Beranda / โรแมนติก / เล่ห์ร้ายพรางใจประธานทมิฬ / ตอนที่ 51 ออกไปเที่ยวไร่ชาและไร่สตรอว์เบอร์รี

Share

ตอนที่ 51 ออกไปเที่ยวไร่ชาและไร่สตรอว์เบอร์รี

last update Tanggal publikasi: 2026-11-04 22:24:00

เมื่ออาหารได้ทำเสร็จคำตอง สา และป้าอุ่นได้ยกมาเสิร์ฟให้ทุกคนได้รับประทานอาหารร่วมกัน

“คุณภาคินนอนหล
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci

Bab terbaru

  • เล่ห์ร้ายพรางใจประธานทมิฬ   ตอนที่ 57 8 สัปดาห์

    “วันนี้หน้าตาคุณพ่อดูสดใสมากขึ้นเลยนะคะ ตั้งแต่ยัยพิมพ์กลับมา”“แม่ก็ว่าอย่างนั้น…”ทุกคนได้นั่งลงที่โต๊ะอาหาร เพื่อรับประทานอาหารเช้า แต่สีหน้าพิมพ์ขวัญรู้สึกไม่ดี และรู้สึกพะอืดพะอมเหมือนจะอาเจียนอีกครั้ง และได้ลุกขึ้นไปยังห้องน้ำ เพื่ออาเจียน โดยมีป้านวลพรรณได้เดินตามมาดูอาการ“พิมพ์…แม่ว่า เราควรไปหาหมอ เพื่อลองตรวจอาการดูหน่อยนะ นี่เราทานอะไรไม่ได้เลยตั้งแต่เมื่อวานนี้ เดี๋ยวสุขภาพเราแย่ลงนะ”“พิมพ์ว่าจะลองดูอาการ สักวันสองวันก่อนแล้วค่อยไปนะคะ คุณแม่”“งั้นก็ได้จ้ะ”“แล้วนี่พิมพ์จะกลับเข้ามาช่วยงานพี่วันไหนจ๊ะ”“คงเป็นอาทิตย์หน้านะคะ”“งั้นเรามาเป็นผู้ช่วยพี่ดีกว่า”“ได้ค่ะ พี่นภา”“งั้นให้ลำดวนไปเอานมมาให้พิมพ์ดื่มแทนแล้วกัน”“ได้ค่ะ คุณผู้หญิง”เมื่อนภาได้ขึ้นรถตู้ออกไป และคุณหญิงประภาได้เข้าไปเอนกายเพื่อพักผ่อนที่ห้องรับรองแขก พิมพ์ขวัญได้เข้าไปปรนนิบัติผู้เป็นพ่อ โดยการอ่านหนังสือและเล่าเรื่องตลกให้ประธานนาวินฟังนานอยู่หลายชั่วโมง ทำให้ผู้เป็นพ่อยิ้มได้ ในช่วงเที่ยงที่ทุกคนได้พักผ่อน พิมพ์ขวัญได้ลุกขึ้น และภาพได้ตัดไป พิมพ์ขวัญได้ล้มลงกับพื้นในห้องพักฟื้นของประธานนาวิน เมื่

  • เล่ห์ร้ายพรางใจประธานทมิฬ   ตอนที่ 56 ต้อนรับสู่อ้อมกอดที่อบอุ่น

    “ไม่ทราบมาหาใครคะ”สาวใช้ประจำคฤหาสน์ได้วิ่งออกมายังหน้าประตูใหญ่ของคฤหาสน์ เพื่อดูว่าเป็นใครมากดกริ่งเรียก“พิมพ์เอง ลำดวน”“คุณพิมพ์…คุณพิมพ์จริงๆ ด้วย”“เปิดประตูให้พิมพ์หน่อยจ้า”“ดะ ได้ค่ะ อุ้ย…นี้ลำดวนตื่นเต้นมากเลย ที่เห็นคุณพิมพ์กลับมา”“คุณแม่ และพี่นภาล่ะจ๊ะ”“คุณหญิงและคุณนภา พาคุณท่านไปพบแพทย์ ตามแพทย์นัดตรวจสุขภาพนะคะ”พิมพ์ขวัญและลำดวนได้เดินเข้าไปยังคฤหาสน์ เพื่อทำการอาบน้ำและทำการเปลี่ยนเสื้อผ้าใหม่ เนื่องจากพิมพ์ขวัญไม่ได้มีเสื้อผ้าติดตัวทั้งไปและกลับตามข้อตกลงสัญญาของภาคิน“ใครมาเหรอลำดวน”“คุณพิมพ์ของป้า มาให้ป้ากอดทีให้ป้าหายคิดถึง”พิมพ์ขวัญได้เข้าโอบกอดป้านวลพรรณด้วยความคิดถึง และไม่ได้เจอกันตลอดระยะเวลา 3 ปี“คุณพิมพ์เป็นยังไงบ้างคะ ทางนั้นเขาดูแลคุณพิมพ์ดีไหมคะ”“ใจเย็นๆ ค่ะ ป้านวลพรรณ ทางนั้นเขาดูแลและเอาใจใส่พิมพ์เป็นอย่างดี เหมือนป้านวลพรรณที่ดูแลพิมพ์เองที่นี่เลยค่ะ”“ไหนๆ มาให้ป้าดูคุณพิมพ์ชัดๆ หน่อย ว่าแต่คุณพิมพ์ดูมีน้ำมีนวลขึ้นนะคะ”“ก็บอกแล้วว่าที่นั่นดูแลพิมพ์ดีมากๆ ทั้งป้าอุ่น สา คุณสมเจตน์และก็…”“และก็อะไรคะ คุณพิมพ์”“พิมพ์ยังไม่เล่าดีกว่า เดี๋ยวร

  • เล่ห์ร้ายพรางใจประธานทมิฬ   ตอนที่ 55 วันอำลา

    ภาคินได้นำผ้าชุบน้ำแล้วบิดให้หมาด มาเช็ดใบหน้าให้พิมพ์ขวัญอย่างเบามือที่สุด และทำการเช็ดคราบเลือดที่ริมฝีปากให้พิมพ์ขวัญ“เจ็บไหมครับ”“ไม่เจ็บมากเท่าไรค่ะ”“แหม ครั้งก่อนคุณณิชาก็มาใส่ร้ายคุณพิมพ์ ครั้งนี้ก็มาทำร้ายคุณพิมพ์อีก”“คุณณิชา เขาไม่ชอบพิมพ์นะจ๊ะสา”“คุณพิมพ์ค่ะ ไม่ชอบกัน แต่ไม่ได้หมายความว่า จะมาทำร้ายหรือพูดจาไม่ดีต่อคนอื่นได้นะคะ”“จริงค่ะป้าอุ่น”ภาคินได้ใช้ลูกประคบใบหน้าให้พิมพ์ขวัญอย่างเบามือ โดยเฉพาะริมฝีปาก“ตอนนี้เริ่มเจ็บนิดหน่อยแล้วค่ะ”“ขอโทษนะครับ”“งั้นเดี๋ยวพิมพ์ของตัวไปอาบน้ำก่อนนะคะ”คืนนี้เป็นคืนสุดท้ายสำหรับพิมพ์ขวัญที่ต้องอาศัยอยู่ที่คฤหาสน์ของภาคินที่แม่ริม พิมพ์ขวัญได้ตรงไปเปิดน้ำก๊อกให้ชโลมไปทั่วร่างกาย และคิดทบทวนช่วงเวลาที่ผ่านมาเมื่อก้าวเท้ามาอยู่ที่นี้ ได้พบและรู้จักผู้คนมากมายและมิตรภาพดี แต่ยังคงเฝ้าถามตัวเองตลอดเวลาว่า ภาคินเคยรู้สึกดีๆ กับตัวเธอเองบ้างหรือไม่ หรือยังเห็นแค่เธอเป็นแค่นางบำเรออยู่เท่านั้นพิมพ์ขวัญได้อาบน้ำและสวมชุดนอนเดินออกมาจากห้องน้ำ โดยภาคินได้นั่งรอ พิมพ์ขวัญอยู่หน้าห้องน้ำ“ผม…ไม่คิดว่าเวลาจะผ่านไปเร็วขนาดนี้”“ใช่ค่ะ 3 ป

  • เล่ห์ร้ายพรางใจประธานทมิฬ   ตอนที่ 54 ปะทะคารม

    “จันทร์เพ็ญ ป้าอุ่นถามหน่อย คุณณิชาเขาโทรศัพท์มาหาคุณภาคินทุกวันเลยเหรอ ตั้งแต่คุณภาคินไปพักผ่อน”“ใช่จ้ะ คุณณิชาเธอติดต่อมาทุกวันเลย”พิมพ์ขวัญได้แจกจ่ายขนมและของฝากให้แม่บ้านและพ่อครัวในห้องครัวใหญ่ และได้ยินที่ป้าอุ่นได้สอบถามจันทร์เพ็ญ แต่เธอเองกลับเงียบและทำเฉยเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น“คุณพิมพ์สวยยังไม่พอ ยังใจดีอีกที่ซื้อของฝากมาฝากพวกเราได้ทาน”“ไม่ทั้งหมดหรอกจ้า จันทร์เพ็ญ คุณภาคินเขาซื้อมาฝากด้วยนะ แบ่งๆ กันทานนะจ๊ะ”หลังจากที่พิมพ์ขวัญได้แบ่งของฝากให้ทุกๆ คนแล้ว พิมพ์ขวัญได้เปิดกล่องสตรอว์เบอร์รีเพื่อนำมาคัดลูกและทำการตัดก้านออกส่วนภาคินได้ทำการเปิดอีเมลหลังจากที่ตัวเองได้หยุดพักผ่อนยาวไป 1สัปดาห์เต็ม ซึ่งอีเมลได้มีมากมายจากทุกบริษัทในเครือให้เขาได้จัดการมัน“คุณภาคินครับ”“ว่าอย่างไรครับคุณสมเจตน์”“คุณณิชาติดตามเข้ามาครับ”ภาคินหยุดนิ่งมองไปยังโทรศัพท์ก่อนที่จะบอกให้คุณสมเจตน์ต่อสายโทรศัพท์คุณณิชามายังที่โต๊ะทำงานของตนเอง“สวัสดีครับคุณณิชา”“คุณเหรอคะคินค่ะ ณิชาพยายามโทรศัพท์ติดต่อคุณอยู่หลายวันเลยนะคะ จิตใจคุณภาคินไม่คิดจะติดต่อกลับณิชาบ้างเลยเหรอคะ”“ผมต้องขอโทษด้วยนะคร

  • เล่ห์ร้ายพรางใจประธานทมิฬ   ตอนที่ 53 ล้อมวงสังสรรค์

    บรรยากาศเริ่มมืดหลังจากพระอาทิตย์ได้ตกดินไปแล้ว ทุกคนได้ขึ้นจากการเล่นน้ำ เพื่อไปอาบน้ำและเปลี่ยนชุด เพื่อออกไปทานอาหารมื้อเย็นคุณสมเจตน์ได้สั่งหมูกระทะจากรีสอร์ทและอาหารมา 2-3 อย่าง และเบียร์ เพื่อมาร่วมกันรับประทานในมื้อเย็น ซึ่งทั้งหมดถูกจัดที่ลานกว้างของรีสอร์ท ที่จัดเตรียมให้กับลูกค้าไว้สังสรรค์กัน“คุณภาคินครับ อาหารถูกจัดเรียบร้อยแล้วครับ”“ขอบคุณมากครับ คุณสมเจตน์”“คุณพิมพ์เคยทานหมูกระทะไหมคะ”“พิมพ์ยอมรับเลยค่ะ ครั้งนี้ครั้งแรก”“ไม่เป็นไรค่ะ เดี๋ยวสาสอนเอง”“มาครับ…ตาเหลิม มาทานหมูกระทะด้วยกัน”“ขอบคุณมากครับ…เจ้านาย”ทุกคนได้ลงมือกันย่างหมูลงบนกระทะ พิมพ์ขวัญได้สังเกตวิธีการทำของสา ก็พอทำได้และเริ่มรับประทาน ชิ้นเนื้อหมูที่ตัวเองลองย่างกับน้ำจิ้มสูตรของทางรีสอร์ท“อืม….อร่อยมากๆ เลยนะสา”“ฮ่า…ฮ่า…ฮ่า”ทุกคนหัวเราะชอบใจในความไร้เดียงสาและความบริสุทธิ์ของพิมพ์ขวัญ ที่ได้ลองทานหมูกระทะให้ครั้งแรก ซึ่งพิมพ์ขวัญได้ชอบและติดใจในหมูกระทะครั้งนี้มากๆ“อร่อยใช่ไหมคะ คุณพิมพ์”“ใช่ค่ะ ป้าอุ่น”ภาคินได้ช่วยพิมพ์ขวัญย่างหมูกระทะ และคีบหมูกระทะที่ช่วยย่างให้กับพิมพ์ขวัญด้วยความเอาใจใส

  • เล่ห์ร้ายพรางใจประธานทมิฬ   ตอนที่ 52 ขี่ช้างล่องแพ

    ในรุ่งเช้าของวันที่ทุกคนจะต้องเดินทางออกจากหมู่บ้าน นอแล ผู้ใหญ่อินถา และคำตองได้เดินออกมาส่งทุกคนยังรถกระบะ ที่กำลังเตรียมลงจากดอย“พ่อจ๊ะ แม่จ๊ะ สาต้องไปแล้วนะจ๊ะ พ่อกับแม่ดูแลสุขภาพกันดีๆ ด้วยนะจ๊ะ”“เอ็งไปเถอะนังสา ไม่ต้องเป็นห่วงพ่อกับแม่เอ็งหรอก ตั้งใจทำงานให้คุณภาคินเขาดีๆล่ะ”พ่อและแม่ สา ได้กอดสา เพื่อเป็นการร่ำลา ก่อนที่ทั้งหมดจะออกเดินทาง“ไม่ต้องเป็นห่วงสาหรอกจ้ะ ผู้ใหญ่สา มันเป็นเด็กดีและขยันมากๆ”“ฉันก็ฝากป้าอุ่นดูแลมันด้วยนะจ๊ะ”“ถ้าผู้ใหญ่มีอะไรให้ผมช่วยเหลือ ติดต่อผมได้ตลอดเลยนะครับ”“ขอบคุณ คุณภาคินมากๆ นะครับ”เมื่อรถยนต์ได้ค่อยแล่นออกไป สาได้มองกระจกหลังเพื่อมองพ่อและแม่ของตัวที่ยังคงยืนส่ง แล้วน้ำตาเริ่มคลอเบ้าด้วยความเป็นห่วงพ่อและแม่“สา ไม่ต้องร้องไห้ ถ้าว่างหรืออยากกลับมาเยี่ยมครอบครัวเมื่อไร บอกฉันได้นะ”นี่คือครั้งแรก ที่ภาคินได้ปลอบโยนสาด้วยความเป็นห่วง พิมพ์ขวัญได้หันไปยิ้มให้ภาคิน ที่เริ่มเข้าใจความรู้สึกของคนรอบข้างได้มากขึ้น จากคนที่เย็นชามาโดยตลอดเมื่อรถยนต์ได้ขับมายังจุดหมายด้านล่าง ซึ่งเป็นจุดฝากจอดรถตู้ของภาคิน ทุกคนก็ได้ย้ายไปนั่งรถตู้ และตาเหลิมไ

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status