LOGIN"แค่นี้ก็เหนื่อยแล้วเหรอคะ เป็นคนทำก็ต้องรับผิดชอบนะคะ ในท้องนี่ด้วย" บัวตองยิ้มหัวเราะพลางชี้นิ้วไปตรงหน้าท้องของตนเอง "ครับ ต่อให้เหนื่อยแค่ไหนพี่ก็ทนได้ ขอแค่มีบัวอยู่ข้างๆ เป็นกำลังใจให้พี่ตลอดไปก็พอ" พูดพลางส่งสายตาหวานซึ้งให้หญิงสาวอย่างสื่อความหมาย "ค่ะ บัวจะอยู่เป็นกำลังใจให้พี่ตลอดไป"ส่
หนึ่งเดือนต่อมา ภายในห้องนั่งเล่นบัวตองกำลังนั่งเล่นกับลูกชายทั้งสองคนด้วยอาการอ่อนเพลียง่วงนอนอยู่ตลอดเวลา ณีหญิงสูงวัยที่นั่งอยู่ข้างๆ เห็นอย่างนั้นก็แอบยกยิ้มมุมปากเล็กน้อยเพราะเธอแอบสังเกตเห็นอาการของเธอมาสักพักหนึ่งแล้วเพียงแต่เจ้าตัวไม่รู้ตัวก็เท่านั้นเอง ด้วยมัวแต่สนใจเรื่องเลี้ยงลูกและร้านก
"ค่ะ ยังมีไข่เจียวกับหมูทอดให้เด็กๆ อีกนะ" พูดจบก็เดินหายเข้าไปในครัวแล้วกลับออกมาพร้อมกับจานอาหารดังกล่าว "น่าทานทั้งนั้นเลย" วินส่งยิ้มให้เมียรัก "น่าทานก็ทานเยอะๆ นะคะ ทั้งพ่อทั้งลูกเลย" "ครับ" วินรับคำพร้อมกับลงมือทานทันทีและไม่ลืมที่จะตักกับข้าวใส่จานให้กรลูกชายคนโตไปด้วย ส่วนคนเล็กบัวตอง
ภายในห้องนอนกว้างบัวตองกำลังเตรียมเสื้อผ้าให้วินพ่อของลูกที่กำลังอาบน้ำอยู่ในห้องน้ำหลังจากกลับมาจากบริษัทเหนื่อยๆ ส่วนลูกชายทั้งสองคนเธอปล่อยให้เล่นกับณีไปก่อน ระหว่างที่เธอกำลังหยิบเสื้อออกมาจากตู้ วินที่เพิ่งอาบน้ำเสร็จก็ตรงเข้าไปโอบกอดเธอเอาไว้จากทางด้านหลังโดยมีผ้าเช็ดตัวพันเอวแค่ผืนเดียว "อุ้
"เปล่า เราง่วงแล้วรีบกลับกันเถอะ" พูดพลางหันหน้าหนีชายหนุ่มไปอีกทาง "กลับคอนโดกันนะ" "ไม่ เราจะกลับบ้าน" "อยากจะโดนปล้ำในรถหรือไง" นัทยื่นหน้าเข้าไปใกล้ๆ ใบหน้าเนียน "นายพูดบ้าอะ...อื้อ" ริมฝีปากบางถูกบดจูบขยี้โดยไม่ทันได้ตั้งตัว "จ๊วบ จ๊วบ" ริมฝีปากหนาหยักจูบบดเม้มริมฝีปากบางไม่ยอมหยุดไม่
"ไม่ทราบว่าเจ้าบ่าวเจ้าสาวเจอกันครั้งแรกปิ๊งกันเลยไหมครับ" สิ้นเสียงพิธีกรวินกับบัวตองก็หันไปส่งยิ้มให้กันพร้อมกับจับกุมมือกันเอาไว้แน่น "ครับ ครั้งแรกที่ผมเจอบัว ผมก็ตกหลุมรักบัวเลย รู้สึกหวั่นไหวอย่างบอกไม่ถูกในใจ" "คำตอบนี่คงจะทำให้ใครหลายๆ คนเขินม้วนกันเป็นแถวเลยนะครับ โดยเฉพาะเจ้าสาวยิ้มไม่ห
ณ ร้านอาหารแห่งหนึ่งบัวกับทินนัดกันมาทานข้าวกับนัทและปาย ซึ่งบัวเอาลูกน้อยมาด้วย ระหว่างที่ทานกันไปปายก็ชวนทุกคนคุยอย่างสนุกสนานเพราะเรื่องที่คุยก็หนีไม่พ้นเรื่องทินกับบัวที่กำลังไปได้ดี แต่ทุกคนก็ต้องพากันตกใจเมื่อบัวตองเอ่ยปรึกษาเรื่องวินพ่อของกรขึ้นมา "เธอว่าอะไรนะบัว!" ปายถามย้ำ "เขามาขอทำหน้
"ในเมื่อคุณษาท้องแล้ว เขาก็ควรไปดูแลเธอนะคะ ไม่ใช่มาสนใจลูกที่ตัวเองไม่เคยต้องการตั้งแต่แรก" "งั้นถ้าบัวไม่ไว้ใจ ก็ให้วินเขามาช่วงที่บัวอยู่และแม่อยู่ด้วยตกลงไหม ให้พี่เขามาดูมาเยี่ยมลูกแค่นี้จะได้ไหม" "ก็ได้ค่ะ ที่บัวยอมก็เพราะเห็นแก่คุณแม่นะคะ แต่อย่าให้เขามายุ่งวุ่นวายกับเรามากเกินไปก็แล้วกัน
กริ่งๆๆ อยู่ๆ เสียงกริ๊งตรงหน้าห้องก็ดังขึ้นณีจึงเดินไปเปิดประตู พอเห็นว่าใครยืนอยู่ตรงหน้าห้องหญิงสูงวัยก็หน้าถอดสีขึ้นมาทันที "พอดีบัวลืมโทรศัพท์ค่ะ ก็เลยกลับมาเอา" ร่างบางพูดพลางแทรกตัวเข้าไปในห้อง "บัวเดี๋ยวก่อน!" ณีเอ่ยขึ้นเสียงดัง "ป้ามีอะไรหรือเปล่าจ๊ะ" บัวหันกลับไปทางประตูอีกครั้ง "ใ
หลายวันต่อมาวินกลับเข้ามาในบ้านหลังจากที่ลงจากดอยด้วยสภาพใบหน้ายังคงเขียวช้ำบางจุดอยู่เพราะไม่ได้ทายาหรือรักษาอาการอะไรเลยทั้งสิ้น มีก็แต่ดื่มเหล้าย้อมใจไปวันๆ เนตรนภากับษาเดินออกมารับทันทีได้ยินเสียงรถแล่นเข้ามาจอดในบ้าน พอวินเห็นหน้าษาก็เมินหนีด้วยความช้ำใจ "วินหน้าไปโดนอะไรมา ทำไมถึงได้เขียวช้ำ







