เสี่ยเถื่อน(ซุกเมีย)

เสี่ยเถื่อน(ซุกเมีย)

last updateDernière mise à jour : 2026-05-17
Par:  TiwaEn cours
Langue: Thai
goodnovel16goodnovel
Notes insuffisantes
160Chapitres
2.2KVues
Lire
Bibliothèque

Partager:  

Report
Overview
Catalog
Scanner le code pour lire sur l'application

‘พีชญา’ หรือ ‘พีช’ กำลังจะเข้ารั้วมหาวิทยาลัย อายุ18ย่าง19ปี “ไม่ทำได้ไหมคะ เรื่องแบบนี้หนูไม่ชอบ” ฉันขอร้องผู้ชายตรงหน้า “แต่ฉันโคตรจะชอบเรื่องแบบนี้” นี่คือคำตอบที่เขามีให้กับเรื่องที่ฉันขอร้อง ความสุขสบายใครมันก็อยากได้กันทั้งนั้นแหละวะ แต่ตอนนี้สิ่งที่ฉันต้องการมากที่สุดคือ ‘อิสรภาพ’ ‘อิสรภาพ’ สิ่งนี้หายไปตั้งแต่เขาย่างกายเข้ามามีบทบาทในชีวิตของฉัน! ‘ธนภพ’ หรือ ‘เสี่ยภพ’ ผู้ชายที่ปิดกั้นหัวใจตัวเอง เพียงเพราะกลัวความเสียใจ “บอกแล้วใช่ไหมว่าอย่าทำในสิ่งที่เฮียไม่ชอบ!” “ก็พีชชอบแบบนี้ คุณอย่างี่เง่าได้ไหมคะ” ครอบครัว ผู้หญิง เซ็กส์ ยา... คือความสุขของผม ไม่จำเป็นต้องใช้หัวใจ! แค่ร่างกายร้อนรุ่มเมื่อสัมผัสกัน แค่นั้นก็เพียงพอ...

Voir plus

Chapitre 1

ซุกเมีย1 เขาไม่รู้หรอก

浴室からシャワーの音が聞こえてくる。

森川拓海(もりかわ たくみ)がシャワーを浴びているのだ。

午前3時。

さっき帰宅したばかりだった。

森川知佳(もりかわ ちか)は浴室の扉の前に立っていた。話したいことがあったのだ。

これから相談しようとしていることを、彼が聞いてくれるだろうか。少し不安になった。

どう話しかけようかと迷っていると、中から妙な音が聞こえてきた。

耳を澄ませて、やっと理解した。拓海が一人でしていることの音だった……

荒い息づかいと押し殺したうめき声。胸を重いハンマーで叩かれたような衝撃が走った。苦しみが波のように押し寄せてくる。その痛みに息が詰まった。

今日は二人の結婚記念日で、結婚して5年が経つ。それなのに夫婦として一度も……

結局、自分で済ませることを選んでも、私には触れたくないということなのか?

彼の息づかいがさらに荒くなる中、限界まで我慢したような低い声で果てた。「結衣……」

この一言が、心を完全に砕いた。

頭の中で何かが音を立てて崩れ、すべてが粉々になった。

必死に口を押さえ、声を漏らさないよう振り返った瞬間、よろめいた。洗面台にぶつかって床に倒れてしまった。

「知佳?」中から拓海の声がした。まだ息が整わず、必死に抑えようとしているのが分かったが、呼吸は荒いままだった。

「あ……お手洗いに行こうと思って、シャワー中だなんて知らなくて……」苦しい言い訳をしながら、慌てて洗面台につかまって立ち上がろうとした。

でも焦れば焦るほど、みじめになっていく。床も洗面台も水で濡れていた。やっとの思いで立ち上がったとき、拓海が出てきた。白いバスローブを慌てて羽織って乱れていたが、腰の紐だけはしっかりと結ばれていた。

「転んだのか?俺が手伝うよ」彼女を抱き上げようとした。

痛みで涙が溢れそうになったが、それでも彼の手を振り払った。そして意地を張って、「大丈夫、一人でできるから」と言った。

そして再び滑りそうになりながら、足を引きずって寝室へと逃げ帰った。

「逃げる」という表現は決して大げさではない。

拓海と結婚したこの5年間、知佳はずっと逃げ続けていた。

外の世界から逃げ、周囲の視線から逃げ、そして拓海の憐憫の視線からも逃げていた――拓海の妻が足の不自由な人だなんて。

足の不自由な人が、端正で事業も成功している拓海と釣り合うはずがない。

でも彼女にも以前は健康で美しい脚があったのに……

拓海もすぐに出てきて、やさしい口調で心配そうに尋ねた。「痛くないか?見せてくれ」

「大丈夫」知佳は布団を引き寄せ、自分のみじめさと一緒に布団の中に身を隠した。

「本当に大丈夫か?」彼は本当に心配していた。

「うん」彼女は背中を向けて、強くうなずいた。

「じゃあもう寝るか?お手洗いに行きたかったんじゃなかったのか?」

「もう行きたくない。寝ましょうか?」知佳は小さく言った。

「わかった。そうそう、今日は俺たちの記念日だから、君にプレゼントを買ったんだ。明日開けて、気に入るかどうか見てくれ」

「うん」知佳は答えた。プレゼントはベッドサイドに置かれており、もう見ていた。ただ、開けなくても中身がわかる。

毎年同じ大きさの箱で、中には全く同じ時計が入っている。

知佳の引き出しには、誕生日プレゼントと合わせて、すでに9個の同じ時計が眠っており、これが10個目だった。

会話はそこで途切れ、彼は電気を消して横になった。空気中にボディソープの湿った香りが漂っていた。でもベッドの沈み込みをほとんど感じなかった。2メートルの大きなベッドで、彼女がこちら側に寝て、彼は向こう側の端に横になっている。二人の間にはまだ3人が寝られるほどの距離があった。

二人とも結衣という名前を口にすることはなく、ましてや彼が浴室でしていたことについても触れなかった。まるで、何も起こらなかったかのように。

知佳は固まったまま仰向けに横たわり、ただ目の奥がヒリヒリと痛むのを感じていた。

結衣、立花結衣(たちばな ゆい)は彼の大学の同級生で、初恋であり、憧れの人だった。

大学卒業のとき、結衣は海外に行き、二人は別れた。拓海は一時期立ち直れず、毎日酒に溺れていた。

知佳と拓海は中学の同級生だった。

中学時代からひそかに彼を好きだった。

その頃、拓海は学校一のイケメンで、クールな優等生だった。一方知佳は芸術系の生徒だった。美しくはあったが、美しい女の子は大勢いた。成績がすべてだった学生生活において、芸術系の生徒はそれほど目立たず、偏見を持たれることさえあった。

だから、それは彼女だけの片思いで、いつか彼の前に立てる日が来るなんて思ったこともなかった。

芸術大学のダンス学科を卒業して夏休みに実家に帰っていた時、落ち込んでいる拓海と再会するまでは。

その夜も拓海は酔っぱらっており、ふらふらと歩いていた。横断歩道を渡るとき信号を見ておらず、一台の車がブレーキも間に合わず突っ込んできた。彼を突き飛ばしたのは彼女だった。心配で彼の後をついていた知佳が、彼を押しのけて自分が車にはねられたのだった。

知佳はダンス専攻で、大学院への推薦も決まっていた。

しかし、この交通事故で、足は不自由になった。

もう二度と踊ることができなくなった。

その後、拓海は酒をやめ、知佳と結婚した。

知佳に対して罪悪感を抱き続け、感謝し続け、優しい言葉をかけ続けた。でも同時に冷淡で水のように冷たく、そしてたくさんのプレゼントをくれ、たくさんのお金をくれた。

ただ一つだけ、愛してはくれなかった。

知佳は、時間がすべてを癒してくれると思っていたし、時間がすべてを薄れさせてくれるとも思っていた。

しかし想像もしなかったのは、5年が過ぎても、彼は「結衣」という名前をこれほど深く心に刻んでいるということだった。さらには、自分で処理するときでさえ、呟いているのはその名前だということだった。

結局は私があまりにも愚かで世間知らずだったのだ……

一睡もできず、スマホの中のそのメールを、この夜100回は見返した。

海外のある大学からの大学院入学許可通知で、今夜彼と相談するつもりだったこと――私が海外の大学院に行くことは可能かどうか?

しかし今となっては、拓海と相談する必要はなさそうだった。

5年間の結婚生活、数え切れない眠れぬ夜。それがついにこの瞬間から終わりに向かって歩み始めるのだ。

拓海が起きたとき、知佳はまだ寝たふりをしていた。外で家政婦の中村さんと話している声が聞こえた。「今夜は接待があるから、彼女には待たずに休むよう伝えて」

言い終えると、彼はまた部屋に戻ってきて様子を見た。知佳は布団をかぶっており、涙で枕が濡れていた。

普段拓海が会社に行くときは、知佳が彼の着る服をコーディネートして脇に置いておき、彼はそれを着るだけだった。

しかし今日はそれをしなかった。

拓海は自分でクローゼットに行って着替え、会社に向かった。

知佳はそのとき目を開け、ただ目がひどく腫れぼったいのを感じた。

スマホのアラームが鳴った。

それは自分で設定した時間で、起きて英語を読む時間だった。

結婚後の知佳は、足のことで9割の時間を家に閉じこもっていた。もう外出することはない。一日の時間を区切って、それぞれに何かすることを見つけて時間を潰すしかなかった。

スマホを手に取ってアラームを止め、それからさまざまなアプリを目的もなく見始めた。

頭の中はぼんやりと混乱していて、何も頭に入らなかった。

それが、ある動画アプリで突然一つの動画を見つけるまでは。

画面の中の人があまりにも見覚えがある……

もう一度アカウント名を見ると――結衣CC。

このおすすめ機能は……

投稿時間は、昨夜だった。

知佳が動画をタップすると、すぐに賑やかな音楽が響き、それから誰かが叫んでいる声が聞こえた。「いち、に、さん、結衣おかえり!乾杯!」

この声は、なんと拓海だった。

Déplier
Chapitre suivant
Télécharger

Dernier chapitre

Plus de chapitres
Pas de commentaire
160
ซุกเมีย1 เขาไม่รู้หรอก
“จะทำแบบนั้น ถ้านายรู้พวกผมตายแน่ ๆ เลยครับ” น้ำเสียงหวาดหวั่นของบอดี้การ์ดที่ตามติดชีวิตของฉันพวกเขาตามติดตั้งแต่ที่ฉันย่างก้าวเข้ามาอยู่ในวงจรของคำว่า ‘เด็กเสี่ย’“ถ้าพวกคุณไม่พูด เขาไม่มีทางรู้หรอกค่ะ” ฉันชี้แนะนำทางด้วยความมั่นใจเพราะนาน ๆ ทีเสี่ยผู้มีพระคุณถึงจะโผล่หัวมาให้ฉันเจอ ชีวิตของฉันส่วนมากจึงมีแต่บอดี้การ์ดที่เห็นหน้าเป็นประจำ“นายไม่ใช่คนโง่นะครับ” เสียงของบอดี้การ์ดคนที่สองแย้งขึ้น“แต่พีชจะทำค่ะ” ฉันยิ้มตาหยี ทำหน้ามึนทึนไม่สนโลก“แต่...” บอดี้การ์ดเอ่ยอย่างพร้อมเพรียง“ไม่มีแต่ค่ะ พีชแค่ให้เพื่อนรักมาอยู่ด้วย พีชไม่ได้เอาผู้ชายมาอยู่ด้วยสักหน่อย พวกคุณจะกลัวอะไรกันนักหนา ถ้าเสี่ยรู้เดี๋ยวพีชเคลียร์เองค่ะ” ฉันร่ายเรียงคำพูดเสร็จก็ลงจากรถแล้วเดินเข้าโรงเรียนเอกชนชื่อดังทันทีฉันชื่อ ‘พีชญา’ หรือเรียกสั้นๆว่า ‘พีช’ ฉันอายุ18จะย่างเข้า19 กำลังจะจบออกจากรั้วโรงเรียน เพื่อเข้าสู่รั้วมหาวิทยาลัยมหาวิทยาลัยที่ฉันไม่ได้สอบ ไม่ได้เอ็น ไม่ได้พยายามอะไรเหมือนคนอื่น ฉันมีหน้าที่แค่ไปเรียนตามตารางชีวิตที่ผู้มีพระคุณจัดเตรียมไว้ให้ชีวิตฉันไม่ต้องห่วงใคร เพราะไม่มีใครให้ห่วง บุพ
Read More
ซุกเมีย2 มานอนกับเฮียไหมล่ะ
"จะนั่งเงียบอีกนานไหมพีชญา" ผมเอ่ยถามเด็กน้อยที่ผมเลี้ยงดูไว้ตั้งแต่เธออายุได้15ปี จนตอนนี้เธอกำลังจะเข้ามหาวิทยาลัยที่ผมเป็นคนกำหนดให้ยัยเด็กตรงหน้าผมเธอชื่อพีชญา เธอเป็นเด็กผู้หญิงน่ารัก สวย เปรี้ยวบ้างบางครั้ง แต่เธอไม่เคยได้เที่ยว เพราะผมให้บอดี้การ์ดคุมเธออย่างแน่นหนาเธอไม่มีโอกาสได้เล็ดลอดสายตา และไม่มีสิทธิ์คบกับผู้ชายหน้าไหนทั้งนั้น ถ้าผมไม่อนุญาตส่วนผมใครๆก็ต่างเรียก 'เสี่ยภพ' ผมเป็นหลานชายของป๊า'คงคา' ผู้ชายที่ขึ้นชื่อว่าเป็นเจ้าพ่อมาเฟีย พ่อแม่ผมตายเพราะไอ้เมฆามันลอบฆ่า ป๊าคงคาจึงรับผมมาเลี้ยงเป็นลูกบุญธรรมผมอายุ25ปี แก่กว่าไอ้ฮอลล์และพี่น้องทุกคน แต่ไอ้พวกนั้นดันเรียกผมเหมือนเพื่อน ซึ่งผมก็ปล่อยผ่านขี้เกียจมากความ เพราะมันวุ่นวาย ผมรำคาญ!อย่างที่รู้กันว่าป๊าคงคามีลูกบุญธรรมสี่คน นั่นก็คือ ผม ไอ้ธัน ไอ้ธอน และไอ้ฮอลล์น่าเสียดายที่ไอ้ธอนมันตาย แต่ก็นั่นแหละ ถ้ามันไม่เอาตัวเข้าแทรกบังกระสุนแทนจิว ป่านนี้น้องสะใภ้คนสุดท้องคงตาย และไอ้ฮอลล์คงตรอมใจตายตาม"พีช...เอ้ย! หนูแค่จะเอาเพื่อนมาอยู่ด้วยเท่านั้นเองค่ะ ไม่ได้บอกใครสักหน่อยว่ารู้จักเฮีย" พีชญาเป็นคนหัวรั้น และผมก็ดั
Read More
ซุกเมีย2 มานอนกับเฮียไหมล่ะ2
ผมก็เลยฉุกคิดขึ้นมาได้ เอาเด็กน้อยที่ผมรับเลี้ยงดูมาอ้างว่าเป็นภรรยา แค่นั้นก็จบ แล้วจากนั้นป๊าก็จะไม่วุ่นวายส่วนผมก็ใช้ชีวิตสุขสบายแบบเดิม พีชญาก็ใช้ชีวิตตามที่ผมวางไว้ให้ พอถึง ณ จุด จุดหนึ่งที่พีชญาโตพอ ผมก็จะปล่อยเธอไปเพราะผมไม่คิดจะใช้หัวใจรักใครแบบไอ้ธอนและไอ้ฮอลล์อยู่แล้วผมไม่บ้าพอที่จะตายแทนผู้หญิงได้!ผมไม่ใช่พระเอกขี่ม้าขาว“ไม่ค่ะ พีชจะอยู่คอนโดเหมือนเดิม ไหนคุณว่าไม่อยากบอกใครไงคะ” แล้วเธอก็ชักสีหน้าทันที“เธอไม่มีสิทธิ์ถาม เพราะฉันไม่ชอบคนจู้จี้ สิ่งที่เธอทำได้คือ...ทำตามที่ฉันบอก” ผมตัดบทสนทนาด้วยคำพูดที่เอาแต่ใจผมไม่ชอบให้ใครมาถามอะไรให้มากความ ผมรำคาญ!ลำพังน้องสะใภ้ที่พูดไม่ค่อยจะรู้เรื่องก็ปวดกระบาลทุกครั้งที่สนทนา ไหนจะน้องชายที่อุปนิสัยไม่ค่อยเหมือนชาวบ้านอย่างไอ้ฮอลล์จะมีก็แต่ไอ้ธันที่ห่างหาย เพราะลงโทษตัวเองที่ทรยศป๊าผู้มีบุญคุณ มันเลยเนรเทศตัวเองไปอยู่ที่ใดที่หนึ่งของประเทศไทยนี่แหละแต่ที่ไหนผมก็ไม่รู้ เพราะป๊าไม่ได้บอก และผมก็ไม่ได้สนใจ“คุณเป็นมนุษย์ที่พีชไม่ชอบเลยรู้ไหมคะ” เธอถลึงดวงตากลมใส่ผม“หึ ฉันไม่ได้ต้องการให้เธอมาชอบฉันนะ ที่ฉันดูแลเธอเพราะสงสาร
Read More
ซุกเมีย 3 ศึกษามาแล้ว
“พีช ไม่เอาอย่าเล่นแบบนี้” เสียงนุ่มนวลของฟิล์มร้องปรามเมื่อฉันจับแขนของเธอทั้งสองข้างขึงลงกับเตียงนอนและกดเอาไว้“ฟิล์มจ๋า ไม่ห้ามได้ไหม พีชอยากจูบ” ฉันเอื้อนเอ่ยด้วยน้ำเสียงหวานเยิ้ม บอกถึงความต้องการที่กำลังพลุ่งพล่านไปทั่วร่าง“พีชสัญญาก่อนสิว่าจะรักฟิล์มแค่คนเดียว” ฟิล์มยิ้มยั่วหลังจากที่เธอลั่นวาจาว่าต้องการคำสัญญา“ฟิล์มจะเป็นผู้หญิงคนเดียวที่พีชรัก” ฉันบอกอย่างไม่ลังเล เพราะฉันคิดว่าฉันรักผู้หญิงที่นอนอยู่ใต้ร่างฉันตอนนี้ฉันรู้สึกใจเต้นแรงกับฟิล์มมาเนิ่นนาน เราสองคนอยู่ในสถานะของคำว่าเพื่อนรัก ทุกช่วงเวลาของฟิล์มมีฉันอยู่ข้างๆเสมอตั้งแต่เรารู้จักกัน“พีชก็เป็นคนเดียวที่ฟิล์มรัก ฟิล์มจะรักแค่พีชคนเดียวและตลอดไป” เมื่อสิ้นประโยคนี้ ฉันกรีดยิ้มหวานก่อนจะโน้มหน้าลงไปใกล้ชิด เราสองคนสบตากันเรียวปากของเราทั้งสองประกบแนบชิด ก่อนจะป้อนจูบที่ไม่ประสีประสา สอดเรียวลิ้นเกี่ยวกันอย่างทุลักทุเลเราเป็นครั้งแรกของกันและกัน“พีชรักตัวนะ” ฉันถอนจูบออกแล้วพร่ำคำรักต่อจากนั้นฉันก็ลุกขึ้นนั่งปลดชุดนอนตัวยาวออกจากเรือนร่างของฟิล์ม ส่วนฟิล์มก็ลุกขึ้นมานั่งแล้วถอดชุดนอนของฉันออกเช่นกันตอนนี้ร่า
Read More
ซุกเมีย4 มารความสุข
“นี่ห้องของคุณนะคะ ห้องของคุณมีประตูเชื่อมกับห้องของคุณชายหนึ่ง ซึ่งท่านสั่งทำเพื่อคุณ” นี่คือเสียงของป้าแม่บ้านที่ทำงานอยู่ในบ้านหลังใหญ่ของคนขวางโลก“แต่พีชไม่ชอบห้องเชื่อมค่ะ” ฉันทำหน้าเศร้ากว่าเดิม ทั้งที่ความจริงมันเศร้าอยู่แล้ว“เป็นคำสั่งของคุณชายหนึ่ง ไม่มีใครกล้าขัดค่ะ” ป้าแม่บ้านบอกพร้อมกับทำหน้าเศร้า“ค่ะ” ฉันพูดแค่นั้นนั่นแหละ พูดมาแบบนี้จะให้ฉันพูดอะไรได้อีกฉันกำลังอยู่ในอารมณ์เซ็ง เพราะไอ้เสี่ยขวางโลกมันสั่งคนมาบอกฉันว่าให้ย้ายเข้ามาอยู่บ้านโดยด่วนทั้ง ๆ ที่ฉันเพิ่งอยู่กับฟิล์มได้แค่อาทิตย์เดียว!แล้วพอฉันขอคุย เขาก็บอกว่าไม่ว่างที่จะมาคุยเรื่องไร้สาระ สั่งให้ทำอะไรก็ทำเถอะมันเป็นประโยคที่ฉันจุก และรู้สึกเกลียดผู้ชายคนนี้มากแล้วคือฉันขัดอะไรไม่ได้เลย ฉันต้องแยกจากฟิล์มทันที ซึ่งเราเพิ่งมีความสุขกันแค่ไม่กี่วันมารความสุขชัดๆ!“เดี๋ยวป้าขอตัวไปเตรียมอาหารก่อนนะคะ คุณพีชพักผ่อนสักประเดี๋ยวก็ลงไปทานได้เลย” ป้าแกยิ้มเล็กน้อย แล้วเดินออกจากห้องไปฉันกำลังตกอยู่ในสภาวะอึน!ครืด ครืด...“ว่าไงตัว” ฉันกดรับสายของฟิล์ม ซึ่งเราแยกจากกันเมื่อเช้านี้(พี่ชายตัวเป็นยังไงบ้าง อากา
Read More
ซุกเมีย5 ปลุกด้านมืด
“ไปคาสิโนS” ผมเดินลงมาจากชั้นบนด้วยใบหน้าเรียบนิ่งหงุดหงิดแบบนี้อยู่บ้านคงได้อาละวาดคน“ครับนาย”“นายครับ นายจะขังคุณพีชไว้แบบนั้นจริง ๆ เหรอครับ” บอดี้การ์ดที่ผมมอบหน้าที่ให้ดูแลยัยหัวรั้นเอ่ยถามผม“เออ!” ผมตอบด้วยน้ำเสียงฉุนเฉียว พูดถึงยัยเด็กนี่ทีไรผมก็หัวเสียทุกทีแม่ง!ผมเลี้ยงดู ปรนเปรอให้ทุกอย่างที่คนธรรมดาแทบจะต้องดิ้นรนหา ส่วนยัยนี่อยู่เฉยๆก็ได้มาแต่เธอกลับมีรสนิยมความชอบทางเพศเบี่ยงเบนไปทางผู้หญิง!ทุก ๆ วันรูปถ่ายของเธอจะถูกส่งเข้าเครื่องผมเป็นประจำ เพราะมันคือคำสั่งของผม แต่เมื่อหนึ่งอาทิตย์ที่ผ่านมา ผมยุ่งกับงานก็เลยไม่ได้เปิดดูมาเปิดดูก็เมื่อคืนตอนดึกๆ ทำให้ผมได้เห็นรูปถ่ายยัยนั่น ที่รอบคอมีแต่รอยแดงเป็นจ้ำ ๆ ไปหมดใคร? ใครเป็นทำ! นั่นคือสิ่งแรกที่ผมฉุกคิดจากนั้นผมก็ต่อสายถึงไอ้บอดี้การ์ดที่ไปดูแลยัยนั่นทันที คำตอบที่ผมได้ทำให้ผมหัวร้อนมากกว่าเดิมยัยนั่นชอบผู้หญิง!แล้วผู้หญิงที่ยัยนั่นชอบก็เป็นคนที่ยัยนั่นพยายามถกเถียงกับผม เพื่อให้ผมยินยอมให้ผู้หญิงที่อ้างว่าเพื่อน ได้มาอยู่ด้วยกันตายๆ เกิดมาผมโชกโชนเรื่องผู้หญิงก็จริง แต่เหตุการณ์แบบนี้ผมไม่เคยเจอและมันไม่สมควร
Read More
ซุกเมีย 6 อย่าดื้อกับเฮียดีที่สุด
“ไม่ทำได้ไหมคะ เรื่องแบบนี้หนูไม่ชอบ” ฉันขอร้องผู้ชายตรงหน้า เมื่อเห็นว่าเขาตั้งท่าจะรังแกกันเขามีพฤติกรรมเหมือนโรคจิต ฉันคงผิดเองที่คิดท้าทายเขาใบหน้าที่ไม่เคยโดยอะไรขีดข่วนแม้แต่อย่างเดียว บทจะโดนก็โดนฝ่ามือหนาฟาดลงเต็มแรง“แต่ฉันโคตรจะชอบเรื่องแบบนี้” นี่คือคำตอบที่เขามีให้กับเรื่องที่ฉันขอร้องเขากระชากชุดที่ฉันสวมใส่ออกจากร่าง“ยะ...อย่า อย่าทำ หนูขอร้อง” ฉันเริ่มปลดปล่อยน้ำตาอีกครั้ง เมื่อเห็นว่าท่าทีของเขามันเริ่มน่ากลัวขึ้นเรื่อย ๆ“ไม่ทันแล้วพีช หึหึ...” เขาพูดเสียงเย็นเยือก และเขาก็รวมแขนทั้งสองข้างของฉันไว้เหนือหัว แล้วใช้เศษเสื้อของฉันนั่นแหละมาผูกมัดไว้เขากดขึงร่างฉันไว้ แล้วกระชากกางเกงของฉันจนขาด“นะ...ไหน ฮะ... เฮียบอกจะไม่ทำหนูไง” ฉันพูดเสียงสั่นหวั่นกลัวในสิ่งที่เขากำลังเริ่มกระทำกับร่างกายฉัน ฉันเริ่มทวงถามถึงคำพูดที่เขาเคยบอกจะไม่ทำร้ายฉัน“แล้วหนูดื้อกับเฮียทำไมล่ะครับ” สิ้นเสียงนี้ลิ้นสากน่ารังเกียจน่าขยะแขยงก็เริ่มลากเลียตามเรือนร่างของฉัน“กรี๊ด... อื้อ!” ด้วยความรังเกียจฉันจึงกรีดร้องออกมาจนสุดเสียง เขารีบยื่นมือหนามาปิดปากของฉันอย่างไว“เฮียไม่ชอบเสียงกรี๊
Read More
ซุกเมีย 6 อย่าดื้อกับเฮียดีที่สุด2
ตอนนี้หัวใจของฉันมันสั่นระรัวไปหมด ฉันมองหน้าเขาด้วยความหวั่นกลัว ส่วนนั้นของเขามันเป็นแท่งยาวใหญ่ แต่ที่น่ากลัวคือมันเหมือนมีเม็ดบางอย่างโผล่ผุด แล้วถ้าฉันมองไม่ผิด ตรงหัวมันมีอะไรห้อยอยู่คล้ายๆเหล็กหรือจิวอะไรสักอย่างเขาค่อยๆเอาส่วนหัวถูไถตรงปากทางเข้า แต่เท่าที่ฉันเห็นความน่าจะเป็นไม่น่าเข้าไปได้แล้วจู่ ๆ เขาก็มุดก้มหน้าลงไปตรงหว่างขาฉัน แล้วจากนั้นลิ้นของเขาก็ชอนไชอยู่ตรงส่วนนั้นของฉัน การกระทำที่ปรนเปรอบำเรอฉัน มันทำให้รู้สึกจะขาดใจตายอย่างไรอย่างนั้นสิ่งที่เขากำลังทำมันยิ่งกว่าสิ่งที่ฟิล์มเคยทำในขณะที่ฉันหลงระเริงเพราะเรียวลิ้นที่ฉันนึกรังเกียจ เขาก็...“อ๊ะ!” ฉันอยากจะร้องให้ดังกว่านี้ แต่มันจุกเสียดไปหมดเพราะจู่ ๆ ไอ้ดุ้นที่ฉันคิดว่าไม่น่าจะเข้ามาอยู่ในตัวฉันได้ มันดันถลำลึกเข้ามาอยู่ด้วยความรวดเร็วและจุกไปทั่วท้อง“จิ๊! โคตรเจ็บ” เสียงของเจ้าของดุ้นประหลาด ที่มีอุปนิสัยเป็นคนขวางโลก ตอนนี้เขาทำหน้าบิดเบี้ยวเล็กน้อย“นะ...หนูเจ็บ” ฉันร้องบอกเมื่อต้านทานความเจ็บปวดไม่ไหว ทั้ง ๆ ที่พยายามฝืนแต่มันดันเจ็บเจียนจะขาดใจ“เดี๋ยวเธอก็ชิน เพราะเธอจะโดนทุกวัน” เขากระซิบพร้อมยิ้มเหี้
Read More
ซุกเมีย 7 ไม่คิดจะรัก
“เจ็บมากไหมคะคุณพีช” ป้าแม่บ้านเดินเข้ามาหาฉันพร้อมกับอุปกรณ์ทำแผลนี่คงจะเป็นคำสั่งของไอ้คนขวางโลกนั่นสินะ ไม่งั้นป้าแกคงไม่รู้ว่าฉันจำเป็นต้องใช้อุปกรณ์พวกนี้“ได้เรื่องอยู่ค่ะ” ฉันตอบป้าแม่บ้าน ใจจริงไม่อยากจะพูดด้วยซ้ำ ฉันไม่อยากพูดกับใครเลย ฉันอายและที่สำคัญใบหน้าของฉันน่าจะระบม“มาค่ะป้าทำแผลให้” ป้าแม่บ้านนั่งลงข้างๆฉันแล้วจากนั้นป้าแกก็เริ่มทำแผลที่กำลังเห่อบวมตามใบหน้าและลำคอ ตามต้นแขนต้นขาที่ถูกคนห่าม ๆ นั่นบีบเคล้นจนเกิดรอยช้ำ“คุณพีชก็อย่าดื้อกับคุณท่านนะคะ คุณท่านจะระงับอารมณ์ตัวเองไม่ได้ถ้าหากว่าโดนยั่วยุกวนประสาท ปกติเวลามีผู้หญิงมาบ้านหรือมีปาร์ตี้กับกลุ่มน้องชายหรือเพื่อนสนิท ก็ไม่มีใครโดนแบบคุณพีชนะคะ นี่คุณพีชคงไปปั่นอารมณ์คุณท่านใช่ไหมคะ” ป้าแม่บ้านแกพูดเหมือนแอบฟังเลยอะ รู้ดีรู้ลึกรู้จริงฉันก็เงียบสิ ไม่อยากจะต่อคำพูด ไม่ใช่หยิ่งหรืออะไรนะ เพียงแค่เจ็บริมฝีปากที่โดนกัด“อ้าว! ป้าอยู่นี่เอง จิวได้ยินเสียงคุย แล้วนี่?” ผู้หญิงท้องนูนป่องเดินเข้ามาในห้องนี้อย่างถือวิสาสะ เธอมองฉันด้วยสายตางุนงงซึ่งหัวสมองฉันคิดไปต่าง ๆ นานาแล้วล่ะ ที่ว่าไม่อยากผูกมัดคืออะไรแล้วผู้
Read More
ซุกเมีย 7 ไม่คิดจะรัก2
“ลงไปกินข้าวกัน พีชเดินไหวไหม” พี่จิวเธอเอ่ยถามหลังจากที่ทำแผลให้ฉันจนเสร็จ ซึ่งก็ใช้เวลานานพอสมควรแล้วคือสภาพฉันเหมือนโดนรุมโทรม“เขาไม่ให้พีชออกไปไหนค่ะ” ฉันยิ้มให้ผู้หญิงตรงหน้าเล็กน้อย ฉันเริ่มคุ้นชินกับเธอเพียงเวลาไม่นาน คงเพราะเธอพูดตรง ๆ บอกเล่าเรื่องราวของเธอให้ฉันฟัง และฉันรู้สึกว่าน่าจะเชื่อใจเธอได้“แบบนี้ก็เหงาแย่สิ ไม่เป็นไร เดี๋ยวพี่รับผิดชอบเอง ปะ” น้องสะใภ้ของเสี่ยขวางโลกยื่นมือบางมาตรงหน้าฉัน“คือ...” ฉันอ้ำอึ้ง ก็ฉันไม่อยากขัดใจไอ้เสี่ยนั่นนี่นา ฉันกลัวเขาโมโหแล้วไปพาลใส่ฟิล์ม“เสี่ยภพจะไม่โกรธ เชื่อใจพี่สิ พี่มีข้ออ้าง เขาไม่กล้าหือกับคนท้องหรอก” เธอยืนยันเป็นมั่นเป็นเหมาะ“ถือว่าไปกินข้าวเป็นเพื่อนคนท้องนะ” เธอยังคงคะยั้นคะยอต่อ“ก็ได้ค่ะ” เนื่องจากไม่อยากให้คนท้องรอนาน ฉันก็เลยจำยอม ทั้ง ๆ ที่ในใจแอบกลัว“เอ่อ...พีชเดินไหวใช่ไหม?” นั่นสิ ฉันเดินไหวไหมนะ“น่าจะพอเดินได้ค่ะ” ฉันค่อย ๆ พยุงตัวลุกขึ้นยืน ซึ่งก็สามารถยืนได้ ส่วนการเดินเหินก็จะติดขัดนิด ๆ แต่คงไม่เป็นปัญหาเพราะน้องสะใภ้ของไอ้เสี่ยขวางโลกเดินเร็วไม่ค่อยได้“คุณพีช! ลงมาทำไมคะเดี๋ยวคุณท่านจะลงโทษนะคะ” ป
Read More
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status