Masuk“จะบอกว่าไม่เหนื่อยก็อาจจะดูเป็นซูเปอร์เกิลไปหน่อย เหนื่อยค่ะแต่มีความสุขแค่เห็นพัฒนาการของมู่หยางแล้วมีความสุขค่ะ”“ป้าซูเจียวมารับมู่หยางไปอาบน้ำหน่อยค่ะ ดูสิน้ำลายยืดเต็มผ้ากันเปื้อนหมดแล้ว” เสียงของสามีหนุ่มเอ่ยขึ้นพลางอุ้มเจ้าตัวเล็กส่งให้ คุณแม่บ้านแต่มืออวบอูมกลับกำสาบเสื้อปาป๊าจนแน่น“อาบน
คราวนี้สามีหนุ่มไม่ต่อความยาวขึ้นทับทาบร่างบางก้มลงเอาปากครอบครองยอดถันที่แข็งชูชัน มืออีกข้างกอบกุมสองเต้าบีบเคล้นคลึงรุกหนักเสียจนเธอแทบหายใจไม่ทัน คอยแต่จะโกยอากาศเข้าปอดเพื่อต่อลมหายใจ เมื่อเขาเปลี่ยนมาจูบบดขยี้ริมฝีปากอิ่มที่เปล่งประกายอย่างหิวกระหายยิ่งสุดแสนทรมานแต่เปี่ยมสุข ปลายนิ้วเขี่ยยอดส
“ทำไมล่ะ ไม่ชอบเหรอ ไม่ต้องทำงานก็สบายไปทั้งชาติ เฉียงฮุยลองได้รักและชื่นชอบใครเขาทุ่มให้สุดตัวเลยนะ เขาเป็นหนุ่มหล่อสายเปย์อะไรประมาณนั้น”“กลัวคุณปู่ของพี่จะมาทวงคืนไม่ว่า” มุกรดาเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา“ไม่ต้องกลัวหรอก เพราะทั้งหมดเป็นความพอใจและตั้งใจจริงของคนที่ดำรงตำแหน่งผู้สืบทอดทายาทตระก
มุกรดาสอดมือรั้งศีรษะได้รูปของสามีเข้ามาแนบชิดมากขึ้นพร้อมกับตอบรับจูบดูดดื่มนุ่มนวลอ่อนโยน ซึ่งมันสร้างความปั่นป่วนให้ทั้งคู่จนยากจะถอดถอน ริมฝีปากหนาทั้งดูดทั้งดึงขบเม้มอย่างมันเขี้ยวก่อนจะถอนจูบอย่างนึกเสียดายสายตาร้อนแรงหยุดอ้อยอิ่งบริเวณริมฝีปากอิ่มพร้อมกับบดเบียดอีกครั้งอย่างไม่รู้จักอิ่ม ควา
มุกรดาอาบน้ำแต่งตัวแต่เช้าปล่อยให้สามีหนุ่มนอนหลับใหลบนเตียงโดยไม่ปลุกเพราะเมื่อคืนเขากวนเธอแทบไม่พัก และวันนี้เป็นวันที่คุณหมอนัดตรวจสุขภาพของเธอกับลูกน้อยในครรภ์“วันนี้นายหญิงหน้าตาสดใสจังนะคะ” แม่บ้านซูเจียวเอ่ยแซวพลางยิ้มน้อย ๆ“ก็ปกตินี่คะ แต่ที่ไม่ปรกติคือคุณแม่บ้านนะคะ ยิ้มกว้างอีกนิดสิคะ โล
สั่นเทิ้มเสียวซ่าน หลี่จวิ้นหยางขบเม้มขอบแพนตี้พลันค่อยรูดมันลงมาเรื่อย ๆ โดยใช้แค่ปากจนท้ายที่สุดก็ลงมากองที่ข้อเท้าก่อนจะรูดมันออกให้พ้นตัวสายตาคมเข้มภายใต้คิ้วหนาทอดมอง ร่างเปลือยเปล่าขาวโพลนเนียนลออ ทรวงอกอวบอิ่มสล้างยอดถันสีชมพูระเรื่อเด่นตระหง่านท้าทายต่อสายตาคนจ้องมองสุดจะยับยั้งใจก่อเกิดควา
สองเดือนต่อมา...หลี่จวิ้นหยางทำงานหนักทุกวันแทบไม่ได้พักแต่เขาไม่เคยขาดตกบกพร่องต่อหน้าที่เลยสักครั้ง บางคืนก็ออกไปดื่มสังสรรค์แก้เบื่อกับเพื่อนบ้างเพื่อผ่อนคลาย ชายหนุ่มเงียบขรึมมากขึ้นแต่ในใจของเขานั้นกลับร้อนรุ่มด้วยความปรารถนาอยากโบยบินไปหาเมียกับลูก เขาเพียงรอเวลาเพื่อพูดคุยกับคุณปู่เนื่องจากต
“ดูท่าทางผิวพรรณไม่ใช่คนไทย ใช่ไหมนังมุก” นางสังเวียนเอ่ยถามทุกคนต่างหันไปมองคุณแม่บ้านเป็นตาเดียว“ค่ะ คุณซูเจียวเป็นคนจีนแต่พูดและฟังภาษาไทยได้ระดับที่สื่อสารรู้เรื่องค่ะ”“แล้วแกไปรู้จักเขาได้ยังไง”“เอาไว้ค่อยเล่าให้ฟังนะคะแม่ ตอนนี้ฉันเหนื่อยมากอยากอาบน้ำและนอนพัก เพิ่งลงเครื่องมา”“ลงเครื่อง?”
มุกรดาและแม่บ้านซูเจียวเดินทางด้วยเครื่องบินเจ็ตส่วนตัวโดยการอำนวยความสะดวกจากประมุขตระกูลหลี่อย่างนายหลี่เจี๋ย การตัดสินใจในครั้งนี้เป็นการตัดสินใจด้วยตัวเอง เธอไม่อยากเจ็บปวดอีกต่อไปการอยู่ใกล้เขาทำให้เธออ่อนแอทั้งร่างกายและหัวใจ ที่สำคัญเธอกับลูกไม่อยากเป็นตัวถ่วงอนาคตของเขาตลอดชีวิตที่ผ่านมาไม่
มุกรดาเดินเข้ามาในห้องหนังสือโดยไม่รู้ตัวด้วยซ้ำ ทำเอาทั้งคู่ถึงกับตกตะลึงที่เห็นหญิงสาวเดินเข้ามาอย่างลอย ๆ หลี่จวิ้นหยางเป็นฝ่ายเรียกสติตนเองกลับมาก่อน“มุก”“คุณใจร้ายมากเรื่องใหญ่โตขนาดนี้ทำไมไม่บอกฉัน คุณเห็นฉันเป็นอะไรของเล่นสินะ ของเล่นที่คุณจะจับวางตรงไหนก็ได้ คุณไม่ต่างจากคุณปู่ของคุณเลยสัก







