ตอนที่ 5 เกมรักแลกยอดขาย NC

ความเงียบแทรกตัวอยู่ระหว่างคนทั้งคู่ชั่วขณะ เสียงช้อนกระทบถ้วยกาแฟจากโต๊ะข้าง ๆ ดังขึ้นเบา ๆ แต่ไอรินกลับได้ยินเพียงเสียงหัวใจของตัวเอง

 เธอเคยผ่านความสัมพันธ์ที่เต็มไปด้วยข้อแลกเปลี่ยน เคยถูกทิ้งให้ตั้งคำถามกับคุณค่าของตัวเอง แต่ทุกครั้งมันเกิดจากความตั้งใจและเต็มใจของเธอทั้งสิ้น

 “ไอรินคิดมาดีแล้วค่ะ”

 กวินทร์ไม่ได้เร่งถาม เขาปล่อยให้เธอเป็นฝ่ายพูดต่อ

 “ไอรินยอมรับค่ะ ว่าส่วนหนึ่งเป็นเพราะต้องการความอยู่รอดในหน้าที่การงาน เดี๋ยวนี้งานมันหายาก ไอรินยังไม่พร้อมที่จะเปลี่ยนงานตอนนี้ หรอกค่ะ” เธอเอ่ยตอบอย่างตรงไปตรงมา

 “แต่ลึก ๆ ที่ไอรินตอบตกลงพี่ ก็เพราะไอรินเองก็รู้สึกดีกับพี่เหมือนกันค่ะ ไอรินขออะไรพี่อีกอย่างได้มั้ยคะ”

 “ได้สิ ไอรินต้องการอะไรบอกพี่มาได้เลย”

 “หลังจากข้อตกลงวันนี้สิ้นสุด เราไม่มีอะไรที่จะต้องผูกมัดต่อกันอีก โอเคมั้ยคะ”

 “โอเคครับ” คำตอบของเขาสั้นแต่หนักแน่น

 “ถ้าอย่างนั้น…เราไปกันเลยมั้ยคะ” เธอเอ่ยชวน

 กวินทร์หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโอนเงินค่าจองรถให้เธอต่อหน้าทันที พร้อมส่งหลักฐานการโอนให้ตรวจสอบ

 “เงินเข้าเรียบร้อยแล้ว ขอบคุณนะคะ”

 “ไม่เป็นไรครับ พี่อยากให้ไอรินสบายใจเสียก่อน”

 เมื่อออกจากคาเฟ่ ทั้งคู่เดินเคียงกันไปยังรถของกวินทร์ อากาศยามค่ำเย็นลงเล็กน้อย ลมพัดเส้นผมของไอรินปลิวผ่านแก้ม เขาจึงยกมือขึ้นเหมือนจะช่วยเกลี่ยให้ แต่ก็ต้องหยุดชะงักเอาไว้กลางอากาศ ไอรินเห็นท่าทางนั้นก็อมยิ้มขึ้นมา

 “พี่วินทำอะไรเหรอคะ”

 “อ๋อ! เมื่อกี้พี่เห็นผมปิดหน้าไอริน พี่ก็เลยจะเอาออกให้”

 “เอาสิค่ะ”

 สิ้นเสียงหวานปลายนิ้วของเขาแตะผ่านเส้นผมอย่างแผ่วเบา สัมผัสนั้นอ่อนโยนเสียจนไอรินรู้สึกอ่อนไหว ไม่ได้สิเธอต้องใจแข็ง เธอจะไม่เอาใจลงไปเล่นเด็ดขาด งานจบคือทุกอย่างจบ

 เมื่อขึ้นรถแล้ว กวินทร์ไม่ได้ออกรถในทันที เขาหันมามองเธอด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยคำถาม

 “พี่ขอกอดได้ไหมครับ” ไอรินพยักหน้า

 เขาโน้มตัวเข้ามาโอบเธออย่างช้า ๆ อ้อมกอดของเขาไม่เร่งรัด ไม่บีบคั้น เป็นเพียงความอบอุ่นที่ทำให้ไหล่ซึ่งเกร็งมาตลอดทั้งวันค่อย ๆ ผ่อนคลายลง

 ริมฝีปากของกวินทร์แตะลงหน้าผากของเธอ ก่อนจะเลื่อนผ่านแก้มอย่างแผ่วเบา ไอรินหลับตา ทว่าก่อนที่จูบจะลึกซึ้งขึ้น เขาก็หยุดเพื่อมองหน้าเธอ

 “มีอะไรต้องกังวลอีกมั้ย ไอริน” เขาถาม

 “ไม่มีค่ะ”

 “แน่ใจนะ”

 “แน่ใจค่ะ พี่วินไม่ต้องถามทุกครั้งก็ได้นะคะ อยากทำอะไรก็ทำได้เลย ถือว่าไอรินยอมพี่แล้ว”

 สิ้นเสียงหวานกวินทร์ก็ไม่ปล่อยให้เวลาล่วงเลย ร่างสูงใหญ่พุ่งเข้าหาไอรินด้วยความรวดเร็วราวกลับหน้ามือเป็นหลังมือ

มือหนารั้งท้ายทอยเธอเข้าหาตัวก่อนจะประกบจูบริมฝีปากอิ่มอย่างเร่าร้อนและดุดัน ราวกับคนอดอยากเรื่องบนเตียงมาเนิ่นนาน ไอรินสะท้านเฮือกด้วยความตกใจ แต่ความเย้ายวนและรสจูบอันเชี่ยวชาญกลับทำให้สติที่ตั้งกำแพงไว้พังทลายลงในพริบตา

 มือไม้ของเขาเริ่มรุกรานไปทั่วเรือนร่าง ปลายนิ้วร้อนรุ่มสอดแทรกผ่านเนื้อผ้าเข้าบดขยี้จุดอ่อนไหวกลางกายอย่างแม่นยำและรุนแรง จนไอรินเผลอครางผ่าวในลำคอด้วยความเสียวซ่านที่แล่นพล่านไปตามกระดูกสันหลัง จนแทบไร้เรี่ยวแรงจะขัดขืน

 เธอมารู้ตัวอีกทีตอนที่แผ่นหลังทิ้งตัวราบลงกับเบาะรถที่ถูกปรับเอนราบลงอย่างรวดเร็วโดยที่เธอไม่ทันตั้งตัว... กวินทร์ไม่รอช้า เขามุดกายต่ำลงไปซุกซบอยู่กลางหว่างขาของเธออย่างหิวกระหาย สัญชาตญาณความต้องการปะทุขึ้นจนไร้ซึ่งความยับยั้งชั่งใจ

 “อืมมม!!... พี่วิน เดี๋ยวก่อนค่ะ...”

 เสียงท้วงติงขาดห้วงกลายเป็นเสียงครางกระเส่า เมื่อกระโปรงตัวสั้นเต่อถูกร่นขึ้นไปกองที่บั้นเอวตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้

 “อ๊าส์!!... พี่วิน... ใจร้อนจังเลยนะคะ ...” หญิงสาวพยายามดิ้นรน ไม่ใช่เพราะเธอไม่ยอมแต่มันควรจะต้องมีการเตรียมตัวให้มากกว่านี้ อย่างน้อยๆ เธอก็ควรอาบน้ำเสียก่อน

  “พี่ทนไม่ไหวแล้วไอรินจ๋า ขอพี่ชื่นใจก่อนนะ”

  “พี่วิน!!!... อื้มมม... อย่าค่ะ ไอรินขับรถมาเหนื่อยๆ ยังไม่ได้อาบน้ำเลยนะคะ”

เธอพยายามเอ่ยท้วงเสียงสั่น พลางใช้สองมือดันแผงอกหนาเอาไว้ด้วยความเขินอาย เมื่อนึกถึงสภาพตัวเองในตอนนี้ที่เนื้อตัวชื้นเหงื่อจากการเดินทาง

“พี่ไม่รังเกียจเลยครับ... ไอรินตัวหอมขนาดนี้” เขาตอบกลับด้วยเสียงแหบพร่า ก่อนที่ริมฝีปากร้อนจะซุกไซร้ไล่ลงมาตามซอกคอระหง ปลายนิ้วมือแข็งแรงเริ่มลูบไล้ไปตามเรียวขาเนียนภายใต้กระโปรงทำงานตัวสวยอย่างช่ำชอง

“พี่วิน... อร๊ายย!!!... ทำไมไม่ฟังกันเลยล่ะคะ... อื้อ!!...”

ไอรินสะดุ้งสุดตัวเมื่อปลายนิ้วร้ายกาจสะกิดโดนจุดอ่อนไหวผ่านเนื้อผ้าบางเบาจนความเสียวซ่านแล่นพล่านไปทั่วร่าง สัมผัสวาบหวามที่โหมกระหน่ำทำให้เข่าของเธออ่อนยวบอย่างไร้เรี่ยวแรง

“เสียวเหรอครับ ไอริน... พี่ขอชิมนะ ดูสิน้ำเต็มเลยที่รัก เสียวใช่มั้ย” กวินทร์กระซิบถามชิดริมฝีปากที่เผยอหอบสะท้านของเธอ แววตาพราวระยับด้วยไฟปรารถนา

“ก็... ก็พี่เล่นปลุกอารมณ์ซะขนาดนั้น ใครไม่เสียวบ้างล่ะคะ... อืมมม!!...” เธอครางประท้วงเสียงสั่น พลางจิกมือลงบนลาดไหล่กว้างของเขาเพื่อระบายความเสียวซ่านที่พุ่งพล่านจนแทบทนไม่ไหว

กวินทร์มองใบหน้าหวานที่แดงก่ำด้วยความเสน่หา ดวงตาคมกริบฉายแววความต้องการที่อัดแน่นจนเกินต้านทาน

จากนั้นปลายลิ้นสากและริมฝีปากร้อนผ่าวของประธานหนุ่มทาบทับลงบนกลีบเนื้ออวบอูมที่ฉ่ำชื้นอย่างไร้แรงต้านทาน

ความเสียวแปล๊บพุ่งทะยานขึ้นสู่สมองจนตัวสั่น ไอรินไม่เคยสัมผัสรสชาติความซาบซ่านระดับนี้มาก่อน แม้แต่ในอดีตคู่ขาคนเก่าก็ไม่เคยทำให้เธอสูญเสียการควบคุมได้ถึงเพียงนี้

 ยิ่งเขาระรัวปลายลิ้นตวัดรัวเร็วเข้าใส่ติ่งเสียวกลางร่องกุหลาบมากเท่าไหร่ ความตื่นเต้นและวาบหวามก็ยิ่งทวีความรุนแรงขึ้นจนเธอต้องแอ่นสะโพกรับสัมผัสอย่างลืมอาย

“พี่ขอเอาเข้าไปนะ...” เขาเงยหน้าขึ้น เอ่ยเสียงกระเส่า

ไอรินเบิกตากว้างด้วยความตกใจ หัวใจเต้นระรัวราวกับกลองเพลเมื่อประเมินสถานการณ์

“ในรถนี่เหรอคะ...”

“พี่วินไปอดอยากมาจากไหนคะเนี่ย...”

กวินทร์ชะงักเล็กน้อยก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบตาเธอ แววตาพราวระยับเต็มไปด้วยความจริงจังเจือความเจ้าเล่ห์

“อดอยากสิครับ... ตั้งแต่เจอน้องไอริน พี่ก็ไม่เคยชายตามองใครหรืออยากมีอะไรกับใครอีกเลย”

“ปากหวานเชียว... ให้มันจริงเถ๊อะ!!” หญิงสาวแกล้งค้อนใส่เบาๆ

“ขึ้นให้พี่หน่อยนะคนดี พี่ไม่ไหวแล้ว”

คำพูดที่ตรงไปตรงมาอย่างไร้การเสแสร้งกระตุ้นความซาบซ่านในกายของไอรินให้พุ่งพล่านยิ่งขึ้น

ความยับยั้งชั่งใจที่เหลืออยู่ขาดผึ่งลงในวินาทีนั้น ไอรินไม่รอช้า สองมือเรียวจัดการรวบชายกระโปรงทำงานตัวสวยถลกขึ้นสูงจนถึงเอวคอด เผยให้เห็นเรียวขาเนียนสวยและกางเกงชั้นในลูกไม้ตัวบางที่เปียกชื้นไปด้วยหยาดน้ำแห่งความกำหนัด

หญิงสาวจัดการเกี่ยวขอบกางเกงชั้นในตัวจิ๋วลงอย่างยั่วยวน ก่อนจะสะบัดหลุดออกไปทางปลายเท้าอย่างไม่นึกเสียดาย

ก่อนที่เธอจะทันได้ย้ายสะโพกอิ่มขึ้นมาคร่อมทับลงบนตักแกร่งของชายหนุ่ม กวินทร์ก็ไวยิ่งกว่าเสือร้าย มือหนารีบคว้ากางเกงชั้นในตัวน้อยที่เพิ่งหลุดร่วงขึ้นมาถือไว้ทันที

ดวงตาคมกริบเป็นประกายวับวับด้วยไฟสวาท ก่อนจะเริ่มสูดดมกลิ่นกายสาวที่อบอวลอยู่บนเนื้อผ้าอย่างหิวกระหายและมึนเมาในอารมณ์

ไอรินเห็นเข้าก็ถึงกับชะงัก ใบหน้าเนียนแดงก่ำด้วยความเขินอายปนขบขัน เผลอค้อนขวับใส่เขาเบาๆ

“อื้ยยย!!... พี่นี่โรคจิตป่ะเนี่ย ทำไมเอาไปดมแบบนั้นล่ะคะ”

ชายหนุ่มเอาเนื้อผ้าชิ้นน้อยออกจากจมูก แววตาพราวระยับด้วยความเจ้าเล่ห์ รอยยิ้มมุมปากปรากฏขึ้นอย่างไม่นึกละอาย

“เปล่านะครับ... พี่ไม่ได้โรคจิตสักหน่อย พี่แค่ชอบกลิ่นของไอรินต่างหาก มันหอมจนพี่แทบคลั่งแล้วรู้มั้ย” ก่อนจะเอามาดมอีกรอบ

หญิงสาวส่ายหัวเบาๆ อย่างหมั่นไส้ พลางเอ่ยแซวด้วยน้ำเสียงติดตลกทว่าแฝงความรัญจวน

“ไอรินว่าพี่ต้องโรคจิตแน่ๆ เลย... ดูทำเข้าสิคะ”

กวินทร์หัวเราะต่ำๆ ในลำคออย่างชอบใจ มือหนายังคงกำกางเกงชั้นในของเธอไว้แน่นราวกับเป็นของล้ำค่า ดวงตาสบมองใบหน้าหวานที่กำลังยั่วเย้า

“ถึงพี่จะโรคจิต... พี่ก็โรคจิตกับไอรินคนเดียวนะครับ คนอื่นไม่ได้อยู่ในสายตาพี่หรอก”

คำหวานหยดที่มาพร้อมกับแววตาจริงจังปนทะเล้น ทำให้หัวใจของไอรินกระตุกวูบ เธอไม่รอช้าอีกต่อไป ย้ายสะโพกอิ่มขึ้นมาคร่อมทับลงบนตักแกร่งของชายหนุ่มโดยหันหน้าเข้าหาเขาอย่างรู้หน้าที่ ก่อนจะเปิดฉากเกมสวาทครั้งใหม่ให้ลุกโชนขึ้นท่ามกลางพื้นที่จำกัดในรถยนต์คันหรูอย่างเร่าร้อนและไร้ขีดจำกัด

สัญชาตญาณความต้องการนำพาให้เธอใช้มือข้างหนึ่งแหวกสาบเสื้อและรั้งขอบบราเซียสีเนื้อบางลง เผยให้เห็นเนินเนื้ออวบอิ่มล้นทะลักออกมารับสายตาคู่คมที่ทอดมองด้วยความกระหาย