Masuk“จะบอกว่าไม่เหนื่อยก็อาจจะดูเป็นซูเปอร์เกิลไปหน่อย เหนื่อยค่ะแต่มีความสุขแค่เห็นพัฒนาการของมู่หยางแล้วมีความสุขค่ะ”“ป้าซูเจียวมารับมู่หยางไปอาบน้ำหน่อยค่ะ ดูสิน้ำลายยืดเต็มผ้ากันเปื้อนหมดแล้ว” เสียงของสามีหนุ่มเอ่ยขึ้นพลางอุ้มเจ้าตัวเล็กส่งให้ คุณแม่บ้านแต่มืออวบอูมกลับกำสาบเสื้อปาป๊าจนแน่น“อาบน
คราวนี้สามีหนุ่มไม่ต่อความยาวขึ้นทับทาบร่างบางก้มลงเอาปากครอบครองยอดถันที่แข็งชูชัน มืออีกข้างกอบกุมสองเต้าบีบเคล้นคลึงรุกหนักเสียจนเธอแทบหายใจไม่ทัน คอยแต่จะโกยอากาศเข้าปอดเพื่อต่อลมหายใจ เมื่อเขาเปลี่ยนมาจูบบดขยี้ริมฝีปากอิ่มที่เปล่งประกายอย่างหิวกระหายยิ่งสุดแสนทรมานแต่เปี่ยมสุข ปลายนิ้วเขี่ยยอดส
“ทำไมล่ะ ไม่ชอบเหรอ ไม่ต้องทำงานก็สบายไปทั้งชาติ เฉียงฮุยลองได้รักและชื่นชอบใครเขาทุ่มให้สุดตัวเลยนะ เขาเป็นหนุ่มหล่อสายเปย์อะไรประมาณนั้น”“กลัวคุณปู่ของพี่จะมาทวงคืนไม่ว่า” มุกรดาเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา“ไม่ต้องกลัวหรอก เพราะทั้งหมดเป็นความพอใจและตั้งใจจริงของคนที่ดำรงตำแหน่งผู้สืบทอดทายาทตระก
มุกรดาสอดมือรั้งศีรษะได้รูปของสามีเข้ามาแนบชิดมากขึ้นพร้อมกับตอบรับจูบดูดดื่มนุ่มนวลอ่อนโยน ซึ่งมันสร้างความปั่นป่วนให้ทั้งคู่จนยากจะถอดถอน ริมฝีปากหนาทั้งดูดทั้งดึงขบเม้มอย่างมันเขี้ยวก่อนจะถอนจูบอย่างนึกเสียดายสายตาร้อนแรงหยุดอ้อยอิ่งบริเวณริมฝีปากอิ่มพร้อมกับบดเบียดอีกครั้งอย่างไม่รู้จักอิ่ม ควา
มุกรดาอาบน้ำแต่งตัวแต่เช้าปล่อยให้สามีหนุ่มนอนหลับใหลบนเตียงโดยไม่ปลุกเพราะเมื่อคืนเขากวนเธอแทบไม่พัก และวันนี้เป็นวันที่คุณหมอนัดตรวจสุขภาพของเธอกับลูกน้อยในครรภ์“วันนี้นายหญิงหน้าตาสดใสจังนะคะ” แม่บ้านซูเจียวเอ่ยแซวพลางยิ้มน้อย ๆ“ก็ปกตินี่คะ แต่ที่ไม่ปรกติคือคุณแม่บ้านนะคะ ยิ้มกว้างอีกนิดสิคะ โล
สั่นเทิ้มเสียวซ่าน หลี่จวิ้นหยางขบเม้มขอบแพนตี้พลันค่อยรูดมันลงมาเรื่อย ๆ โดยใช้แค่ปากจนท้ายที่สุดก็ลงมากองที่ข้อเท้าก่อนจะรูดมันออกให้พ้นตัวสายตาคมเข้มภายใต้คิ้วหนาทอดมอง ร่างเปลือยเปล่าขาวโพลนเนียนลออ ทรวงอกอวบอิ่มสล้างยอดถันสีชมพูระเรื่อเด่นตระหง่านท้าทายต่อสายตาคนจ้องมองสุดจะยับยั้งใจก่อเกิดควา
“ดื่มน้ำเย็น ๆ สักแก้วไหมคะ หรือกาแฟหรือชาก็ได้เอาไหม เดี๋ยวฉันบอกคุณแม่บ้านทำให้ ฉันไปเอาให้ดีกว่า” มุกรดาส่งยิ้มท่าทางใสซื่อเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น“ว่าไงคะ” พลางยิ้มเล็กน้อยแต่ภายในใจกำลังหวาดหวั่นว่าเขาคงไม่พอใจที่เธอนินทาว่าร้ายลับหลัง“ฉันได้ยินเธอนินทาฉัน ทุกคำ” เขาเอ่ยเสียงเย็นสายตาไม่ได้บ่ง
สองสัปดาห์ต่อมา...หลี่จวิ้นหยางนั่งอยู่ในห้องทำงานด้วยท่าทางขะมักเขม้นหลังจากประชุมอย่างหนักหน่วงในช่วงเช้า อีกสองวันเขาจะเดินทางไปเจรจาธุรกิจที่อิตาลีเป็นเวลาหนึ่งสัปดาห์ จึงอยากสะสางงานที่คั่งค้างให้เสร็จก่อนบิน“นายครับคุณชายรองกลับมาจากฝรั่งเศสได้หลายวันแล้ว แต่ยังไม่เข้าบริษัท ผมสอบถามข้อมูลจา
ไปพลาง“น้ำ ขอน้ำดื่มหน่อย” เสียงไอหนักขึ้นเพราะอาหารก้อนนั้นมันไม่ยอมเคลื่อนย้ายไปไหนหลี่จวิ้นหยางส่ายหน้าเล็กน้อยแต่ก็ยอมเดินไปหยิบขวดน้ำในตู้เย็นมาหนึ่งขวดบิดฝาคลายเกลียวพร้อมเสร็จสรรพยื่นส่งให้ มือเรียวสวยคว้าหมับทันทีจัดการกรอกใส่ปากอย่างไม่อายสายตาเข้มดุที่มองมาอย่างเอือมระอา “สมน
“จะนั่งเฝ้าอยู่ทำไมดึกดื่น ทำไมไม่ไปนอน” เสียงทุ้มของหลี่จวิ้นหยางเอ่ยขึ้น แม่บ้านซูเจียวรีบลุกขึ้นยืดตัวตรงทันทีเมื่อเห็นเจ้านายเดินเข้ามาเงียบ ๆ“เอ่อคือว่า เธอไม่ออกมารับประทานอาหารเย็นค่ะ” ซูเจียวเอ่ยอ้อมแอ้มพลางหันไปทางประตูห้อง“มีอะไรหรือเปล่า” หลี่จวิ้นหยางเดินมานั่งไขว่ห้างท่าทางผ่อนคลาย เข







