ตอนที่4/2 สามีโหด (2)

เธอพยายามขอร้อง แต่คนที่กำลังคลุ้มคลั่งไม่สน เขาเข้ามารุนแรงกว่าเดิม ส่งผลให้อารมณ์ระลอกใหญ่โจมตีจนขนมผิงสมองเบลอ เธอซุกริมฝีปากกัดไหล่กว้างไปหนึ่งที ทั่วทั้งร่างสั่นจนน่าสงสาร เคย์เดนไม่รับรู้ ช่วงเวลาที่ติดคุกกับการตั้งต้นสำหรับธุรกิจใหม่ทำให้เขาไม่มีเวลาระบาย มีเมียทั้งทีก็เอาให้ตายกันไปข้างเลย

กว่าสี่ชั่วโมง ในที่สุดม้าหนุ่มก็หยุดคึก หากไม่ใช่เพราะผู้เป็นพ่อลงทุนแกล้งป่วย เขาก็คงไม่ยอมแต่งงานกับผู้หญิงคนนี้เพื่อตามใจตาแก่ ธรรมดาทุกอย่าง ยกเว้นหน้าอก เคย์เดนเข้าไปอาบน้ำสะสางตัวเอง เสร็จเรียบร้อยแล้วก็เดินกลับห้องนอนใหญ่ซึ่งอยู่อีกฝั่ง เขาไม่ชายตามองสภาพคนบนเตียงแม้แต่น้อย มันเป็นหน้าที่ของเธอ อดทนไม่ได้ก็รีบๆ หายไป

ความเงียบสงบมาเยือน ฝ่ายที่โก่งคอครวญครางค่อนคืนสลบเหมือด จวบจนเที่ยงของวันใหม่ขนมผิงจึงค่อยๆ งัวเงียตื่น เธอปวดหัว ขยับเพียงเล็กน้อยก็เจ็บร้าวระบม สภาพคนทั้งคนและเตียงนอนดูไม่ได้เลย ฉับพลันเสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น ให้เดินไปเปิดคงไม่ไหว ขนมผิงจึงฝืนส่งเสียงแหบแห้งบอกให้เข้ามาแทน

“ขอโทษที่รบกวนนะคะ ป้ากลัวว่าคุณขนมผิงจะหิวเลยมาดูค่ะ” ป้าอุ่นยิ้มใจดี ขัดกับใบหน้าซีดเซียวของขนมผิงมาก

“ผิงขอโทษที่ทำให้เป็นห่วงนะคะ ขอผิงจัดการตัวเองสักครู่ เดี๋ยวผิงจะรีบลงไปค่ะ”

“เดี๋ยวป้ายกอาหารมาให้เองค่ะ”

เธออยากปฏิเสธเพราะเกรงใจ แต่ป้าอุ่นยืนกรานจะทำให้ ฉะนั้นระหว่างรอขนมผิงจึงพยุงร่างบอบช้ำเข้าไปอาบน้ำ คราบเหนียวเหนอะแห้งกรังกลางลำตัวพาให้นึกถึงฝันร้ายเมื่อคืน ครั้งแรกสำหรับคนไม่เคยถือว่าสาหัส หากไม่ใช่เพราะคำว่าเงิน เธอคงไม่ต้องเจอผู้ชายโหดแบบนี้ โชคดีที่ยังไม่ตายจริงๆ

พอออกมาจากห้องน้ำ ขนมผิงก็พบว่าผ้าปูเตียงถูกเปลี่ยนแล้ว เลือดสาดขนาดนั้น เธอยังไม่กล้ามอง แล้วคนที่ต้องมาเก็บกวาดล่ะ ให้คิดมากก็ไม่อยากคิด แต่งตัวด้วยชุดหละหลวมเสร็จป้าอุ่นก็เข้ามาพร้อมกับกลิ่นอาหารยั่วยวน รสชาติของมันอร่อยมาก แต่ขนมผิงทานไปแค่สามสี่คำ สีหน้าของเธอทำให้ป้าอุ่นต้องเรียกหมอประจำตระกูลมาช่วยดู กับเรื่องเล็กๆ มีคุณหมอมาตรวจถึงเตียงแบบนี้ค่อนข้างเอิกเกริกมาก ทานยาสักเม็ดก็ดีขึ้นแล้ว ทำไมต้องอลังการด้วย

“คุณขนมผิงมีไข้นะครับ เดี๋ยวหมอจัดยาเอาไว้ให้ สักสองสามวันอาการจะทุเลา ระหว่างนี้พักผ่อนให้เพียงพอ”

“ขอบคุณค่ะ”

นอกจากยาลดไข้ หมอยังให้ยาทาบรรเทาอาการบวมแดงด้วย ป้าอุ่นบอกว่าใช้กับส่วนนั้น แววตาขณะอธิบายกรุ้มกริ่มชวนสงสัย นี่หมายความว่ายังไง พอเริ่มเข้าใจจุดประสงค์ ขนมผิงก็ก้มหน้างุด แก้มเนียนทั้งสองข้างร้อนผ่าว ศึกหนักเมื่อคืน คนเขาคงได้ยินกันทั่วแล้ว น่าอายจริงๆ

“คุณหนูใหญ่ออกไปทำงานค่ะ คงจะกลับดึก คุณขนมผิงไม่ต้องรอทานข้าวนะคะ ถ้าหิวก็บอกป้าได้เลย”

ป้าอุ่นยิ้มใจดีให้กับเธออีกครั้ง ไม่นานห้องทั้งห้องก็เงียบสงบ ถือโอกาสตอนที่ได้อยู่ตามลำพังทายาส่วนนั้นดีกว่า มันบวมแดงคล้ายกับมะเขือเทศสุก แค่แตะเบาๆ ก็รู้สึกแสบไปถึงสมองแล้ว ไม่ต้องโอดครวญเลยนะขนมผิง งานนี้ยังเหลืออีก 364 วัน รีบร้อนท้อใจเร็วไป เวลามันจะยิ่งอยู่ยิ่งนาน ทำใจให้มีความสุขซะ

ตอนเย็นไม่ต้องรอให้ป้าอุ่นขึ้นไปดูแล ขนมผิงก็เดินลงมาทานอาหารเอง ในหนึ่งปีเธอมักจะเจ็บป่วยไม่ต่ำกว่าเดือนละสองสามครั้ง ผู้หญิงตัวคนเดียวทั้งเรียนและทำงานไปด้วย เหตุผลหลักๆ เลยก็มาจากการนอนน้อย ไม่สบายแค่นี้ถือว่าธรรมดามาก

“ให้ผิงช่วยไหมคะ”

แม่ครัวกำลังวุ่นอยู่กับอาหาร พอได้ยินเสียงขนมผิงป้าอุ่นก็ตรงเข้ามาประคองทันที เธอยืนยันบอกว่าตัวเองไม่เป็นไร แต่หัวหน้าแม่บ้านไม่ยอม

“คุณขนมผิงไม่สบาย ลงมาทำไมคะ ถ้าต้องการอะไรโทรเรียกแม่บ้านก็ได้”

“ผิงดีขึ้นแล้วค่ะ ถ้าป้าอุ่นไม่เชื่อก็ลองแตะมือที่หน้าผากผิงดูได้เลย”

ป้าอุ่นพิสูจน์ พอยื่นมือไปแตะหน้าผากของขนมผิง ความร้อนที่ไม่ลดลงเลยก็ทำให้คนชักมือกลับ ไม่ได้ๆ พึ่งเข้าบ้านมาแค่วันเดียวก็ป่วยแล้ว หากไม่ดูแลให้ดี มีหวังรีบหนีออกไปแน่

“ยังตัวร้อนอยู่เลยค่ะ ไม่ดื้อนะคะ เดี๋ยวป้าเอาข้าวต้มไปให้”

“คือผิง” เธอเก็บคำพูดเอาไว้ ยิ่งรั้นป้าอุ่นก็จะยิ่งไม่สบายใจ เธอมาทำงานดูแลเคย์เดนในฐานะเมียชั่วคราว ไม่ควรสร้างปัญญาให้ตัวเองลำบากเด็ดขาด