เข้าสู่ระบบแชร์
3. อดทนหน่อยนะ
ปรับปรุงล่าสุด:
2026-01-15 22:45:54“จริงเหรอไหม คุณจะให้ผมตั้งชื่อให้ลูกของเราจริงๆเหรอ” ภัคพลพูดออกไปอย่างดีใจแล้วเขาก็มองเธอด้วยรอยยิ้มสดใสขึ้นมาทันที
“ค่ะ ก็คุณเป็นพ่อของเขานิคะ คุณก็ควรจะได้ตั้งชื่อเขาสิคะ…คุณจะตั้งชื่อลูกว่าอะไรดีคะ…คุณได้คิดเอาไว้บ้างหรือเปล่าคะ” แพรไหมเอ่ยถามออกไปด้วยรอยยิ้ม “อืม คิดสิ ทำไมผมจะไม่คิดล่ะว่าผมอยากจะให้ลูกของเราชื่ออะไรน่ะ ผมดูวันที่คุณจะคลอดแล้วผมก็หาชื่อมงคลมาให้ลูกของเราแล้ว ผมจะให้เขาชื่อว่า ภาคินัย คุณคิดว่าไงเพราะไหม” ภัคพลพูดบอกไปด้วยสีหน้าอิ่มเอิบใจ เพราะถ้าลูกของเขาชื่อนี้ เขาจะดีใจที่สุดเลย “ฉันชอบค่ะ งั้นให้ลูกของเราชื่อจริงว่าภาคินัยนะคะ…ชื่อเขาจะได้คล้องจองกับชื่อของคุณ…ถ้าฉันคลอดแล้วฉันจะพยายามหาเวลาพาลูกมาเจอคุณนะคะภาม…เพราะหลังจากวันนี้ฉันคงไม่ได้ออกมาเจอคุณบ่อยๆแล้ว เพราะคุณคีรินเขาห้ามไม่ให้ฉันออกไปไหนแล้วค่ะ เขากลัวว่าฉันจะเป็นอันตรายน่ะค่ะ” แพรไหมพูดบอกไปแล้วก็ยิ้มให้เขาไปอย่างมีความสุข “อืม…ผมเข้าใจว่าเขาห่วงคุณกับลูก ผมเองก็เป็นห่วงคุณกับลูกเหมือนกัน ผมไม่อยากให้คุณต้องอุ้มท้องโตๆของคุณออกไปไหนมาไหนเหมือนกัน ผมอดทนมาได้นานขนาดนี้ก็เพราะว่าผมรักคุณ ทนต่อไปอีกหน่อยจะเป็นอะไรล่ะ ผมจะรอเจอหน้าคุณกับลูกนะไหม…” ภัคพลพูดบอกไปอย่างเข้าใจ เพราะถึงเขาและเธอจะไม่ได้อยู่ด้วยกัน แต่เขาและเธอก็เจอกันตลอด ถึงเธอจะแต่งงานไปแล้วแต่เขาก็ไม่รังเกียจที่เธอมีสามี เขาก็ยังเลือกที่จะอยู่ในความลับเพื่อที่จะมีเธออยู่ในชีวิตของเขา “ค่ะ ฉันเองก็จะอดทนเหมือนกัน….” แพรไหมพูดบอกไปแล้วก็ยิ้มให้ภัคพลอย่างรักใคร่ เพราะเขาคือรักแรกและรักเดียวของเธอ ส่วนกับคีรินถึงเขาจะไม่ใช่ผู้ชายที่เธอรัก แต่เขาก็เป็นผู้ชายที่ดีกับเธอมากๆจนเธอไม่สามารถที่จะทิ้งเขาเพื่อกลับมาหาภัคพลได้ แบบนั้นมันใจร้ายกับคนดีๆอย่างเขาเกินไป ด้านชลธิชาพอได้ยินทุกอย่างอย่างกระจ่างแจ้งแล้วก็นั่งนิ่งๆอย่างผิดหวังกับการกระทำของพี่สาวของเธอ เธอไม่คิดเลยว่าพี่สาวของเธอจะกล้ามีชู้ แถมยังเอาลูกของชู้ไปยัดเหยียดให้เป็นลูกของสามีตัวเองอีก แค่คิดชลธิชาก็รับไม่ได้แล้ว เธอจึงค่อยๆลุกขึ้นแล้วเดินอ้อมไปแบบระวังในตอนที่อาหารมาเสิร์ฟให้กับพี่สาวของเธอและภัคพล เธอก็ไปหาพวกเพื่อนๆที่โต๊ะทันที “มาแล้วเหรอธิชา ฉันก็นึกว่าแกจะนอนในห้องน้ำซะแล้ว เข้าห้องน้ำอะไรนานขนาดนั้นยะ” ชวพรพูดใส่เพื่อนสาวไปหลังจากที่เพื่อนสาวหายไปนานสองนาน จนอาหารจะเย็นหมดแล้ว “ส้มโอ..เนย…ฉันรู้สึกไม่สบายอ่ะ พวกแกช่วยขับรถไปส่งฉันที่คอนโดหน่อยได้ไหม” ชลธิชาเอ่ยพูดออกไปเพราะเธอไม่อยากจะอยู่ในร้านนี้แล้ว และเธอก็กลัวว่าเพื่อนสาวทั้งสองจะเห็นพี่สาวของเธอและภัคพลด้วย เธอจึงหาข้ออ้างให้ทั้งสองออกไปกับเธอ “ท้องเสียล่ะสิ ฉันไม่ได้เอารถมา งั้นเดี๋ยวฉันขับรถไปส่งแกละกัน” อังคนาพูดบอกไปเพราะเธอมากับชวพร “โอเค งั้นฉันจะขับรถตามแกไปก็แล้วกัน แต่แกแน่ใจนะว่าแกจะไม่ไปหาหมอน่ะ” ชวพรเอ่ยถามเพื่อนสาวออกไป เพราะสีหน้าของเพื่อนสาวดูไม่ดีเอาซะเลย “อืม..แค่กลับไปนอนพักก็คงจะดีแล้วล่ะ เราไปกันเถอะป่ะ…มาทางประตูนี้ดีกว่า ป่ะ…” ชลธิชาพูดบอกไปก็รีบชวนเพื่อนสาวออกไปทางประตูอีกฝั่งของร้านทันที เพื่อหลีกเลี่ยงที่จะเจอกับพี่สาวของเธอ เธอก็เอาเงินจ่ายทิ้งไว้ที่โต๊ะ แล้วก็ดึงแขนของเพื่อนสาวทั้งสองให้เดินตามเธอออกมา “แกจะรีบกลับไปไหนเนี่ยยัยธิชา ฉันยังไม่ได้สั่งอาหารกลับบ้านเลยเนี่ย…” อังคนาพูดออกไปแล้วหันไปมองอาหารที่เธอนั้นยังทานไม่อิ่มอย่างเสียดาย “เดี๋ยวค่อยสั่งอาหารไปกินที่คอนโดฉันก็ได้ แต่ตอนนี้ออกมากับฉันก่อน..” ชลธิชาพูดบอกไปก็ลากเพื่อนทั้งสองออกไปจากร้านได้สำเร็จ จากนั้นอังคนก็ขับรถไปส่งชลธิชาที่คอนโดโดยมีชวพรนั้นขับตามมาด้วย ชลธิชาก็นั่งเงียบมาตลอดทางเลยเพราะเธอนั้นคิดเรื่องของพี่สาวของเธอไม่หยุดเลย เพราะสิ่งที่พี่สาวของเธอทำนั้นมันผิดศีลธรรมและเป็นเรื่องหน้าอายมากๆ หากพ่อแม่รู้ก็คงจะเสียใจไม่ต่างจากเธอตอนนี้เลยที่รู้สึกเสียใจและผิดหวังในตัวพี่สาวอย่างนี้ หากคนอื่นรู้ก็คงไม่ใช่ผลดีต่อครอบครัวของเธอแน่ๆ เธอจึงกดโทรศัพท์ไปหาพี่สาวของเธอทันที “ฮัลโหลน้องสาวคนสวยของพี่ ว่าไงเอ่ย….” ด้านแพรไหมพอเห็นว่าน้องสาวโทรเข้ามาเธอก็บอกภัคพลทันที ก่อนจะกดรับสายของน้องสาวของเธอแล้วเอ่ยพูดออกไปด้วยเสียงสดใส “พี่ไหมอยู่ไหนคะ…ธิชามีเรื่องอยากจะพูดกับพี่ไหมค่ะ เรื่องสำคัญ…” ชลธิชาได้ยินพี่สาวเรียกเธอด้วยความสดใสแบบนั้นก็เอ่ยพูดเสียงอ่อนทันที “ตอนนี้พี่ออกมาทานข้าวกับเพื่อนข้างนอกน่ะ เราอยู่ที่ไหนล่ะ ทานข้าวเสร็จแล้วเดี๋ยวพี่จะไปหา…” แพรไหมตอบไปอย่างไม่ได้เอะใจอะไร เพราะเธอนั้นก็เจอกับน้องสาวบ่อยๆอยู่แล้ว เวลามีปัญหาอะไรชลธิชาก็มักจะมาปรึกษาเธออยู่เสมอ “พี่ไหมมาหาธิชาที่คอนโดก็ได้ค่ะ ธิชาจะรอนะคะ…” ชลธิชาพูดบอกไป เพราะเธอคิดว่าเธอจะต้องคุยกับพี่สาวเรื่องนี้ให้ได้ เพราะตอนนี้พี่สาวของเธอกำลังทำเรื่องที่ผิดอย่างร้ายแรงเลย “โอเคจ้ะ เดี๋ยวสักชั่วโมงกว่าๆ พี่จะไปหาละกันนะ งั้นแค่นี้ก่อนนะธิชา แล้วเจอกันน้องรัก…” แพรไหมพูดบอกไปแล้วก็ยิ้มอย่างอ่อนโยนจนภัคพลมองเธอแล้วก็ยิ้มออกไป “ค่ะพี่ไหม…แล้วเจอกันนะคะ” ชลธิชาพูดไปก็กดวางสายของพี่สาวไปด้วยสีหน้ากังวลอย่างชัดเจน จนอังคนาที่ขับรถอยู่นั้นเอ่ยถามออกไป “แกจะให้พี่ไหมเขามาหาแกทำไมอ่ะธิชา นี่แกมีเรื่องกังวลใจอะไรหรือเปล่า” อังคนาเอ่ยถามออกไปอย่างเป็นห่วงเพื่อนสาว “เรื่องงานน่ะ ไม่มีอะไรมากหรอกแก เดี๋ยวแกส่งฉันที่คอนโดแล้วแกก็กลับกับส้มโอเลยก็ได้ ไว้วันหลังฉันจะเลี้ยงข้าวขอโทษพวกแกละกันนะที่ทำให้มื้อนี้หมดสนุกไปน่ะ เดี๋ยวฉันมีเรื่องสำคัญจะคุยกับพี่ไหมเขาน่ะ..” ชลธิชาพูดบอกไปแล้วก็หันมาขอโทษเพื่อนสาวแล้วก็ทำหน้าฝืนยิ้มออกมา “อืม ไม่เป็นไร…ฉันกับส้มโอเข้าใจแกอยู่แล้วน่า ไว้เราค่อยเจอกันวันหลังก็ได้ แกจัดการธุระของแกให้เรียบร้อยก็แล้วกัน ถ้ามีอะไรให้ฉันกับส้มโอช่วยก็บอกได้ตลอดเลยนะธิชา…” อังคนาพูดบอกไปเพราะบางทีเพื่อนสาวอาจมีปัญหาอะไรที่แก้ไขไม่ได้ก็ได้ เธอก็เสนอตัวไปเผื่อเธอจะช่วยอะไรเพื่อนสาวได้บ้าง “ขอบใจนะแก รักแกกับยัยส้มโอที่สุดเลย…” ชลธิชาพูดไปก็พูดออกไปด้วยรอยยิ้มที่เพื่อนสาวนั้นเป็นห่วงเธอ ทั้งที่เธอน่ะไม่มีเรื่องอะไรให้ห่วงเลย ที่น่าห่วงตอนนี้ก็เรื่องของพี่สาวเธอนี่แหละ ที่ทำให้เธอนั้นคิดไม่ตกอยู่ในขณะนี้ จากนั้นอังคนาก็ไปส่งชลธิชาที่คอนโดแล้วเธอก็กลับมากับชวพร เพราะชลธิชานั้นต้องการความเป็นส่วนตัวทำให้สองสาวนั้นต้องกลับก่อน ส่วนชลธิชาก็รอพี่สาวของเธอมาหาที่คอนโด สองชั่วโมงผ่านไป แพรไหมก็มาหาน้องสาวที่คอนโดตามที่น้องสาวของเธอนั้นโทรไปหา พอเธอกดกริ่งเรียกแล้วน้องสาวก็มาเปิดประตูให้ เธอก็พูดทักทายน้องสาวไปก่อนจะพาร่างที่อุ้ยอ้ายของเธอนั้นเข้ามานั่งในห้องรับแขกของน้องสาว “เฮ้อ…ถึงสักที…พรึบ…” แพรไหมค่อยนั่งลงที่โซฟาของน้องสาวแบบเหนื่อยๆเพราะเดินไปมาทั้งวันทำให้เธอนั้นปวดเอวไปหมดแล้ว “น้ำเย็นๆพี่ไหม…ขอโทษนะคะที่ธิชาให้พี่ไหมลำบากมาถึงที่นี่ แต่เรื่องที่ธิชาจะพูดมันสำคัญน่ะค่ะ ธิชาไม่อยากให้ใครรู้” ชลธิชาพูดบอกไปก็เอาน้ำวางให้พี่สาวของเธอ แล้วเธอก็นั่งลงข้างๆด้วยท่าทีจริงจัง “เรื่องสำคัญอะไรกันเราถึงพูดที่อื่นไม่ได้น่ะ…ไหนบอกพี่มาสิ….กริ้งๆ….กริ้งๆ….อ่อ คุณคีรินเขาโทรมาน่ะ เดี๋ยวพี่ขอคุยกับเขาแปปนะ” แพรไหมเอ่ยถามน้องสาวไป แล้วอยู่ๆเสียงโทรศัพท์ของเธอที่เธอถืออยู่นั้นก็ดังขึ้น เธอก็หงายหน้าจอมาดูเห็นว่าเป็นคีรินวีดิโอคลอมา เธอก็ขอน้องสาวรับสายสามีของเธอทันที “ค่ะ…” ชลธิชาตอบไปสั้นๆ แล้วเธอก็นั่งนิ่งๆแล้วรอให้พี่สาวคุยกับคีรินให้เสร็จก่อน “ว่าไงคะคุณพ่อสุดหล่อ ทำไมถึงโทรมาตอนนี้ได้ล่ะคะ…เสร็จประชุมแล้วเหรอคะ” แพรไหมเอ่ยพูดไปเสียงน่ารัก
บทล่าสุด
เล่ห์รักซ่อนชู้ 40. ร้อนตัว
ณ คอนโดของชลธิชาพอมาถึงห้องพักชลธิชาก็มานอนพักอย่างเหนื่อยอ่อนเลยทีเดียว เพราะร่างกายของเธอมันบอบช้ำจากการมีเซ็กส์กับคีรินมา ชลธิชานอนแล้วคิดไปอย่างเสียใจที่เธอต้องมากลายเป็นหมากในเกมแก้แค้นของคีรินที่มีต่อพี่สาวของเธอ ทั้งๆที่เธอไม่ได้ก่อเรื่องนี้ขึ้นมาแต่เธอกลับต้องมารับเคราะห์แบบนี้ มันไม่สมควรเลยจริงๆ แต่เธอก็ทำอะไรไม่ได้แล้ว เพราะระหว่างเธอและคีรินมันเกินเลยกันไปมากกว่าพี่เขยและน้องเมียไปแล้ว“กริ้งๆ…กริ้งๆ….” เสียงโทรศัพท์ของชลธิชาดังขึ้น ทำให้เธอนั้นละจากความคิดเสียใจนั้นหันมาหยิบโทรศัพท์มาดู ก็เห็นว่าแม่ของเธอนั้นโทรมาเธอก็เอามือเช็ดน้ำตาที่ไหลออกมาแล้วเธอก็กดรับสายของแม่ที่วิดีโอคลอมาหาเธอ“ธิชา…นี่ลูกยังนอนอยู่อีกเหรอ นี่มันจะเที่ยงแล้วนะลูก…แล้วนี่ทำไมตาบวมขนาดนั้นหึ ลูกเป็นอะไรหรือเปล่าธิชา…” พานทองพูดออกไป เมื่อเห็นลูกสาวนั้นยังนอนอยู่บนเตียงแบบนั้น แล้วหน้าตาของลูกสาวก็เหมือนคนที่ร้องไห้เลย เธอจึงอดที่จะเอ่ยถามออกไปไม่ได้“หนูไม่ค่อยสบายน่ะค่ะแม่…แล้วนี่แม่โทรมาหาธิชามีอะไรหรือเปล่าคะ” ชลธิชาพูดโกหกไป เพราะเธอจะให้แม่ของเธอรู้ไม่ได้ว่ามันเกิดเรื่องอะไรขึ้นกับเธอ“แม่จะโ
เล่ห์รักซ่อนชู้ 39. โดนย้อมแมวมาหรือเปล่า
ณ คอนโดของเนวิน…“กริ้งๆ….กริ้งๆ….” เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นรัวๆทำให้อังคณาที่นอนหลับอยู่นั้นต้องตื่นขึ้นมาแล้วเอามือลูบคลำหาโทรศัพท์ของเธอไปนิสัยที่เธอนั้นชอบเอาโทรศัพท์วางไว้ใกล้ตัว แต่มือปัดป่ายไปทั่วแล้วก็ไม่เจอทำให้เธอลุกขึ้นมาด้วยสีหน้าหงุดหงิดเลยทันที ก่อนจะลืมตาตื่นมามองหาโทรศัพท์เจ้าปัญหาที่มันดังรบกวนการนอนของเธอ“อือ…เห้ย! นี่ไม่ใช่ห้องเรานิ หรือว่าจะเป็นห้องของอีตาผู้กองนั่น…” อังคณาพูดออกไปแล้วเธอก็มองไปรอบๆอย่างตกใจ เพราะที่เธอนอนอยู่ตอนนี้มันไม่ใช่ห้องนอนของเธอและมันก็ไม่ใช่ห้องนอนของเพื่อนๆเธอที่เธอเคยไปนอนด้วย และเมื่อคืนเธอจำได้ว่าเธอกลับมากับชวพรและผู้กองหนุ่มที่มาส่งพวกเธอ แต่เธอก็จำอะไรไม่ค่อยได้แล้ว ทำให้อังคณานั้นรีบเปิดผ้าห่มมองสำรวจตัวเองทันที“เมื่อคืนเราไม่ใส่ชุดนี้นิ….หรือว่าเราจะมีอะไรกับเขาเมื่อคืน…” อังคณาพูดออกไปด้วยสีหน้าเครียดเลย จนเธอไม่ได้สนใจเสียงโทรศัพท์ที่ดังอยู่ในตอนนี้เลยจนมันดับไปอังคณาก็รีบลุกลงจากเตียงแบบรนรานแล้วเธอก็ไปหยิบกระเป๋าและโทรศัพท์ของเธอขึ้นมาดู ก็เห็นว่าเป็นพ่อของเธอที่โทรเข้ามาหา แต่เธอก็ไม่กล้าที่จะโทรกลับในตอนนี้เพราะเธอยังไม่รู้
เล่ห์รักซ่อนชู้ 38. ใครกันแน่ที่เห็นแก่ตัว
“หึ…คุณนี่มันเห็นแก่ตัวเอาแต่ได้จริงๆไหม…ทำกับผมขนาดนี้แล้วยังจะให้ผมไปช่วยเอาหน้าให้พ่อแม่คุณอีกเหรอ ไม่มีทางหรอก…” คีรินพูดด้วยสีหน้าแสยะยิ้ม เพราะตอนนี้เหมือนเขาได้เห็นนิสัยที่แท้จริงของแพรไหมที่ไม่ได้เป็นอย่างที่เขาเห็นๆแบบที่ผ่านมาคีรินก็สะบัดผ้าห่มแล้วลุกออกจากเตียงแล้วเขาก็เดินตรงไปที่ห้องน้ำแล้วก็หมุนลูกบิดแต่ว่ามันก็ถูกล็อคจากด้านใน ทำให้รอยยิ้มที่เขามีนั้นหุบยิ้มไปทันที“ธิชาเปิดประตูให้พี่หน่อย พี่จะเข้าไปอาบน้ำด้วย…” คีรินพูดบอกไปแล้วเขาก็ยินรอฟังคำตอบของเธอที่อยู่ด้านใน ไม่รู้ว่าเธอจะล็อคทำไมกัน “ธิชายังอาบไม่เสร็จค่ะ พี่คีรินรอไปก่อนก็แล้วกันนะคะ…” เสียงของชลธิชาตอบออกมาทำให้คีรินนั้นหงุหงิดใจมาก เพราะเขาอุตส่าห์อยากจะไปอาบน้ำกับเธอสักหน่อย“ปังๆ…ปังๆ….เปิดประตูให้พี่เดี๋ยวนี้ธิชา!” คีรินเคาะประตูแล้วเอ่ยพูดออกไปเสียงเข้ม เพราะเขาจะไม่ยอมให้เธอมาอยู่เหนือเขาหรอก เธอจะต้องเชื่อฟังคำสั่งของเขาชลธิชาได้ยินแบบนั้นก็ถอนหายใจออกมาทันที ก่อนจะรีบล้างครีมอาบน้ำออกแล้วเธอก็กดปิดน้ำฝักบัวนั้นไป แล้วก็ดึงเอาผ้าเช็ดตัวมาพันร่างกายของเธอไว้ จากนั้นก็ค่อยๆเดินไปเปิดประตูให้เขา“ธิช
เล่ห์รักซ่อนชู้ 37. อดทนจนกว่าจะเป็นอิสระ
ส่วนคีรินที่กำลังหลงใหลกับความสดใหม่ของชลธิชานั้นก็ไม่สามารถหักห้ามใจที่จะหยุดเพียงเท่านี้ได้ ทำให้เขานั้นจับเธอเอาในท่วงท่าต่างๆที่เขาอยากจะทำกับเธอไปอย่างสะใจ และตอนนี้เขาพูดได้เต็มปากเลยว่าชลธิชานั้นกำลังทำให้เขาติดใจร่างกายของเธอ ที่มันตอบสนองความต้องการของเขาได้อย่างสุขสมเช้าวันใหม่….ชลธิชาตื่นมาก็เกือบจะสิบโมงแล้ว และตอนนี้ร่างกายของเธอก็อ่อนแรงและระบมจากการมีเซ็กส์กับคีรินเมื่อคืน จนชลธิชานั้นก้าวขาลงจากเตียงแบบขาสั่นเลย และเธอก็รู้สึกเจ็บและแสบที่ใจกลางความสาวของเธอมากๆ ยิ่งตอนที่เธอนั้นก้าวขาจะเดินเธอก็เกือบจะล้มเลย ทำให้เธอนั้นต้องเอามือจับที่เสาเตียงเอาไว้ไม่ให้ตัวเองล้ม…“ให้พี่ช่วยอุ้มไปอาบน้ำไหมล่ะ สภาพนี้ไม่น่าจะเดินไปไหวนะ…” คีรินที่นั่งเอนพิงหัวเตียงอยู่นั้นก็เอ่ยถามเธอไปด้วยรอยยิ้มมุมปาก เพราะเมื่อคืนเขาเอาเธอทั้งคืนเลย พึ่งจะนอนหลับก็ตอนตีสองและตื่นมาตอนเช้าเขาก็จับเธอเอาอีก ทำให้เขาและเธอนั้นพากันหลับอีกรอบจนเวลาล่วงเลยมาจนถึงตอนนี้“ธิชาเป็นแบบนี้ก็เพราะพี่คีรินนั่นแหละค่ะ…ไม่ต้องมายิ้มเลยนะคะ…คนใจร้าย…” ชลธิชาได้ยินเขาพูดแบบนั้นก็หันตัวไปต่อว่าเขาทันที เธอเป็นแ
เล่ห์รักซ่อนชู้ 36. เลวจริงๆเป็นยังไง 18+
“พรึบ…รู้ไหมว่าธิชายิ่งเกลียดดุ้นของพี่มากเท่าไหร่ ธิชาก็จะยิ่งหนีมันไม่พ้น……เคยได้ยินไหมว่าเกลียดอะไรมักได้อย่างนั้นน่ะ…อ่าส์….เด็กดื้อต้องโดยตีซะบ้าง….แปะๆ อ่าส์….อ้าปากเดี๋ยวนี้ธิชา…” คีรินเอามือรั้งท้ายทอยของชลธิชามาใกล้ท่อนเอ็นของเขา แล้วเขาก็จงใจจับท่อนเอ็นของเขาเอาหัวถอกไปถูกที่แก้มของเธอแล้วเขาก็ค่อยๆเลื่อนลงมาที่ปากของเธอแล้วก็เอาท่อนเอ็นตีเบาๆอย่างหมั่นเขี้ยวกับความปากดีของเธอ “ไม่ค่ะ ธิชาไม่อ้า…” ชลธิชาโดนเขาเอาท่อนเอ็นมาถูมาตีที่หน้าก็เบนหน้าหนี แต่ด้วยความที่เขาจับท้ายทอยเธอไว้ ทำให้เธอนั้นไม่สามารถหนีได้ จนตอนนี้หัวท่อนเอ็นของเขานั้นมันมาจ่อที่ปากของเธอแล้ว ทำให้เธอนั้นเม้มริมฝีปากไม่ยอมเปิดปากให้เขา “ธิชาอยากจะเอากับพี่ดีๆ หรือธิชาอยากจะให้พี่ถ่ายคลิปที่เราเอากันเก็บเอาไว้ล่ะ พี่ให้ธิชาเลือกก็แล้วกันว่าจะยอมเอากับพี่ หรือว่าจะให้พี่จับเราข่มขืนแล้วถ่ายคลิปเอาไว้ดูเล่นดีล่ะ…ไม่สิ ดูคนเดียวคงไม่สนุก เอาไปให้ไหมเขาดูด้วย…คงจะสนุกกว่า…” คีรินพูดข่มขู่ชลธิชาออกไปเพราะเขาต้องการให้เธอยอมเขา เธอจะได้ไม่ต้องเจ็บตัวและเขาจะได้ไม่ต้องใจร้ายกับเธอมากเกินไป เพราะเธอสดซิงขนาดนี้เข
เล่ห์รักซ่อนชู้ 35. ข่มขืนหรือเต็มใจ 18 +
“โอว์….ซี๊ด….เพี๊ยะ! เอามันส์เป็นบ้าเลย….เพี๊ยะ! อ่าส์….ธิชา….พี่จะเอาธิชาทุกวันเลย…จากนี้พี่จะไม่ให้หอยฟิตๆของธิชาต้องเหงาอีกต่อไป…พี่จะมากระแทกมันทุกวันเลยแม่ง….” คีรินพูดพร่ำออกไปก็ตบก้นงอนของเธอแล้วบีบขย้ำอย่างหมั่นเขี้ยว“โอ๊ย….อ้ะ อ้ะ อ้ะ….ธิชาไม่ให้พี่เอาอีกหรอกค่ะ…อ้ะ…ฝันไปเถอะ…โอ๊ย….ซี๊ด….” ชลธิชาพูดจบก็ถูกคีรินนั้นกระแทกใส่แบบแรงๆ จนเธอนั้นก้มหน้าฟุบลงกับหมอนเลย ก่อนจะครางออกมาไม่หยุดเมื่อเขานั้นรัวกระหน่ำกระแทกใส่เธอไม่หยุดหย่อน“โอว์….ซี๊ด….อย่ามาปากเก่งตอนที่ดุ้นของพี่ยังอยู่ในหอยของธิชาอย่างนี้ เพราะมันจะทำให้พี่อยากจะกระแทกหอยคนปากเก่งอย่างธิชาให้จุกๆไปเลย อ่าส์….ปึก….อ่าส์…ปึก….อื้อ….จำไว้ว่าอย่ามาปากเก่งกับผัว….พรึบ….เข้าใจไหม….” คีรินจงใจกระแทกใส่เธอแรงๆ แล้วเขาก็เอามือดึงผมของเธอให้เงยหน้าขึ้นมาตอบเขา“อ้ะ…อ้ะ….” ชลธิชาที่ถูกดึงผมก็หันหน้ามามองเขาแล้วทำหน้าเสียวออกไป ทำให้คีรินนั้นโคตรชอบท่าที่เขาดึงผมเธอในตอนนี้เลย เพราะมันโคตรได้อารมณ์เลยโดยเฉพาะสีหน้าของเธอที่ทำออกมาอย่างเสียวซ่านแบบนี้“พี่ถามว่าเข้าใจไหม….ตับ…ตับ…ตับ….ถ้ายังไม่ตอบพี่จะกระแทกแรงกว่านี้แล้วนะธิชา
บางทีคุณอาจจะชอบ
ภรรยาในนาม
ชะนีติดมันส์269.4K viewsเสือร้ายพ่ายเมีย
ลำเจียก131.1K viewsเกิดใหม่ทั้งที ขอหนีจากผู้ชายเฮงซวยคนนี้เถอะ
อี้เสี่ยวเหวิน80.1K viewsท่านประธานร้อนเร่า (NC 18+)
กาแฟหอมกรุ่น41.5K viewsกรงรักทัณฑ์เสน่หา
เฌอรามิล68 viewsนางร้ายกลายเป็นคนใหม่แล้ว
DOODJAI226 viewsสยบรักเพื่อนพี่ชายสุดแซ่บ
เจ้าหมูน้อย723 viewsเจ้านายสายฟ้าแลบ
เจ้าเหมียวแวววาว40 views
