LOGINShare
บทที่ 301
publish date:
2025-08-20 23:52:44
Latest chapter
เหมยฮวาฤดูหนาว บทที่ 337
เฉินซานเจ้าพ่อวงการธุรกิจของจีนประสบอุบัติเหตุ ข่าวนี้ช็อกวงการเป็นอย่างมาก หลายคนหวังใช้โอกาสนี้ให้เป็นประโยชน์แก่ตัวเอง บรรดานักข่าวต่างเกาะติดเหตุการณ์ทำข่าวอย่างใกล้ชิดแต่เจ้าพ่อก็คือเจ้าพ่อ ไม่กี่วันต่อมาเขาก็กลับมาปรากฏตัวหน้าสื่ออีกครั้ง ด้วยรูปลักษณ์องอาจดุดันเหมือนไม่ใช่คนที่เคยประสบอุบัติ
เหมยฮวาฤดูหนาว บทที่ 336
ดีใจงั้นหรือ เขาจะดีใจจริงๆ หรือเสียใจกันแน่แวบแรกนางก็คิดไม่ต่างกับหมอหลวง ทว่าพอคิดถึงท่าทางอึดอัดของอีกฝ่าย ความยินดีพลันจืดจางลง เหลือเพียงอาการเศร้าสร้อยหมอจางรู้ดีว่าคนท้องอารมณ์แปรปรวน เขาเห็นนางมีสีหน้าขรึมลงท่าทางเป็นกังวลจึงเอ่ยปลอบ“ฮูหยินไม่ต้องกังวล ท่านพักผ่อนก่อน เดี๋ยวข้าจะไปแจ้งสา
เหมยฮวาฤดูหนาว บทที่ 335
สุดเขตแคว้นต้าเหลียวขึ้นมาทางเหนือเป็นพื้นที่ของความหนาวเย็น อากาศของที่นี่จะเย็นตลอดปี หิมะที่โปรยปรายวันแล้ววันเล่าทับถมกันจนเกิดทัศนียภาพอันงดงามเพราะเหตุการณ์เปลี่ยนรัชสมัยของต้าเหลียวในครั้งก่อน ทำให้ผู้คนเริ่มลืมตาอ้าปากได้ อีกทั้งฝนฟ้าที่ควรตกก็ตกต้องตามฤดูกาล ราษฎรจึงเชื่อว่าฮ่องเต้หลี่เฟิ่
เหมยฮวาฤดูหนาว บทที่ 334
“โอ้โห ต้าสือ เจ้าไปเอาสินค้าดีๆ แบบนี้มาจากไหนกัน” ชายรูปร่างผอมสูงอีกคนร้องทักบุรุษนามต้าสือเพียงแสยะยิ้มตอบ “เอาละ เด็กน้อยเจ้าจงรอเงียบๆ ที่นี่เถอะ ประเดี๋ยวท่านอาจะพาเจ้าไปหาครอบครัวใหม่เอง”กล่าวคำยังไม่ทันจบ ร่างป้อมก็วิ่งเข้าไปใกล้ตะเกียงไฟ ยื่นบางสิ่งในมือไปจ่อเปลวไฟ ก่อนร่างป้อมจะโยนมันออ
เหมยฮวาฤดูหนาว บทที่ 333
อวี้เหลียนมีสีหน้าบอกไม่ถูก เขาพลันนึกถึงเหตุการณ์ตอนเช้าขึ้นมา“นะเจ้าคะท่านพ่อ ช่วยขอร้องท่านแม่ให้โยวโยวกับหยาหยาหน่อยนะเจ้าคะ”ซาลาเปาน้อยหน้ากลมตัวป้อมของอวี้เหลียนกำลังยึดแขนเขาคนละข้าง มือก็เขย่าแขนผู้เป็นพ่อไม่หยุด ปากก็เอ่ยขอด้วยถ้อยคำออดอ้อน ดวงตาสุกสกาวมองพุ่งมาที่บิดาอย่างมีความหวังเห็น
เหมยฮวาฤดูหนาว บทที่ 332
“เจ้ายังกล้าเอ่ยอีกหรือ...” อวี้เหลียนเหล่มอง “รีบร้อนมาเพราะคิดถึงข้ากับแม่เจ้า หรือว่าก่อเรื่องไว้เลยรีบหลบมา”สิ้นคำพูดรู้เท่าทัน เด็กชายร่างป้อมผู้ติดตามมาพลันสะดุ้งเฮือก จิ้งอ๋องตรงหน้าเขาเฉียบแหลมดั่งที่บิดาเคยบอกไว้จริงด้วย บิดาเคยย้ำนักย้ำหนาว่าเป็นศัตรูกับใครก็ได้ แต่อย่าคิดเป็นศัตรูกับจิ้ง
เหมยฮวาฤดูหนาว บทที่ 218
ดวงตาคู่งามของจ้าวเหมยฮวาเหลือบมองสตรีผู้นั้น ใบหน้ามีแววอึมครึมบอกไม่ถูก ยิ่งเห็นท่าทางกิริยายืนจังก้า สองมือเท้าสะเอวในชุดสีสดใสลายพร้อยทั้งตัวของอีกฝ่าย นางพลันหมดคำจะเอ่ยวาจาด้วย “ฮึ! ถึงกับเงียบไปเลยหรือ ตกใจที่มาพบกับข้าผู้ทรงคุณธรรมคนนี้ละสิ” กล่าวจบนางพลันยืดอก เงยหน้าเชิดด้วยความลำพองใจอ
เหมยฮวาฤดูหนาว บทที่ 217
จ้าวเหมยฮวารับคำอีกฝ่ายอย่างจนใจ อวี้เหลียนรับเงินเดือนจากตำแหน่งอ๋องปีละเท่าไรนะ ถึงได้ฟุ่มเฟือยขนาดนี้ เสด็จลุงให้บุตรชายพกคลังหลวงของต้าเฉินไว้กับตัวหรือไรกันเมื่อจัดการทุกอย่างเสร็จสรรพ จ้าวเหมยฮวาจึงนั่งรถม้ากลับจวน ระหว่างทางนางเห็นร้านขายของกินและแผงลอยเล็กๆ มากมาย มือบางแง้มม่านมองจากในรถด้
เหมยฮวาฤดูหนาว บทที่ 215
จ้าวเหมยฮวามองความโกรธปนความเสียใจของเขาพลางหลับตา ใช่ว่าไม่รู้สึกกับสิ่งที่อีกฝ่ายเพียรทำให้ แต่ความหวาดระแวงเบื้องลึกในจิตใจทำให้นางมิอาจฝากชีวิตไว้กับเขาได้จริงๆอดีตที่เลวร้ายนั่นนางยังคงไม่อาจก้าวข้ามผ่านมันได้สินะ คิ้วใบหลิวพลันขมวดคิ้วแน่น ริมฝีปากบางเอ่ยขึ้นแผ่วเบา “บางทีเราอาจจะคิดอะไรกัน
เหมยฮวาฤดูหนาว บทที่ 214
ณ จวนไร้พ่ายยามค่ำคืน วันนี้จิ้งเหยียนกับจิงหยูถูกคุณหนูไล่ไปนอนแต่หัวค่ำ กระทั่งสาวใช้ทั้งสองจากไปแล้ว จ้าวเหมยฮวาก็ยังคงนั่งนิ่งอยู่บนเก้าอี้ พลางยกมือบางขึ้นลูบหน้าผากอย่างใช้ความคิด อีกไม่กี่วันจะมีงานเลี้ยงต้อนรับคณะทูตจากต้าอี้ ทว่าไม่คิดว่าในเวลาที่ต้าเฉินวุ่นวายเยี่ยงนี้ ฮ่องเต้แห่งต้าเห
You may also like
คุณหนูสามผู้มีสติปัญญาไม่สมประกอบ
ต้นไม้แห้ง30.6K viewsอ๋องใจร้ายกับพระชายาที่(ไม่)รัก
อิ่น เยว่23.7K viewsซาลาเปาบ้านข้านั้นทั้งขาวทั้งนุ่ม
เหลียนฮวาสีชมพู/เสี่ยวอวี้41.1K viewsบุตรีอนุผู้ถูกทอดทิ้ง
หิมะที่ปลิดปลิว76.5K viewsเกิดใหม่อีกทีกลายเป็นสตรีอัปลักษณ์
BigM00N1.3K viewsท่านอ๋องพญายมผู้นี้...คือสามีของข้า!
มาตารดา2.0K viewsหยกโลหิตพลิกชะตา
JustMoonLight93 viewsวาสนาที่ท่านตัดขาด ไยจึงคิดต่อคืน
หมอนบนโซฟา1.8K views
