เข้าสู่ระบบ19:30น.
“หว่า~น้ำซุปหอมมากเลยค่ะ” ตอนนี้ก็ได้เวลาล้อมวงกินจิ้มจุ่มกันแล้ว “ได้สูตรมาจากพี่ที่บริษัทน่ะ เขาว่าสูตรนี้น้ำซุปจะหอมและเข้มข้น เลยมาลองทำดู” อยู่ในที่นี้ก็มีแต่ธันวานี่แหละที่ดูแลเรื่องอาหารการกิน รวมถึงหาเงินเข้ากองหลักด้วยเพราะได้ทำงานมีเงินเดือนแล้ว อีกสองคนยังเรียนอยู่ “เข้มข้นจริงค่ะ อร่อย” เอวาได้ลองชิมน้ำซุปดูแล้วก็ถูกใจเลย “กินแล้วหิว” ทางภูผาก็ทำกินใหญ่เลยเพราะหิว “เมื่อไหร่จะคืนเงินฉันล่ะเนี่ยไอ่หมาน้อย” สองหนุ่ม มาทวงเงินกันกลางวงจิ้มจุ่มแล้ว “ยังไม่มีอ่ะ เอาพี่เอวาไปขัดดอกก่อนสิ” ยกแฟนสาวให้เลยงานนี้ “อ้าวทำไมพูดแบบนี้ล่ะคะ ถ้าเป็นคนอื่นก็จะทำแบบนี้หรอคะ” เธอหันไปมองหน้าภูผาทันที “ใครจะไปทำนั้นกันล่ะครับ อันนี้คนกันเองหรอก ผมไม่ได้ไปยืมเงินคนอื่นเลยนะครับ” ยืมแต่เงินพี่ธันวาเขาที่แหละ มีก็จ่ายคืนไม่มีก็อดเล่นสนุกไปสองสามวัน “แล้วเป็นกำพร้ากันหมดเลยล่ะคะ” ทั้งสามก็กำพร้าพ่อแม่และครอบครัวกันทั้งนั้น โตมากับสถานสงเคราะห์ เอวากับธันวามาจากที่เดียวกัน โตมาด้วยกัน พอออกมาอยู่ข้างนอกก็มาอยู่ด้วยกัน ก่อนจะมาเจอภูผาตอนเรียนมหาลัยและได้มาเป็น น้องรหัสและดันมามีรสนิยมคล้ายกัน มันเลยไปด้วยกันได้ และมาลงเอยกันแบบนี้ “พี่เอวาโตมาแล้วสวยขนาดนี้เลยนะครับ” ภูผาก็ช่วยคีบของที่เอวาชอบไปใส่จานให้เธอ “เดี๋ยวปีหน้าพี่เอวาก็จบ และได้ทำงานแล้ว ส่วนภูผาก็จะได้ฝึกงาน ก็น่าจะได้เงินเดือนไว้ใช้บ้างนะคะ” ตตอนนี้ทั้งสองไม่ได้ทำงานพาร์ทไทม์ กันแล้ว เลยจะไม่มีเงินเดือนกัน อาศัยกับธันวาไปก่อนระหว่างหางานใหม่ได้ “รีบกินเถอะ ยังมีอะไรต้องทำกันอีกนะ” ธันวาก็ได้เบรกทั้งสองไว้ก่อนเลยเดี๋ยวจะยาว 20:30น. “ลงทุนไปซื้อเพิ่มเลยหรอเนี่ย” ทางสองหนุ่มก็ดื่มเบียร์ไปด้วยวันนี้ พอดื่มที่มีหมด ธันวาก็ลงไปซื้อมาเพิ่ม “เครื่องติดแล้วจะหยุดได้ไง ไปสูบบุหรี่ก่อนนะ” เขาวางเบียร์ที่ซื้อมาไว้ ก่อนจะออกไปสูบ บุหรี่ตรงพื้นที่ที่จัดไว้สำหรับสูบ ในคอนโดแบบนี้มันต้องจัดหาพื้นที่กันเอง ขอแค่ไม่ให้ควันบุหรี่ไปรบกวนห้องอื่นเขา “เอากับแกล้มเพิ่มอีกไหมคะ” ตอนนี้วงจิ้มจุ่มแตกแล้วเหลือแต่วงเบียร์ “ไม่ต้องแล้วครับ กินที่เหลือนี่ให้หมดก็พอแล้วครับ” ภูผาก็กินขนมที่เอามาเป็นกับแกล้มเบียร์ไปก่อน “ระวังเมาด้วยนะคะ สรุปรายงานจะยังไงคะเนี่ย” ทั้งคู่ยังไม่ได้ทำรายงานที่ถูกสั่งมาเลย “พรุ่งนี้ค่อยทำก็ได้ครับ ของผมอาจารย์นัดส่งไม่เกินวันจันทร์ วันนี้วันพฤหัสฯยังมีเวลาอยู่” วันนี้เขาจะขอชิวนะ “พี่เอวาหาข้อมูลไว้ก่อนดีกว่า ถ้ารวบรวมได้แล้วก็จะทำเลย” เอวาบุกไปเอาโน๊ตบุ๊กที่เอาไว้ใช้สำหรับทำรายงาน มานั่งทำในวงด้วย เธอไม่ได้กินอะไรต่อแล้วล่ะ “นั่งหน่อยนะคะ” แล้วการที่เธอมานั่งหาข้อมูลทำรายงานตรงนี้ เธอก็ได้นั่งตักภูผาด้วย “ถ้าเป็นไปได้ หาให้ด้วยก็ดีนะครับ” ภูผาก็ได้ยื่นหน้าเอาคางเกยใหล่ของเอวาเพื่อดูหน้าจอโน๊ตบุ๊กด้วยคน “เดี๋ยวดูให้นะคะ ภูผาต้องทำรายแบบไหน” เธอจะลัดคิวให้แฟนเด็กก่อนเลย “รายงานเกี่ยวกับ แบบฟอร์มทำบัญชีที่น่าเชื่อถือน่ะครับ รวบรวบอะไรแบบนี้” เรียนบัญชีเหมือนทั้ง3เลย แต่ธันวาจบไปมีงานทำงานเป็นหลักแหล่งแล้ว “แบบนี้พี่เอวาเคยทำอยู่นะคะ ขอหาดูตัวอย่างก่อนนะคะ” แล้วเธอก็ค้นหางานเก่าของเธอดู “ทำอะไรอยู่หรอหืม” ธันวากลับมาสมทบแล้ว “หาหัวข้อทำรายงานน่ะค่ะ จะดูให้ภูผาด้วย” เธอก็ยังคงนั่งตักภูผาอยู่ “สู้ๆแล้วกันนะ” ธันวากลับไปสนใจดื่มเบียร์ต่อแล้ว มีรินให้ภูผาด้วย “เบานะเริ่มตึงและ” ภูผาก็จะคออ่อนกว่าพี่ธันวาเขาหน่อยล่ะ “จิบๆไป หมดนี่ก็พอ ไม่หมดก็เก็บไว้วันหลัง” หมดที่ซื้อมานะไม่ใช่ขวดนี้ขวดเดียว “นี่ไง งานเก่าที่พี่เอวาเคยทำ เดี๋ยวพี่ส่งให้ทางอีเมล์นะคะ ค่อยเขาไปดู” ไม่นานเอวาก็หาไฟล์รายงานเก่าที่เคยทำเจอแล้ว จากนั้นก็ส่งต่อให้ภูผาเอาไปใช้เป็นตัวอย่าง ทำรายงาน20:30น.ห้องน้ำชายในห้องน้ำ“อ้ะ! พี่ธันวาคะพี่เป็นอะไรเนี่ย หนังยังไม่ทันจบเลยนะคะ” ตอนนี้เอวาถูกลากเข้ามาในห้องน้ำแล้ว “พี่ทนไม่ไหวแล้วว่ะ พี่ต้องแสดงความเป็นเจ้าของเพื่อสั่งสอนเด็กสมาธิสั้นหน่อย” ธันวายังคงรับบทธงดำต่ออยู่ “พี่ธันวางี่เง่าที่สุดเลยค่ะ” เอวาก็ต่อว่าเขากลับไปเบาได้วันเดี๋ยวคนมาได้ยิน“งี่เง่าแล้วมันยังไง มันเป็นเพราะใครล่ะหืม นั่งลงซิ” เขาจับเอวากดให้นั่งลงตรงชักโครก“รุนแรงจังเลยนะตะ เอวาเจ็ยนะคะ” เธอเอาหน้าเข้าไปซบเป้ากางเกงเขาทันที “ก็เคยบอกไปแล้วนี่ว่าอย่าไปมองคนอื่น” เขาจับหัวเอวากดไว้ด้วย “มันก็แค่มองเองไหมคะ อีกอย่างเอวามองแค่น้องภูผาเองนะคะ” แล้วเธอก็ปลดกางเกงเขาแล้วเอาแท่งเนื้อเขาออกมาอม “มันอีกแล้วหรอหืม~ไหนบอกแค่รู้จักกันไง อยู่นิ่งๆซิ” เขาจับหัวเอวากดไว้ให้อยู่นิ่ง ปากของเธอก็ยังอมของเขาไว้อยู่ “อื้อ~อ้ะ” เขาจับหัวเธอกดคาไว้แล้วเริ่มโยกเอวใส่ปากเธอ เขาทำอยู่แบบนั้นจนเสร็จเลย21:00น.“น้องคะ หนังฉายจบแล้วนะคะ” พอหนังฉายจบแล้วทุกคนก็ทยอยออกจากโรงหนังไป เหลือแค่ภูผาที่ยังหลับอยู่
19:00น.ในโรงหนัง“คนเยอะมากเลยค่ะ แสดงว่าหนังเรื่องนี้ดี” ตอนนี้ทั้งสามได้เข้ามาในโรงกันแล้ว ที่นั่งของธันวากับเอวาก็จะอยู่ติดกัน ส่วนภูผานั่งคนเดียวอยู่ข้างหน้าของทั้งคู่ “เฮ้อ~” ทางภูผาที่ต้องนั่งอยู่ด้านหน้าสุดก็ถอดหายใจใหญ่เลยแต่ก็ต้องเก็บทรงหน่อยเพราะคนเยอะ “ไม่ต้องกลัวนะคะ” เอวาก็ยื่นหน้าไปให้กำลังใจภูผาด้วย “ฮึ่ม~ มากับผัวจะไปคุยกับชายอื่นทำไม” ธันวาก็แสดงความเป็นเจ้าของทันที “ขอโทษค่ะเราแค่คนรู้จักกันเฉยๆค่ะ” เอวารีบหันไปกอดแขนธันวาไว้ทันที “ชิ~กุนอนก็ได้” ภูผาก็ชิงนอนไปก่อนหนังจะเริ่มอีก “เขานอนจริงจังเลยนะคะ” เอวาก็ขยับไปส่องดูภูผาด้วย “แล้วจะไปมองเขาทำไมเล่า แค่คนรู้จักจริงๆหรอหืม” ธันวาก็ออกอาการหึ่งหวงขึ้นมาอีกแล้ว “ไม่ใช่แบบนั้นนะคะ เอวาไม่ได้คิดอะไรเกินเลยไปกว่านั้นเลยนะคะ กินป๊อปคอร์นไหมคะ” เอวารีบหันไปเอาใจธันวาทันที 19:30น.“ว๊าย~ตกใจหมดเลย” พอมาหนังฉายมาถึงจุดเขย่าขวัญก็ทำเอาคนทั้งโรงกรี๊ดสนั่นตกใจกันเลยทีเดียว เอวาก็เป็นหนึ่งในนั้นด้วย “กลัวหรอหืม มาซบพี่ไว้สิ” ธันวายื่นแขนไปคว้า
17:30น.ประตูทางเข้ามหาลัย“ภูผาคะ พี่ธันวาชวนไปดูค่ะ จะไปไหมคะ” ระหว่างที่ทั้งคู่กำลังจะเตรียมตัวกลับห้องพัก เอวาก็ได้รับแชตจากธันวามา “หนังโรงหรอครับ ที่ไหนครับ” เขาหันมาให้ความสนใจทันที “อยู่ห้างใกล้ๆนี่แหละค่ะ พี่ธันวาของทุกอย่างไว้แล้ว ตอนนี้เขารออยู่ที่โรงหนังแล้วค่ะ” ทางนั้นไปรอพร้อมเข้าโรงแล้ว “ไแสิครับของฟรี” ภูผาก็จะไปด้วยกันนะงานนี้ “ไปกันเถอะค่ะ พี่ธันวาบอกว่าเป็นรอบ1ทุ่มค่ะ” วันนี้ได้กลับบ้านดึกแน่นอน “รอบทุ่ม1หรอ งั้นเราก็ไปหาอะไรกินกันก่อนสิครับ” แล้วทั้งคู่ก็เดินหน้าไปขึ้นรถเมล์ตรงป้ายรถเมล์ที่อยู่หน้ามหาลัยเพื่อเดินทางไปห้างที่อยู่ไม่ไกลจากคอนโดที่ทั้ง3พักอยู่ บนรถเมล์“หนังที่จะไปดูคือเรื่องอะไรหรอครับพี่เอวา” วันนี้ทั้งคู่ได้ที่นั่งติดกันด้วยไม่ต้องยืนเบียดเสียดกับใคร“หนังผีค่ะ พี่ธันวาบอกว่าดูตัวอย่างแล้วน่าสนใจดี เลยอยากไปดูเรื่องเต็ม” ก็ไปดูหนังผีด้วยกันสามคนเลย “หนังผีเลยหรอ จะนอนหลับไหมเนี่ย” ภูผาก็จะแพ้อะไรแบบนี้สุดๆไปเลยล่ะ“ไม่เป็นอะไรหรอกค่ะ มีคนดูเป็นเพื่อนเยอะเลย”
“อ้ะๆ เด็กนี่นะ” จะดุเธอก็ไม่กล้าดุหรอกเพราะไม่ใช่คนสายดุ “อ้าส์~พี่เอวาโครตนิ่งเลยครับ สมแล้วที่ร่อนเอวไม่ยั้ง” ตลอดเวลาที่ใช้เจ้าแท่งนั่นเอวาก็ไม่หลุดเลย “โห้~เนียนตาจนพี่จับไม่ได้เลยนะ ต้องโดนแล้วไหมแบบนี้” ธันวาดูเหมือนจะคลั่งขึ้นมาจริงๆแล้ว “อ้ะๆ จะทำอะไรคะหืม~” ถามว่าเอวากลัวไหมก็ไม่เลยเธอตื่นเต้นที่จะสัมผัสเหมือนกัน “มานี่เลยนะ” ธันวากดหัวเอวาลงตรงหน้าตักของเขาก่อนจะลุกขึ้นปลดกางเกง จากนั้นก็จับแท่งเนื้อของเขายัดใส่ปากเอวาทันที “อื้ม~อ้ะ~” รอบนี้เธอไม่ต้องอมเองแล้ว เขาขยับเองของเขาเลย “ฉากหนังโป๊สุดๆอ่ะ” ภูผามองดูธันวาที่ทำทางปากของเอวาในรอบนี้ เขาจับหัวเธอกดไว้พร้อมกับโยกเอวเข้าปากเธอไม่หยุดเลย “อื้อ~อ้ะๆ” ส่วนทางภูผาก็จัดเต็มช่วงล่างเช่นกัน ต่างคนก็ต่างมีอารมณ์กันด้วย “วันนี้มันต้องโดนเอาตูดด้วยนะ เสร็จของไอ่หมาน้อยหันก้นมาหาพี่”วันไหนเขาคลั่งเขาจะทำด้านหลังด้วย “อื้อ~ค่ะ” เธอพยักตอบรับเขากลับไปด้วย ภูผาเห็นแบบนี้ก็เร่งเครื่องใหญ่เลยจะได้เปลี่ยนท่าใหม่ 23:00น.“อ้าส์~เรียบร้อย” พอภูผาเสร็จก็ปล่อยใส่
20:00น.“โอ้โห~ทำงานขยันขันแข็งกันเลยนะ กินอะไรกันหรือยัง” เวลานี้ธันวาได้มาตรวจงานแล้วล่ะ “กินแล้วค่ะ พี่ธันวาพึ่งกลับมาหรอคะ” ตอนนี้ยังไม่มีลูกค้าเข้ามาเพิ่ม “หัวหน้าพาไปเลี้ยงข้าว กลับมาถึงตอนทุ่มครึ่ง อาบน้ำจัดการตัวเสร็จก็ลงมานี่แหละ” เป็นอย่างที่เอวาคาดการณ์ไว้เลย “พี่มาก็ดีแล้ว ก่อนหน้านี้มีลูกค้าแนะนำว่าให้ขายของใช้จิปาถะด้วย พี่คิดว่าไง” ภูผาก็ถือโอกาสมาปรึกษาธันวาด้วย เพราะเขาไม่ได้เก่งการตลาดเนอะ ธันวาทำงานเกี่ยวกับการตลาดด้วยเลยจะมีความรู้ด้านนี้ “ของใช้ จิปาถะหรอก็ดี ยาสีฟันแปรงสีฟันสบู่แชมพู ผ้าอนามัยของผู้หญิงงี้ มันก็มีประโยชน์และมีโอกาสขายได้ แต่ขายแบบเป็นชิ้นเล็กๆน่ะ เน้นใช้ฉุกเฉิน ต้นทุนจะถูกกว่า แล้วก็ขายง่ายด้วย” ธันวาก็แนะนำให้อย่างดีเลยเพราะอยากให้น้องมีรายได้มีเงินเก็บบ้างแหละ ภูผาเขาเป็นคนทำงานเก่งแต่เพราะยังเรียนอยู่ งานก็ต้องทำงานแบบพาร์ทไทม์ พอเขาหยุดจ้างก็ตกงานไป ค่าเทอมก็ต้องจ่ายเอง เงินที่มายืมธันวาก็เอาไปจ่ายค่าเทอมนี่แหละ เงินเก็บที่มีก็หมดไปกับการเรียน ทำรายงานต่างๆบางรายงานก็ต้องใช้เงิน ม มีแต่รายจ่าย รายได้เข้าๆขาดๆ
1อาทิตย์ผ่านไป 18:30น. วันจันทร์ โซนค้าขายในคอนโด ร้านค้ามื้อดึก “ภูผา พี่เอวามาแล้วค่ะ เป็นยังไงบ้างวันนี้ขายได้ได้ไหมคะ” หลังจากที่กลับจากแคมป์ปิ้งกันแล้ว ก็มาเดินเรื่องเปิดร้านค้าเป็นของตัวเองกัน แต่อยู่ในพื้นที่เช่าเล็กๆในคอนโดและ ธันวาเป็นคนลงทุนค่าเช่ากับค่าอุปกรณ์ที่ต้องใช้ให้ส่วนสินค้า ภูผาก็เอาเงินเก็บจากการทำงานก่อนหน้านี้มาใช้เป็นทุน ก็จะขายแค่ส่วนของกินสำหรับสายกินมื้อดึก เป็นร้านสะดวกซื้อเล็กที่มีแต่ของกินเท่านั้น “ก็มีคนเข้าอยู่เรื่อยๆครับ เวลานี้คนกำลังเดินทางกลับกัน ก็ต้องรอดูดึกกว่านี้กันหน่อยครับ” เพราะเขากำหนดช่วงเวลาเปิดทำการขายเป็นช่วง6โมงเย็นไปจนถึง4ทุ่ม บางร้านเขาก็เริ่มปิดกันแล้ว ก็จะเหลืออยู่แค่ไม่กี่ร้านในโซนนี้ “เรียบร้อยดีจังเลยนะคะ พี่เอวาไม่ต้องช่วยเลย” อย่างที่ว่าภูผาเขาเป็นคนทำงานเก่ง มีระเบียบและรอบคอบ แถมได้ประสบการณ์ด้านนี้มาแล้ว อีก เขาเลยจะทำได้แบบไม่ติดขัดเลย เรียกได้ว่าเข้ามือเขาสุดๆหน้าตาก็เรียกลูกค้าได้ด้วย “พี่เอวาจะได้ไม่เหนื่อ
มหาวิทยาลัย17:30น.ห้องชมรม“ทุกคนเรากลับก่อนนะ เดี๋ยวต้องไปทำรายงานส่งอาจารย์ด้วย” พอถึงเวลาที่ต้องกลับ เอวาก็เก็บของและบอกลาสมาชิกในชมรมเพื่อที่จะกลับแล้ว “พี่เอวาจะแล้วหรอคะ โชคดีนะคะ” รุ่นน้องที่อยู่ในชมรมหันมาบอกลากลับด้วย “กลับแล้วพรุ่งนี้เจอกันใหม่นะคะ” เธอตอบพร้อมกับหันไปยิ้มหวานให้
เรื่องย่อ หญิงสาวที่มีรูปลักษณ์หน้าตา สวยใส อ่อนหวาน แต่งกายเรียบร้อย การวางตัวการเข้าสังคมทุกอย่างดี ใครเห็นก็ต่างมองว่าเป็น เด็กดีและเรียบร้อยอ่อนหวานตามรูปลักษณ์ของเธอ แต่ความเป็นจริงนั้น ภายใต้เสื้อผ้าที่เรียบร้อยอ่อนหวานนั้น มีชุดนอนที่ไม่ได้นอ
“อ้ะ~อื้ม~” ตอนนี้เธอทั้งชักแท่งเนื้อของธันวาและชักแท่งซิลิโคนเข้าออกช่องรักของเธอไปพร้อมกัน ปากก็อมแท่งเนื้อของธันวาไปด้วย “สุดยอดเลย พี่เอวาเหมือนดาวโป๊เลยครับ” พอภูผาพอใจกับผลลัพธ์ที่ได้แล้วเขาไปนั่งช่วยตัวเอง พร้อมกับดูภาพตรงหน้าไปด้วย “ไอ่หมาน้อยนี่มันลามกจริงๆเลย หนูว่าไหม” ธันวาก็มองดูห
18:30น.คอนโดในห้องพักปึก!“ถึงห้องสักที หิวนมจะแย่อยู่แล้ว” พอเข้ามาในห้องได้ ภูผาก็ดันร่างของเอวาไปติดผนังห้องข้างประตูก่อนจะรีบปลดกระดุมชุดนักศึกษาของเธอออกจนสุด แล้วเข้าไปครอบครองเนินอกขาวอมชมพูอวบอิ่มของเธอทันที “อ้าส์~ภูผาดูดแรงๆเลยค่ะ” ทางเอวาก็แอ่นอกให้พร้อมกับยกมือขึ้นมาขยำผมท้ายทอ







