LOGINตอนที่ 23 เจ้าเข้าเจ้าของคุณหมอเล่นบทรักกับเธอหลากหลายท่าตั้งแต่บนโซฟาด้านล่าง ก่อนจะมาจบบนเตียงนอนคิงไซส์ของเขาบนห้องนอนชั้นสาม เขาเป็นคนกินจุ กินแซ่บ คล้ายจะดูดกลืนร่างกายและจิตวิญญาณของเธอลงไปด้วย จนเธอแทบจะสำลักความสุข และหมดเรี่ยวแรงอยู่ในอ้อมกอดของเขากว่าจะย่องกลับบ้านมาก็เกือบตีสี่แล้ว"ทำไรพี่พราว!""อุ้ย!"เสียงทักของ เพชร น้องชายทำให้เธอสะดุ้งโหยง "พี่ตกใจหมด! ไอ้เพชรมาข้างหลังไม่ให้สุ้มให้เสียง""ตกใจไรอะ พี่ไปไหนมา?""อ่า"ไอ้น้องเวรนี่! จะตอบว่าไงดีหว่า?"ฮั่นแน่! ผมรู้นะว่าพี่แอบไปไหนมา"เอาแล้วไง"....." เธอยืนตัวแข็งทื่อ มือจับราวบันไดแน่น นึกโมโหตัวเองที่กลับมาช้า น่าจะกลับมาตั้งแต่ตีสองแล้ว ก็คุณหมอนั่นแหละขอแล้ว ขออีก จนเธอแทบจะหมดเรี่ยวแรง"ผมเห็นนะ"น้องชายขยับเข้ามาใกล้ หัวใจเธอเริ่มเต้นระส่ำ คิดคำแก้ตัวอยู่ในใจว่าจะแย้งน้องว่ายังไงดี อย่างน้อยก็ไม่อยากให้พ่อกับแม่รู้เรื่องตอนนี้ มันจะดูไม่งามสักเท่าไหร่"เห็นอะไร?""ก็เห็นว่าพี่แอบไปวิ่งออกกำลังกายที่สวนสาธารณะหลังอบต.ใช่ไหมเล่า?ผมรู้นะว่าพี่กลัวอ้วน แล้วตอนนี้ที่สวนสาธารณะมีหนุ่
ตอนที่ 22 คุณเป็นของผมคนเดียว*NC"อมมันหน่อยครับที่รัก มันต้องการคุณ"ปลายหัวหยักสีชมพูที่เต็มไปด้วยหยาดน้ำฉ่ำวาว จ่อเข้าที่ปากของเธอ พราว แลบลิ้นออกมาตวัดเลียตรงปลายลากลิ้นตามลำโคน หยอกเย้าสองพวงระย้าเต่งตึง แล้วค่อยละเอียดเลียตามลำอีกรอบ ก่อนจะค่อย ๆ ดูดกลืนท่อนร้อนเข้าไปในปากทีละนิด เธอทำทุกอย่างตามสัญชาตญาณแม้จะไม่เคยทำเลยก็ตาม"อา คุณกำลังทำให้ผมคลั่ง"เชน กัดฟันกรอดสูดปากอย่างทรมาน ไม่นึกว่าเจ้าแมวน้อยของเขาจะดูดเก่งขนาดนี้ ปากและลิ้นของเธอนุ่มมาก ยิ่งยามเธอตวัดเลีย ชายหนุ่มก็เผลอครางออกมา และโยกขยับสะโพกตอกให้ตัวตนของเขาเข้าไปลึกในปากเธอมากขึ้นกว่าเดิม"อ็อก!!""น่ารักมาก"ชายหนุ่มลูบเรือนผมสลวย จับศีรษะของเธอไว้แน่น มองใบหน้าสวยที่อยู่ตรงหว่างขาและกำลังกลืนกินตัวตนของเขาอย่างตั้งใจ เป็นภาพที่งดงามจนเขาไม่อาจละสายตา"พอแล้วครับ"เขาดันใบหน้าเธอออก ก่อนจะดันร่างเธอให้เอนราบลง ด้วยเขาอยากจะทำอะไรที่มากกว่านั้น ขาเรียวถูกแยกออก เชนหยิบที่ป้องกันมาครอบสวมทับตัวตน ก่อนจะขยับเข้าไปจนชิดจับจ่อหลายหัวหยักยังปากทางรักที่ฉ่ำวาวแล้วดันเข้าไปช้า ๆ "อื้อ""อา แน่นมาก ขนาด
ตอนที่ 21ชอบกลิ่นสบู่บนตัวคุณ*NC(หลับรึยังครับ?)เสียงนุ่มหูเอ่ยถาม เมื่อเธออาบน้ำ เป่าผมเสร็จในเวลาเกือบสี่ทุ่ม พราว แหวกม่านห้องนอนมองไปยังชั้นสามของคลินิกเห็นแสงไฟลอดออกมา คาดว่าเขาน่าจะเพิ่งขึ้นไปข้างบน"เพิ่งอาบน้ำเสร็จค่ะ คุณหมอละคะ"(ยังไม่ได้อาบเลยครับ มาอาบให้หน่อยซิ)"ล้อเล่นใช่มั้ยคะ?"เธอแสร้งหัวเราะกลบเกลื่อน ทั้งที่ตัวเริ่มร้อนวูบวาบบ้าชะมัด!(ไม่ได้ล้อเล่นครับ ผมปวดหัวปวดตัวมากเลย เมื่อกี้กลับมาก็จัดการผ่าตัดทำหมันแมวไปสามตัว ตอนนี้เมื่อยมากเลยครับ)เธอเห็น พี่จี้ด กับผู้ช่วยของเขาเพิ่งกลับไปไม่นานเขาคงล้าจริง ๆ"ทานชามินต์ร้อน ๆ มั้ยคะ เดี๋ยวพราวชงไปให้"ตอนนี้พ่อกับแม่น่าจะหลับแล้ว แอบเอาชาไปให้เขาสักแปปคงไม่เป็นไร(ขอบคุณมากครับ)คุณหมอมาเปิดประตูให้เธอ และรับแก้วชาร้อนด้วยรอยยิ้ม เขาอยู่ในชุดลำลองเสื้อยืดสีครีมและกางเกงผ้าสีเดียวกัน เรือนผมเข้มเปียกชื้นเล็กน้อย คาดว่าคงเพิ่งจะสระผมเสร็จ"ดีใจจังครับที่คุณมา"เขาดึงมือเธอให้มานั่งยังโซฟา ก่อนจะย่อกายลงนั่งข้าง ๆ กลิ่นอาฟเตอร์เชฟหอมสะอาดจากตัวเขาลอยคละคลุ้งไปทั่ว ทำให้ลมหายใจของเธอเริ่มจะติดขัด"ก็คุณหมอบอกปวดหัว
ตอนที่ 20 ผมหึงคุณนะครับ"พราวทำงานที่นี่เหรอ?บังเอิญจริง พี่มาดูงานของบริษัทน่ะ บีเจวายคอนได้รับเลือกให้เป็นหนึ่งในบริษัทผู้รับเหมาก่อสร้างโรงงานใหม่ของทีเคเมดิคอล"นพรัตน์ เอ่ยอย่างตื่นเต้นขณะที่ พราว ยืนตัวแข็งทื่อ เธอลืมไปว่า บริษัทบีเจวายคอสตรัคชั่นบริษัทเก่าที่เธอเคยทำงาน ทั้งจัดจำหน่ายอุปกรณ์ก่อสร้างและเป็นผู้รับเหมาก่อสร้างด้วย นพรัตน์ เป็นวิศวกรที่นั่น เลยมีโอกาสได้มาทำงานที่นี่ด้วยบังเอิญจนน่าหงุดหงิด!".....""พี่ดีใจนะที่ได้เจอพราวอีก เพราะพี่ทั้งโทรทั้งไลน์หาแต่พราวก็ไม่รับสายพี่เลย รู้ไหมว่าพี่ทุกข์ใจมาก"ตอแหล!! ถ้าคิดอยากจะตามหาเธอจริง ๆ เพื่อนฝูงและครอบครัวของเธอก็มี ไม่คิดจะใส่ใจมากกว่า"แต่พราวไม่ดีใจเลยที่เจอพี่ ตรงกันข้าม พราวรู้สึกแย่!! แย่มาก ๆ ที่ได้เจอพี่อีกครั้ง"ใบหน้าสวยเชิ่ดขึ้นและเอ่ยบอกตามความรู้สึกของตนมันแปลกมาก ที่เวลาผ่านไปไม่เท่าไหร่ เธอกลับรู้สึกเกลียดผู้ชายคนนี้เข้าไส้ ทั้งที่ก่อนหน้าเธอรู้สึกชอบเขา และเสียอกเสียใจกับการกระทำของเขาจนเหมือนจะเป็นจะตายเสียให้ได้แต่ตอนนี้แม้แต่หน้าเธอก็ไม่อยากจะมอง จนอยากจะเดินหนีให้พ้
ตอนที่ 19 อยากกอดคุณพราว ทำตามที่คุณหมอบอกด้วยการกลับมาค้างที่บ้านไทรน้อยนนทบุรี แม่ของเธอเพิ่งเก็บร้านเสร็จมีท่าทางดีอกดีใจเมื่อเห็นลูกสาวไปถึง"เป็นไงบ้างลูกทำงานเหนื่อยมากไหม? ไม่กลับบ้านหลายวันเลย งานหนักหรือเปล่าพราว?""ไม่ค่ะแม่ ที่ทำงานชิลล์มากเลย อีกไม่นานหรอกหนูจะต้องปิดออเดอร์ได้แน่นอน"หญิงสาวชั่งใจอยู่เพียงครู่ว่าควรจะบอกแม่เกี่ยวกับเรื่องบริษัททีดีเมดิคอลเทรดดิ้งดีหรือไม่ แต่คิดไปคิดมาแล้วก็ไม่เห็นว่าจะต้องปิดไปทำไม เธอจึงบอกแม่ไปตามตรง "หนูก็เพิ่งรู้ว่าบริษัทที่หนูทำอยู่เป็นบริษัทของคุณหมอเชน""อ้าวจริงเหรอ? บังเอิญอะไรแบบนี้"นั่นซิ!! โลกมันกลมชะมัด"ใช่ค่ะแม่""ยังงี้ หนูจะต้องทำตัวดี ๆ นะลูก เพราะคุณหมอก็เปิดคลินิกอยู่ข้าง ๆ บ้านเรานี่เอง ทำตัวไม่ดีเดี๋ยวก็ไม่ผ่านโปรพอดี"นั่นไง!"ไม่เห็นจะเกี่ยวกันเลยแม่ ตำแหน่งฝ่ายขายนะต่อให้ทำตัวดีแค่ไหน แต่ถ้าทำยอดขายไม่ได้ ก็ไม่มีทางผ่านโปรหรอก"นี่ไม่ใช่งานอบต.นะ"พราวทำได้อยู่แล้ว ดีเหมือนกันนะเจ้าของบริษัทก็คนกันเอง แต่คุณหมอทั้งทำงานอยู่โรงพยาบาลและมีบริษัท ทำไมมาเปิดคลินิกรักษาสัตว์อีกนะ ช่างเป็น
ตอนที่ 18ไม่รู้สึกอะไรจริงเหรอครับ?พราว แทบไม่มีสมาธิฟังงานในห้องประชุม เธอรู้สึกว่าคุณหมอแสนเจ้าเล่ห์นี้ร้ายกาจกว่าที่คิด ยิ่งมองใบหน้าหล่อเหลาที่เหมือนจะยกยิ้มมุมปากอยู่ตลอดเวลาทุกครั้ง ที่เขามองมาทางเธอ หญิงสาวก็แทบอยากจะร้องกรี้ดออกมาดัง ๆ ลั่นห้องพอทุกอย่างจบลง เธอจึงเป็นคนแรกที่เดินออกจากห้องประชุมเพื่อที่จะมาเก็บของเตรียมกลับบ้าน"พราวอย่าเพิ่งกลับนะ บอสบอกว่าจะคุยด้วย ให้เข้าไปพบที่ห้องส่วนตัวข้างบน"พี่ชัช ผู้จัดการฝ่ายขายเดินมาบอก"คะ?"นั่นไง!หญิงสาวชะงักมือที่กำลังเก็บของลงกระเป๋า ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมอง หมวย เพื่อนสนิท "ไม่เป็นไรเดี๋ยวฉันนั่งวินกลับ แกรีบเข้าไปคุยกับบอสเลย"..พราว มายืนอยู่หน้าห้องของเอ็มดีบริษัทที่อยู่ชั้นสามของออฟฟิศด้านหน้า เธอเคาะประตูสองครั้ง ก่อนจะมีเสียงด้านในเอ่ยบอก"เข้ามาได้เลยครับ"คุณหมอเชน นั่งอยู่บนเก้าอี้หนัง ดวงตาคู่สีนิลเข้มบนใบหน้าหล่อเหลามองเธออย่างมีเลศนัย ชั่วขณะพราวนึกถึงบทนิยายแนวตั้ง ประเภทท่านประธานซีอีโอกับเลขาสาวที่ตกหลุมรักกันโดยไม่ตั้งตัวแต่ไม่ใช่กับเธอหรอกน่า"พราว ไม่ทราบมาก่อนว่าคุณหมอคือเจ้าของบริษัททีดีเมดิคอลเทรดดิ้







