Masukทว่าวิศวกรหนุ่มผู้เจนจัดกลับไม่ยอมให้เธอได้พักนานนัก พี่โจพลิกกายระหงของเกรซให้เปลี่ยนท่าทางอย่างรวดเร็ว เขารวบจับเรียวขาสวยเนียนทั้งสองข้างพาดขึ้นบนบ่าแกร่ง สายตาคมกริบจ้องมองเรือนร่างเปลือยเปล่าตรงหน้าด้วยความเสน่หาและความรู้สึกบางอย่างที่ซ่อนลึกอยู่ภายใน
"ยังไม่จบหรอกนะเกรซ... พี่คืนกำไรให้คืนวันเกิด คืนนี้ทั้งคืนพี่จะไม่ปล่อยให้เกรซต้องนั่งเหงาคิดถึงคนที่มันไม่เห็นค่าเกรซอีกแล้ว"
โจกระซิบหยอกเย้าชิดใบหูเนียน น้ำเสียงทุ้มพร่าของเขาเหมือนเชื้อไฟที่โหมกระหน่ำความอัดอั้นในอกของหญิงสาว ก่อนที่เขาจะโหมกระแทกความรุ่มร้อนเข้าใส่ร่องสวาทอีกครั้งอย่างหนักหน่วงจนร่างบางสะท้านตัวโยน
"โอ๊ยยย... พี่โจขา... เบาหน่อย... มันลึกไป... แต่เกรซชอบ... อื้อออ!"
เกรซส่ายร่อนสะโพกเข้าหาท่อนเนื้อร้อนผ่าวอย่างลืมอาย ความดิบเถื่อนและแรงกระแทกที่ได้รับมันกระตุ้นสัญชาตญาณความเจ็บปวดที่ถูกสามีทอดทิ้งให้แปรเปลี่ยนเป็นความใคร่ที่คลั่งไคล้ เธอเค้นหัวอกที่ช้ำชอกออกมาเป็นไฟสวาท จิกเล็บลงบนฟูกที่นอนจนยับย่น ครางระงมสลับกับจังหวะที่พี่โจกระหน่ำแทงเข้าหาจุดอ่อนไหวอย่างไม่ปรานี
"ซี๊ดดด... แรงอีกค่ะผัวขา... กระแทกเข้ามาแรงๆ... เอาให้เกรซลืมชื่อไอ้ต้นไปเลย! ให้มันรู้ว่าเกรซไม่ได้ง้อคนเฮงซวยอย่างมัน... อ๊ะ อ๊าาาา! ตรงนั้น... ซ้ำตรงนั้นแรงๆ ค่ะ!"
คำพูดประชดประชันที่แฝงความแค้นใจเค้นออกจากปากอิ่ม ทำให้โจยิ่งตอบรับอารมณ์ดิบของเธออย่างลุ่มหลง
"ลืมมันไปให้หมดครับเกรซ... ตอนนี้ในหัวเกรซต้องมีแค่พี่... จำแค่ชื่อพี่ก็พอ!" โจกระซิบตอบรับอย่างเอาใจ พลางตอกย้ำจังหวะรักเข้าหาเธออย่างซ้ำๆ ซ้อนๆ
เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังก้องไปทั่วห้องสลับกับเสียงครางกระเส่า เกรซบิดกายเร่าอย่างทุรนทุรายเมื่อความเสียวซ่านและไฟแค้นแล่นพล่านไปทั่วร่างดุจกระแสไฟฟ้า เธอโยกย้ายส่ายวนสะโพกรับแรงกระแทกอย่างบ้าคลั่ง โยนความผิดชอบชั่วดีและศีลธรรมทิ้งไปจนหมดสิ้น ลืมความเจ็บปวดจากการถูกสามีเมินเฉย เหลือเพียงความหฤหรรษ์และรสรักแสนหวานที่ชายตรงหน้ามอบให้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า
"พี่โจขา... เกรซจะขาดใจแล้ว... จะออกแล้วค่ะ... ผัวขา อ๊าาาา!"
เธอกรีดร้องออกมาสุดเสียงด้วยความเสียวซ่านที่ระเบิดซ้ำแล้วซ้ำเล่า ร่างกายกระตุกเกร็งอย่างรุนแรงยามถึงจุดสุดยอดระลอกใหญ่ ในนาทีที่ความสุขสมทะยานถึงขีดสุด น้ำรักที่อุ่นวาบถูกฉีดรดจนเต็มล้นช่องทางรัก พี่โจเองก็ซบหน้าลงกับเนินอกอวบอิ่ม หอบหายใจรัวรินด้วยความพึงพอใจ
"เกรซจ๋า... เอามันส์เหลือเกิน... สุดยอดจริงๆ สวยและเซ็กซี่ขนาดนี้ ไอ้ต้นมันปล่อยเกรซไว้ได้ยังไง" โจกระซิบหยอกพลางจูบซับเหงื่อบนหน้าผากเธออย่างอ่อนโยน
เกรซนอนกอดก่ายเขาไว้แน่น ยิ้มขื่นให้กับอดีตแต่กลับแนบชิดซบหน้ากับแผงอกแกร่งด้วยความลุ่มหลง กลิ่นเหงื่อและกลิ่นกายชายชาตรีทำให้เธอรู้สึกปลอดภัยและได้รับการเติมเต็มอย่างที่ไม่เคยสัมผัสมาก่อน มือเรียวยังคงลูบไล้ไปตามแผ่นหลังที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามอย่างหวงแหน
จากจุดเริ่มต้นที่ตั้งใจเพียงแค่จะทำเพื่อ "ประชดสามี" และ "ตอบแทนความดี" ทว่าในค่ำคืนนี้ เธอกลับถลำลึกลงในบ่วงสวาทของวิศวกรหนุ่มจนไม่อาจถอนตัวได้อีกแล้ว...
ค่ำคืนวันเกิดที่ควรจะโดดเดี่ยว กลับกลายเป็นจุดเริ่มต้นของความลับที่แสนเย้ายวนและอันตรายที่สุด โดยที่เกรซเองก็ไม่รู้เลยว่า... รอยราคีในคืนนี้ ไม่เพียงแต่จะเปลี่ยนชีวิตคู่ของเธอไปตลอดกาล แต่กำลังจะดึงเธอเข้าสู่เงาอดีตอันซับซ้อนของพี่โจโดยไม่รู้ตัว
ตอนที่ 130: เพลิงรักล้างรอยราคีเกรซยืนหยัดกายอย่างมั่นคง ขาเรียวข้างหนึ่งยันพื้นไว้ ส่วนอีกข้างยกขึ้นวางพาดบนขอบเตียงในท่วงท่าที่เย้ายวนชวนลุ่มหลง ขับเน้นเสน่ห์ความเป็นสาวให้ดูโดดเด่นและน่าดึงดูดใจอย่างไม่อาจละสายตา โจกระแทกกระทั้นตอกอัดความเป็นชายเข้าหาร่องรักคับแน่นของเกรซอย่างหนักหน่วงบ้าคลั่ง"อ๊ะๆๆๆ... พี่โจ... แรงอีก... ผัวขา... เกรซจะเสร็จ... อื้อออ ไม่ไหวแล้ว!"เกรซซบหน้าลงกับผ้าปูที่นอนยับยู่ยี่ สองมือจิกผ้าปูเตียงแน่นสั่นเทา แผ่นหลังแอ่นโค้งสะโพกงอนงามร่อนส่ายรับแรงกระแทกกระทั้นอันหนักหน่วงและซื่อตรงของชู้รัก ความเจ็บช้ำจากฝันร้ายเมื่อคืนถูกแทนที่ด้วยความสุขสมและความรักอันซาบซ่านจนล้นทะลัก โจเร่งจังหวะสับสะโพกเน้นโคนย้ำจุดกระสันภายในซ้ำๆ อย่างบ้าคลั่ง สองร่างหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวท้าทายแสงเงินแสงทองที่เริ่มส่องสว่างนอกหน้าต่าง"อ๊ะๆๆๆ... ผัวขา... เมียจะแตกแล้ว..
ตอนที่ 129: อ้อมกอดสุดท้ายก่อนกลับบ้านวันเสาร์ ช่วงเช้ามืด ณ หอพักแสงอาทิตย์ยามเช้าตรู่ยังไม่ทันได้โผล่พ้นขอบฟ้า บรรยากาศรอบหอพักยังคงจมดิ่งอยู่ในความเงียบสงัดและสลัวราง ทว่าภายในใจของเกรซกลับเร่าร้อนและบอบช้ำจนไม่สามารถข่มตานอนต่อบนเตียงที่เพิ่งผ่านฝันร้ายมาได้ หญิงสาวขยับกายลุกขึ้นจัดการชำระล้างคราบคาวโลกีย์อันแสนสกปรกออกจากร่างกายอย่างเงียบเชียบ น้ำตาที่แห้งเหือดไปเริ่มคลอเบ้าอีกครั้งเมื่อความอ้างว้างเข้าเกาะกุมในเวลานี้ มีเพียงคนเดียวเท่านั้นที่จะเป็นที่พึ่งทางใจและช่วยเยียวยารอยร้าวในอกของเธอได้ เกรซตัดสินใจสวมเสื้อผ้าตัวบาง พาพละกำลังและหัวใจอันแหลกสลายก้าวเท้าออกจากห้องพัก ย่องเงียบขึ้นบันไดไปยังชั้นบนตรงดิ่งไปยังห้องของ พี่โจ วิศวกรหนุ่มและชู้รักผู้อบอุ่นแสนดีของเธอก๊อก... ก๊อก...
ตอนที่ 128: ค่ำคืนแห่งรอยราคีภายในห้องนอนที่มืดสลัว เกรซกลับต้องเผชิญกับฝันร้ายเมื่อถูกชายลึกลับบุกเข้ามาข่มเหงอย่างไร้ทางสู้ เรี่ยวแรงที่มีไม่อาจต้านทานพละกำลังอันเหนือกว่าของอีกฝ่ายได้ หยาดน้ำตาแห่งความเจ็บช้ำไหลรินอาบสองแก้มด้วยความอดสูใจ เธออยากจะแผดเสียงตะโกนร้องขอความช่วยเหลือให้ดังลั่น ทว่าความหวาดกลัวและความอับอายกลับจุกแน่นอยู่ที่ลำคอ ด้วยเกรงว่าหากผู้คนแห่กันมาเห็นสภาพอันน่าเวทนาของเธอในตอนนี้ เรื่องราวฉาวโฉ่คงแพร่สะพัดจนกลายเป็นข่าวใหญ่โตที่ทำลายชีวิตเธอไปตลอดกาล"โอวว... เอามันส์มากเลยเกรซจ๋า... สะใจเหลือเกิน พี่จะแตกแล้ว อ๊.าส์"มันคำรามบอกเล่าความเงี่ยนออกมาอย่างไม่นึกละอาย มือหนาหยาบกร้านทั้งสองข้างเอื้อมมาบดขยำทรวงอกอวบอิ่มรุนแรงจนเนื้อนุ่มแทบแหลกคามือ จังหวะสุดท้ายมันเร่งสะโพกซอยถี่รัวดุจพายุบุแคม ตอกย้ำความเถื่อนถ้ำเข้าใส่ร่องเนื้อชุ่มฉ่ำบดเบียดเนื้อแนบเนื้อจนเกรซแทบขาดใจตายอยู่ใต้ร่าง
ตอนที่ 127: ค่ำคืนแห่งฝันร้ายภายในห้องพักที่มืดมิดและอบอวลไปด้วยกลิ่นอายของความเงียบเหงา เกรซยังคงนอนนิ่งอยู่บนเตียงกว้าง เปลือกตาปิดสนิทด้วยความเหนื่อยล้า แม้จะรู้สึกได้ถึงแรงยุบของที่นอนและสัมผัสอุ่นๆ ของร่างหนาที่ก้าวขึ้นมาซ้อนทับอยู่ด้านหลัง แต่ด้วยความมึนเมาบวกกับความคุ้นเคย หญิงสาวจึงนอนนิ่งยอมปล่อยให้อีกฝ่ายขยับเข้ามากอดรัดโยนความปรารถนาเข้าใส่ เพราะคิดไปเองเต็มอกว่าคนคนนี้คือต้น... สามีของเธอทว่าเหตุการณ์กลับเริ่มทวีความรุนแรงขึ้นเมื่อร่างหนาข้างหลังไม่พูดไม่จา ชายปริศนาจัดการซุกไซ้ซอกคอระหงอย่างหยาบโลน สองมือหนาตะโบมโลมเลียเค้นคลึงสองเต้าอวบและฉุดรั้งถอดชุดนอนและชุดชั้นในที่กีดขวางบนร่างกายของเธอออกอย่างใจร้อน เกรซเริ่มขมวดคิ้วด้วยความอึดอัด พยายามจะเบี่ยงตัวหนีแต่ก็ถูกทับถมด้วยน้ำหนักตัวที่หนาแน่น ชายคนนั้นจับร่างระหงให้พลิกหงายก่อนจะแยกเรียวขาเนียนผิวสีน้ำผึ้งออกกว้าง แล้วสอดแทรกแก่นกายแข็งขึงกระแทกกระทุ้งพรวดเข้าลึกในช่องทางนุ่มรวดเดียวจนสุดโคน!
ตอนที่ 126: บานประตูที่ไม่ได้ลงกลอนเมื่อรถตู้วีไอพีสีดำสนิทแล่นออกไป เกรซสูดลมหายใจลึกเรียกสติและสำรวจความเรียบร้อยของชุดราตรีซาตินสีแชมเปญโกลด์ ก่อนเดินผ่านรั้วหอพักเข้าไปด้วยท่าทีปกติ ทว่าสายตาของเธอก็ปะทะเข้ากับวงเหล้าหน้าหอพักที่ ‘ต้น’ สามีของเธอกำลังนั่งหัวเราะร่าเริงอยู่กับกลุ่มเพื่อนชายอย่างออกรส ท่ามกลางกลิ่นเหล้าขาวและกับแกล้มที่ลอยคละคลุ้งในยามดึกเกรซชะงักฝีเท้าเพียงเสี้ยววินาที เธอปรายตามองสามีและกลุ่มเพื่อนด้วยแววตาเรียบเฉยไร้คำทักทาย ก่อนเดินตรงเข้าหอพักอย่างรวดเร็ว ทว่าความเย้ายวนในชุดราตรีเปิดไหล่ผ่าสูงที่ขับเน้นผิวสีน้ำผึ้งเนียนละเอียดและสัดส่วนโค้งเว้ากลับสะกดสายตาเพื่อนชายของต้นไว้ราวกับต้องมนตร์สะกดชายหนุ่มในวงเหล้าต่างพากันกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก นัยน์ตาทุกคู่จ้องตามแผ่นหลังเปลือยเปล่าและเรียวขาที่วับแวมผ่านรอยผ่ากระโปรงซาตินจนลับตาไป ด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความลุ่มหลงและปรารถนาดิบเถื่อนภายใต้ฤทธิ์แอลกอฮอล์เมื่อก้าวเข้าประตูห้องพักเข้ามาได้ เธอรีบถอดชุดราตรีแสนสวยออกจากเรือนร่างอย่างรวดเร็วก่อนจะเดินตรงเข้าห้องน้ำ ปล่อยให้สายน้ำอุ่นจากฝักบัวชำระล้างคราบไคล เ
ตอนที่ 125: พายุอารมณ์ในเงารัตติกาลภายในรถตู้วีไอพีสีดำสนิทอบอวลไปด้วยความร้อนรุ่ม แม้เส้นทางกลับหอพักจะไม่ไกลนัก แต่คนขับกลับจงใจขับช้าและวกวนเพื่อยืดเวลาส่วนตัวให้เจ้านายหนุ่มใหญ่ท่ามกลางแสงไฟถนนที่สาดส่องเข้ามาในความมืดสลัว คาร์ลอสขยับกายเข้ามาประชิดเกรซที่นั่งพิงเบาะอยู่ นัยน์ตาคู่คมทอประกายดิบเถื่อนและเต็มไปด้วยความหลงใหล มือแกร่งจับเรียวขาเนียนละเอียดภายใต้ชุดราตรีซาตินสีแชมเปญโกลด์ไว้มั่น ก่อนเปิดฉากบทรักอันเร่าร้อนขึ้นทันทีโดยไร้ความลังเล"อื้ม… เบาๆคะ… เกรซจุก"เสียงครางหวานหูหลุดเล็ดลอดจากริมฝีปากอิ่มของเกรซทันทีที่สัมผัสอันวาบหวามถาโถมเข้าใส่ ความเสียวซ่านแผ่ซ่านไปทั่วร่างจนเธอต้องแอ่นอกรับสัมผัส เกรซไม่ได้สนใจเลยแม้แต่น้อยว่าคนขับรถที่กั้นฉากกระจกทึบอยู่ด้านหน้าจะได้ยินเสียงลมหายใจหอบกระชั้นหรือเสียงครางหวานที่ดังคลอไปกับเสียงเครื่องยนต์หรือไม่ สัญชาตญาณและความปรารถนาอันดิบเถื่อนที่คาร์ลอสมอบให้มันดึงสติสัมปชัญญะของเธอให้จมดิ่งลงไปในห้วงแห่งอารมณ์อย่างถอนตัวไม่ขึ้น"อื้ออ… คาร์ลอสคะ… แรงๆเลยคะ… อื้ออ" เกรซครางกระเส่าสองมือกอดคอเข้าไว้ร่างกายสั่นสะท้านไปตามแรงกระแทกที่โหม







