LOGINเพื่อความรักเธอต้องยอมทำผิดด้วยความตั้งใจ จนต้องถูกชดใช้ด้วยร่างกายและหัวใจกับอีกคน
View Moreแกร๊ก!!
หญิงสาวร่างบางหน้าตาสะสวย ผมลอนยาวสีน้ำตาลอ่อนถึงกลางหลัง ดวงตาเรียวเล็ก จมูกโด่งเข้ารับกับใบหน้าเป็นอย่างดี แต่งเติมใบหน้าด้วยลิปสติกสีแดง กำลังใส่ชุดเดรสแขนยาวสีแดงเพลิง ยกมือถือกระบอกปืนสีดำเล็งไปที่ศีรษะของสาวน้อยผู้น่ารักอีกคนอยู่ในโกดังร้างแห่งหนึ่งด้วยแววตาและอารมณ์ที่เด็ดเดี่ยว
“เธอใช่ไหม ที่ทำให้คาลอสไม่ยอมหมั้นกับฉัน”
“คะ คุณนาเดียร์”
“ถ้าไม่มีเธอ คาลอสก็คงหมั้นกับฉันไปตั้งนานแล้ว”
“หมายความว่ายังไง น้ำค้างไม่เข้าใจ”
“ตายเสียเถอะ ไม่มีเธอ คาลอสก็จะเป็นของฉันทั้งตัวและหัวใจ”
ปัง!!!
“กรี๊ดดด คลาส คุณกล้ายิงเดียร์เพราะนางชั้นต่ำนี่อย่างนั้นเหรอ”
“หุบปาก ถ้าเธอยังกล้าดีทำแบบนี้อยู่ ฉันจะไม่ไว้ชีวิตของเธอ และครอบครัวของเธอจะต้องล้มละลาย”
“กรี๊ดดดดด คลาส คุณทำแบบนี้กับเดียร์ไม่ได้นะ เรารักกันมาตั้งแต่เด็ก”
“ฉันไม่ได้รักเธอ เธอคิดไปเอง”
“ไม่จริง”
“ลอเรน มึงจับเธอไปส่งตำรวจ และเปิดโปงธุรกิจเน่าๆ ของครอบครัวนี้ให้หมดซะ”
หวัดดี ฉันนาเดียร์ เป็นว่าที่คู่หมั้นของคาลอส ผู้ชายที่เพียบพร้อมไปหมดทุกอย่าง และเขาก็เหมาะสมและคู่ควรกับฉัน ไม่สิ เราทั้งสองเหมาะสมและคู่ควรกัน ครอบครัวของเราสองคนรู้จักกันมาตั้งแต่พวกเรายังเป็นเด็ก ทางครอบครัวของเราทั้งสองก็มีสัญญาหมั้นหมายกันไว้ตั้งแต่ที่เราสองคนยังอยู่ในท้อง ตอนเป็นเด็กก็ดูเหมือนว่าฉันกับคาลอสจะรักกันดี แต่เมื่อโตขึ้นคาลอสก็เริ่มตีตัวออกห่างจากฉัน หลังจากนั้นฉันก็สืบหาความจริงจึงรู้ว่าคาลอสไม่เคยรักฉันเลย เขากลับมีผู้หญิงอีกคนที่อยู่ในใจแล้ว
‘ทำไมกันนะ ทั้งที่เธอมาก่อน’ แต่คาลอสกลับรักหญิงสาวนั่นจนหมดหัวใจ ฉันจึงตัดสินใจจะกำจัดเนื้อร้ายทิ้งออกไป โดยการลักพาตัวของคนรักของคาลอสมาจัดการและจะทำให้ผู้หญิงคนนั้นหายไปจากโลกใบนี้ ถ้าไม่มีเธอคนนั้น คาลอสก็จะรักฉันเพียงคนเดียว แต่ฉันก็คิดผิดอย่างมหันต์ หัวใจของฉันมันรู้สึกเหมือนแตกสลาย เมื่อรู้ว่าคนที่ฉันรักเขามาตลอดระยะเวลาหลายปี เล็งปืนกระบอกสีดำยิงมาที่ฉัน เพื่อช่วยผู้หญิงคนนั้น ทำให้โลกทั้งใบของฉันกำลังจะหยุดหมุน เมื่อคาลอสเลือก ผู้หญิงคนนั้น มากกว่าเธอ
‘ฉันเสียใจ หากชาติหน้ามีจริง ขอให้ฉันและเขาไม่ต้องพบเจอกันอีก ขอให้เราทั้งสองพบเจอกันเพียงแค่ชาตินี้ก็พอ’ ฉันอธิษฐานภายในใจ ก่อนที่น้ำตาของฉันจะไหลออกมาด้วยความเจ็บปวดและสติของฉันก็ค่อยๆ วูบดับไป
หญิงสาวกรีดร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด เมื่อชายหนุ่มนั้นทำตัวเหมือนผีดิบ ที่จ้องแต่จะกัดตรงต้นคอระหงส์ของเธอ“อึก!!” เธอกอบกุมเรี่ยวแรงทั้งหมดเอาไว้ก่อนจะใช้เท้าทั้งสองข้างถีบเขาออกจากเตียง แต่ทว่าเขากลับรู้ทันเธออีกครั้ง และใช้มือจับขาของเธอเอาไว้‘ทำไมเธอไม่สามารถทำอะไรเขาได้บ้างเลยนะ’“ทำตัวดีดี อย่าหาว่าฉันไม่เตือน” “อย่ามาบอกฉันให้เสียเวลา ไม่มีวันที่ฉันจะทำตัวดีกับคนอย่างนาย”“งั้นก็เลือกเอา เพราะว่าธุรกิจของครอบครัวเธออยู่ในกำมือของพวกฉัน และตอนนี้เธออยากรู้ไหมว่าพ่อของเธอเป็นยังไง”“อย่ามาขู่ฉัน”“ฉันไม่ได้ขู่ เธอก็รู้ดีว่าพวกฉันเป็นยังไง”“ฮึก แก ฉันเกลียดแก เกลียดที่สุด” เมื่อเธอทำอะไรไม่ได้ ก็ร้องไห้ออกมา ด้วยความคับแค้นใจ เธอเกลียด เกลียดคนอย่างเขาที่สุด ทำไมเขาถึงเลวทรามได้ขนาดนี้นะ“แกจะทำอะไรฉันก็ทำ แต่อย่ามายุ่งกับครอบครัวของฉัน”“ครอบครัวของเธอ??”“...”“แต่ดูเหมือนว่าพวกเขาไม่ได้ดูเธอเป็นเหมือนคนในครอบครัวเลยนะ”“อย่ามาทำเป็นรู้ดี นายมันก็แค่คนนอก”“หึ เธอมันก็แค่ลูกนอกสมรสไม่ใช่หรือ พวกเขาไม่ได้สนใจเธอหรอก และที่เธอทำไปเนี้ยะ คิดว่าพวกนั่นจะปกป้องเธออย่างนั้นหรือไง”“
ณ คลับย่านทองหล่อ..ชายหนุ่มเดินทางมาดูงานของกิจการปกติดังเดิมเฉกเช่นทุกวัน แต่ที่แปลกไปกว่านั้นคือใบหน้าของเขาที่คอยเคร่งขรึมตลอดเวลา บัดนี้มันกลับมีรอยยิ้มเปื้อนบนใบหน้า จนเพื่อนสนิทเขาอย่างวิกเตอร์สังเกตุเห็นได้“ตั้งแต่นาเดียร์ไปอยู่บ้านมึงนี่ รู้สึกว่าใบหน้าของมึงดูสดใสมากขึ้นนะครับคุณเพื่อน” วิกเตอร์แซวลอเรนที่นั่งพิงโซฟายกแก้วเหล้าสีอำพันขึ้นมาดื่มอย่างสบายใจ“หึ มันออกขนาดไหนเลยเหรอ”“กูเริ่มชักไม่แน่ใจละ ที่ไอ้คลาสให้มึงจัดการยัยนั่น มึงจัดการเธอยังไง” ลอเรนที่ได้ยินคำพูดของวิกเตอร์เขาก็กระตุกยิ้มขึ้นมา“กูก็จัดการด้วยวิธีของกูยังไงล่ะ”“วิธีของมึง?? ไม่ใช่จับยัยนั่นทำเมียแล้วนะ”“หึ”เพี้ยะ!!!“กูว่าละ ระวังจะเป็นเหมือนไอ้คลาสนะเว้ย บทเรียนก็มีให้เห็นๆ” วิกเตอร์ใช้มือของตนเองตบที่หน้าขาของตัวเองฉากใหญ่ ก่อนจะเตือนเพื่อนออกมา“ไม่มีทาง กูไม่มีทางเป็นเหมือนไอ้คลาสแน่นอน” ลอเรนตอบออกมาด้วยความมั่นใจ“กูจะคอยดู หึหึ “ หลังจากนั้นทั้งสองก็คุยกันเรื่องธุรกิจและรายได้ของร้าน ที่วิกเตอร์ คาลอสและเขาเป็นหุ้นส่วนกัน ไม่นานก็ทั้งสองก็หันหน้าไปทางประตูห้องที่กำลังเปิดออกมา เมื่อหันไปดูก
“แต่ฉันทำมันไม่เป็น”“มันจะไปยากอะไร แค่เธอขยับสะโพกขึ้นลงก็แค่นั้น”“ถ้าฉันทำสัญญาแล้วนะ ว่าจะปล่อยฉันไป”“ถ้าเธอทำให้ฉันพอใจ” ลอเรนพูดออกมาด้วยท่าทีที่ไม่รู้ร้อนรู้หนาว ส่วนหญิงสาวที่ได้ฟังก็ได้แต่กำหมัดแน่น และเม้มริมฝีปากเอาไว้ ทำไมเขาต้องทำแบบนี้กับเธอด้วยนะ เธอกับเขาไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องอะไรกันเลยแม้แต่น้อย หนำซ้ำยังมาพรากความบริสุทธิ์ของเธอไปอีก‘ใจเย็นไว้ นาเดียร์ เธอจะต้องทำตามเขา จนกว่าเขาจะพอใจ เธอจะต้องพูดกับเขาดีดี เผื่อเขาจะใจอ่อนและปล่อยเธอไปจากที่นี่’“จะด่าฉันอีกนานไหม??” ลอเรนที่นั่งมองหญิงสาวนั่งทับแก่นกายเขาอยู่นิ่งก็ถามออกมา เพราะเขานั้นเริ่มทนไม่ไหวแล้ว ถ้าขืนเธอนิ่งอีกแปปเดียว เขาต้องจำเธอกดลงไปใต้ร่างแล้วทำแทนแน่ๆ“ฉันไม่ได้ด่าแกนะ”“พูดกับผัวให้มันดีดีหน่อย เรียกฉันว่า ลอเรน” “ไม่มีทาง”“หึ” ชายหนุ่มไม่ตอบอะไร เพียงแต่หัวเราะในลำคอออกมา ก่อนจะใช้มือหนาของเขาข้างนึงคลึงหน้าอกโตของเธอ“อ๊ะ นายทำอะไร?” “ขยับสักที” ลอเรนไม่ตอบคำถาม แต่กลับใช้มืออีกข้างที่ว่างอยู่ จับสะโพกของเธอบังคับให้เธอขยับขึ้นลงเมื่อชายหนุ่มใช้มือสอนเธอ เธอก็เข้าใจทันทีว่าต้องทำอย่างไร เธอ
เสียงปืนดังลั่นห้อง และลูกปืนหลุดออกไปจากกระบอกปืนสีดำ นั่นเป็นความต้องการของหญิงสาวที่เจาะจงไปยังร่างของลอเรน“หึ เป็นถึงลูกสาวของตระกูลมาเฟีย แต่การเล็งของเธอมันแย่มากเลยนะ” เสียงดังคุ้นหูของชายหนุ่มดังขึ้น พร้อมกับส่ายหน้าไปมาอย่างช้าๆ‘ไม่จริง เป็นไปได้ยังไงกัน เธอเล็งไม่พลาดแน่ๆ แต่เขานั่นแหละที่ไหวตัวทัน’“นัดนี้ฉันไม่พลาดแน่” หญิงสาวเปล่งเสียงออกไปอีกครั้ง แต่ทว่าในขณะที่เธอกำลังจะลั่นไกออกไป ลอเรนก็เข้ามาประชิดตัวเธออย่างรวดเร็ว พร้อมกระชากปืนกระบอกนั้นออกไปอย่างง่ายดาย“กรี๊ดดด ปล่อยนะ” ตอนนี้หญิงสาวอยู่ในอ้อมกอดของเขา เธอพยายามดิ้นหนีเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งรัดอ้อมแขนแน่นขึ้นมากกว่าเดิม“ฉันคงใจดีกับเธอมากเกินไป” ลอเรนพูดพร้อมพลักเธอลงบนเตียง ก่อนจะคร่อมร่างของนาเดียร์ไม่ให้ขยับหนีไปไหนจุ๊บ!! ลอเรนจูบสัมผัสไปที่ริมฝีปากของเธอเบาๆ ก่อนจะกระตุกยิ้มขึ้น“ไอ้สารเลว อย่ามาทำตัวทุเรศแบบนี้กับฉัน”“ชู่ววว ไม่พูดแบบนี้สิที่รัก ““...”“ยังไงฉันก็เป็นผัวคนแรกของเธอ”“ถึงนายจะเป็นคนแรกของฉัน แต่นายก็ไม่ใช่คนสุดท้ายของฉัน”“หึ เพิ่งโดนไปครั้งเดียว ติดใจหรือไง ถึงอยากได้ผัวเพิ่ม” ลอเรนพูดพร้





