Share

9

last update publish date: 2026-05-01 15:40:19

 “มันหายไปพี่เดินหาแทบแย่ ไม่คิดเลยว่าจะหายไปไกลขนาดนั้น ดีที่รถไม่ชนเข้า ขอบใจน้องทั้งสองมากเลยนะคะ”

“ไม่เป็นไรครับ”

“เดี๋ยวก่อนค่ะ อย่าเพิ่งไป” เจ้าของสุนัขที่ยังอุ้มลูกสุนัขตัวน้อยอยู่วิ่งไปเอาขนมจากในบ้านออกมา

“พี่ทำขนมไทยส่งขาย น้องทั้งสองลองชิมดูนะคะ ถ้าถูกใจรอบหน้า แวะมากินฟรีได้เลย พี่ไม่คิดเงิน ถือว่าเป็นน้ำใจตอบแทนที่ช่วยเหลือเจ้าปุกปุยเอาไว้นะคะ”

“ขอบคุณมากครับ/ขอบคุณมากค่ะ” ทั้งสองกล่าวขอบคุณก่อนจะยกมือไหว้และรับขนมเอาไว้ ตฤณได้ยินเสียงสุนัขหลายตัวเห่าอยู่ด้านไปพอชะโงก  ไปดูก็เห็นว่ามีหลายตัวขังอยู่ในกรง

“พี่เลี้ยงสุนัขหลายตัวเลยนะครับ”

“ใช่จ้ะ เป็นสุนัขจรจัด พี่สงสารเลยเก็บมาเลี้ยง”

“ดีใจจังเลยครับ พวกมันโชคดีที่เจอพี่นะครับ ถ้ามีอะไรให้ช่วยเหลือโทร.หาผมได้เลยนะครับ เราเป็นคนรักสัตว์เหมือนกัน” ตฤณยื่นเบอร์โทรศัพท์ให้  คนตรงหน้า

“ดีใจจังเลยค่ะที่ได้เจอคนรักสัตว์เหมือนกัน พี่ชื่อพี่นกนะคะ ยินดีที่ได้รู้จักน้องทั้งสองค่ะ”

“งั้นผมขอตัวก่อนนะครับ”

“ค่ะ ขอบใจน้องทั้งสองอีกครั้งที่พาเจ้าปุกปุยมาส่งค่ะ” รัชนกยิ้มให้คนทั้งสอง ตฤณกับปิ่นแก้วจึงเดินไปขึ้นรถ

“ดีจังเลยนะคะพี่สองมีเพจตามหาหมาแมวให้เจ้าของด้วย พวกมันน่าสงสาร พลัดหลงกับเจ้าของดีจริงๆ ที่เจ้าปุกปุยไม่โดนรถชน มันยังตัวเล็กอยู่เลย”

“พี่นกทำขนมน่ากินเชียวครับ กลิ่นหอมเชียว”

“ใช่ค่ะ”

“ปิ่นหิวหรือยังครับ” ตฤณเอ่ยถามหญิงสาวข้างกายด้วยความเป็นห่วง

“นิดหน่อยค่ะ”

“ขอโทษด้วยนะครับพามาลำบาก”

“ขอโทษทำไมคะ เราไปช่วยชีวิตชีวิตหนึ่งเอาไว้นะคะ สนุกและตื่นเต้น ดีค่ะ”

“นอกจากน่ารักแล้วน้องปิ่นยังจิตใจดีด้วยครับ”

“พี่สองไม่ต้องกลัวปิ่นลำบากหรอกค่ะ ดีเสียอีกได้ช่วยชีวิตหมาแมว  พวกนั้น ปิ่นไม่เคยคิดว่ามันเป็นการลำบากหรือเป็นภาระอะไร”

“ขอบคุณนะครับที่อยู่ตรงนี้ข้างๆ พี่” ขณะรถติดไฟแดง ตฤณก็ยื่นมือไปสัมผัสแก้มสาวเบาๆ

เสียงแตรรถที่บีบไล่หลังมาทำให้ตฤณต้องผละมือออกจากแก้มสาว แล้วรีบขับรถมุ่งหน้าไปยังบ้านของตัวเองในทันที

“ป่านนี้พี่หนึ่งคงรอแล้วนะคะ”

“พี่หนึ่งไม่อยู่ครับ ออกไปงานวันเกิดเพื่อนสนิทของแก”

“อ้อ... เหรอคะ” เธอรู้สึกว่าหัวใจเต้นแรงที่จะได้อยู่กับเขาสองต่อสอง

พอเปิดประตูรถลงไปยืนอยู่หน้าบ้าน เธอก็เห็นว่าไฟในบ้านมืดสนิท เลยหยุดชะงัก

“ไฟดับเหรอคะพี่สอง”

“เดี๋ยวพี่ดูก่อนนะครับ” ตฤณเดินไปเปิดประตูบ้านก่อนจะเอ่ยชวน หญิงสาวเข้ามาในบ้าน

“เข้ามาก่อนสิครับ สงสัยไฟจะดับ” ได้ยินดังนั้นปิ่นแก้วก็เดินตามเข้าไปในตัวบ้าน ก่อนจะตาโตเมื่อเห็นโต๊ะรับประทานอาหารตรงหน้า มีแสงเทียนสว่างไสวอีกทั้งอาหารเต็มโต๊ะ บรรยากาศโรแมนติกจนเธอต้องยิ้มกว้างแทบจะทันที

“โรแมนติกจังเลยค่ะ” ด้านในมีแสงเทียนและกลิ่นหอมของน้ำมันหอมระเหยทำให้บรรยากาศสดชื่นเป็นอันมาก

“น้องปิ่นล้างไม้ล้างมือล้างหน้าล้างตาก่อนนะครับ จะได้มารับประทานอาหารด้วยกัน”

“ถ้าได้อาบน้ำด้วยคงจะดีนะคะ” เธอเผลอหลุดปากออกมา ก้มมองตัวเองที่มอมแมมเพราะไล่จับเจ้าสุนัขตัวน้อยเหงื่อและร่างกายรู้สึกเหนียวเหนอะไปหมด

“งั้นอาบน้ำที่ห้องของพี่ก็ได้นะครับ เดี๋ยวพี่เอาชุดของพี่หนึ่งให้ปิ่นเปลี่ยนก่อน”

“เกรงใจจังเลยค่ะ ไม่อยากรบกวนพี่สองน่ะค่ะ”

“ไม่ต้องเกรงใจหรอกครับ จะได้นั่งกินข้าวสบายๆ ไง พี่เองก็อยากอาบน้ำเหมือนกัน” เขาพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน ก่อนจะค่อยๆ จับมือเธอเบาๆ

“ไปที่ห้องพี่กันครับ” ประโยคของเขาทำเอาเธอหัวใจเต้นแรง

“ไม่ต้องกลัวนะครับ พี่ไม่ทำอะไรให้ปิ่นเสียหายหรอกครับ” เขาบอกเธออีกครั้งเมื่อสัมผัสได้ว่ามือของเธอชื้นเหงื่อพอสมควร

เป็นครั้งแรกที่เธอได้เหยียบเข้ามาในห้องนอนของเขา ห้องนอนของตฤณนั้นโล่งโปร่งสบาย เฟอร์นิเจอร์น้อยชิ้น เครื่องนอนเป็นสีน้ำตาลเข้ม โทนสีห้องของเขาก็เป็นสีน้ำตาลเข้ม มันให้ความอบอุ่นยามได้มองและอาศัยอยู่ในห้องสี่เหลี่ยมกว้างขวางแห่งนี้

“ปิ่นรอพี่เดี๋ยวนะครับ” เขาบอกเช่นนั้นก่อนจะหายออกจากห้องไปและไปหยิบเสื้อผ้าของพี่สาวมายื่นส่งให้เธอ

“ปิ่นใส่ได้ใช่ไหม”

“ได้ค่ะ”

“งั้นพี่ขอตัวไปอาบน้ำก่อนนะ ปิ่นตามสบายเลยครับคิดว่าเป็นห้องของตัวเอง”

“พี่สองจะไปอาบน้ำที่ไหนคะ” เธอเอ่ยถามอย่างเกรงใจ

“ห้องพี่หนึ่งครับ ปิ่นอาบที่ห้องพี่นะครับ” เขาบอกเธอก่อนจะเดินออกจากห้องไป ปิ่นแก้วค่อยๆ เดินสำรวจห้องกว้างของตฤณ ห้องของเขาสะอาดสะอ้านและมีกลิ่นหอมจางๆ ดูเหมือนจะเป็นกลิ่นกายหอมกรุ่นของเขาผสมกับกลิ่นโคโลญที่เธอได้สูดดมเสมอเมื่อได้อยู่ใกล้ๆ เขา

เธอผลัดเปลี่ยนเสื้อผ้าโดยถอดชุดพับเอาไว้บนเก้าอี้มุมห้อง ก่อนจะนุ่งผ้าขนหนูเข้าไปอาบน้ำและนำเสื้อผ้าของติยากรเข้าไปเปลี่ยนด้านในด้วย

ห้องน้ำของตฤณสะอาดสะอ้านกว้างขวาง เธอแอบสำรวจยี่ห้อน้ำยาโกนหนวดของเขา ดูเหมือนว่ากลิ่นกายของเขาจะลอยอบอวลอยู่ทั่วห้องมันหอมสะอาดจนต้องเผลอสูดลมหายใจเข้าเต็มปอด เธอนึกถึงใบหน้า     หล่อเหลาที่มักยิ้มกว้างอยู่เสมอแล้วเผลอยิ้มตาม

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • เอาตรงๆ ผมหลงรักคุณ   36

    “พี่หนึ่ง ฮือๆๆ” ตุ๊กตาร้องไห้ออกมาร่างสั่นสะท้านอยู่ในอ้อมแขนของติยากร เธอรู้สึกว่าอ้อมแขนนี้อบอุ่นที่สุดเหมือนทุกครั้งที่เธอต้องการมัน แต่ถ้าเธอรู้จักรักตัวเองและกอดตัวเองได้ ยืนด้วยลำแข้งของตัวเองเธอก็น่าจะมีความรู้สึกอบอุ่นมากกว่านี้เป็นร้อยเท่าพันเท่าไม่ถึงหนึ่งอาทิตย์ด้วยซ้ำที่ตุ๊กตายอมล่าถอยไปเอง แต่เธอกลับได้พี่สาวเพิ่มมาอีกคน ปิ่นแก้วเป็นพี่สาวอีกคนที่น่ารัก อีกฝ่ายไม่ได้มาแย่งตฤณหรือติยากรไปจากเธอ แต่กลับมาเติมเต็มในสิ่งที่เธอขาดหาย นั่นก็คือมิตรภาพดีๆ ที่หายากยิ่งในสังคมปัจจุบันปิ่นแก้วสอนให้เธอได้เรียนรู้คุณค่าของชีวิต สอนให้เธอได้รู้จักตัวเองว่าชอบอะไร สอนการบ้านให้อย่างไม่เกี่ยงงอน เธอกลับไปเรียนอีกครั้ง คิดว่าจะพยายามตั้งใจเรียนให้สำเร็จในครั้งนี้ แม้บิดามารดาจะยังคงบ้างาน แต่เธอก็คิดไปว่าพวกท่านมีความสุขกับการทำงาน เธอนึกย้อนไปถึงอดีต ถึงแม้เธอปรารถนาเวลาและอ้อมแขนของพวกท่านเพียงใด แต่สิ่งหนึ่งที่พวกท่านทำคือไม่เคยให้เธอลำบากเลย ไม่ว่าจะเป็นอาหารการกิน บ้านช่องห้องหอที่อยู่อาศัยที่ไม่ให้น้อยหน้าใคร และเงินฝากในบัญชีที่พวกท่านฝากเอาไว้ให้ทุกเดือนเพราะไม่อยากให้เธอขัดส

  • เอาตรงๆ ผมหลงรักคุณ   35

    ในเมื่อต้องเป็นแฟนกับตฤณ ตุ๊กตาคิดว่าต้องเอาใจตฤณให้เขาพึงพอใจมากที่สุด แต่เธอเองก็มีข้อแม้เช่นเดียวกัน“ในระหว่างนี้เธอห้ามยุ่งกับพี่สองเด็ดขาด ทำได้ไหม” ตุ๊กตาพูดขึ้น“ได้ พี่จะไม่ยุ่งกับพี่สองและเธอเด็ดขาด” ความใจเด็ดของอีกฝ่ายทำให้ตุ๊กตาอึ้งไป ถ้าเป็นเธอจะไม่ยอมยกสามีให้ใครหรอก วูบหนึ่งตุ๊กตาอยากถามว่าปิ่นแก้วกำลังคิดอะไรอยู่ แต่เธอก็เลือกที่จะไม่พูดไม่ถามออกไปหลังจากที่ตกลงกันเช่นนั้น ปิ่นแก้วแฟร์ๆ ว่าตัวเองมาทีหลัง ก็อยากให้ตุ๊กตาได้ลองคบกับตฤณดูเพื่อพิสูจน์ให้รู้ว่าถึงจะมาก่อนหรือมาหลัง สำคัญที่สุดคือจิตใจของคน และเพื่อเป็นการทดสอบความรักของตฤณที่มีให้เธอว่าเขาจะหวั่นไหวไปกับผู้หญิงคนอื่นไหม และอยากจบปัญหาทุกอย่างเธอจึงตัดสินใจเด็ดขาดปิ่นแก้วไม่ได้หวั่นไหวและมั่นใจว่าสามีไม่ใช่คนเจ้าชู้ เธอคิดว่าเขาเป็นคนดี แต่ถ้าครั้งนี้เธอคิดผิด ก็จะยอมรับในสิ่งที่ตัวเองตัดสินใจ เพราะถ้าไม่ทำแบบนี้ ตุ๊กตาก็จะเข้ามายุ่งวุ่นวายกับชีวิตของเธอไม่จบไม่สิ้นปิ่นแก้วย้ายกลับไปอยู่กับพี่ชายทั้งสามที่บ้าน ตุ๊กตาย้ายเข้ามานอนที่บ้านของตฤณอย่างเป็นทางการ เธอพยายามเอาอกเอาใจและเข้าหาเขาแต่โดนปฏิเสธ ตุ๊

  • เอาตรงๆ ผมหลงรักคุณ   34

    “ค่ะ พี่หนึ่งได้ช่วยเลี้ยงแน่ๆ เลยค่ะ เพราะว่าปิ่นไม่มีพ่อแม่ มีแต่พี่ชาย ให้พวกพี่ชายเลี้ยง ถ้าลูกเป็นหญิงสงสัยได้กลายเป็นทอมแน่ๆ เลยค่ะ”ติยากรหัวเราะเบาๆ กับประโยคของน้องสะใภ้“เป็นเพศอะไรก็ช่าง แต่ให้ดูแลตัวเองได้ รับผิดชอบตัวเอง ไม่เป็นภาระสังคมพี่ก็ว่าดีแล้วนะ ถ้าเลี้ยงลูกแล้วนิสัยเหมือนตุ๊กตาก็ไม่ไหว พ่อแม่เขาตามใจลูกแต่ไม่มีเวลาให้ ให้แต่เงินทอง ตุ๊กตาเลยเป็นเด็กมีปัญหาเพราะถูกตามใจ อยากได้อะไรก็ต้องได้ ทำร้ายคนอื่นยังไม่ผิด พ่อแม่คอยปกป้องออกรับแทนเสียทุกอย่าง”“เราก็ต้องทำให้เขารู้สิคะว่าการจะให้คนอื่นยอมเขาทุกอย่างมันเป็นไปไม่ได้ เหมือนที่เขาเองก็ไม่มีทางยอมทำตามความต้องการของคนอื่นไปเสียทั้งหมดหรอกค่ะ”“เราสองคนน่ะ กลับมาเหนื่อยๆ ไปอาบน้ำพักผ่อนเถอะ เราเองก็กำลังท้องกำลังไส้ ไม่ต้องคิดมากหรอก พี่จะคอยรับมือตุ๊กตาให้เอง”“งั้นผมขอตัวก่อนนะครับ” ตฤณดึงมือภรรยาขึ้นจากโซฟาที่นั่งคุยกันอยู่“จ้ะ ตามสบายเถอะ”“ฤทัยฝากของกินมาให้พี่เยอะแยะเลยนะครับ ฝากความคิดถึงมาให้ พี่หนึ่งด้วย”“ขอบใจมากจ้ะ เดี๋ยวพี่จะฝากขนมไปให้ฤทัยด้วย เขามีน้ำใจกับพี่เสมอ วันนี้พี่อยากนั่งดูซีรีส์น่ะจ้

  • เอาตรงๆ ผมหลงรักคุณ   33

    “ปิ่นก็เข้าใจค่ะ มันผ่านไปแล้ว ตอนนั้นพี่สองอาจจะมีเหตุผลและอยากช่วย เลยต้องฝืนใจตบปากรับคำออกไปแบบนั้น แต่ตอนนี้ปิ่นเป็นภรรยาของพี่ ปิ่นจะทำทุกอย่างเพื่อช่วยเหลือพี่ค่ะ จะยืนอยู่เคียงข้างพี่สอง ไม่ซ้ำเติมไม่ตำหนิ แต่จะช่วยแก้ปัญหา”“นายโชคดีมากนะที่ได้น้องปิ่นเป็นภรรยา น่ารักและเฉลียวฉลาดแบบนี้สิถึงจะเหมาะกับคนที่จะเป็นแม่ของลูกนาย นายเลือกไม่ผิดจริงๆ” ณฤทัยตบไหล่เพื่อนขณะเอ่ยชม“แต่เขาร้ายมากนะน้องปิ่น ระวังตัวให้ดีแล้วกัน เขาเคยเอาหมามุ่ยไปใส่ในเสื้อผ้าของเพื่อนอีกคน ทำเอาเพื่อนคนนั้นอับอายไปทั่วเพราะนั่งรถเมล์ กลับบ้านแล้วนั่งคันไปหมด ดีนะพวกพี่ขับรถไปช่วยได้ทัน พาไปส่งโรงพยาบาล ไม่งั้นไม่รู้จะเป็นยังไง”“ร้ายจังเลยนะคะ” ปิ่นแก้วถึงกับคราง“ตุ๊กตาชอบแกล้งคนอื่น สมัยก่อนไม่มีเพื่อนเลย มีแต่สองนี่แหละที่ไม่เคยรังเกียจ พี่หนึ่งอีกคนมั้ง เพราะสองคนนี้เป็นคนดี ถ้าเป็นพี่ล่ะนะเละไปแล้ว” ณฤทัยไม่ใช่คนยอมคน“ปิ่นไม่กลัวหรอกนะ จริงๆ แล้วตุ๊กตาเขาก็น่าสงสารอยู่นะคะ เป็นเด็กขาดความอบอุ่น”“ตรงนั้นก็เข้าใจ แต่เขาร้ายมากนะ คนที่จะต้องรับผิดชอบชีวิตเขาและเผลอๆ ต้องพาไปบำบัดอาการเอาแต่ใจคือพ่อแ

  • เอาตรงๆ ผมหลงรักคุณ   32

    “เดี๋ยวพี่จัดของอร่อยๆ ให้นะ ที่นี่มีสลัดเยอะแยะเลย น้ำสลัดพี่ทำเอง กินแล้วไม่อ้วนไม่เลี่ยน รับรองว่าไม่ทำให้คนท้องคลื่นไส้แน่ๆ”“ตุ๊กตาอยากกินสเต๊กปลา” ตุ๊กตาพูดจาทะลุกลางปล้องขึ้นมาเพื่อเรียกร้องความสนใจ“รู้แล้ว เดี๋ยวจะให้คนทำให้” ณฤทัยหุบยิ้มรับคำอืออา ใบหน้าเรียบเฉย ก่อนจะหันมายิ้มให้เพื่อนรัก“สองอยากกินอะไรสั่งเต็มที่เลยนะ เดี๋ยวจะฝากสลัดไข่กุ้งไปให้พี่หนึ่งด้วย พี่หนึ่งชอบกิน เราจำได้”“ดีจังนะคะ ทำตัวเป็นโรงทานเที่ยวแจกอาหารไปทั่ว ขายแบบนี้ได้กำไรบ้างไหมคะ สงสัยจะขาดทุนย่อยยับ”“เขาเรียกน้ำใจ ไม่ใช่เรียกทำทาน”“งั้นตุ๊กตาขอไปให้คนรับใช้ที่บ้านบ้างสิคะ” ตุ๊กตาประชดกลับ“คงไม่ได้หรอกจ้ะ ของกินอร่อยๆ ฉันให้สำหรับเพื่อนฉันเท่านั้น คนอื่นฉันไม่ให้จ้ะ ถ้าอยากได้ก็ซื้อสิจ๊ะ บ้านรวยมีเงินไม่ใช่เหรอ” ณฤทัยพูดตอกกลับก่อนจะสะบัดหน้าเดินหนีไป“นี่ กลับมาก่อนนะ!” ตุ๊กตากระชากเสียงทำท่าจะเดินตามไป ปิ่นแก้วได้แต่มองตาปริบๆ ก่อนหน้านี้ก็ว่าตุ๊กตาดูแปลกๆ ตอนนี้รู้แล้วว่านิสัยทั้งแปลกทั้งไม่มีมารยาทและหยาบคายที่สุด“คนมองกันใหญ่แล้วตุ๊กตา นั่งลงเถอะ” ตฤณรีบปรามเอาไว้“พี่สองดูเพื่อนพี่สิคะ มา

  • เอาตรงๆ ผมหลงรักคุณ   31

    “อ้าว.. พี่ไม่เห็นรู้เลย” ตฤณใบหน้าเหลอหลา ตุ๊กตาเคยแกล้งเพื่อนผู้หญิงของเขาให้อับอายและมีเรื่องราวกันมาแล้ว เธอค่อนข้างแสบ เขาจึงคิดว่าการอยู่ห่างๆ จากเธอเป็นการดีที่สุด คนเราคุยกันได้ รู้จักกันได้ แต่ไม่จำเป็นต้องสนิทกันมาก บางครั้งการอยู่ห่างๆ กันก็ยังจะรักษามิตรภาพกันได้มากกว่าการอยู่ใกล้ชิดกัน“เดี๋ยวพี่หนึ่งก็คงจะบอกค่ะ แล้วพี่สองมาทำอะไรคะนี่”“พี่พาภรรยามาตรวจครับ”“ภรรยาเหรอคะ” หญิงสาวกัดปากตัวเองเบาๆ เธอแอบชอบตฤณมานาน ไม่คิดเลยว่าเขาจะชิงตัดหน้าแต่งงานไปเสียก่อน ทั้งๆ ที่ไม่เคยมีท่าทีสนใจผู้หญิงคนไหนมาก่อน แม้แต่ยายมะปราง เพื่อนของตฤณที่โดนเธอแกล้งอย่างเจ็บแสบเมื่อหลายปีก่อน ยายนั่นแอบชอบตฤณ แต่ตฤณไม่ได้คิดเกินเลย เธอจึงช่วยสั่งสอนก็เท่านั้นเอง“พี่สอง” คนที่ออกมาจากห้องตรวจยิ้มหน้าบาน ก่อนจะมองหญิงสาวที่นั่งอยู่ใกล้สามีด้วยความสงสัย“นี่เหรอคะภรรยาพี่สอง”“ใครเหรอคะพี่สอง” ปิ่นแก้วเอ่ยถาม“ตุ๊กตาครับ เป็นเพื่อนบ้านของพี่กับพี่หนึ่ง น้องเขาไปเรียนหลายปีเพิ่งกลับมา”“อ้อค่ะ” ปิ่นแก้วรับคำหันไปยิ้ม อีกฝ่ายก็ยิ้มตอบกลับมา แต่สีหน้า แววตาท่าทีดูแปลกๆ ของอีกฝ่ายทำให้ปิ่นแก้วต้องข

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status