All Chapters of เล่ห์รักคุณหมอข้างบ้าน : Chapter 1 - Chapter 10

ตอนที่ 1 คลินิกข้างบ้าน"พราวตื่นได้แล้ว จะนอนกินบ้านกินเมืองไปถึงไหน นี่มันจะเที่ยงแล้วนะลูก!"เสียงตะโกนเรียกที่อยู่ด้านล่าง ทำให้ร่างบางที่นอนอยู่บนเตียงในห้องนอนเล็กชั้นสองพลิกตัวไปมา เปลือกตาคู่สวยปรือขึ้นแล้วมองไปรอบด้านอย่างงัวเงีย "มีอะไรหรือเปล่าแม่? หนูขอนอนต่ออีกหน่อยได้ไหม"พราว ขยับตัวแต่ยังไม่ยอมลุกออกขึ้นจากที่นอน ด้วยเมื่อคืนเธอนอนเกือบตีสอง เพราะมัวแต่ติดตามโซเชียลส่องชีวิตของใครบางคน ที่ตอนนี้กลายเป็นอดีตแฟนเก่าไปเรียบร้อยแล้ว ระหว่างที่ส่องก็กระดกเบียร์ไปหลายขวด คิดแล้วก็เจ็บใจนักยิ่งส่องก็ยิ่งเห็นว่าอีกฝ่ายมีความสุข แตกต่างจากเธอที่ยังจมปลัก ไม่สามารถลืมเรื่องราวในคืนนั้นได้วันที่เธอตั้งใจจะไปหา นพรัตน์แฟนที่คบหากันมาตั้งแต่สมัยเรียนมหาลัย และวางแผนที่จะแต่งงานกันหลังจากที่หน้าที่การงานมั่นคงแล้วแต่ทันทีที่เธอเปิดประตูห้องเข้าไปเธอก็พบว่า"นพ!"แฟนของเธอกำลังคร่อมด้านหลังร่างของหญิงสาวคนหนึ่ง ซึ่งเป็นเจ้านายของเขาเอง ทั้งคู่กำลังอยู่ในท่ากวางเหลียวหลังชิ!!!เป็นท่าที่เขากับเธอยังไม่เคยทำกันเลยสักครั้งไม่ใช่สิเขากับเธอยังไม่เคยทำอ

ตอนที่ 3หนูจะไม่บอกใครว่าเห็นเจ้างวงช้าง"เสียงครางของคุณหวานดีจัง ผมอยากฟังอีกครับ"น้ำเสียงของเขา ทำให้ พราว รีบขยับกายออกห่าง ด้วยเกรงว่าจิตใจของตัวเองจะเตลิดเปิดเปิงไปมากกว่านี้ ทว่าคุณหมอตรึงร่างของเธอไว้ที่เดิม"อื้อ พอแล้วค่ะ""ยังไม่เสร็จเลยครับ"ลมหายใจอุ่นร้อนที่เป่ารดรินบริเวณผิวอ่อนข้างแก้มและคำพูดชวนวาบหวามนั้น ทำให้เธอรู้สึกเหมือนขนอ่อนในกายจะลุกชูชันไปทั่วร่าง ยิ่งมองร่างกายสมส่วนของเขา ท่อนแขนแข็งแรงที่กำลังทำแผลให้เธอ ซึ่งตอนนี้เขาพับแขนเสื้อขึ้นไปถึงข้อศอก จนเห็นรอยสักและเส้นเลือดปูดโปนอย่างชัดเจนเชน ยกยิ้มมุมปาก เมื่อเห็นเธอเอาแต่จ้องแขนของเขาไม่วางตา"ทำไมเหรอครับ?""ปะเปล่าค่ะ พราวแค่แปลกใจที่เห็นคุณหมอสักเต็มแขนเต็มตัวแบบนี้"ไม่เคยเห็นหมอไหนสักเยอะขนาดนี้มาก่อน หรือเพราะเขาเป็นคุณหมอรักษาสัตว์เลยกล้าที่จะสักเยอะแบบนี้แต่ดูแล้ว กร้าวใจชะมัด!"อ้อ"เชน เหลือบมองแขนตน ก่อนจะโน้มหน้ามาใกล้ยิ่งกว่าเดิม ประกายบางอย่างจากตัวเธอทำให้เขานึกสนุก "ความจริงไม่ได้สักแค่ที่แขนนะครับ ตรงนั้นก็สักด้วย ...อยากจะดูอีกไหมล่ะครับ?"อะไรกัน?ทำไมท่าทางและคำพูดของเขา ช่างชวนหวั่น

ตอนที่ 5อยากดูด...กาแฟจังครับ"อ้าวพราว เป็นยังไงบ้างไม่เจอกันนานเลย"เสียงทักของ พี่มะปราง ที่นั่งรอกาแฟอยู่หน้าร้าน ทำให้ พราว ยิ้มออกมา ด้วยนานแล้วที่เธอไม่ได้เจอกับอีกฝ่าย คาดว่ามะปรางคงจะมากับคุณหัสดิน แล้วมานั่งคุยกับแม่เธอตามประสาคนรู้จักเช่นทุกครั้ง"สบายดีค่ะพี่ปราง ช่วงนี้อากาศร้อนเนาะ พราวก็ว่าจะไปหาซื้อผักที่ตลาดพิบูลทรัพย์ แล้วหาซื้อทุเรียนหมอนทองกินเหมือนกัน"ช่วงนี้หน้าทุเรียนจะมีอะไรสำราญใจไปกว่าหาทุเรียนอร่อย ๆ กินซื้อในตลาดนี่แหละดีแล้วสั่งออนไลน์ก็มีความเสี่ยงเยอะแถมได้กินช้าอีก ทุเรียนลูกละร้อยจะให้เป็นของดีของพรีเมี่ยมนะเหรอ? มันมีที่ไหนกันเล่า"ไปซิพราว ในตลาดตอนนี้มีหลายร้านเลยเอามาลงขาย หน้าพี่จะเป็นทุเรียนอยู่แล้วตอนนี้ กินจนคุณดินบ่นนะ"พี่มะปรางคุยกับเธออย่างเป็นกันเองด้วยเรื่องสัพเพเหระ ด้วยเป็นคนที่รู้จักกันมาตั้งแต่เด็ก และยังซักถามเธอเกี่ยวกับเรื่องการทำงาน ซึ่งเธอก็ได้บอกไปว่าได้ลาออกจากที่เดิมแล้ว กำลังจะมาหางานแถวไทรน้อยทำ ด้วยมีบริษัทเปิดใหม่อยู่หลายที่ ที่น่าสนใจ"ดีเหมือนกันนะป้าเนาะป้า ที่คุณหมอเชนมาเปิดคลินิกรักษาสัตว์แถวนี้ คนแถวบ้านเราก็เลย

ตอนที่ 7ผมกำลังจีบคุณนะครับเสียงกุกกักของแม่ที่อยู่ด้านล่าง ทำให้ พราว รีบตื่นและจัดการธุระส่วนตัวก่อนจะรีบเดินลงจากห้อง ด้วยตอนนี้แม่ของเธอขายโจ๊กในตอนเช้าด้วย และยังมีกาแฟกับแซนวิชซึ่งจะมีคนผ่านไปผ่านมาแวะซื้อแวะทานกันอยู่เป็นประจำ ตอนบ่ายถึงได้ขายกาแฟกับเครื่องดื่ม ซึ่งก็ทำให้มีรายได้เข้ามามากกว่าเดิม"ขอบคุณครับป้า"ร่างหนาของคุณหมอนั่งอยู่ที่โต๊ะม้าหินอ่อนหน้าบ้าน ใบหน้าหล่อเหลาฉีกยิ้มกว้างเมื่อหันมาสบตากับเธอ ขณะที่แม่ของเธอวางชามโจ๊กหอมกรุ่นตรงหน้าเขาพร้อมแก้วกาแฟเขาอยู่ในชุดสุภาพเป็นเสื้อเชิ้ตสีฟ้าสะอาดและกางเกงชิโนสีเทา แค่มากินโจ๊กจะต้องหล่อขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย"สวัสดีครับน้องพราว"คุณหมอทักเธออย่างสุภาพ ขณะยกกาแฟขึ้นจิบ ดวงตาคู่สีนิลมองเธออย่างลุ่มลึก"ค่ะ"พราว รับคำสั้น ๆ ขณะช่วยแม่หยิบถุงโจ๊กที่ตักไว้ส่งให้กับลูกค้า หลังจากคุยกับเขาก็ทำให้เธอนอนไม่หลับทั้งคืน ด้วยคิดถึงแต่ถ้อยคำและสัมผัสของเขาจนจิตใจวุ่นวายเกือบถึงเช้าแถมพอตื่นขึ้นมาก็ยังมาเจอหน้าหล่อ ๆ ของเขาอีกเธอจะทานทนไปได้สักแค่ไหนกัน"คุณหมอจะเอาอะไรเพิ่มอีกไหมคะ?"แม่ของเธอตะโกนถาม"ไม่แล้วครับป้า เดี๋ยวผมต้

ตอนที่ 9 ยังไงคุณก็ต้องเป็นของผม"พราว ตื่นได้แล้วลูกเก้าโมงกว่าแล้ว"เสียงตะโกนของแม่ทำให้ พราว ตื่นขึ้นและลุกจากที่นอน หญิงสาวสะบัดศีรษะไปมาขณะคว้าผ้าขนหนูเดินเข้าห้องน้ำ เพื่อจัดการธุระส่วนตัว ความรู้สึกที่สะลึมสะลือหายไปเป็นปลิดทิ้ง แทบจะทันที เมื่อสายน้ำเย็นจากฝักบัวรดรินลงมาทว่าเมื่อมองตัวเองในกระจกเงาบานใหญ่ เห็นรอยจ้ำแดงที่อยู่ตรงช่วงคอและทรวงอกอิ่มก็เด่นชัด ตอกย้ำว่าสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อวานไม่ใช่ความฝันสัมผัสผ่าวร้อนจากริมฝีปากของเขายังคงตราตรึงอยู่ในโสตประสาท'ยังไงคุณก็ต้องเป็นของผม'ถ้อยคำของเขาที่กระซิบบอกอยู่ข้างใบหู คือสิ่งสุดท้ายที่เธอได้ยิน ก่อนที่ฤทธิ์แอลกอฮอล์จะทำให้เธอหลับไหลไปและมารู้สึกตัวอีกทีก็ตระหนักได้ว่าเธออยู่บนเตียงนอนของตัวเองที่บ้านน่าอายชะมัด!!ไม่นึกว่าตัวเองจะคออ่อนง่ายขนาดนั้น"อะไรกัน! คุณหมอบอกว่าเอากาแฟไปส่ง แล้วคุณหมอก็เลยชวนทานข้าวและเลี้ยงไวน์ฉลองที่ได้งานใหม่ แต่กินยังไงถึงเมามายขนาดนี้ จนคุณหมอต้องประคองพามาส่งที่บ้าน แม่ล่ะขายหน้าจริง ๆ ดีนะที่คุณหมอเป็นคนใจดี เลยไม่ได้อะไรมากมาย ยังไงวันหลังก็เอาขนมและแซนวิชไปให้คุณหมอด