LOGINเดือนเพ็ญบอกให้แป้งจี่นั่งรอที่หน้าแผนกต้อนรับเพราะเธอติดคุยงานกับลูกค้า แต่หนูน้อยกลับรู้สึกหิวจนไส้จะขาดสุดท้ายจึงต้องกินขนมที่ตนเองเอามาฝากพี่ไปสองชิ้น
โครกก ครากก!
"โอ๊ย..เหวก้าว อะหยังคานถีบป้อจายยำบากจะอี้" แป้งจี่ลุกขึ้นแล้วแกว่งตัวไปมาเพื่อขับไล่ความหิว แต่วินาทีเดียวกันนั้นบรูซที่เพิ่งออกมาจากห้องพักพร้อมกับพ่อแม่กำลังเดินตรงไปยังห้องอาหารของรีสอร์ตพอดี เด็กหญิงจึงรีบวิ่งถลาเข้าไปดักพี่ไว้กลางทาง
"พิบูด" แป้งจี่เรียกพี่เสียงหวาน
"เฮ้ย! ปะ..ไปเล่นงิ้วมาเหรอ" บรูซผงะจนเกือบหงายท้องลงกับพื้น
"อุ๊ย มีคนสวยมาหาแต่เช้าเลยเหรอลูก" ปูเป้แซวลูกชาย
"งั้นพ่อกับแม่ไปหาอะไรกินก่อนนะ ลูกค่อยตามไปทีหลังนะบรูซ" ทนายพิมุกต์โอบเอวภรรยาพาไปที่ห้องอาหาร เนื่องจากเธอกำลังตั้งครรภ์ลูกคนที่สองอยู่
"เดี๋ยวสิแม่ แม่ช่วยบรูซด้วย" เด็กชายเตรียมจะวิ่งตามแม่ไป แต่แป้งจี่ยืนทำหน้าคว่ำพยายามบีบน้ำตาให้น่าสงสาร
"พิบูดฉะติ้งฉี่ กนไม่ยับปิ๊ดซอบ กนเยว" หนูน้อยสะบัดหน้าหนี
"พี่เลวตรงไหน พี่ยังไม่ได้ทำอะไรเลยนะเจ้าเด็กคนนี้นี่" บรูซรีบเดินอ้อมไปหาแ
วันนี้เป็นวันเด็กพวกพี่ ๆ จึงพากันออกไปร่วมกิจกรรมที่อำเภอจัดขึ้นโดยมียายนับเก้ากับตาทัพฟ้าและพ่อแม่ของบรูซอาสาไปคอยดูแลทุกคนแทน ทว่าสามแฝดกลับเลือกที่จะไม่ไปเนื่องจากมะต๋าวเป็นหวัดจึงอยากอยู่บ้านเป็นเพื่อนน้องมากกว่า เหนือฟ้าก็ไม่อยากพาลูกคนเล็กไปเพราะกลัวว่าถ้าไปเจอคนเยอะ ๆ มะต๋าวจะอาการแย่กว่าเดิม"น่าแปลกเนอะที่พวกลูกไม่สนใจกิจกรรมวันเด็ก" ภาคีสั่งให้ลูกน้องเกือบร้อยชีวิตหยุดงานตั้งแต่วันศุกร์เพื่อให้พวกเขาพาลูกหลานไปหากิจกรรมทำเพื่อสานสัมพันธ์ระหว่างครอบครัว"คิก ๆ" น้ำเงี้ยวแอบได้ยินพ่อบ่น หนูน้อยหัวเราะคิกคักขณะกำลังวาดไพ่ควายเสี่ยงทายทำนายดวงพ่อส่วนแป้งจี่นั้นรับหน้าที่เตรียมอุปกรณ์สะเดาะเคราะห์ต่อชะตา หมูยอกำลังคิดค้นคาถาเพื่อใช้สำหรับร่ายมนต์เสริมดวง"ซุ่มทำอะไรกันอยู่จ๊ะ" เหนือฟ้ากระเตงมะต๋าวลงมาจากบันไดหลังจากพาหนูน้อยขึ้นไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าตัวใหม่หลังกินข้าวเช้า"จุ๊ ๆ จ๊ะไปอู้ดังสินุ๋งน่อยเดี๋ยวปาขี้ได้ยิน" น้ำเงี้ยวกระซิบกระซาบ"แล้วเจ้าพิธีเงี้ยวทำอะไรอยู่คะวาด ๆ เขียน ๆ อะไรนั่นควายใช่ไหมคะ" เหนือฟ้าชะ
กรี๊ดดดด!"ช่วยด้วยครับ ช่วยด้วยครับอาภาคี""ป้อขี้จ้วยฉี่กับแฟงฉี่โตยเน้อ"เสียงร้องโหวกเหวกของแป้งจี่ผสานกับเสียงร้องบรูซทำให้ภาคีที่กำลังช่วยลูก ๆ เอากระป๋องหอยขึ้นรถท้ายกระบะรีบหันควับไปดูด้วยความตกใจ ทุกคนในบริเวณนั้นชะเง้อคอมองต้นเสียงแหลมเมื่อภาคีเห็นว่าไอ้บะกอกทายาทของบะยมควายดุหน้ามึนประจำไร่กำลังไล่ขวิดเด็กสองคน เขาจึงให้นิ่มฟ้ากับน่านฟ้าพาทุกคนไปหลบในโรงเลี้ยงไก่ก่อน ส่วนตนเองขับรถไปขวางทางวิ่งของบะกอก"บรูซแป้งจี่ขึ้นมาเร็วลูก ปีนขึ้นท้ายรถมาเลย""ค...ครับ" บรูซละล่ำละลักด้วยความเหน็ดเหนื่อยรีบอุ้มแป้งจี่ขึ้นไปก่อนแล้วตนเองค่อยตามขึ้นไปอีกทีง่อออออบะกอกโกยจี้ตามมาด้วยความเร็ว มันไม่สนว่าจะเป็นรถหรือคนมันพร้อมขวิดทุกสิ่งอย่างที่ทำให้มันหงุดหงิดใจ"ไอ้กอกมึงหยุดเดี๋ยวนี้นะ มึงเกิดในไร่กูแท้ ๆ แต่มึงกลับขวิดลูกก็เหรอ เนรคุณซะแล้ว" ภาคียืนเท้าสะเอวขวางทางวิ่งของบะกอกทว่ามันไม่มีท่าทีจะหยุดฟังผู้อุปถัมภ์ของมันเลยสักนิด"ป้อเจ้ามันจะฟิดป้อแย้วน่ะ" แป้งจี่ตบหลังพ่อปุ ๆ"เฮ้ย...ไอ้กอกไอ้กอกมึง..หยุ๋ดดด" ภาคีร้องห้ามแล้วรีบสับเท้ากลับรถแต่ดันสะดุดกองขี้ควายจนล้มก้นจ้ำเบ้ากระแทกพ
เย็นวันอาทิตย์ของทุกสัปดาห์บะแต๋งต้องเดินทางกลับกรุงเทพ โดยมีบอดี้การ์ดโก๋กับเฮงอาสาขับรถไปส่งที่ร้านปลาเผาแทนหม่อมเจ้าภูวสินและเจ๊ต่ายที่ติดธุระทำให้ทั้งสองขับรถมารับหลานชายไม่ได้หลังลูกชายคนโตของครอบครัวจากไปไม่ถึงห้านาทีปูเป้กับพิมุกต์และบรูซขับรถมาหาเหนือฟ้าที่บ้าน เพื่อฝากบรูซให้อยู่ที่นี่ชั่วคราว"วันนี้คุณปูเป้ไปถ่ายทำแถวไหนคะ" แม่บ้านลูกเจ็ดถามขณะจับมะต๋าวแต่งตัว"เป้ไปทุ่งบัวแดง ไปวัดแล้วก็ซุ้มป่าไผ่ค่ะ" เธอบอกแล้วคว้ากระเป๋าสะพายข้างเตรียมตัวเดินทาง"งั้นไปทำงานเถอะค่ะคุณปูเป้ เดี๋ยวเหนือกับพี่คีดูแลบรูซให้เองค่ะ" เหนือฟ้าบอกขณะที่ตนกำลังจับมะต๋าวแต่งตัว"แล้วบรูซอยู่ได้ไหมจ๊ะ แม่กับพ่อจะกลับมาถึงที่รีสอร์ตค่ำหน่อย" ปูเป้ลูบผมลูกชาย"บรูซอยู่ได้ครับ พ่อกับแม่ไปเถอะ" เด็กชายชินแล้วกับการที่พ่อแม่ทำงานที่ต้องเดินทางขึ้นเหนือล่องใต้ เพราะงานของแม่คือทำคอนเทนต์ด้านการท่องเที่ยวแม่มักจะเดินทางไปทั่วโลก เพื่อแสวงหาสถานที่ยอดนิยม รวมทั้งอาหารและวัฒธรรมประจำชาตินั้น ๆ เพื่อเชิญชวนให้ทุกคนมาตามรอยไปพร้อมกับเธอ แม่เก็บหอมรอมริบประสบการณ์เกื
เดือนเพ็ญบอกให้แป้งจี่นั่งรอที่หน้าแผนกต้อนรับเพราะเธอติดคุยงานกับลูกค้า แต่หนูน้อยกลับรู้สึกหิวจนไส้จะขาดสุดท้ายจึงต้องกินขนมที่ตนเองเอามาฝากพี่ไปสองชิ้นโครกก ครากก!"โอ๊ย..เหวก้าว อะหยังคานถีบป้อจายยำบากจะอี้" แป้งจี่ลุกขึ้นแล้วแกว่งตัวไปมาเพื่อขับไล่ความหิว แต่วินาทีเดียวกันนั้นบรูซที่เพิ่งออกมาจากห้องพักพร้อมกับพ่อแม่กำลังเดินตรงไปยังห้องอาหารของรีสอร์ตพอดี เด็กหญิงจึงรีบวิ่งถลาเข้าไปดักพี่ไว้กลางทาง"พิบูด" แป้งจี่เรียกพี่เสียงหวาน"เฮ้ย! ปะ..ไปเล่นงิ้วมาเหรอ" บรูซผงะจนเกือบหงายท้องลงกับพื้น"อุ๊ย มีคนสวยมาหาแต่เช้าเลยเหรอลูก" ปูเป้แซวลูกชาย"งั้นพ่อกับแม่ไปหาอะไรกินก่อนนะ ลูกค่อยตามไปทีหลังนะบรูซ" ทนายพิมุกต์โอบเอวภรรยาพาไปที่ห้องอาหาร เนื่องจากเธอกำลังตั้งครรภ์ลูกคนที่สองอยู่"เดี๋ยวสิแม่ แม่ช่วยบรูซด้วย" เด็กชายเตรียมจะวิ่งตามแม่ไป แต่แป้งจี่ยืนทำหน้าคว่ำพยายามบีบน้ำตาให้น่าสงสาร"พิบูดฉะติ้งฉี่ กนไม่ยับปิ๊ดซอบ กนเยว" หนูน้อยสะบัดหน้าหนี"พี่เลวตรงไหน พี่ยังไม่ได้ทำอะไรเลยนะเจ้าเด็กคนนี้นี่" บรูซรีบเดินอ้อมไปหาแ
ครอบครัวของปูเป้กับพิมุกต์เข้าพักที่รีสอร์ตของไร่ ทำให้แป้งจี่สบโอกาสตีซี้เอาอกเอาใจบรูซ เช้านี้เด็กหญิงตื่นตั้งแต่ตีห้าลงมาที่ห้องครัวพร้อมกับกระเป๋าเครื่องสำอางน้อย ๆ ของตนเอง"แอ๊!" มะต๋าวเองก็ตื่นเช้าเพราะอึแตกมา หลังจากเหนือฟ้าเปลี่ยนแพมเพิสให้ลูกชายเสร็จ เด็กน้อยก็ไม่ยอมหลับอีกเลยเธอก็เลยจำเป็นต้องกระเตงลูกลงมาทำกับข้าวด้วย"รีบตื่นมาทำไมจ๊ะแป้งจี่ นี่ตีห้าสิบนาทีเองเน้อ" นิ่มฟ้ากำลังช่วยแม่ทอดไข่เจียวกุ้งเพิ่มอีกหนึ่งจานใหญ่เพราะตอนนี้จำนวนสมาชิกในบ้านเพิ่มขึ้น ไหนจะมาส โก๋และเฮงบอดี้การ์ดของเขารวมถึงตากับยายที่ลาพักร้อนยาวเนื่องจากป้าราตรี พี่สาวของแม่กลับมาบริหารงานอย่างเต็มรูปแบบ ตากับยายก็เลยพักยาวไม่มีกำหนด"ฉี่ฉะเกี๋ยนหน้าทาปากไปถีบพิบูด" แป้งจี่หยิบกระจกขึ้นมาตั้ง "ปี้นิ่งหยี่ไฟให้มันฉะหว่างฟ่านี้ได้ก่อ ฉี่บ่าหันหน้าในคะจก""ต๊าย ถูกใจยายนับจริง ๆ มาเดี๋ยวยายไปเปิดไฟให้มันสว่างทั้งบ้านเลยจะได้แต่งหน้าถนัดเนอะ" ยายนับเก้าชอบใจที่หลานาสาวนิสัยเหมือนเธอสมัยเป็นสาว"พี่บรูซของหนูเขายังไม่ตื่นเลยค่ะ แต่งหน้าทำผมเสร็จแล้วก็มากินข้าวต้มกุ๊ยก่อนไปจีบผู้ชายด้วยนะคะ" เหนือฟ้ายื่น
ภายในห้องอาบน้ำแป้งจี่กำลังขัดแขนขาด้วยฟองน้ำรูปไก่ หนูน้อยประทินผิวด้วยครีมอาบน้ำกลิ่นดอกไม้สูตรเด็กที่พ่อซื้อมาให้จนเนื้อตัวหอมฉุยส่งกลิ่นฟุ้งลอยออกมาถึงนอกห้อง"ลูกกูขัดอะไรนักหนาวะน่ะ" ภาคีเงยหน้าขึ้นจากแล็ปท็อป "แป้งจี่เสร็จหรือยังลูก""เฉ็ดแย้วจ้าวก้า" แป้งจี่สวมผ้าคลุมอาบน้ำสีชมพูเข้าคู่กับหมวกคลุมผมหน้าหนูมีหูสองข้าง ค่อย ๆ เดินเยื้องย่างเหมือนนางงามออกมาจากห้องน้ำ"ลีลาเป็นที่หนึ่งลูกกู" พ่อบ่นอุบอิบแล้วก้มหน้าก้มตาพิมพ์งานในแล็ปท็อปต่อไปหนูน้อยปีนขึ้นไปบนเก้าอี้หน้าโต๊ะเครื่องแป้งของแม่ แล้วหันหน้าไปทางซ้ายทีขวาที ยกมือขึ้นไล้วนแก้มของตัวเอง และทดลองฉีกยิ้มโปรยเสน่ห์ในกระจกเพื่อฝึกซ้อมก่อนจะยิ้มให้กับพี่บรูซสุดหล่อ"โอ๊ย กนอะหยังงามปิ๊ยึกปิยั่นเน้อ" แป้งจี่เอ่ยชมตัวเอง"สรุปงามหรือบ่างาม ป้อเพิ่งเกยได้ยินว่ามีคนงามพิลึกพิลั่นโตย" พ่อเหลือบตามองลูกสาวที่กำลังหยิบเซ็ตประทินผิวของเด็กที่แม่ซื้อไว้ให้ต่างหากหยิบออกมาใช้ทีละอย่าง ตั้งโลชั่นน้ำนมข้าวและเครื่องสำอางเด็กที่ทำจากวัสดุธรรมชาติไร้สารเคมี







