MasukShare
บทที่ 4
Tanggal publikasi:
2026-03-25 20:30:15สามวันแล้วจูเพ่ยเพ่ยไม่เคยพบหน้าศิษย์พี่เลย นางแสร้งเดินเตร็ดเตร่ทั่วสำนักเพื่อสร้างความบังเอิญ หากแต่ศิษย์พี่ไม่ยอมออกจากห้องปรุงยา ทำให้เอาตัวเองเข้าไปอยู่ในสายตาเขาไม่ได้
หวังจะใช้วิธีพบหน้าบ่อย ๆ ทำตัวดีน่ารักลบภาพจำน่าอายของนางในใจศิษย์พี่เสียหน่อย แต่ไม่มีโอกาสนั้นเลย นางรอเวลาอีกไม่ได้ด้วยสิ
ดังนั้นต้องเปลี่ยนวิธีใหม่ เมื่อสร้างโอกาสไม่ได้ ก็เข้าไปหาเลยแล้วกัน แค่ไม่ทำโจ่งแจ้งจนเกินไป ศิษย์พี่คงไม่รู้ว่านางหวังสิ่งใดในตัวเขา
จูเพ่ยเพ่ยผู้อัธยาศัยดีกับทุกคน เคยมีความมั่นใจเปี่ยมล้นเกี่ยวกับเสน่ห์มัดใจคน หากแต่พอมาเป็นศิษย์พี่กลับกระวนกระวายใจ เขาไม่เหมือนบุรุษอื่นตรงที่นางแอบรักเขา ในหัวสมองน้อย ๆ ของนาง กำลังคิดหาเหตุผลไปเจอศิษย์พี่แบบไม่ให้เขาพบพิรุธ
บุรุษหน้าหยกคนอื่นนางแค่เดินผ่านตา พวกเขาก็เข้าหานางด้วยของขวัญบ้าง อาหารบ้าง แต่ศิษย์พี่ของนางนี่สิหายหน้าไปสามวันแล้ว ใครจะคิดว่าสตรีแสนงามอย่างนางจะมา ตกม้าตาย เพราะศิษย์พี่ผู้นิ่งสงบซื่อบื้อราวสายน้ำเอื่อยไหลได้
จูเพ่ยเพ่ยทนรอต่อไปไม่ไหวอีก หยิบขนมบนจานใส่กล่อง นำไปส่งให้ศิษย์พี่ใหญ่ด้วยตัวเอง นางจะบอกเขาว่า อาจารย์ให้เอามาให้แล้วกัน จะได้ไม่ส่อพิรุธว่าตั้งใจเข้าหาเขาโดยมีเจตนา
บ้าจริง!! ใจสั่นไปหมดแล้ว
ยืนอยู่หน้าห้องปรุงยาส่วนตัวของศิษย์พี่ครู่ใหญ่ รู้สึกได้ถึงฝ่ามือที่ชุ่มเหงื่อ
ความตื่นเต้นระคนประหม่าเกิดขึ้นกับนางเป็นครั้งแรก จูเพ่ยเพ่ยพรูลมหายใจก่อนจะตัดสินใจเคาะประตู “ศิษย์พี่ใหญ่ อาจารย์ให้เพ่ยเพ่ยเอาขนมมาให้เจ้าค่ะ”
คนภายในห้องตอนนี้กลัดกลุ้มเพราะปรุงยาสูตรใหม่ไม่สำเร็จสักที นิ้วยาวสวยนวดอยู่ระหว่างคิ้วคลายความเมื่อยล้า จากที่เหน็ดเหนื่อยหงุดหงิดพอได้ยินเสียงหวานทุกความเหนื่อยล้าก็หายเป็นปลิดทิ้ง
มองไปยังอาจารย์ที่นั่งสัปหงกอยู่ มุมปากตงจื่อห้าวยกขึ้นอย่างมีเลศนัย “เข้ามาสิ”
เสียงตอบราบเรียบทุ้มต่ำ ทว่าคนฟังกลับใจเต้นไม่เป็นจังหวะ คนบ้าอะไรหล่อแม้กระทั่งเสียง จูเพ่ยเพ่ยสูดหายใจเข้าลึกเปิดประตูเข้าไป
“อาจารย์กลัวว่าศิษย์พี่...” หันกลับมาจากการปิดประตูห้อง สายตาก็ปะทะร่างอาจารย์ที่นั่งสมาธิอยู่
ดวงหน้าละมุมแดงก่ำจนลามไปทั้งตัว อาจารย์ที่นางสมอ้างอยู่ในห้องนี้กับศิษย์พี่ใหญ่
ให้ตายเถอะ! ข้าปล่อยไก่ตัวโตอีกแล้ว
จูเพ่ยเพ่ยหน้าแตกเป็นเสี่ยง ทว่ายังฝืนยิ้มหาข้ออ้างแถไปเรื่อย “อาจารย์สั่งไว้ให้ดูแลศิษย์พี่ให้ดี เพ่ยเพ่ยเลยทำขนมมาให้ศิษย์พี่ชิมน่ะเจ้าค่ะ” ยกขนมออกจากกล่องไปวางไว้ตรงหน้าศิษย์พี่
นางเริ่มทำตัวไม่ถูกเมื่อศิษย์พี่เอาแต่จ้องมอง ไม่พูดไม่จา ใบหน้าเรียบนิ่ง สายตานั้นก็คาดเดาไม่ได้ว่าคิดอะไรอยู่
ใจเต้นตึกตัก ตึกตัก ในขณะที่ศิษย์พี่เอื้อมมือมาหยิบขนมเข้าปาก จูเพ่ยเพ่ยก็มองศิษย์พี่กลืนขนมจนลูกกระเดือกเลื่อนขึ้นลงอย่างเสน่ห์หา
“อร่อยไหมเจ้าคะ”
Bab terbaru
เล่ห์รักศิษย์พี่ ตอนพิเศษ
“ศะ ศะศิษย์พี่” จูเพ่ยเพ่ยเรียกซ้ำด้วยความสุขล้น นางรู้ว่าถ้านางเรียกแบบนี้ เขาจะลงโทษนางด้วยจุมพิตกระชากวิญญาณ ที่เร่งเร้าให้กลางกายสาวนางเปียกเยิ้ม และแล้วเขาก็บดจูบนางลงมาอย่างที่คิด จุมพิตนี้เนิ่นนานหวานล้ำเป็นที่น่าพอใจ“เรียกอีกครั้ง” ตงจื่อห้าวทำหน้าขึงขัง“สามี” หญิงสาวเอ่ยพลางยกยิ้มอ่อนโยนก้มหน้าหลบสายตา“ภรรยารัก” เขาชอบที่นางเรียกว่าสามี หัวใจเขาเต้นแทบไม่เป็นจังหวะที่เห็นนางเขินอายหลบสายตา วงแขนแกร่งโอบกระชับร่างบาง ก่อนจะตวัดตัวนางมานั่งบนตัก แล้วประกบเรียวปากดูดกลืนวิญญาณนางอย่างทานทนไม่ไหว“อื้อ”จูเพ่ยเพ่ยถูกมือหนาฟ้อนเฟ้นลามไล้ไปตามจุดกระสัน ทำให้ตอนนี้ร่างบอบบางสั่นระริกวาบหวาม ชุดเจ้าสาวถูกเปลืองออกอย่างรวดเร็ว นางที่ถูกฝึกฝนมาจนชำนาญ ก็เร่งปลดเปลื้องชุดเจ้าบ่าวให้พ้นจากเรือนกายกำยำเช่นกันตงจื่อห้าวซุกหน้าเขากลางอกอุ่นแล้วดูดดุนเล็มเลีย “เพ่ยเพ่ยพี่คิดถึงเจ้าแทบจะคลั่งตายแล้ว”ก่อนแต่งงานเขาไม่เคยแตะต้องนางเลยสักครั้ง ทำให้ยามนี้อารมณ์ปรารถนาลุกโชน แค่เห็นหน้านางเอ็นอุ่นของเขาก็ชี้ชันโดยไม่ต้องเล้าโลมตึก ตึก ตึก“เพ่ยเพ่ยก็คิดถึงท่านมาก” ไม่ว่าจะกี่ครั้งต่อกี่ครั้
เล่ห์รักศิษย์พี่ บทที่ 18
หญิงสาวยังคงยืนนิ่งสะอื้นไห้แบบไร้เสียง มือนิ่มยกขึ้นปาดน้ำตาก่อนจะหมุนตัวถลาวิ่งไปกอดคนตัวโต“คนเจ้าเล่ห์ ท่านแค่พูดตรง ๆ ข้าก็ตอบตกลงแล้วไม่รู้หรือ”คนตัวโตนิ่งค้างหัวใจเต้นผิดจังหวะไปชั่วขณะ สัมผัสอันคุ้นเคยพาให้เขากระชับกอดนางแน่นด้วยความดีใจ เขาไม่กล้าปล่อยวงแขนออก กลัวว่าหากปล่อยแล้วนางจะสลายหายไปจากอ้อมกอดเขาตลอดกาล“พี่ไม่กล้า พี่กลัวเจ้าหวาดกลัวพี่ พี่กลัวเจ้าหนีพี่ไป และที่กลัวที่สุดคือเจ้าไม่รักพี่”“แค่ก แค่ก ศิษย์พี่ เพ่ยเพ่ย หายใจ ไม่ออก” หญิงสาวเอ่ยเสียงติดขัด หากศิษย์พี่ยังรัดแน่นเช่นนี้นางคงขาดอากาศหายใจในไม่ช้าเขาก้มมองดวงหน้าเล็กที่ดูอึดอัดจะขาดใจก็คลายอ้อมแขนออกเล็กน้อย “เจ้ายังโกรธอยู่หรือไม่”“โกรธสิเจ้าค่ะ” หญิงสาวทำหน้าง้อก่อนจะเขย่งเท้าจุมพิตที่คางของคนตัวโต “แต่เพ่ยเพ่ยรักศิษย์พี่มากกว่า ไม่อยากให้ความผิดพลาดเพียงเล็กน้อย ทำลายความสุขทั้งชีวิตของเรา”ตงจื่อห้าวส่งยิ้มละมุมให้กับคนตัวเล็ก ก่อนจะโน้มหน้ามาจุมพิตริมฝีปากแดงเรื่ออย่างทะนุถนอม เนิ่นนานเขาถึงยอมผละออก “ขอบคุณนะที่ให้โอกาสพี่ นับจากนี้พี่สัญญาจะไม่ใช้เล่ห์กลใด ๆ กับเจ้าอีก พี่รักเจ้านะเพ่ยเพ่ย”“เพ
เล่ห์รักศิษย์พี่ บทที่ 17
“ใช่” เสียงตอบรับของนางแผ่วเบา ไม่มีการตะคอกด่าทอ แต่กลับกดอากาศรอบตัวให้แน่นตึงจนคนตัวโตนึกหวาดกลัวเขาอยากเอ่ยคำแก้ตัว แต่ริมฝีปากกลับแข็งค้าง เขารู้ดีว่าเขาจงใจ เขาใช้เล่ห์กลเพื่อให้ได้นางมาครอบครอง เขารู้ตัวว่าเขาทำผิด ทว่าเขาก็รักนางเกินกว่าจะห้ามใจเขาไม่อยากให้นางเที่ยวไปเกี้ยวใครต่อใครอีก จึงวางกับดักให้นางเป็นฝ่ายเข้าหาเขาเรื่องตำรานั้นหลายเดือนก่อนเขาฝากศิษย์น้องในสำนักนำไปไว้ในห้องหนังสือ เพราะรู้ว่านางอยากบรรลุขั้น และเพื่อกระตุ้นนางให้เข้าหา เขาจึงเติมข้อความไปว่า ฝึกครบสามปีไม่บรรลุจะต้องตายทำให้นางนั้นติดกับเขาโดยง่าย เพราะนางฝึกมาใกล้ครบสามปีแล้ว เมื่อนางเหลือเวลาไม่กี่วันเขาก็ปรากฏตัว ควบคุมเพลิงรัตติกาลให้ส่องสว่างอย่างจงใจต่อหน้านางเขาระบุชัดเจนว่าต้องเป็นคนที่มีเหมยรัตติกาลส่องสว่างกลางหน้าผาก เป็นเพราะเขาควบคุมวิชาบุปผาเพลิงได้และฝึกจนบรรลุแล้ว เพื่อไม่ให้นางตกลงบำเพ็ญกับผู้อื่น แผนนี้ของเขาลุลวงได้ผลดี แต่ทว่า...ชายหนุ่มไม่เคยคิดมาก่อนว่าถ้าถูกจับได้จะทำอย่างไร ทำให้ตอนนี้เขารักษาสีหน้าเรียบนิ่งไม่ได้อีก ชายหนุ่มกำลังหวาดกลัว กลัวว่าจะเสียนางไป กลัวว่านางจะไม
เล่ห์รักศิษย์พี่ บทที่ 16
จูเพ่ยเพ่ยหน้าแดงซ่านขึ้นมาทันตาเห็น นางก้มหน้าเอียงอาย “อีกไม่นานเพ่ยเพ่ยก็จะบรรลุแล้วเจ้าค่ะ ตอนนี้เหลือเพียงบทสุดท้ายแล้ว” เมื่อคิดถึงท่าบำเพ็ญที่ไม่เคยซ้ำกันจูเพ่ยเพ่ยก็ขนลุกขนพองขึ้นมาเอาดื้อ ๆ“เจ้าจะบรรลุได้อย่างไร วิชานี้จะต้องรับพลังปราณ จากอาจารย์เจ้าถึงจะบรรลุได้”จะเป็นไปได้อย่างไร ตำราบรรลุเพลิงอัคคีที่ศิษย์พี่ให้มา ไม่ได้บอกเรื่องพลังปราณของอาจารย์ในนั้นเลย “ขอศิษย์ดูหน่อยเจ้าค่ะ”โลกทั้งใบเหมือนหยุดหมุน ในตำราของอาจารย์ไม่มีการบรรลุขั้นด้วยวิธีพิเรนทร์เหมือนของศิษย์พี่เลย แค่อาจารย์ถ่ายปราณให้นางก็สามารถบรรลุขั้นได้แล้ว“อาจารย์ถ้าฝึกวิชานี้ให้บรรลุขั้นไม่ได้เพ่ยเพ่ยจะตายไหมเจ้าค่ะ”“จะบ้าหรือ วิชาที่อาจารย์เลือกให้ย่อมไม่มีทางทำร้ายศิษย์ มานั่งลงอาจารย์จะถ่ายปราณให้ เจ้าอยากหลอมยาขั้นหนึ่งได้มาตลอด จะได้สมปรารถนาสักที”จูเพ่ยเพ่ยนั่งลงก่อนจะหัวเราะขึ้นเบา ๆ เสียงหัวเราะแห้งผากเหมือนใบไม้แห้งที่ถูกแผดเผาจนกรอบ ในอกมีบางอย่างแตกดังเปาะแม้จะพยายามควบคุมตัวเองให้มั่นคง แต่ร่างเล็กก็ยังสั่นเทา นางถูกศิษย์พี่หลอก เขาทำแบบนี้ทำไมกันยามอาจารย์ถ่ายปราณนางก็นั่งเหม่อลอย แม้จะร
เล่ห์รักศิษย์พี่ บทที่ 15
ปลายบานใหญ่ดันเข้าไปในรูบุปผาเล็กน้อย แล้วถอดกลับมาถูไถไปมาจนน้ำสีไสไหลออกมาเปียกแฉะ จูเพ่ยเพ่ยแทบคลั่งยิ่งเขาสัมผัสมากเท่าไรนางยิ่งต้องการเขามากเท่านั้นเอ็นอุ่นดุนดันล่วงล้ำเข้ามาทีละน้อย ความกระสันซ่านถูกแทนที่ด้วยความเจ็บปวด เมื่อแท่งหยกร้อนดันเข้ามาสุดลำเอ็น ร่างเล็กรู้สึกเหมือนถูกฉีกทึ้งรุนแรงหยาดน้ำตาเม็ดไสไหลอาบแก้ม รู้สึกอึดอัดคับแน่นจนหายใจไม่ออก แม้ว่าเขาจะแช่ไว้แน่นิ่งก็ตาม“เพ่ยเพ่ยคนดี ผ่อนคลายหน่อยนะ”น้ำตาของนางถูกเรียวปากร้อนจูบซับอย่างอ่อนโยน ราวกับจะจูบซับเอาความเจ็บที่ถาโถมออกจากกายนางไปให้หมด เขาซุกไซร้จมูกไปตามซอกคอ ก่อนจะวกวนมาจุมพิตริมฝีปาก ปลุกเร้านางจนรู้สึกผ่อนคลายลงเอวสอบเริ่มขยับดุนดันเชื่องช้า จังหวะเสียดแทงเข้ามาอุ่นร้อน พาให้ความเจ็บร้าวเริ่มแปลเปลี่ยนเป็นเสียวซ่านระคนจุกมือหนาฟ้อนเฟ้นอกเต่งตึงจนเนื้อล้นทะลักง่ามนิ้วออกมา ยิ่งเขาบีบแรงนางยิ่งซ่านสะท้านวาบหวิวไปทั้งกาย“อื้อ”เสียงครางหวานหูทำให้ตงจื่อห้าวรู้ว่านางคุ้นชินกับแท่งหยกของเขาแล้ว จังหวะเนิบช้าวาบหวามค่อย ๆ เร่งเร้ารุนแรงขึ้นตามแรงปรารถนาที่ถาโถมเข้ามาไม่หยุดหย่อนตับ! ตับ! ตับ!เรียวปากเล็
เล่ห์รักศิษย์พี่ บทที่ 14
หญิงสาวตัดพ้อให้กับชีวิตตนแล้วหันมาสนใจเครื่องเพศใหญ่โตตรงหน้า นางลองใช้นิ้วแหย่รูเล็กนั่นกดเบา ๆ ก็เข้าไปไม่ได้“ศิษย์พี่รูของท่านคับแคบนักนิ้วเพ่ยเพ่ยใหญ่เกินไป”ตงจื่อห้าวยิ้มกว้างให้กับความไร้เดียงสาของนาง จุมพิตเงอะงะงุ่มง่ามของกระต่ายน้อย ทำให้หัวใจเขาหวานล้ำ ด้วยรู้ว่าเขาเป็นอาจารย์สอนจูบแรกให้นาง“เพ่ยเพ่ยคนดี ทำแบบนี้นะ”จูเพ่ยเพ่ยเกือบลืมหายใจเมื่อถูกจับมือไปกอบกุมของใหญ่ยาว“กำไว้เช่นนี้แล้วรูดขึ้นลง”มือเล็กกำของใหญ่รูดขึ้นลงตามคำสอน“อืมส์ แบบนั้นถูกแล้ว จากนั้น เจ้าก็ก้มลงไปเลียตรงปลาย”ไม่รู้เพราะเหตุใดเสียงของศิษย์พี่ใหญ่ยามนี้จึงมีเสน่ห์น่าหลงใหลนัก นางถึงกับขนอ่อนลุกชันยามเขากระซิบใกล้ใบหู เลือดลมทั้งร่างปั่นป่วน คล้ายว่ากลางกายสาวจะเสียวแปลบขึ้นมาอีกด้วย“เพ่ยเพ่ย อ่าส์ เลียแล้วก็อมมัน ใช้ปากอมมันรูดขึ้นลง”จูเพ่ยเพ่ยฟังแล้วทำตามอย่างแข็งขัน ศิษย์พี่ใหญ่ของนางใช้นิ้วบี้บดปลายถัน ความกระสันแล่นพล่านไปทั้งตัวปากของนางอ้ากว้างอมของแข็งขืนที่ใหญ่ยาวจนตาเหลือก อมเข้าไปได้แค่ส่วนหัวเพียงเล็กน้อยในขณะที่นิ้วศิษย์พี่บี้บดสร้างความเสียวที่ปลายถัน นางก็ห่อลิ้นด้วยความกระสัน
เล่ห์รักศิษย์พี่ บทที่ 2
เจอกันตอนไหนไม่เจอ มาเจอตอนที่นางไร้เครื่องประทินโฉม มีหวังภาพจำในใจศิษย์พี่ นางคงคะแนนติดลบไปแล้วร่างเล็กนั่งตัวเกร็ง ห้านิ้วสอดเข้ากลุ่มผมสางลงมาจัดระเบียบ เจอคนที่แอบรักความกล้าที่เคยมีไม่รู้หดหายไปไหนหมดบุรุษน้อยใหญ่ก็เคยเกี้ยวพามานับไม่ถ้วน แต่ไม่เคยรู้สึกว้าวุ่นใจเท่าตอนที่รู้ว่า คนตรงหน้าค
เล่ห์รักศิษย์พี่ บทที่ 1
เสียงถอนหายใจยาวพรืดหลุดมาจากคนตัวเล็กที่นอนขดตัวอยู่ในผ้าห่ม หลังได้ยินอาจารย์ตะโกนเรียกตั้งแต่ไก่ยังไม่ขัน ตะวันยังไม่โผล่ “ได้ยินแล้วเจ้าค่ะ”ร่างบอบบางกระเด้งตัวลุกจากตั่งในห้องปรุงยา นั่งหลับตาสัปหงกร่างกายโงนเงนไปมา ก่อนจะฟุบนอนลงไปอีกครั้งคนตัวเล็กเพิ่งจะล้มตัวนอนไปเมื่อครู่ ก็มีคนมาปลุกทำใ
เล่ห์รักศิษย์พี่ บทที่ 5
“รสชาติไม่เลว เจ้าทำเองหรือ”“ซะ...เจ้าค่ะ ข้าทำเองกับมือ” เกือบปล่อยไก่ตัวโตอีกแล้ว ขนมนี่นางซื้อมาตอนออกไปเตร็ดเตร่เที่ยวเล่นเมื่อวานนี้ แต่อยากให้ศิษย์พี่ประทับใจจึงต้องบอกไปว่าทำเองตงจื่อห้าวพยักหน้าหงึกหงักเคี้ยวตุ้ย ๆ เขารู้อยู่แล้วว่าเป็นขนมของร้านเป่าจื้อ ก็เมื่อวานเขาเพิ่งเห็นนางไปต่อแถวซ
เล่ห์รักศิษย์พี่ บทที่ 3
บุรุษหน้าคมคายไม่ได้ตอบคำถาม เอาแต่นั่งนิ่งสีหน้าไร้ความรู้สึก ศิษย์เอกแห่งสำนักเมฆาจึงเสนอหนทางใกล้ชิดขึ้นมาอย่างมั่นใจ “เราสองคนมาสู้กัน ถ้าท่านชนะข้าจะยอมทำตามข้อตกลงท่านหนึ่งข้อ แต่ถ้าข้าชนะท่านจะต้อง”หญิงสาวโน้มหน้าเข้าไปกระซิบใกล้ใบหู เป็นวิธีหยอกเย้าบุรุษน้อยใหญ่ของนาง ซึ่งได้ผลทันตาแทบทุกร
Anda juga akan menyukai
ชายชั่วหนีวิวาห์ ข้าหรือจะยอมเป็นม่ายขันหมาก
มู่อวิ๋นเฉิง67.1K Dibacaท่านพ่อ...ข้าคือบุตรสาวของท่าน
SnailW23.0K Dibacaสาวน้อยผู้นำพาครอบครัวสู่ความมั่งคั่ง
พิมพ์สีทอง / หยุ่นไฮ่ / ฉินมอร์23.6K Dibacaหวนคืนอีกคราสตรีร้ายขอกลับใจ
Tuk Kung47.9K Dibacaเมื่อนางร้ายกลายเป็นนางเอก
กาวหมด1.2K Dibacaหอบมิติวัตถุดิบอาหารมาเป็นเด็กกำพร้าในค่ายลี้ภัย
ภัสสพิชชา817 Dibacaทะลุมิติมาอยู่ในยุค80 ฉันจะเอาใบหย่าฟาดหน้าสามี
ภัสสพิชชา1.6K Dibacaเมื่อสายลับกลายเป็นภรรยาขี้โรค 70s
มายุมายูมายา636 Dibaca
