พี่สาว

มินตรา...

"วิน วิน" ฉันเรียกชื่อคนที่นอนหลับอยู่ข้างๆ ฉันไม่รู้ว่าเขาหลับไปตั้งแต่ตอนไหนเพราะฉันเองก็มัวแต่ก้มหน้าทำรายงานอยู่ข้างๆหันไปอีกทีเขาก็หลับคาหนังสือไปแล้ว

"วินตื่นสามทุ่มแล้ว" ฉันลองเรียกเขาอีกรอบแต่เขาก็ไม่ยอมตื่น

"อื้ออคนจะนอนอย่ายุ่ง" เขาพูดด้วยน้ำเสียงรำคาญก่อนจะขยับตัวหันไปอีกฝั่งเตียง

ก๊อก ก๊อก ก๊อก เสียงเคาะประตูเบาๆก่อนจะถูกเปิดออก เป็นแม่มลที่เดินถือถาดนมร้อนเข้ามา

"แม่เอานมร้อนมาให้แล้วก็จะเข้ามาดูว่าตาวินตั้งใจเรียนมั้ย"

"วินหลับไปแล้วค่ะแม่" 

"อ่าว ตกลงมาเรียนหรือมาหลับเนี้ยตาวินเห้ออ" แม่วางนมร้อนไว้บนโต๊ะก่อนจะเดินมานั่งข้างเตียงฝั่งมาวิน

"วินไปนอนที่ห้องครับลูก" แม่เรียกมาวินด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน อยากจะบอกว่าแม่รักมาวินมากแทบไม่เคยขัดใจอะไรมาวินเลยเพราะเขาเป็นลูกชายเพียงคนเดียวอาจจะมีบ่นบ้างเวลามาวินดื้อไม่ค่อยฟังแต่ก็นั่นแล่ะแม่ก็แค่บ่นสุดท้ายก็ตามใจมาวินเหมือนเดิม ฉันเคยถามแม่ว่าทำไมไม่มีน้องอีกสักคนเพราะถ้าว่าไปตามความจริงฉันเองก็ไม่ใช่ลูกแท้ๆของท่านนั่นเท่ากับว่าแม่มีมาวินเป็นลูกเพียงคนเดียว แต่แม่บอกว่ามีแค่ฉันกับมาวินก็เพียงพอแล้ว 

"วินครับลูกกลับไปนอนที่น้องมั้ยครับ"

"ฮื่ออออออ ง่วงอย่าปลุก" ขนาดแม่มาปลุกเขายังไม่ยอมตื่นเลยคิดดู

"อะไรจะง่วงขนาดนี้สงสัยอ่านหนังสือเยอะแน่ๆเลยใช่มั้ยลูก" แม่หันมาถามฉันฉันก็ทำได้แค่ยิ้มให้แม่เพราะเอาจริงๆมาวินอ่านหนังสือหรือเปล่าฉันก็ไม่รู้หันมาดูอีกทีเขาก็หลับไปแล้ว

"เอางี้ละกันคืนนี้แม่ฝากน้องให้น้องนอนที่นี่ละกันแม่ขี้เกียจปลุกละ"

"นอนที่นี่เหรอคะ?"

"จ๊ะ^^"

"เอ่อมันจะดีเหรอคะแม่"

"ทำไม่จะไม่ดีล่ะลูก หนูจำไม่ได้เหรอว่าเมื่อก่อนตอนที่วินยังเด็กวินติดมุ่ยมากขนาดไหนร้องไห้จะนอนกับมุ่ยทุกคืน เห้อคิดแล้วก็อดขำไม่ได้เด็กอะไรติดพี่ซะยิ่งกว่าติดพ่อกับแม่"  ทำไมฉันจะจำไม่ได้ว่าเมือ่ก่อนฉันกับมาวินตัวติดกันขนาดไหนไม่ว่าฉันจะไปไหนเล่นกับใครเขาก็จะคอยเดินตามขนาดเข้าโรงเรียนมาวินก็ยังแอบมาหาฉันที่ห้องแล้วก็มานั่งเรียนกับฉันไม่ยอมกลับห้องตัวเองจนคุณครูประจำชั้นต้องมาตาม 

"งั้นแม่ไม่กวนแล้วมุ่ยเองก็นอนได้แล้วนะลูกดึกแล้ว เดี๋ยวแม่ปิดไฟให้นะ^^"

หลังจากแม่ออกไปจากห้องพร้อมกับปิดไฟปิดประตูให้ฉัน ภายในห้องก็ตกอยู่ในความเงียบและความมืด มีเพียงแสงจากไฟด้านนอกที่ส่องเข้ามาเท่านั้น ฉันนอนตัวเกร็งทำอะไรไม่ถูกเพราะตั้งแต่โตเป็นสาวฉันก็ไนอนคนเดียวมาตลอด

หมับ!!! เสียงกอด

ฉันถึงกับหยุดหายใจเมื่อถูกคนข้างหันมากอดแต่นั่นยังไม่พอเขายังเอาหน้ามาเกยที่ไหล่ของฉันอีก ลมหายใจร้อนๆของเขาเป่ารดมาที่ลำคอของฉันทำให้ฉันไม่กล้าที่จะขยับตัวเพราะกลัวเขาตื่น ฉันพยายามข่มตาหลับแต่ก็ไม่สำเร็จ ฉันค่อยๆเอามือของตัวเองจับแขนของเขาให้พ้นจากตัวแต่...

"ฮื่ออออ จะกอดนอนเฉยๆ"

"วิน" ฉันเรียกชื่อเขาในความมืด

"........" แต่ก็ไร้เสียงตอบรับ

"วิน"

"อะไร" เสียงเขางัวเงียแปลว่าเขาตื่นแล้ว

"วินกลับไปนอนที่ห้องดีกว่ามั้ย"

"ทำไมฉันนอนที่นี่ไม่ได้??"

"มันไม่เหมาะ"

"ไม่เหมาะยังไง เมื่อก่อนเราก็นอนกอดกันแบบนี้"

"นั่นมันเมือ่ก่อนตอนนั้นเรายังเป็นเด็ก"

"ตอนนี้ฉันก็ยังเป็นเด็ก"

"เด็กที่ไหนจะมีแฟน"

"ก็แค่มีแฟนป่ะไม่ใช่มีเมียซะหน่อย"

"แล้วมันต่างกันตรงไหน"

"ต่างดิ"

"พี่ไม่อยากเถียงกับวินแล้ว วินตื่นแล้วก็กลับห้องเถอะ พี่จะนอนแล้วพี่ง่วง"

"ง่วงก็นอนไปดิ"

"พี่นอนไม่หลับ"

"ทำไมกลัวฉันทำอะไรเธอหรือไง"

"พี่รู้ว่าวินไม่ทำอะไรพี่หรอกเพราะพี่เป็นพี่สาว" 

"ฉันไม่เคยมองเธอเป็นพี่สาว เธอก็รู้"

"แต่สำหรับพี่ไม่ว่ายังไงวินเป็นน้องชายของพี่อยู่ดี"

"พี่สาวที่ไหนจะหวงน้องชาย"

"วิน"

"เธอคิดว่าฉันดูไม่ออกงั้นเหรอ กี่ครั้งแล้วที่เธอพยายามขัดขวางเวลาที่ฉันจะไปไหนกับกระแตไม่ว่าจะตอนไปทะเลหรือไปงารวันเกิด"

"พี่เปล่าหวงนะ"

"แน่ใจ"

"อื้อ"

"งั้นมาพิสูจน์กันว่าเธอรู้สึกกับฉันบ้างหรือเปล่า" ฉันที่ไม่ทันได้ระวังตัวมาวินก็ขยับตัวขึ้นมาทาบทับร่างกายฉันก่อนจะฉกจูบอย่างว่องไว ฉันตาค้างทำอะไรไม่ถูกกับสิ่งที่เขากำลังทำ เขาขโมยจูบแรกของฉันไปโดยที่ฉันไม่ทันตั้งตัว

จ๊วบ จ๊วบ จ๊วบ ฉันหายใจแทบไม่ทันเขาจูบฉันอย่างเอาเป็นเอาตาย พอฉันตั้งสติได้ว่ามันเป็นสิ่งที่ผิดฉันก็พยายามผลักเขาออกแต่เขาก็ไม่มีทีท่าว่าจะหยุด ฉันรวบรวมแรงที่มีอยู่ทำในสิ่งที่ฉันไม่คิดว่าจะทำ

เพี๊ยะ!!! ฉันตบหน้าเขา และนั่นก็ทำให้เขาหยุดทุกอย่างที่กำลังทำเขาจ้องหน้าฉันแววตาของเขาเต็มไปด้วยความเจ็บปวดจนฉันรู้สึกได้

"วินคือ พี่ ไม่ไ่ด้ตั้งใจ" ฉันขอโทษเมื่อเห็นสายตาของเขาที่มองมา

"นี่คือคำตอบของเธอใช่ไหม"

"พี่..คือพี่"

"ฉันขอโทษที่คิดไปเอง ฉันคิดว่าเธอเองก็รู้สึกกับฉันอย่างฉันรู้สึกกับเธอ"

"............."

"ต่อไปนี้เธอก็กลับมาป็นพี่สาวของฉันเหมือนเดิมก็แล้วกัน" พูดจบประโยคเขาก็ลุกออกจากเตียงแล้วเดินออกไปจากห้องทิ้งให้ฉันสับสนอยู่กับคำพูดและการกระทำของเขา