เล่ห์ร้ายน้องชายสุดที่รัก

เล่ห์ร้ายน้องชายสุดที่รัก

last updateDernière mise à jour : 2025-07-14
Langue: Thai
goodnovel18goodnovel
Notes insuffisantes
45Chapitres
1.3KVues
Lire
Ajouter dans ma bibliothèque

Share:  

Report
Overview
Catalog
Scanner le code pour lire sur l'application

"วินหยุดอย่าทำแบบนี้" "ทำแบบนี้ทำแบบไหน" "ก็..ที่กำลังทำอยู่ตอนนี้ไง" "ทำอะไรฉันยังไม่ได้ทำอะไรเธอเลยนะ" "พี่ขอร้องออกไปเถอะนะ" "ไม่ออกจะทำไม" "ถ้าวินไม่ออกงั้นพี่จะตะโกนให้แม่กับพ่อได้ยิน" "ก็ลองดูดิ ฉันจะเปลี่ยนเสียงตะโกนให้เป็นเสียงครางไม่เชื่อก็คอยดู" "วินพี่เป็นพี่นะทำไมถึงพูดแบบนี้" "ฉันเป็นลูกคนเดียวไม่มีพี่สาว" ปล. เป็นเรื่องราวต่อจากเรื่อง รีเทิร์นรักร้ายนายแฟนเก่า นะคะ

Voir plus

Chapitre 1

มุ่ย&มาวิน

มินตรา....

สวัสดีค่ะฉันชื่อมินตรามีชื่อเล่นว่ามุ่ยอายุ 19 ปีเรียนมหาลัยปีหนึ่งฉันเป็นลูกของแม่มลกับพ่อมาร์ชแต่จริงๆแล้วฉันไม่ใช่ลูกแท้ๆของพวกท่านหรอกนะคะฉันเป็นลูกบุญธรรมค่ะอยากจะบอกว่าฉันมีน้องชายหนึ่งคนอายุเราห่างกันสี่ปีกว่าเกือบห้าปีน้องชายของฉันชื่อมาวินค่ะอายุ15ปีเรียนอยู่ชั้นมอสี่ ตอนเป็นเด็กมาวินจะเรียกฉันว่าพี่ทุกคำแต่พอโตขึ้นและรู้ความจริงว่าฉันไม่ใช่ลูกแท้ๆของพ่อกับแม่เขาก็ไม่เคยเรียกฉันว่าพี่อีกเลย 

ปั้ง ปั้ง ปั้ง ปั้ง ฉันที่เพิ่งแต่งชุดนักศึกษาเสร็จกำลังเดินไปหยิบกระเป๋าหนังสือเพื่อออกจากห้องเสียงประตูห้องก็ถูกทุบดังขึ้นรัวๆไม่หยุด

"แต่งตัวเสร็จหรือยัง!!!" เสียงทุบประตูที่มาพร้อมเสียงตะโกนที่ดังอยู่หน้าห้องไม่ต้องเดาว่าใครเลยค่ะมีอยู่คนเดียว ฉันรีบหยิบกระเป๋าหนังสือแล้ววิ่งไปเปิดประตูทันที พอประตูเปิดออกมาก็เจอมาวินที่อยู่ในชุดนักเรียนยืนทำหน้าตาบอกบุญไม่รับอยู่หน้าห้อง

"ทำไมช้ามัวทำอะไรอยู่" ทั้งหน้าตาทั้งน้ำเสียงมาพร้อมจะหาเรื่อง

"นี่มันเพิ่งหกโมงครึ่งเองนะพี่ไม่ได้ช้า" ฉันเถียงมาวินคือปกติฉันก็ออกจากห้องเวลาประมาณนี้อยู่แล้วมีแต่เขานั่นแล่ะที่ปกติกว่าจะตื่นกว่าจะออกจากห้องก็เกือบทำให้ฉันไปเรียนไม่ทันแทบทุกวันเป็นแบบนี้ตั้งแต่เด็กจนโต ไม่รู้วันนี้เขาทำไมถึงตื่นเช้าแล้วมาเคาะห้องฉัน

"อย่ามาเถียง" เป็นน้องนะทำไมมาพูดแบบนี้กับฉันล่ะ

"พี่ไม่ได้เถียงซะหน่อย"

"เธอลืมไปแล้วหรือไงว่าวันนี้เธอต้องไปเป็นผู้ปกครองฉันแทนพ่อกับแม่" ใช่ฉันลืมไปเสียสนิทเลยว่าวันนี้ฉันต้องไปประชุมผู้ปกครองให้มาวินที่โรงเรียนเพราะพ่อกับแม่พาย่าไปเที่ยวญี่ปุ่น ส่วนอาเมย์ก็ไม่อยู่ไปดูงานต่างจังหวัดทั้งบ้านก็เลยเหลือแค่ฉัน

"พี่ลืมไปเลย ขอโทษทีนะ" ฉันรีบขอโทษเพราะฉันผิดเองที่ลืม

"ลืม?? เธอลืมเรื่องของฉันได้ไงวะ"

"พี่ขอโทษ" ฉันก้มหน้าด้วยความรู้สึกผิดที่ลืมเรื่องสำคัญ ช่วงนี้ฉันเรียนหนักด้วยไหนจะกิจกรรมอีกฉันก็เลยเลลอๆนิดหน่อย

"เหอะ มัวแต่สนใจเรื่องของตัวเองน่ะสิ ใช่สิเดี๋ยวนี้มีผู้ชายเทียวไล้เทียวขื่อแทบทุกวันนี่" ผู้ชายที่ว่าน่าจะเป็นน้องติณณ์ลูกชายของอาเตกับอาอลิซที่ช่วงนี้น้องติณณ์จะมาที่บ้านแทบทุกวันเพราะปีหน้าน้องติณณ์จะสอบเข้ามหาลัยน้องติณณ์ก็เลยมาขอให้ฉันช่วยติวให้

"วินก็รู้ติณณ์เค้า..." ฉันกำลังจะอธิบายแต่...

"เหอะนี่ขนาดยังไม่ได้เอ่ยชื่อรีบแก้ตัวเลยนะ"

"พี่เปล่าแก้ตัวพี่แค่จะอธิบาย"

"ไม่อยากฟังจบนะ"

เอาแต่ใจเหมือนใครนะ55555 ลูกอิเตหรือเปล่าเนี้ย

Déplier
Chapitre suivant
Télécharger

Latest chapter

Plus de chapitres
Pas de commentaire
45
มุ่ย&มาวิน
มินตรา....สวัสดีค่ะฉันชื่อมินตรามีชื่อเล่นว่ามุ่ยอายุ 19 ปีเรียนมหาลัยปีหนึ่งฉันเป็นลูกของแม่มลกับพ่อมาร์ชแต่จริงๆแล้วฉันไม่ใช่ลูกแท้ๆของพวกท่านหรอกนะคะฉันเป็นลูกบุญธรรมค่ะอยากจะบอกว่าฉันมีน้องชายหนึ่งคนอายุเราห่างกันสี่ปีกว่าเกือบห้าปีน้องชายของฉันชื่อมาวินค่ะอายุ15ปีเรียนอยู่ชั้นมอสี่ ตอนเป็นเด็กมาวินจะเรียกฉันว่าพี่ทุกคำแต่พอโตขึ้นและรู้ความจริงว่าฉันไม่ใช่ลูกแท้ๆของพ่อกับแม่เขาก็ไม่เคยเรียกฉันว่าพี่อีกเลย ปั้ง ปั้ง ปั้ง ปั้ง ฉันที่เพิ่งแต่งชุดนักศึกษาเสร็จกำลังเดินไปหยิบกระเป๋าหนังสือเพื่อออกจากห้องเสียงประตูห้องก็ถูกทุบดังขึ้นรัวๆไม่หยุด"แต่งตัวเสร็จหรือยัง!!!" เสียงทุบประตูที่มาพร้อมเสียงตะโกนที่ดังอยู่หน้าห้องไม่ต้องเดาว่าใครเลยค่ะมีอยู่คนเดียว ฉันรีบหยิบกระเป๋าหนังสือแล้ววิ่งไปเปิดประตูทันที พอประตูเปิดออกมาก็เจอมาวินที่อยู่ในชุดนักเรียนยืนทำหน้าตาบอกบุญไม่รับอยู่หน้าห้อง"ทำไมช้ามัวทำอะไรอยู่" ทั้งหน้าตาทั้งน้ำเสียงมาพร้อมจะหาเรื่อง"นี่มันเพิ่งหกโมงครึ่งเองนะพี่ไม่ได้ช้า" ฉันเถียงมาวินคือปกติฉันก็ออกจากห้องเวลาประมาณนี้อยู่แล้วมีแต่เขานั่นแล่ะที่ปกติกว่าจะตื่นกว่าจะออกจาก
Read More
รำคาญ
มินตรา..."พี่เปล่าแก้ตัวพี่แค่จะอธิบาย""ไม่อยากฟังจบนะ" พูดจบเขาก็ทำหน้าตึงเดินล้วงกระเป๋าหันหลังกลับออกไป ฉันทำได้แค่ถอนหายใจตามหลังก่อนจะปิดประตูห้องตัวเองแล้วเดินตามมาวินไปตอนนี้ฉันกับมาวินนั่งอยู่บนรถตู้เพื่อไปโรงเรียนของเขาโชคดีที่วันนี้ช่วงเช้าฉันไม่ค่อยมีเรียน ฉันคิดว่าการประชุมผู้ปกครองคงใช้เวลาไม่นานครึ่งวันคงเสร็จแต่เปล่าเลยฉันถูกอาจารย์ประจำชั้นของมาวินเรียกไปคุยเป็นการส่วนตัว จากที่ดูใบเกรดเทอมนี้ของมาวินฉันรู้ได้ทันทีว่าต้องไม่ใช่เรื่องดีเท่าไหร่เพราะสีหน้าของอาจารย์ดูเอือมระอามากๆตอนมองมาที่มาวินที่นั่งเล่นเกมส์ไม่สนโลกไม่สนใจอะไรเลย ฉันเดินตามอาจารย์เข้ามาในห้องพักครูส่วนมาวินไม่ได้เข้ามาเพราะเขาต้องไปเข้าห้องเรียน"ครูขอพูดแบบไม่อ้อมค้อมเลยนะ" อาจารย์ประจำชั้นวัยห้าสิบกว่าขยับแว่นสายตามองใบเกรดนักเรียนในมือตัวเองแล้วถอนหายใจ"ค่ะ" "เธอคงเห็นแล้วนะว่าผลการเรียนของน้องชายเธอเทอมนี้มันแย่มากแค่ไหน เห้อ อันที่จริงมันก็ไม่ได้แย่อะไรเท่าไหร่หรอกนะถ้าเทียบกับเด็กนักเรียนคนอื่นๆแต่มาวินไม่เคยเรียนแล้วได้ผลการเรียนแบบนี้มาก่อนต่ำสุดที่มาวินทำได้ก็คือ3.95 แต่มาเทอมนี้เขาได้เ
Read More
คลิปโป๊
มินตรา...."ไม่ได้" ฉันตกใจกับเสียงตะคอกของมาวินตอนที่ฉันบอกว่าจะไปติวให้น้องติณณ์ที่บ้าน"ทำไมจะไม่ได้ วินรำคาญไม่ใช่เหรอ""มันไม่มีปัญหาหาคนอื่นติวให้แล้วหรือไงถึงต้องมาขอให้เธอติวให้มันบ้านแม่งก็ออกจะรวย หรือที่เธอติวให้มันเพราะเธอหวังอย่างอื่น""หวังอย่างอื่น??หวังอะไรพี่ไม่เข้าใจ""ก็หวังจะไปเป็นเมียมันไง อย่าคิดว่าฉันไม่รู้ว่าพ่อแม่มันกับพ่อแม่ฉันคิดจะจับคู่เธอกับมัน เหอะสนิทกันมาตั้งแต่เด็กนี่เนอะ" ฉันถึงกับพูดอะไรไม่ออก ฉันไม่คิดว่ามาวินจะรู้หริอสนใจเรื่องนี้ จริงๆแล้วเรื่องฉันกับน้องติณณ์ ฉันยอมรับว่าพ่อกับแม่รวมถึงอาเตอาอลิซเคยพูดกันเล่นๆว่าอยากให้ฉันกับน้องติณณ์ได้คู่กันเพราะเราสนิทกันมาตั้งแต่เด็ก แต่ฉันก็เคยบอกกับแม่มลแล้วว่าฉันคิดกับน้องติณณ์แค่น้องชายเท่านั้นไม่เคยคิดเป็นอย่างอื่นเลยหลังจากที่มาวินพูดประโยคนั้นออกมาฉันกับเขาเราก็ไม่ได้คุยอะไรกันต่อเหมือนเขากำลังโกรธและไม่พอใจซึ่งฉันก็ไม่เข้าใจว่าเขาจะมมาไม่พอใจอะไร จนกระทั่งมาถึงบ้านเขาก็เดินหน้าตึงลงจากรถ ฉันมองตามหลังก่อนจะถอนหายใจอย่างเหนื่อยใจเพราะยิ่งนับวันฉันก็ยิ่งไม่เข้าใจมาวิน บางครั้งเหมือนเขาไม่พอใจฉันโกรธฉัน
Read More
คนนอก
มินตรา...."อ่าาา อ๊ะ อ๊ะ อ้าาาาาา" เหมือนมาวินแกล้งฉันเขาเพิ่มเสียงในคลิปให้มันดังกว่าเดิมฉันจะเอามือปิดหูก็ปิดไม่ได้"วินปิดเถอะนะพี่ขอร้อง""ไม่ปิด ดูยังไม่จบ""ถ้างั้นพี่จะออกไปข้างนอกวินจะดูก็ดูต่อไปคนเดียวก็แล้วกัน""ไม่ เธอต้องดูเป็นเพื่อนฉัน"หนึ่งชั่วโมงต่อมา...จนถึงตอนนี้ฉันก็ยังไม่ได้ออกจากห้องของมาวิน เขาเปิดดูคลิปอย่างว่าไปเรื่อยๆโดยไม่สนใจว่าฉันจะรู้สึกยังไง "วินพี่อยากเข้าห้องน้ำ" ฉันพยายามหาทางออกให้ตัวเองโดยการหาข้ออ้างเพื่อที่จะออกไปจากห้องนี้"ทำไมดูแล้วทนไม่ไหวแล้วเหรอ""ทนไม่ไหวอะไร" ฉันไม่เข้าใจอะไรคือทนไม่ไหวของเขา"ก็ดูคลิปโป๊แล้วทนไม่ไหวจะไปช่วยตัวเองในห้องน้ำไง""ช่วยตัวเอง....บ้า!!!ใครเค้าจะทำกัน" พอเข้าใจในสิ่งที่เขาพูดฉันตวาดใส่มาวินทันทีเขาเห็นฉันเป็นคนแบบไหนที่จะเข้าห้องน้ำไปช่วยตัวเอง"ใครจะไปรู้ดูๆอยู่แล้วแม่งอยากเข้าห้องน้ำก็นึกว่าเธอทนไม่ไหวอยากไปปลดปล่อยโดยการช่วยตัวเอง""พี่ไม่ได้หมกมุ่นเหมือนเรา""นี่เธอว่าฉันหมกมุ่นเหรอห๊ะ""หรือไม่จริงล่ะ ที่ผลการเรียนเทอมนี้ตกก็เพราะเอาเวลามาดูคลิปพวกนี้ใช่มั้ย พี่จะฟ้องพ่อกับแม่""ฟ้อง??ฟ้องเรื่องไร เรื่องที
Read More
ตามกลับบ้าน
มินตรา..."ถ้าป้าอยากได้มันเป็นหลานมากก็เชิญตามสบายเลยผมจะออกไปข้างนอก" พูดจบมาวินก็เดินไปหยิบกุญแจรถมอเตอร์ไซค์แล้วก็เดินหน้าตึงออกไปจากบ้านทันที"เห้อเจ้าหลานชายคนนี้เอาแต่ใจซะจริงๆ โดนตามใจซะเคยตัวน้องติณณ์อย่าถือสาหลานชายป้าเลยนะลูก""ครับ" หลังจากนั้นฉันก็ติวหนังสือให้น้องติณณ์ต่อโดยที่ใจก็ยังอดห่วงมาวินไม่ได้ ไม่รู้ว่าเขาออกไปไหนแล้วจะกลับมาตอนไหนตอนนี้เป็นเวลาเกือบเที่ยงคืนแล้วแต่มาวินยังไม่กลับบ้านฉันรู้สึกเป็นห่วงเขาก็เลยโทรหาแต่เขาก็ไม่ยอมรับโทรศัพท์ หรือฉันจะลองโทรไปถามเพื่อนของเขาดู ฉันกดหาเบอร์ของโก้เพื่อนสนิทของมาวินฉันหวังว่ามาวินจะอยู่กับโก้ กดโทรออกไม่ถึงสิยวิโก้ก็รับสาย"ฮัลโหล""โก้เหรอนี่พี่มุ่ยนะ""อ่อพี่สาวไอ้วิน มีอะไรพี่""วินอยู่กับโก้หรือเปล่า""อยู่ครับ" ฉันรู้สึกโล่งใจทันทีที่ได้ยินแบบนั้น"พี่ขอคุยกับวินหน่อยสิพี่โทรหาเค้าแล้วเค้าไม่รับโทรศัพท์พี่เลยโทรหาตั้งหลายสายแล้ว""มันจะเอาเวลาที่ไหนรับพี่ตอนนี้มันกำลังนัวเนียอยู่กับผู้หญิงของมันในห้องนอนผม""นัวเนียกับผู้หญิงงั้นเหรอ??" ทำไมฉันจะไม่รู้ว่านัวเนียหมายถึงอะไร"ครับไม่รู้มันไปตายอดตายอยากมาจากไหนมาถึง
Read More
หึงเหรอ??
มินตรา...."พี่อย่าสำออยได้ป่ะ"สำออยอะไรพี่ไม่เข้าใจ""คิดว่าหนูไม่รู้เหรอ พี่ไม่อยากให้วินไปกับหนูก็เลยสำออยทำเป็นเจ็บน่ะ จะบอกให้นะว่าหนูกับวินเราเป็นแฟนกันแล้วเราก็มีอะไรกันแล้วด้วย" ถามว่าพอได้ยินแบบนี้แล้วฉันรู้สึกยังไง อยากจะบอกว่ามันรู้สึกแปลกๆเจ็บลึกๆโดยไม่ทราบสาเหตุ"เธอยังเรียนอยู่แค่มอสี่เองนะมันสมควรแล้วเหรอที่มาพูดอะไรแบบนี้""แล้วไง สมัยนี้เค้าไปถึงไหนต่อไหนกันแล้วหนูอายุสิบห้าแล้วเป็นนางสาวแล้วไม่ใช่เด็กหญิงเพราะฉะนั้นการที่หนูจะมีอะไรกับแฟนตัวเองมันไม่ผิด พี่ก็เหมือนกันทำเป็นมาสอนหนูเหอะที่แท้ก็หวงวินให้ตัวเอง กี่ครั้งแล้วที่พี่ทำแบบนี้""พี่เปล่าหวง""อย่ามาตอแหลเลย พี่เองก็ไม่ได้เป็นพี่สาวแท้ๆของวิน พี่อย่าลืมดิว่าตัวเองอายุมากกว่าวินตั้งหลายปีไม่อายเหรอที่ตามหวงเด็กอ่ะ พี่จำได้ไหมตอนที่พวกเราจบมอสามพวกเราจะไปเที่ยวค้างคืนกันที่ทะเลพี่ก็มาอ้างโน่นอ้างนี้สุดท้ายวินก็ไม่ได้ไปกับพวกเรา ไหนจะงานวันเกิดหนูอีกพอพี่รู้พี่ก็หาข้ออ้างอีกสุดท้ายมาวินก็ไม่ได้มาวันเกิดของหนู จะบอกให้นะว่าตอนนี้พี่ไม่มีสิทธิ์มาหวงวินแล้วเพราะหนูกับวินเราเป็นแฟนกัน"ตอนนี้ฉันกำลังนั่งซ้อนท้ายมาวิ
Read More
เรียนพิเศษ
มินตรา..."ขอบคุณนะ" หลังจากที่เขาปฐมพยาบาลฉันจนเสร็จฉันก็ขอบคุณเขา"ฉันทำเธอเจ็บฉันก็แค่รับผิดชอบไม่ต้องขอบคุณ" พูดจบเขาก็เก็บของแต่ก่อนที่เขาจะลุกออกจากห้องฉันก็นึกขึ้นได้ว่ามีเรื่องจะบอกกับเขา ซึ่งเรื่องนี้ฉันเพิ่งมาคิดตอนที่นั่งซ้อนท้ายเขากลับบ้าน"เดี๋ยวก่อนวิน คือพี่มีเรื่องสำคัญจะคุยด้วย""เรื่องอะไรถ้าไม่สำคัญไว้คุยพรุ่งนี้ตอนนี้ฉันง่วงอยากนอน""มันคงไม่สำคัญสำหรับวินหรอกแต่พี่ก็อยากจะบอกให้วินรู้ว่าถ้าพี่เรียนจบแล้วพี่จะย้ายไปอยู่กับแม่ วินจะได้ไม่ต้องเห็นหน้าพี่อีก"".............""พี่คิดว่าพี่ควรจะไปอยู่ในที่ๆพี่ควรจะอยู่ตั้งแต่แรก เมื่อกลางวันพี่ขอโทษนะที่บอกว่าจะฟ้องแม่กับพ่อเรื่องวิน วินพูดถูกพี่เป็นแค่ลูกบุญธรรมพี่ไม่มีสิทธิ์อะไรในบ้านหลังนี้เลยพี่ไม่ได้มีอะไรเกี่ยวกับคนในบ้านหลังนี้ ที่ผ่านมาวินคงอึดอัดมากที่มีพี่อยู่ด้วย""แค่นี้ใช่ไหมที่จะบอก""อื้มมม" เขาไม่ได้พูดอะไรต่อเขาแค่มองหน้าฉันแล้วก็เดินออกไปเลยเช้าวันต่อมา.....ฉันไม่รู้ว่าตัวเองหลับไปตอนไหนเพราะเมื่อคืนฉันเอาแต่คิดเรื่องมาวินทั้งคืน ก๊อก ก๊อก ก๊อก"มุ่ยตื่นหรือยังลูก" เสียงแม่มลนี่นา แม่กลับมาแล้วเหรอ
Read More
อ้อนแฟน
มาวิน...."โถหลานสาวย่าเป็นไงบ้างลูก" ผมชำเลืองมองย่าที่กำลังโอ๋หลานสาวสุดที่รักอยู่หลังจากกลับมาจากโรงพยาบาล"คุณหมอให้เข้าเฝือกอ่อนหนึ่งเดือนค่ะคุณแม่" แม่ผมเป็นคนตอบแทน"แล้วไปเดินอิท่าไหนถึงหกล้มจนขาแพลงแบบนี้ลูก" ย่าก็ยังถามอีก คราวนี้พี่สาวนอกไส้ของผมก็หันมามองหน้าผมทำตาปริบๆ ผมไม่รู้ว่ายัยนี่บอกกับทุกคนยังไง แต่ผมมั่นใจว่าเธอไม่ได้เอ่ยโทษผมอย่างแน่นอนเพราะไม่งั้นผมโดนทุกคนในบ้านรุมด่าแล้ว อยากจะบอกว่าทุกคนในบ้านรักยัยพี่สาวนอกไส้ของผมมากเอาอกเอาใจทุกอย่างอยากได้อะไรก็ได้ ส่วนผมน่ะเหรอทุกคนก็ตามใจนะแต่ไม่เท่ายัยนี่ จนบางครั้งผมก็สงสัยว่าตกลงใครเป็นหลานแท้ๆของย่าเป็นลูกแท้ๆของพ่อกับแม่กันแน่ ยกตัวอย่างเช่นตอนมุ่ยสอบเข้ามหาลัยได้พ่อกับแม่ก็ซื้อรถยนต์ให้เป็นของขวัญ พอผมสอบเข้าโรงเรียนประจำจังหวัดได้แล้วผมขอมอเตอร์ไซค์บ้างพ่อก็ไม่ให้บอกผมอายุยังน้อยจนผมประท้วงไม่กินข้าวสามวันย่าถึงยอมซื้อให้ คิดดูเป็นใครจะไม่น้อยใจบ้าง เรื่องที่ยัยนี่ไม่ใช่พี่สาวแท้ๆผมเพิ่งรู้ไม่นานมานี้เอง พ่อกับแม่แล้วก็ทุกคนเรียกผมไปคุยและบอกความจริง ซึ่งเรื่องนี้ผมยอมรับว่าไม่ค่อยแปลกใจเท่าไหร่เพราะผมเองก็เคยสงส
Read More
พี่สาว
มินตรา..."วิน วิน" ฉันเรียกชื่อคนที่นอนหลับอยู่ข้างๆ ฉันไม่รู้ว่าเขาหลับไปตั้งแต่ตอนไหนเพราะฉันเองก็มัวแต่ก้มหน้าทำรายงานอยู่ข้างๆหันไปอีกทีเขาก็หลับคาหนังสือไปแล้ว"วินตื่นสามทุ่มแล้ว" ฉันลองเรียกเขาอีกรอบแต่เขาก็ไม่ยอมตื่น"อื้ออคนจะนอนอย่ายุ่ง" เขาพูดด้วยน้ำเสียงรำคาญก่อนจะขยับตัวหันไปอีกฝั่งเตียงก๊อก ก๊อก ก๊อก เสียงเคาะประตูเบาๆก่อนจะถูกเปิดออก เป็นแม่มลที่เดินถือถาดนมร้อนเข้ามา"แม่เอานมร้อนมาให้แล้วก็จะเข้ามาดูว่าตาวินตั้งใจเรียนมั้ย""วินหลับไปแล้วค่ะแม่" "อ่าว ตกลงมาเรียนหรือมาหลับเนี้ยตาวินเห้ออ" แม่วางนมร้อนไว้บนโต๊ะก่อนจะเดินมานั่งข้างเตียงฝั่งมาวิน"วินไปนอนที่ห้องครับลูก" แม่เรียกมาวินด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน อยากจะบอกว่าแม่รักมาวินมากแทบไม่เคยขัดใจอะไรมาวินเลยเพราะเขาเป็นลูกชายเพียงคนเดียวอาจจะมีบ่นบ้างเวลามาวินดื้อไม่ค่อยฟังแต่ก็นั่นแล่ะแม่ก็แค่บ่นสุดท้ายก็ตามใจมาวินเหมือนเดิม ฉันเคยถามแม่ว่าทำไมไม่มีน้องอีกสักคนเพราะถ้าว่าไปตามความจริงฉันเองก็ไม่ใช่ลูกแท้ๆของท่านนั่นเท่ากับว่าแม่มีมาวินเป็นลูกเพียงคนเดียว แต่แม่บอกว่ามีแค่ฉันกับมาวินก็เพียงพอแล้ว "วินครับลูกกลับไปนอนที่
Read More
รักแรก
มินตรา...ตั้งแต่คืนนั้นมาวินก็เปลี่ยนไปจากที่เฉยชาพูดน้อยกับฉันอยู่แล้วตอนนี้เขาไม่พูดกับฉันเลย ถ้าไม่จำเป็นจริงๆหรืออยู่ต่อหน้าคนอื่นเขาก็จะไม่พูดหรือถึงพูดก็จะไม่มองหน้า เหมือนเขาพยายามหลบหน้าฉันแม้จะอยู่บ้านหลังเดียวกันแต่ฉันแทบไม่เจอหน้าเขาเลย วันหยุดเขาก็จะออกไปหาเพื่อนซึ่งฉันก็ไม่รู้ว่าเขาออกไปหาเพื่อนจริงๆหรือไปหาแฟนกันแน่สามปีต่อมา...วันนี้ที่บ้านจัดงานวันเกิดให้กับมาวินตอนนี้เขาอายุ18ปีเต็มแล้วซึ่งงานวันนี้ไม่ได้เพียงแค่จัดวันเกิดเท่านั้นแต่ยังฉลองที่เขาสามารถสอบเข้ามหาลัยได้ซึ่งมหาลัยที่ว่าก็คือมหาลัยเดียวกันกับที่ฉันเรียนนั่นเอง ตอนแรกพ่อจะให้เขาไปเรียนต่อต่างประเทศแต่ไม่รู้ว่าเขาไปพูดกับพ่อยังไงสุดท้ายพ่อก็ยอมให้เขาเรียนต่อที่นี่แทนซึ่งคนที่ดีใจที่สุดก็ไม่ใช่ใครเป็นคุณย่านั่นเองเพราะท่านรักมาวินมากไม่อยากให้มาวินไปอยู่ไกลหูไกลตา นั่นเท่ากับว่าตอนนี้ฉันอยู่ปีสี่ส่วนมาวินอยู่ปีหนึ่งฉันยืนมองกล่องของขวัญกล่องเล็กๆในมือซึ่งมันเป็นของที่ฉันตั้งใจทำให้เขาโดยเฉพาะฉันคิดว่าจะมอบของขวัญชิ้นนี้ให้เขาเป็นคนสุดท้ายตอนนี้ให้ทุกคนในบ้านและเพื่อนของเขาที่มาร่วมงานมอบให้เขาไปก่อน ฉัน
Read More
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status