้าจีบเธอที่มีอายุมากกว่าเขา

Voir plus

Latest chapter

Plus de chapitres

commentaires

keepamemo
keepamemo
เนื้อหาน่าอ่านต่อมากๆค่ะ รอเงินออกจะมาเติมเงินอ่านต่อแน่ๆค่ะ ชอบพระเอกแบบนี้
2026-03-28 17:59:07
0
0
67
ตอนที่ 1
"ไอ้บ้าเอ้ย! ชุดฉัน!" น้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความไม่สบอารมณ์ สายตาที่เกรี้ยวกราดมองตรงไปยังรถมอเตอร์ไซค์ที่กำลังชะลอตัวเอี้ยด!! ล้อรถทั้งสองถูกเบรกทันที ขายาววาดผ่านเบาะหนังที่เก่าและขาดเล็กน้อยลงกับพื้นถนนที่มีน้ำเจิ่งนองอยู่ที่เขาจอดรถ พร้อมกับเดินมาหาเธอที่ใส่ชุดกระโปรงสั้นเลยหัวเข่าขึ้นมาเล็กน้อย รอยน้ำที่กระเด็นเปรอะเปื้อนกระจายอยู่ที่ชายกระโปรงและนั้นเป็นสาเหตุที่เธอกำลังทำตาเขียวและมีสีหน้าโกรธสุดขีดใส่เขาอยู่เขารู้ตัวว่าเขาผิด เขาขับขี่รถมอเตอร์ไซค์ด้วยความเร็วและชิดริมฟุตบาททำให้น้ำที่ขังอยู่กระเซ็นเปรอะชุดสวยๆของเธอและเธอก็กำลังจะอ้าปากต่อว่าเขาอีกครั้ง แต่กลับต้องหยุดเมื่อเขารีบเอ่ยคำขอโทษอย่างคนสำนึกผิดโดยที่ไม่ได้ถอดหมวกกันน็อก"ผมขอโทษ ผมรีบจนไม่ได้สังเกตว่ามีน้ำขังอยู่ตรงนี้" ดิเชร์มองใบหน้าสวยและมันทำให้เขาเลิกคิ้วเล็กน้อยภายใต้หมวกกันน็อกเธอหายใจเข้าปอดลึกๆเมื่อคนตรงหน้าเอ่ยคำขอโทษด้วยท่าทางที่สุภาพและมันได้ผล เพราะมันทำให้เธอรู้สึกอารมณ์เย็นขึ้น ก่อนจะพูดออกไปอย่างที่ใจนึกด้วยอารมณ์คุกรุ่นที่เหลือเพียงน้อยนิด"...แต่ฉันต้องไปงานต่อแล้วชุดฉัน" หญิงสาวใช้สายตามองลงที่
Read More
ตอนที่ 2
ที่เรียกไอ้แก่ก็เพราะว่ารถคันนี้เก่ามากๆ เป็นรถที่มีลุงคนหนึ่งขายเพราะต้องการเอาเงินไปดาวน์รถมอเตอร์ไซค์คันใหม่ให้กับลูกชาย เป็นจังหวะที่ดิเชร์เดินมาเจอป้ายบอกขายด่วน เขาจึงได้ซื้อต่อแถมยังให้เงินเพิ่มจากเดิมอีกนิดหน่อย และดิเชร์ไม่ทำใหม่เพราะเห็นว่าแบบเดิมมันดูคลาสสิคดี“คันเล็กดี เวลาขี่ตอนรถติดช่วยได้มาก กูก็เลยเอาไอ้แก่มานี่แหละ” จบประโยคดิเชร์ก็เดินเข้าห้องเปลี่ยนชุด ใช้เวลาไม่นานทั้งสองก็เดินไปที่ห้องกระจกเพื่อไปดูว่า เขาต้องทำอะไรบ้างในพิธีเปิดสนามแข่งใหม่ตึก! ตึก! ตึก!เสียงของรองเท้าส้นสูงกระทบลงพื้นซีเมนต์ ที่รีบวิ่งไปที่ห้องกระจกเพื่อให้ผู้ว่าจ้างบรีฟงานอีกทีก่อนที่เธอจะขึ้นเป็นพิธีกรดำเนินงานในวันเปิดสนามแข่งรถเสนีต์“ทางนี้ดรีม” ใบบัวกวักมือเรียกพร้อมกับเรียกชื่อของเธอเสียงดัง จนทำให้คนที่อยู่ภายในห้องบริเวณใกล้ๆกันต่างหันมองเป็นตาเดียวกัน“ขอโทษนะคะพี่ใบบัว พอดีมีอุบัติเหตุนิดหน่อยค่ะ” ดรีมรีบบอกเหตุผลที่เธอมาสายไปเพียงสามนาทีที่ใบบัวได้นัดหมาย เป็นเวลานัดก่อนเริ่มพิธีหนึ่งชั่วโมง“ไม่เป็นไรยังไม่ได้เวลาพิธีเปิดเสียหน่อย แล้วเกิดอะไรขึ้นล่ะ” ใบบัวออร์แกไนเซอร์ถามขึ้นพลา
Read More
ตอนที่ 3
ดิเชร์ เสนีต์ หรือเชร์อายุยี่สองปี เรียนอยู่ปีสี่และตอนนี้อยู่ในช่วงฝึกงานในบริษัทของพ่อเขาแต่ทว่าเขาไม่ได้ใช้นามสกุลพ่อ ดิเชร์เลือกใช้นามสกุลดูบัวส์ ซึ่งเป็นนามสกุลเดิมของแม่เพื่อไม่ให้พนักงานในบริษัทรู้ว่าเขาคือใคร ดิเชร์เป็นนักแข่งดาวรุ่งมาแรงภายใต้ชื่อ ลีออง ชื่อเสียงของเขาเริ่มโด่งดัง เมื่อเขาคว้าแชมป์รางวัลที่หนึ่งด้วยสถิติใหม่ของวงการแข่งในถนนพื้นผิวเรียบที่มีความยาวของถนนหกจุดสองเจ็ดหกในต่างประเทศเมื่อปีที่แล้วและยังเป็นนักแข่งที่อายุน้อยที่สุดที่ได้รับรางวัลนี้"ลงไปได้แล้ว" เสียงทุ้มนุ่มละมุนหูดังขึ้นอย่างแผ่วเบาเพราะเขาไม่อยากให้เธอเสียหน้าต่อเพื่อนๆของเขาและเพื่อนๆของเธอหญิงสาวทำตามอย่างว่าง่ายพร้อมกับรอยยิ้มอ่อนๆส่งกลับไปให้ดิเชร์ เป็นไปอย่างคำร่ำลือว่านักแข่งลีออง เป็นสุภาพบุรุษ ให้เกียรติกับทุกคนเสมอและนี้เลยเป็นที่มาในหมู่สาวๆ ที่อยากจะถึงเนื้อถึงตัว แย่งชิงกันเป็นเจ้าของหัวใจของเขา‘ฉันอยากได้เขา’ หญิงสาวคิดในใจแล้วกลับไปนั่งที่เดิมของตัวเองที่มีรอยส์นั่งอยู่เหมือนเดิมภายในห้องพิท ดิเชร์และกลุ่มเพื่อนๆนั่งคุยกันอยู่ไม่นานมากนัก ทั้งหมดก็ออกไปจากห้องเพื่อเตรียมตัวไป
Read More
ตอนที่ 4
"พรุ่งนี้ดรีมจะให้คำตอบนะคะ ขอบคุณพี่ใบบัวอีกครั้งค่ะ”“จ๊ะ ถ้างั้นก็...กลับดีๆล่ะ”ดรีมยกมือไหว้ขอบคุณใบบัวก่อนจะเดินออกไปจากบริเวณพิท เธอเดินเข้าไปที่ด้านหลังพิทที่เป็นบริเวณแพดด็อก[1]...ซึ่งจะมีห้องน้ำที่สะอาดที่สุดเท่าที่เธอรู้มาและวันนี้ห้องนี้ไม่ได้เปิดใช้งาน เธอจึงอยากจะเข้าห้องน้ำทำธุระส่วนตัวให้เรียบร้อยเสียก่อน ก่อนจะกลับเข้าห้องพักที่ในตึกแฟลตที่อยู่แถวนี้มือเล็กผลักประตูกระจกใสเข้าไปด้านในแล้วชะโงกหน้าเข้าไปดูว่ามีคนอยู่หรือเปล่า เมื่อไม่มีใครเธอจึงเดินเข้าไปในห้อง แล้วตรงไปยังที่ห้องน้ำทันที“มึงเปลี่ยนชุดที่พิทก็ได้จะมาในห้องน้ำห้องแพดด็อกทำไม เดินไกล” คลาวด์บ่นแต่ก็เดินตามดิเชร์มาในแพดด็อก“พูดมาก”ติ้ง! เสียงแจ้งเตือนของข้อความดังขึ้นในห้องน้ำริมสุด ทำให้ดิเชร์กับคลาวด์หันไปมองตามเสียงทันที“โธ่พี่ใบบัว โอนเงินมาทำไมตอนนี้” ดรีมพูดเบาๆกับตัวเองก่อนจะรีบกดปิดโทรศัพท์มือถือ แล้วมองตามเงาที่พื้น ที่กำลังเดินตรงมาที่ห้องน้ำที่เธออยู่“ใคร นักข่าว แฟนคลับ หรือซาแซง” เสียงทุ้มเอ่ยถามคนด้านใน ขณะที่ดิเชร์เดินเข้าไปเปลี่ยนชุดในห้องด้านใน ที่มีห้องน้ำใหญ่ที่สามารถอาบน้ำได้“เป
Read More
ตอนที่ 5
จากนี้ในวงเล็บเป็นบทสนทนาโดยใช้ภาษามือของแม่ดรีมกับดรีม"(กลับมาแล้วเหรอลูก หิวข้าวไหม)" หญิงสาววัยกลางคนเงยหน้าขึ้นมองลูกสาวของตนเองที่เพิ่งเดินเข้ามาในห้อง"(หิวค่ะแม่ เดี๋ยวหนูไปเทกับข้าวใส่ชามก่อนนะคะ)" แม่ดรีมหยักหน้าแล้วยิ้มให้ดรีมก่อนจะรีบเคลียร์พื้นที่ เดินไปยกโต๊ะพับเล็กๆมาตั้งที่กลางห้องดุจดาว ภิญโญ เธอหูหนวกมานานหลายปี เป็นภาวะการสูญเสียการได้ยินอย่างรุนแรง ถึงจะใช้เครื่องช่วยฟังก็ไม่สามารถช่วยให้ได้ยินเสียงได้ดีขึ้นจึงต้องสื่อสารด้วยการอ่านปาก หรือการใช้ภาษามือและการเขียนใส่สมุดพกที่ดุจดาวมีติดตัวตลอดเพื่อใช้เป็นการสื่อสารกับคนอื่นๆ"(เมื่อเช้าใส่ชุดสีขาวแล้วทำไมตอนนี้เป็นอีกสีนึงล่ะลูก)" ดุจดาวถามดรีมเมื่อยกชามแกงมาวางที่โต๊ะ"(ชุดเปื้อนค่ะ เลยต้องซื้อชุดใหม่แต่คนที่ทำชุดหนูเปรอะเป็นคนจ่ายค่าชุดให้ค่ะ)""(ดีจัง ที่หนูเจอคนดีมีความรับผิดชอบ)""(แต่เขาให้เงินหนูมาตั้งหนึ่งพันแน่ะแม่ มันเยอะเกินไปหนูเลยกะว่าจะโอนเงินที่เหลือเอาไปบริจาคให้กับเด็กๆที่อยู่บนดอยค่ะ)""(ดีแล้วลูก กินข้าวกันเถอะจะได้นอนสักงีบตอนเย็นต้องไปทำงานต่ออีก)""..." ดรีมยิ้มตอบกลับไปก่อนจะตักข้าวให้แม่แล้
Read More
ตอนที่ 6
ดิเชร์ได้รับมอบหมายให้มาดูแลผับเมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมา เพราะพ่อของเขากำลังจะขยายกิจการและเปิดโรงแรมเพิ่มเลยทำให้ไม่มีเวลามาดูแลผับ อีกอย่างอายุของดิเชร์ก็สมควรกับเวลาแล้วที่จะต้องมารับช่วงต่อจากพ่อ และยังให้เลขาของเขาช่วยหาคนที่ไว้ใจได้มาเป็นเลขาส่วนตัวให้กับดิเชร์ที่ผับอีกด้วยแกร๊ก! เสียงเปิดประตูดังขึ้นพร้อมกับขายาวก้าวออกมาจากห้องเพื่อไปจัดการธุระที่ห้องใต้ดินให้เสร็จสิ้นภายในวันนี้ตามคำสั่งของพ่อที่ได้มอบหมายเอาไว้ดิเชร์เริ่มเดินดูตามโต๊ะพนันไปเรื่อยๆ จนทะลุไปที่ด้านหลังของกาสิโน ร่างสูงหุ่นสมาร์ทในเสื้อยืดสีขาวสวมทับด้วยเสื้อแจ็คเก็ตยีนส์ยาวถึงช่วงเอวของกางเกงยีนส์สีเข้มคู่กับรองเท้าผ้าใบแบรนด์เนม เดินไปที่ลิฟต์แล้วกดลงไปที่ชั้นใต้ดินที่มีลูกหนี้เอาลูกสาวมาขัดดอก หรือเรียกง่ายๆว่าเอาลูกสาวมาขายนั่นแหละ แล้วมันคือสิ่งที่ดิเชร์คิดและเขาก็เกลียดผู้ชายประเภทนี้ที่สุดเวลา19.20 นาฬิกาบริเวณชั้นสามเป็นห้องแต่งตัวของพนักงานต้อนรับ รวมไปถึงเด็กนั่งดริ้งที่ถูกแบ่งสัดส่วนในเนื้อที่ที่ไม่กว้างมากนัก เพราะชั้นนี้ทางผับได้ออกแบบเป็นห้องวีไอพีสำหรับลูกค้าที่ต้องการความเป็นส่วนตัว ซึ่งมีแค่ส
Read More
ตอนที่ 7
ภายในห้องใต้ดินกลับมาเงียบสงบอีกครั้ง หลังจากที่คนนั่งอยู่กับพื้นตรงหน้าโดนสั่งสอนไปเล็กน้อยแต่ก็พอทำให้ชายวัยกลางคนมีสีแดงอยู่ที่มุมปากทั้งสองข้างกลิ่นคาวคลุ้งอยู่ในปากพอให้ได้ลิ้มรสชาติเล็กน้อย"พาผู้หญิงคนนั้นเข้ามาได้แล้ว" ดิเชร์สั่งลูกน้องแล้วพลางลุกขึ้นยืนเต็มความสูง"ตั้งแต่พรุ่งนี้เป็นต้นไป คุณต้องมาทำงานเป็นพนักงานดูแลความสะอาดห้องน้ำที่ผับทุกวันหลังจากที่เลิกงานประจำ เข้าใจไหม""ค ครับ เข้าใจครับ" ชายวัยกลางคนละล่ำละลักเริ่มตอบทันที หายากนักที่จะเจอเจ้าของผับที่มีจิตใจดีขนาดนี้"ส่วนลูกสาวกับภรรยาของคุณ ลูกน้องผมจะเป็นคนจัดหางานเสริมให้ทำเอง เงินแค่แสนเดียวไม่ต้องถึงกลับเอาลูกสาวมาขัดดอก หรือให้ไปขายตัวหรอกนะ อย่าเป็นพ่อแค่เพียงคำเรียก แต่ให้เป็นพ่อคนที่สมควรจะเป็นดีกว่า" ดิเชร์พูดจบก็เดินออกไปจากห้อง"ขอบคุณครับ ผมขอบคุณคุณมากๆเลยครับ" ชายวัยกลางคนยกมือไหว้ไม่หยุดในขณะที่ดิเชร์เดินออกจากห้องไปแล้ว"หิวหรือยังครับนายน้อย" คานโลถามในขณะที่กดลิฟต์ เพราะดูท่าแล้วนายน้อยของเขาน่าจะเริ่มหิวแล้ว เสียเวลาไปกับครอบครัวนั้นไปเป็นชั่วโมง"หิวครับแต่ไม่มากเท่าไหร่ วันนี้พี่ๆจะกินอะไรเห
Read More
ตอนที่ 8
"นายน้อยรู้จักใครในห้องวีไอพีเหรอครับ" เจมส์ถามขึ้นแล้วไล่มองไปทีละคนในจอแท็บเล็ต"ไม่ได้รู้จักครับ แต่เคยเจอกัน" ดิเชร์พูดขึ้นอีกครั้งพร้อมกับซูมภาพบนหน้าจอให้ใหญ่ขึ้น เมื่อเห็นว่าหญิงสาวที่ตนเองบอกว่าไม่ได้รู้จักแต่เคยเจอกันสวมใส่ชุดอะไรอยู่ ภาพตรงหน้าที่ซูมชัด จนทำให้คานโลกับเจมส์ต่างมองหน้ากันเมื่อเห็นใบหน้าของผู้หญิงบนหน้าจอชัดแจ๋ว'ในวันนี้วันเดียวผมเจอรุ่นพี่คนนี้ถึงสามครั้ง มิหนำซ้ำเธอยังทำงานที่ผับผมอีก'ใบหน้าที่เรียบนิ่งแต่สายตากลับคมกริบ เมื่อมองที่มือเหี่ยวๆกำลังโอบเอวคอดนั้น มันทำให้เขารู้สึกไม่ชอบใจเสียเท่าไหร่ แต่ทว่าเพียงไม่นานร่างบางก็ลุกขึ้นยืนเปลี่ยนเป็นเดินไปจับไมค์ร้องเพลงแทน และมันทำให้ดิเชร์เห็นส่วนเว้าส่วนโค้งจนหัวใจของเขาเต้นแรงในแบบที่ไม่เคยเป็นมาก่อน มันดูเซ็กซี่และน่ารัก สวยมากขึ้นกว่าตอนที่เคยได้เจอกันเป็นเท่าตัว 'สวยกว่าชุดเมื่อเช้าอีก' และมันทำให้ดิเชร์นึกย้อนไปในวันที่เจอกันครั้งแรก ในที่จัดงานเลี้ยงวันรับน้องสามปีก่อน / ผับแห่งหนึ่ง"ล็อคประตูแบบนี้คงออกมาไม่ได้แล้วล่ะ" ดรีมพูดขึ้นเมื่อเธอล็อคประตูห้องน้ำชายได้สำเร็จมือที่สะเปะสะปะของคนเมาทำให้เกิดเ
Read More
ตอนที่ 9
"ครับนายน้อย""ครับนายน้อย"ผมเป็นคนเข้าไปในรถก่อนเพื่อรอรับร่างที่หลับไม่ได้รู้เรื่องอะไร เป็นแบบนี้ไงผมถึงได้ว่ารุ่นพี่ว่ากินไม่ได้ดูตัวเอง ถ้านี่เป็นคนอื่นไม่รู้ว่าจะเป็นพลเมืองดีแบบผมหรือเปล่า จากผับ...พี่เจมส์ขับรถมาได้ยี่สิบนาทีก็ถึงโรงแรมหรูระดับสี่ดาวในใจกลางเมือง"นี่คุณผู้หญิง! ไม่ตื่นจริงดิ" ถึงผมจะปลุกเสียงดัง เขย่าตัวแค่ไหนก็ไม่มีทีท่าจะตื่นหรือฟื้นคืนชีพแม้แต่นิดเดียว"เฮ้อ..." ผมปล่อยเธอให้นอนราบที่เบาะหลัง ก่อนจะลุกออกจากรถแล้วเดินไปอีกฝั่ง ผมเห็นว่าผมอุ้มไหวจึงไม่ได้ขอให้พี่ๆทั้งสองช่วย"เบามาก หัดกินให้มันเยอะๆหน่อยคุณผู้หญิง"พี่คานโลกับพี่เจมส์ช่วยกันเปิดประตูห้องแล้วลงไปที่เคาน์เตอร์เพื่อจัดการจ่ายค่าห้องพักหนึ่งวัน พร้อมกับอาหารเช้าเสิร์ฟให้ถึงห้องหนึ่งมื้อตามที่ผมได้บอกไว้ในรถก่อนหน้านี้"นอนทั้งอย่างงั้นแหละ""ใคร! ใครพูดอะไร...เสียงดังคนจะนอน""เชร์ ชื่อเชร์ รุ่นน้องปีหนึ่งไม่ใช่ใครที่ไหน คุณผู้หญิง""เช...นเหรอ..." สิ้นคำสุดท้ายไม่ถึงหนึ่งนาที เสียงลมหายใจเข้าออกที่สม่ำเสมอ ทำให้ผมเดินออกจากห้องไปโดยที่ไม่ลืมล็อคประตูให้เรียบร้อย พร้อมกับจ่ายทิปให้กับพนักงานข
Read More
ตอนที่ 10
"นี่คุณ ได้เรียกรถหรือเปล่าครับ" ดิเชร์เปิดชิลด์หมวกกันน็อกเพียงแค่ช่วงปากแล้วส่งเสียงเรียกที่ดังพอ ที่จะทำให้ดรีมหันไปมองตามเสียงทันที เพียงแค่เขาได้ยินคำว่าวินก็รู้ได้ทันทีว่าหญิงสาวต้องการอะไรเขาจึงได้พูดออกไปแบบนั้น"ห๊ะ! ฉันเหรอ" ดรีมเอานิ้วมือจิ้มที่ตัวเองแล้วหันไปมองรอบๆ"ใช่ คุณนั่นแหละ" ความจริงเขาแค่...มาจอดรถอยู่ตรงนี้เพื่อดูว่าหญิงสาวกลับยังไงหรือว่ามีใครมาคอยรับ"เปล่าฉันไม่ได้เรียก" ดรีมตอบ แล้วกำลังจะเดินเลยไปที่ป้ายรถเมล์"นี่คุณเดี๋ยวก่อนสิ" สองเท้าใหญ่เดินขยับเข้าไปใกล้พร้อมกับเรียกเอาไว้อีกครั้ง"นายจะทำอะไร อย่าเข้าใกล้นะไม่อย่างนั้นฉันจะตะโกนให้คนช่วย" ดรีมเอากระเป๋าสะพายมากันไว้ที่ด้านหน้าแล้วกอดเอาไว้แน่นอย่างน้อยมันก็สามารถป้องกันตัวและป้องกันการโดยกระชากกระเป๋าได้"ผมเป็นคนดีนะ ฟังผมก่อน...ไหนๆผมก็เสียเที่ยวแล้วคุณให้ผมไปส่งคุณได้ไหม ผมเรียกไม่แพงหรอก""นายจะเรียกเท่าไหร่ แต่บอกเอาไว้ก่อนเลยนะปกติฉันนั่งวินแค่สิบบาท ส่วนรถเมล์ฉันไม่ถึงสิบบาท ถ้านายเรียกเกินกว่านี้ไปหาลูกค้าคนอื่นเถอะ""เดี๋ยวสิคุณ เอาอย่างนี้ไหม ผมคิดแค่สิบบาทก็ได้..""นายอยู่วินไหน จะมารับลูก
Read More
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status