Mag-log inเฉินซานเจ้าพ่อวงการธุรกิจของจีนประสบอุบัติเหตุ ข่าวนี้ช็อกวงการเป็นอย่างมาก หลายคนหวังใช้โอกาสนี้ให้เป็นประโยชน์แก่ตัวเอง บรรดานักข่าวต่างเกาะติดเหตุการณ์ทำข่าวอย่างใกล้ชิดแต่เจ้าพ่อก็คือเจ้าพ่อ ไม่กี่วันต่อมาเขาก็กลับมาปรากฏตัวหน้าสื่ออีกครั้ง ด้วยรูปลักษณ์องอาจดุดันเหมือนไม่ใช่คนที่เคยประสบอุบัติ
ดีใจงั้นหรือ เขาจะดีใจจริงๆ หรือเสียใจกันแน่แวบแรกนางก็คิดไม่ต่างกับหมอหลวง ทว่าพอคิดถึงท่าทางอึดอัดของอีกฝ่าย ความยินดีพลันจืดจางลง เหลือเพียงอาการเศร้าสร้อยหมอจางรู้ดีว่าคนท้องอารมณ์แปรปรวน เขาเห็นนางมีสีหน้าขรึมลงท่าทางเป็นกังวลจึงเอ่ยปลอบ“ฮูหยินไม่ต้องกังวล ท่านพักผ่อนก่อน เดี๋ยวข้าจะไปแจ้งสา
สุดเขตแคว้นต้าเหลียวขึ้นมาทางเหนือเป็นพื้นที่ของความหนาวเย็น อากาศของที่นี่จะเย็นตลอดปี หิมะที่โปรยปรายวันแล้ววันเล่าทับถมกันจนเกิดทัศนียภาพอันงดงามเพราะเหตุการณ์เปลี่ยนรัชสมัยของต้าเหลียวในครั้งก่อน ทำให้ผู้คนเริ่มลืมตาอ้าปากได้ อีกทั้งฝนฟ้าที่ควรตกก็ตกต้องตามฤดูกาล ราษฎรจึงเชื่อว่าฮ่องเต้หลี่เฟิ่
“โอ้โห ต้าสือ เจ้าไปเอาสินค้าดีๆ แบบนี้มาจากไหนกัน” ชายรูปร่างผอมสูงอีกคนร้องทักบุรุษนามต้าสือเพียงแสยะยิ้มตอบ “เอาละ เด็กน้อยเจ้าจงรอเงียบๆ ที่นี่เถอะ ประเดี๋ยวท่านอาจะพาเจ้าไปหาครอบครัวใหม่เอง”กล่าวคำยังไม่ทันจบ ร่างป้อมก็วิ่งเข้าไปใกล้ตะเกียงไฟ ยื่นบางสิ่งในมือไปจ่อเปลวไฟ ก่อนร่างป้อมจะโยนมันออ
อวี้เหลียนมีสีหน้าบอกไม่ถูก เขาพลันนึกถึงเหตุการณ์ตอนเช้าขึ้นมา“นะเจ้าคะท่านพ่อ ช่วยขอร้องท่านแม่ให้โยวโยวกับหยาหยาหน่อยนะเจ้าคะ”ซาลาเปาน้อยหน้ากลมตัวป้อมของอวี้เหลียนกำลังยึดแขนเขาคนละข้าง มือก็เขย่าแขนผู้เป็นพ่อไม่หยุด ปากก็เอ่ยขอด้วยถ้อยคำออดอ้อน ดวงตาสุกสกาวมองพุ่งมาที่บิดาอย่างมีความหวังเห็น
“เจ้ายังกล้าเอ่ยอีกหรือ...” อวี้เหลียนเหล่มอง “รีบร้อนมาเพราะคิดถึงข้ากับแม่เจ้า หรือว่าก่อเรื่องไว้เลยรีบหลบมา”สิ้นคำพูดรู้เท่าทัน เด็กชายร่างป้อมผู้ติดตามมาพลันสะดุ้งเฮือก จิ้งอ๋องตรงหน้าเขาเฉียบแหลมดั่งที่บิดาเคยบอกไว้จริงด้วย บิดาเคยย้ำนักย้ำหนาว่าเป็นศัตรูกับใครก็ได้ แต่อย่าคิดเป็นศัตรูกับจิ้ง
เมืองหลวงต้าเฉินผ่านไปเนิ่นนานนับเป็นเวลาแปดปีที่จ้าวเหมยฮวาออกติดตามผู้เฒ่าฟ่งต้าเฉินที่ผ่านกาลเวลามาหลายต่อหลายปียังคงคึกคักเช่นในอดีต เช่นเดียวกับร้านอาหารเล็กๆ แห่งหนึ่ง ที่จากในอดีตเป็นแค่ร้านเล็ก บัดนี้กลับกลายเป็นหอเหลาสุราใหญ่โต สำหรับผู้มีอันจะกินที่ต้องการมากกว่าเพียงแค่ดื่มกิน...“เสี่ย
“ดี ฮ่าๆๆ ดีเหลือเกิน ให้มันบดขยี้ไอ้แก่นั่นให้ตายได้ยิ่งดี ความแค้นที่มันทำกับข้าและไทเฮาจะได้สะสางเสียที ตู้หวิน เจ้าจงนำกำลังคนของตระกูลเยว่ไปสมทบกับกองกำลังแม่ทัพ ข้าต้องการให้เจ้านำสมบัติของตระกูลเยว่กลับมาให้ได้ แต่จงจำไว้ว่าแค่คอยหนุนพอ ปล่อยให้พวกมันปะทะกันไป ให้มันเจ็บตายทั้งคู่ได้ยิ่งดี แล
“ระวัง”จางฟงร้องตะโกนลั่น เมื่อเห็นคนตรงหน้าฟาดปราณภายในผ่านไม้ในมือลงสู่พื้นดินจนสะเทือน เขาหันไปคว้าเอาร่างเตี้ยๆ นั้นกระโดดติดมือมาเพื่อให้พ้นรัศมีทำลายล้างของผู้เป็นนายโดยไวเปรี้ยง!ทั้งคู่มองพื้นที่ตนเองยืนอยู่เมื่อครู่ ก่อนจะพากันกลืนน้ำลายลงคอดังเอื๊อก เมื่อเห็นรอยแตกกว้างจนแยกพื้นเป็นเสี่ย
“เจ้าว่าสำนักอะไรนะ” เอ่ยย้ำเมื่อฟังคำบอกนั้นแล้วรู้สึกทะแม่งๆ“สำนักอันดับหนึ่งของอาจารย์ฟ่งขอรับ”หัวเป่าบอก ร่างเตี้ยๆ พลันยืดอกด้วยความภูมิใจอย่างหาที่เปรียบไม่ได้ในชื่อสำนักตนจ้าวหมิงหลงส่ายหน้าเล็กน้อย เขายังจดจำได้ดีว่าตาแก่ฟ่งไม่เคยร่วมงานอะไรกับยุทธภพ ไม่ติดต่อผู้คน ตั้งแต่รุ่นภรรยาเขายังเ







