ログインแสงสว่างจากแสงแดดยามเช้าส่องผ่านหน้าต่างห้องนอนเข้ากระทบใบหน้าของหญิงสาวที่หลับสนิทอยู่บนเตียง เธอบิดตัวแล้วเอื้อมมือไปกลางที่นอนควานหาอะไรบางอย่างที่ตอนนี้พบเจอแต่ความว่างเปล่าพึ่บ! เธอลืมตาตื่น และมองไปยังข้างกาย“หายไปไหน” สายตากวาดมองไปรอบห้องที่มีเพียงเธอเท่านั้นฮ่า ฮ่า ฮ่าเสียงหัวเราะคุ้นหู
“ไม่มีทาง” นั่นไง เมื่อโดนฉันดุเรื่องนี้เขาก็จะพูดคำนี้ตลอด“ให้มันน้อย ๆ ลงหน่อยก็ดี ล่าสุดรู้มานะว่าจะสั่งให้คนมาติดอุโมงค์สไลด์เดอร์ให้ลูกในบ้าน” นี่ก็อีกอัน มันไม่ใช่ของเล็ก ๆ เลยนะ ต้องเอาราวบันไดออกด้านหนึ่งเพื่อติดตั้ง สไลด์เดอร์จากชั้น2ลงมาชั้นล่างของบ้าน“แค่นี้เอง กลัวลูกเมื่อยเดินขึ้นลง”
“มึงมันคนใจร้าย ไอ้มารหัวใจ” พี่กราฟเล่นใหญ่เล่นโตลงไปนั่งร้องไห้อยู่ข้างเตียง“คุณคินขา~ ช่วงนี้โซคงไม่ว่างดูแล เหงา ๆ ก็มาหาลิลินได้นะคะ” เพื่อนสาวสองของฉันเกาะแขนของคินไว้แน่น ซึ่งคินเองก็เล่นตามน้ำจับมือลิลินมาจูบหลังฝ่ามือ จนยายเพื่อนสาวของฉันเขินจนตัวบิดตัวเบี้ยว“สามีเพื่อนลิลิน” ฉันยิ้มหวานใ
“ไม่มีนะ จะไปไหนเหรอ”“ไม่ไป ฉันจะอยู่กับเธอ” คินยังคงนั่งอยู่ที่พื้นแล้วนวดเท้าให้ฉัน“อยู่ทะเลาะกับพี่คิมมากกว่า” คินอดส่ายหัวเมื่อพูดถึงพี่สาวของตัวเองไม่ได้“ทำใจให้ชินเถอะนะ พี่ฉันบ้า แต่เวลาจริงจังก็ช่วยได้ทุกเรื่อง”“ไม่มีใครเขามองพี่คิมบ้านอกจากนายหรอกนะ” เขายักไหล่อย่างไม่สนใจ แล้วนวดเท้าให
ณ บ้านของคิน“คิมภัทรชาเสนอหน้ามาทำไม” ประโยคแรกที่คินถามพี่สาวตัวเองเมื่อก้าวเข้ามาในบ้าน“คิดถึงน้องสะใภ้ แกจะไปไหนก็ไปไกล ๆ” พี่คิมตรงเข้ามากอดฉัน และผลักคินให้ถอยห่าง“อย่ามาโดนตัวโซนะ พี่สกปรก” แล้วคินก็มาดึงฉันเข้าไปกอดไว้“แกนั่นแหละสกปรกไอ้น้องเลว” พี่คิมใช่ว่าจะยอมง่าย ๆ เธอก็มาดึงฉันไปกอดไ
“อะไรกันเนี่ย!”เวลา 21.00 น.“จะไม่ปวดหลังเหรอ” ฉันนอนตะแคงถามคนที่นอนอยู่ที่พื้น“ปวด แต่จะอดทน” คินตอบกลับมาพร้อมกับหันมามองทางฉันอาการแพ้ท้องแทนเมียของคินเป็นหนักขึ้น ไม่ใช่แค่ได้กลิ่นน้ำหอมแล้วจะอ้วก แต่ได้กลิ่นฉันด้วย ฉันก็ไม่รู้ว่ากลิ่นฉันมันเป็นยังไง แต่ถ้าเขาเข้ามาใกล้ก็จะมีอาการทันที แต่ถ
ตู๊ด~(ฮัลโหลน้องสะใภ้) เสียงพี่คิมดังมาจากปลายสาย“พี่คิมคะ โซมีเรื่องปรึกษา”(เรื่องไอ้น้องชายเลวของพี่สินะ)“ใช่ค่ะ”(พี่เห็นข่าวแล้ว จะเล่าอะไรดี ๆ ให้ฟังนะ) แล้วพี่คิมก็เริ่มเล่าทุกอย่างให้ฉันฟัง ในขณะที่ฉันขับรถออกจากกาสิโน แต่สถานที่ที่ ฉันจะกลับไปไม่ใช่บ้านของคินเวลา 23.00 น.มอไซค์รับจ้างค
“อือ”“อืออะไร ทำไมไม่พูดว่ารัก”“มันไม่ต้องพูดก็ได้นี่ พี่ก็ไม่เคยทำให้พี่คินของยูโรต้องระแวงนะ” น่าจะใช่แหละ ฉันไม่เคยทำอะไรให้เขาไม่สบายใจ ตอนนี้ก็มีแค่เรื่องข่าวเท่านั้น“ต้องพูด”“ไม่จำเป็น” มานึก ๆ ดูฉันเคยพูดหรือเปล่านะ“จำเป็นค่ะ พี่คินเคยบอกรักพี่โซหรือเปล่าล่ะ”“ก็บอก”“แล้วพี่โซรักพี่คินม
(ภาคิน)1 อาทิตย์ก่อนเดินทางก๊อก ๆ“คุณภาคินมาแล้วค่ะ” เลขาของธาดากล่าวพร้อมกับเปิดประตูห้องทำงานให้ผมเดินเข้าไป ภายในห้องมีเพียงแค่ธาดาเท่านั้น วันนี้ไม่มีเลขาประจำชีวิตมันอยู่ด้วยเป็นไปได้ไง“มีอะไรก็พูดมา” พูดขึ้นพร้อมกับนั่งลงฝั่งตรงข้าม ธาดาวางแฟ้มเอกสารลงตรงหน้าพร้อมกับผายมือว่าให้เปิดดู“จะข
เวลา 20.15 น.ฉันนั่งกดเปลี่ยนรีโมตโทรทัศน์อย่างไร้จุดหมาย ไม่ว่าช่องไหน ๆ ก็เจอแต่ข่าวและข่าว จนในที่สุดก็เลิกกดแล้วโยนรีโมตทิ้งไว้ข้างตัว สายตาจ้องมองไปยังภาพโลโก้ช่วงข่าวซุบซิบที่กำลังฉายขึ้นมา“อะไร…น่ะ” ฉันลุกขึ้นยืนพร้อมกับจ้องมองภาพบนจอภาพของฉันกับธาดาที่กำลังเดินคุยกันไปทางลานจอดรถของโรงแรม







