เกิดใหม่ครั้งนี้ ข้าขอเป็นเพียงคนเลี้ยงม้า

เกิดใหม่ครั้งนี้ ข้าขอเป็นเพียงคนเลี้ยงม้า

last updateLast Updated : 2026-08-28
Language: Thai
goodnovel12goodnovel
Not enough ratings
24Chapters
499views
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

ชาติที่แล้ว นางเป็นกุนซือผู้ช่วยคนรักคว้าบัลลังก์ ก่อนถูกเขาทอดทิ้งให้ตายกลางลานประหาร เมื่อลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง “เสิ่นชิงหลัว” จึงขอไม่ยุ่งกับอำนาจ ไม่รักผู้ใด และใช้ชีวิตอย่างสงบในฐานะคนเลี้ยงม้า แต่เพียงช่วยม้าศึกตัวหนึ่งจากการถูกวางยา นางกลับถูก “เซียวฉางเยี่ยน” แม่ทัพแดนเหนือผู้เย็นชา ดึงไปพัวพันกับคดีทรยศ และจับแต่งงานด้วยสัญญาหนึ่งปี นางอ่านกลศึกออกทุกกระบวน จับพิรุธคนร้ายได้จากรอยกีบม้า แต่กลับดูไม่ออกเลยว่าเหตุใดท่านแม่ทัพจึงหวงนางนัก “ท่านแต่งกับข้า เพราะต้องการคนดูแลม้ามิใช่หรือเจ้าคะ” “ม้าของข้ามีคนดูแลแล้ว” เขาก้มลงกระซิบชิดริมฝีปากนาง “แต่คนเลี้ยงม้าของข้า...ต้องเป็นภรรยาข้าเพียงผู้เดียว”

View More

Chapter 1

บทที่ 1 วันที่ข้าตายใต้หิมะ

청명, 비가 주룩주룩 내리는 날, 병원 문 앞에서.

박민정은 가녀린 몸에 수척한 손으로 병원 임신 테스트 보고서를 들고 있었는데 보고서에는 임신이 아니라는 문구가 뚜렷하게 적혀 있었다!

“결혼한 지 3년인데 아직도 임신 못 했어? 왜 이렇게 쓸모가 없니? 너 계속 임신 안 되면 유씨 일가에서 쫓겨나는 수가 있어. 그땐 우리 집안더러 어떡하라는 거야?”

한수민은 하이힐을 신고 화려한 옷차림에 실망 가득한 표정으로 박민정에게 삿대질했다.

박민정은 두 눈이 퀭하고 가슴에 꽉 막혔던 그 말들이 결국 한 마디로 함축되었다.

“미안해요.”

“엄마는 미안하단 말을 원하는 게 아니야. 얼른 남준의 아이를 낳으란 말이야. 알겠니?”

박민정은 목이 확 메고 무슨 말을 해야 할지 몰랐다.

결혼한 3년 동안 남편 유남준은 단 한 번도 그녀에게 곁을 안 주는데 어떻게 아이가 생길까?

한수민은 약해빠진 딸의 모습을 바라보며 왜 저를 닮지 않았는지 원망스러울 따름이었다.

그녀는 차가운 이 한마디를 내뱉었다.

“도저히 안 되겠다 싶으면 남준이한테 여자 한 명 찾아줘. 걔도 그럼 너한테 고마워할 거 아니야.”

박민정은 못 믿겠다는 표정으로 떠나가는 엄마의 뒷모습을 물끄러미 쳐다봤다.

친엄마란 자가 딸에게 지금 남편을 위해 여자를 찾아주란 말이나 내뱉고 있다니.

그녀의 마음에 순간 찬바람이 휘몰아쳤다.

...

집으로 돌아가는 차 안에서.

박민정의 머릿속엔 온통 엄마의 마지막 말만 감돌았다.

문득 귓가에 굉음이 한바탕 울렸다.

그녀는 자신의 병이 더 심해진 걸 알고 있다.

이때 문득 휴대폰 문자 벨 소리가 울렸다.

유남준의 3년을 하루 같이 보낸 문자였다.

“오늘 밤 집에 안 가.”

결혼한 이 3년 동안 그는 단 한 번도 집에서 밤을 지새운 적이 없다.

아내인 그녀를 터치한 적은 더더욱 없고.

3년 전 신혼 첫날밤에 유남준이 했던 말을 그녀는 아직도 기억하고 있다.

“너희 집안에서 감히 사기 결혼을 감행했으니 넌 인제 평생 고독하게 살 각오해.”

평생 고독하게 살라고...

3년 전 박씨 일가와 유씨 일가에서 정략결혼을 맺었다.

분명 양가 집안의 이익을 위한 결혼이라고 약속했건만 결혼식 날 박씨 일가에서 갑자기 마음을 바꿨다. 유남준이 결혼 예물로 박민정에게 준 2천억 원을 포함해 모든 재산을 빼돌렸다.

여기까지 생각한 박민정은 안색이 어두워지고 늘 그랬듯 남편에게 알겠다는 답장을 보냈다.

손에 쥔 임신 테스트 보고서는 어느새 꾸깃꾸깃한 종이 덩어리가 돼버렸다.

집에 도착한 후 그녀는 보고서를 휴지통에 바로 내던졌다.

매달 이맘때면 그녀는 심신이 지칠 대로 지친다.

저녁밥도 준비하지 않고 소파에 기댄 채 스르륵 잠들었는데 귓가엔 늘 우르릉하는 소리가 들려왔다.

이 또한 유남준이 그녀를 싫어하는 이유 중 하나이기도 하다. 박민정은 난청이 있어 재벌가에서는 장애인에 해당한다.

유남준이 이런 그녀와 어떻게 아이를 가질 생각을 할까?

벽에 걸린 유럽식 벽시계가 둔탁한 소리를 내고 있었다. 시계는 어느새 새벽 다섯 시를 가리켰다.

한 시간만 더 있으면 유남준이 돌아온다.

박민정은 소파에 누워 밤을 지새운 걸 알아채고 허둥지둥 일어나 남편의 아침상을 차렸다. 1초라도 늦으면 안 되니까 매우 조심스러웠다.

유남준은 매사에 철두철미하고 시간에 대한 요구도 엄청 까다로운 편이다. 전에 박민정이 아빠 장례식에 갔다가 제시간에 맞춰 집에 돌아와 그의 아침밥을 차리지 못했는데 그 일로 유남준은 한 달이나 그녀에게 문자 한 통 없고 대화조차 하지 않았다.

유남준은 6시 정각에 맞춰 돌아왔다.

훤칠한 키에 이태리 슈트를 차려입은 유남준은 고고한 기품이 저절로 흘러넘쳤으며 잘생긴 외모에 남성미가 뿜어져 나왔다.

다만 박민정의 눈가에 스친 그의 모습은 마냥 차갑고 소외감만 들 뿐이다.

유남준은 그녀를 쳐다보지도 않은 채 곧게 의자에 가서 앉으며 말했다.

“앞으론 아침밥 준비 안 해도 돼.”

박민정은 흠칫 놀랐다.

그녀는 본능적인지 아니면 다른 이유 때문인지 저도 모르게 비천한 말투로 물었다.

“내가 뭐 잘못했나요?”

유남준은 고개 들어 3년 동안 변함없이 잔잔한 표정을 짓고 있는 그녀를 바라보았다.

“내가 원하는 건 아내이지 가정부가 아니야.”

3년 내내 박민정은 늘 똑같은 연회색 옷차림이었고 문자 답장도 항상 알겠다는 그 한마디뿐이었다.

솔직히 정략결혼만 아니었다면, 박씨 가문의 사기 결혼만 아니었다면 유남준은 절대 이런 여자와 결혼할 리가 없다!

박민정은 그에게 가당치도 않으니까!

‘내가 원하는 건 아내이지 가정부가 아니야!’

그녀의 귓가에 굉음이 더 크게 울렸다.

박민정은 침을 꼴깍 삼키고는 또다시 유남준이 제일 싫어하는 그 말을 내뱉었다.

“알았어요.”

순간 유남준은 기분이 확 잡쳐 평소 제일 즐겨 먹던 아침밥도 맛없게 느껴졌다.

그는 자리에서 일어나며 짜증 섞인 얼굴로 의자를 빼고 밖에 나가려 했다.

이때 박민정이 어디서 나온 용기인지 그의 손을 덥석 잡았다.

“남준 씨는 좋아하는 사람 있어요?”

갑작스러운 물음에 유남준의 눈빛이 살짝 변했다.

“무슨 뜻이야?”

박민정은 고개 들어 그를 빤히 쳐다봤다.

유남준은 그녀와 결혼한 지 3년 되는 남편일 뿐만 아니라 그녀가 무려 12년이나 쫓아다니며 좋아한 남자였다.

그런데 지금은...

박민정은 차오르는 씁쓸함을 꾹 짓누르고 엄마가 했던 말을 되새기며 천천히 입을 열었다.

“만약 좋아하는 사람 있으면 그분과 함께...”

그녀의 말이 채 끝나기도 전에 유남준이 가로챘다.

“미친.”

...

인생은 결국 부단히 내려놓는 것이다.

유남준이 떠난 후 박민정은 홀로 베란다에 앉아 처량하게 흘러내리는 빗줄기를 넋 놓고 바라봤다.

그를 12년이나 좋아했지만 그녀는 여전히 그에 대해 아는 게 없다.

빗소리는 가끔 또렷하게 또 가끔은 어렴풋이 들렸다.

한 달 전, 의사 선생님이 이렇게 말씀하셨다.

“박민정 씨는 청신경과 중추에 병변이 생겨 현재 청력이 다시 감퇴했습니다.”

“다른 치료 방법은 없는 건가요 선생님?”

의사는 머리를 절레절레 흔들었다.

“장기간의 신경성 청력 저하로 뚜렷한 약물치료 효과가 없어요. 청력 재활을 위해 보청기를 계속 착용하시길 제안합니다.”

박민정은 의사의 말뜻을 바로 이해했다. 아무런 치료 방법도 없다는 뜻이었다.

보청기를 빼면 그녀의 세상은 온통 고요한 정적이다.

그녀는 이런 조용한 세계가 적응되지 않아 거실로 나와서 TV를 켰다.

볼륨을 최대치로 올리면 겨우 조금 들리는 수준이다.

이런 우연이 또 있을까? TV를 켜자마자 세계적인 발라드 여왕 이지원의 인터뷰 장면이 나왔다.

리모컨을 들고 있던 박민정의 손이 움찔거렸다.

다름이 아니라 이지원은 한때 유남준의 첫사랑이다.

몇 년 만에 보는 데도 그녀는 여전히 예뻤다.

이지원은 이젠 카메라 앞에서 더할 나위 없이 자연스러웠다. 애초에 박씨 일가의 후원을 받으려고 애쓰던 수줍고 열등감 넘치는 신데렐라가 아니었다.

기자가 귀국 이유를 묻자 그녀는 자신감 넘치는 표정으로 대범하게 말했다.

“제 첫사랑을 다시 만나려고요.”

손에 쥐었던 리모컨이 바닥에 떨어졌고 박민정의 마음도 철썩 내려앉았다.

창밖의 빗소리도 점점 더 켜졌다.

그녀는 솔직히 두려웠다. 이지원이 유남준을 뺏어갈까 봐 너무 두려웠다.

그해 박씨 일가의 보배 따님이었을 때도 그녀는 아무 배경 없는 이지원을 제치지 못했다.

그런데 지금 이지원이 세계적인 발라드 여왕으로 거듭나서 밝고 자신감이 흘러넘치니 더더욱 비할 바가 못 된다.

박민정은 횡설수설 TV를 끄고 수저도 안 댄 아침밥을 치우러 갔다.

주방에 들어가 보니 유남준이 휴대폰을 놓고 나갔다.

그녀는 휴대폰을 챙기다가 부주의로 화면이 열렸는데 마침 읽지 않은 문자가 한 통 와 있었다.
Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
24 Chapters
บทที่ 1 วันที่ข้าตายใต้หิมะ
บทที่ 1 วันที่ข้าตายใต้หิมะ“นักโทษเสิ่นชิงหลัว สมคบคิดกับศัตรู ลอบส่งแผนการทหารออกนอกแคว้น เป็นเหตุให้กองทัพหลวงสูญเสียไพร่พลนับหมื่น…”เสียงประกาศโทษดังฝ่าลมหนาวเหนือลานประหารเสิ่นชิงหลัวคุกเข่าอยู่บนพื้นหินที่ถูกหิมะปกคลุม เสื้อผ้านักโทษสีขาวบางจนแทบไม่อาจต้านความเย็นได้ รอยเลือดจากบาดแผลตามร่างกายซึมออกมาเป็นสีแดงคล้ำ ก่อนถูกเกล็ดหิมะโปรยทับทีละชั้นขาของนางไร้เรี่ยวแรงข้อมือทั้งสองข้างถูกมัดไพล่หลัง เชือกหยาบเสียดสีกับบาดแผลเดิมทุกครั้งที่ร่างกายสั่น ทว่าความเจ็บเหล่านั้นกลับเบาบางกว่าความหนาวเย็นซึ่งกัดลึกลงไปถึงกระดูกหรือบางที ร่างกายของนางอาจไม่เหลือความรู้สึกมากพอให้เจ็บแล้ว“หลักฐานประกอบด้วยจดหมายลับสามฉบับ แผนที่เส้นทางลำเลียงเสบียง และแผนการตั้งรับบริเวณช่องเขาเฟิงหลัว ซึ่งตรวจพบตราประทับของนักโทษอย่างชัดเจน”ขุนนางผู้ทำหน้าที่อ่านราชโองการคลี่ม้วนกระดาษออก เสียงของเขาราบเรียบราวกับกำลังประกาศจำนวนกระสอบข้าวในคลัง มิใช่ชะตาชีวิตของคนทั้งตระกูลด้านหน้าลานประหารมีโต๊ะยาวตั้งอยู่ใต้ชายคา เหล่าขุนนางฝ่ายตรวจการนั่งเรียงกันโดยไม่มีผู้ใดยอมสบตานาง บางคนเคยรับแผนจากมือนาง บา
last updateLast Updated : 2026-08-05
Read more
บทที่ 2 ม้าที่ไม่ควรตาย
บทที่ 2 ม้าที่ไม่ควรตายเสียงม้าร้องดังขึ้นอีกครั้ง คราวนี้ยาวและแหลมจนผิดธรรมชาติเสิ่นชิงหลัวหันไปทางหน้าต่างทันที“พาข้าไปดูเจ้าค่ะ”เสิ่นเหวินจงชะงัก “เจ้าเพิ่งฟื้น อีกทั้งยัง”“หากเป็นโรคระบาดจริง ทุกลมหายใจที่เสียไปอาจทำให้ม้าตัวอื่นติดโรคเพิ่ม” นางหยิบรองเท้ามาสวมด้วยตนเอง “แต่หากไม่ใช่โรคระบาด การฆ่าม้าทั้งคอกจะทำให้เราสูญเสียหลักฐานและต้องรับผิดชอบความเสียหายโดยไม่มีโอกาสแก้ตัว”บิดามองนางอย่างประหลาดใจเสิ่นชิงหลัวเคยตามมารดาไปคอกม้าตั้งแต่ยังเล็ก เขารู้ว่านางขี่ม้าเป็น ดูแลบาดแผลทั่วไปได้ และแยกสายพันธุ์ม้าออกมากกว่าคุณหนูในห้องหอคนอื่น ทว่านับตั้งแต่มารดาจากไป นางแทบไม่ยอมเหยียบคอกม้าอีกยิ่งไม่เคยพูดเรื่องการตรวจโรคด้วยน้ำเสียงหนักแน่นเช่นนี้“ชิงหลัว เรื่องนี้อันตราย หากม้าเป็นโรคติดต่อ”“ข้าจะไม่เข้าใกล้โดยไม่ตรวจดูก่อนเจ้าค่ะ”นางสวมเสื้อคลุมของบิดาทับชุดบาง ผูกสายรัดแขนเสื้อให้แน่นแล้วหันไปสั่งอาหลานซึ่งเพิ่งกลับเข้ามา“เตรียมผ้าปิดจมูก น้ำสะอาด และตะเกียงมาให้ข้า อย่าให้ผู้ใดนำอาหารหรือหญ้าจากคอกนั้นออกไปเด็ดขาด”อาหลานรับคำอย่างงุนงง ก่อนรีบวิ่งออกไปเสิ่นเหวินจงยัง
last updateLast Updated : 2026-08-06
Read more
บทที่ 3 ท่านแม่ทัพผู้ปลอมตัวไม่แนบเนียน
บทที่ 3ท่านแม่ทัพผู้ปลอมตัวไม่แนบเนียน“ก่อนจะให้มันกินน้ำถ่าน ต้องเติมน้ำข้าวอีกเล็กน้อย”เสิ่นชิงหลัวรับชามจากคนเลี้ยงม้าแล้วค่อย ๆ วางลงตรงหน้าอู๋เยี่ย ม้าสีดำก้มดม กลิ่นถ่านทำให้มันสะบัดจมูกอย่างไม่พอใจ นางจึงใช้นิ้วแตะน้ำข้าวที่ขอบชามแล้วปล่อยให้มันดมอีกครั้ง“รสไม่ดี แต่ยังดีกว่าตาย”บุรุษที่ยืนอยู่ข้างกายนางเอ่ยขึ้นเรียบ ๆ“เจ้าพูดกับม้าราวกับมันฟังรู้เรื่อง”“ม้าฟังน้ำเสียงรู้เรื่องเจ้าค่ะ”“แล้วมันเข้าใจคำว่าตายหรือ”เสิ่นชิงหลัวเหลือบมองเขา “อย่างน้อยก็เข้าใจว่าท่านกำลังรบกวนเวลารักษาของมัน”คนเลี้ยงม้าที่อยู่ใกล้ที่สุดรีบก้มหน้า ซ่อนสีหน้าประหลาดใจไว้ใต้เงาหมวกบุรุษสกุลเซียวไม่ได้โกรธ เพียงมองนางนิ่งครู่หนึ่ง ก่อนถอยออกไปครึ่งก้าว เปิดพื้นที่ให้นางทำงานสะดวกขึ้นอู๋เยี่ยลังเลอยู่พักใหญ่จึงยอมแตะลิ้นกับน้ำในชาม พอพบว่ารสชาติไม่ได้เลวร้ายเกินทน มันก็ดื่มลงไปทีละน้อยเสิ่นชิงหลัวลูบข้างแก้มมันเบา ๆ จนดื่มหมดครึ่งชาม จึงส่งภาชนะคืนให้คนเลี้ยงม้า“พอแล้ว รอหนึ่งเค่อค่อยให้เพิ่ม อย่ากรอกมากเกินไป”นางก้าวออกจากคอก พลางคลายปมชายเสื้อที่ผูกไว้กับเอว ระหว่างนั้นสายตาก็เหลือบผ่านดา
last updateLast Updated : 2026-08-07
Read more
บทที่ 4 หญิงเลี้ยงม้าที่มองแผนศึกออก
บทที่ 4หญิงเลี้ยงม้าที่มองแผนศึกออก-----------------------------------“ตัวนี้ลดน้ำถ่านลงครึ่งหนึ่ง อย่าให้ซ้ำก่อนครบหนึ่งชั่วยาม”เสิ่นชิงหลัววางชามยาลงข้างรางอาหาร พลางใช้หลังมือแตะใต้กรามม้าสีน้ำตาลอ่อน อุณหภูมิร่างกายของมันกลับมาเกือบปกติแล้ว น้ำลายที่เคยไหลเป็นสายลดลง เหลือเพียงความอ่อนแรงบริเวณขาหลังคนเลี้ยงม้าที่รับหน้าที่จดอาการรีบเขียนลงในแผ่นไม้“ส่วนตัวหมายเลขสิบสองยังไม่ควรพาเดิน” นางกล่าวต่อ “กล้ามเนื้อขามันกระตุกอยู่ หากฝืนอาจล้มจนเอ็นฉีก ให้ใช้ผ้าพยุงใต้ท้องและพลิกตัวทุกครึ่งชั่วยาม”“ขอรับ คุณหนูเสิ่น”ผ่านไปเพียงครึ่งวัน ท่าทีของคนในค่ายที่มีต่อนางเปลี่ยนไปมากเมื่อแรกมาถึง หลายคนมองนางเป็นเพียงคุณหนูตระกูลขุนนางซึ่งคงเข้าคอกม้าได้ไม่นานก็ทนกลิ่นไม่ไหว บางคนถึงกับเตรียมเก้าอี้และน้ำชาไว้ให้นางนั่งดูห่าง ๆแต่หลังเสิ่นชิงหลัวตรวจม้าไปทีละตัว แยกอาการได้แม่นยำกว่าคนเลี้ยงม้าหลายคน และใช้เพียงการดูฟันกับกีบก็ระบุม้าซึ่งถูกสับเปลี่ยนเพิ่มอีกสี่ตัว ไม่มีผู้ใดกล้าถามแล้วว่านางต้องการเก้าอี้หรือไม่คนที่เคยคิดว่านางเกะกะกลับเริ่มเดินตามหลังพร้อมแผ่นไม้จดคำสั่งนางพอใจกับส
last updateLast Updated : 2026-08-08
Read more
บทที่ 5 คนที่ควรพบในวังกลับมาถึงค่าย
บทที่ 5คนที่ควรพบในวังกลับมาถึงค่าย------------------------------------“องค์ชายสามเสด็จมาถึงหน้าค่ายแล้วขอรับ!”เสียงรายงานดังขึ้นก่อนยามเฉินไม่นาน ทำให้การเคลื่อนไหวในคอกม้าหยุดชะงักไปชั่วขณะคนเลี้ยงม้าหลายคนวางถังน้ำในมือ ทหารที่กำลังขนกระสอบหญ้ารีบจัดเสื้อผ้าให้เรียบร้อย แม้แต่นายกองผู้ควบคุมการตรวจทะเบียนก็หันมองไปทางประตูค่ายด้วยสีหน้าตึงเครียดเสิ่นชิงหลัวยืนนิ่งอยู่ข้างม้าสีน้ำตาลตัวหนึ่ง ปลายนิ้วซึ่งกำลังตรวจเหงือกม้าหยุดค้างองค์ชายสามนางควรรู้ดีว่าเขาจะมา คดีม้าศึกถูกวางยาและสับเปลี่ยน เกี่ยวข้องกับทรัพย์สินกองทัพ อีกทั้งหน่วยลาดตระเวนยังพบผู้ส่งสัญญาณให้ขบวนลวงเมื่อคืน เรื่องใหญ่ถึงเพียงนี้ ราชสำนักย่อมส่งคนมาตรวจสอบเพียงแต่นางไม่คิดว่าจะเป็นจ้าวจิ่งหยวน และไม่คิดว่าเขาจะปรากฏตัวเร็วถึงเพียงนี้ ชาติที่แล้ว นางควรพบเขาครั้งแรกในงานชมบุปผาเมื่อสามวันก่อน ผ้าเช็ดหน้าของนางจะปลิวตกใกล้สระน้ำ แล้วเขาจะเป็นผู้เก็บขึ้นมาส่งคืนทว่านางฉีกบัตรเชิญทิ้งไปแล้ว นางคิดว่าหากไม่เข้าวัง จุดเริ่มต้นทั้งหมดก็จะหายไปแต่เพียงไม่กี่วัน คนที่ควรยืนอยู่ท่ามกลางดอกโบตั๋นในวังหลวงกลับเดินทาง
last updateLast Updated : 2026-08-09
Read more
บทที่ 6 ของที่ไม่ควรรับจากบุรุษอื่น
บทที่ 6ของที่ไม่ควรรับจากบุรุษอื่น-----------------------------------เซียวฉางเยี่ยนมองปิ่นหยกในกล่องไม้อยู่ครู่หนึ่ง ก่อนยื่นมือออกไป“ส่งมา”องครักษ์ขององค์ชายสามชะงัก กล่องในมือยังไม่ทันเคลื่อนไปทางเสิ่นชิงหลัวก็ถูกแม่ทัพรับไปเสียก่อน“ท่านแม่ทัพ” องครักษ์รีบกล่าว “นี่เป็นของที่องค์ชายทรงมอบให้คุณหนูเสิ่น”“ข้าเห็นแล้ว”เซียวฉางเยี่ยนปิดฝากล่องลง เสียงไม้กระทบกันเบา ๆ แต่กลับทำให้บรรยากาศในคอกม้าเงียบกว่าก่อนหน้า“ของทุกชิ้นที่ส่งเข้าค่ายต้องผ่านการตรวจสอบ”องครักษ์มีสีหน้าไม่พอใจเล็กน้อย “ปิ่นหยกนี้มาจากองค์ชายสาม จะมีสิ่งใดไม่ปลอดภัยได้อย่างไร”“ยิ่งมาจากคนสำคัญ ยิ่งมีผู้คิดใช้ประโยชน์จากมันได้ง่าย”เซียวฉางเยี่ยนเปิดกล่องอีกครั้ง ใช้นิ้วกดตรงหัวปิ่นและตรวจรอยต่ออย่างละเอียด“ภายในอาจซ่อนเข็ม กลไก หรือยาพิษ ผู้มอบไม่มีเจตนา ไม่ได้หมายความว่าคนส่งต่อทุกคนจะไว้ใจได้”เหตุผลนั้นทำให้องครักษ์ไม่อาจโต้แย้งต่อเสิ่นชิงหลัวเองก็เห็นว่าเป็นเรื่องสมควร คดีม้าศึกเพิ่งพบผู้ร่วมมือจากภายใน มีคนส่งสัญญาณให้ศัตรู และผู้ต้องสงสัยคนหนึ่งยอมตายเพื่อปิดปากตน หากมีใครสับเปลี่ยนสิ่งของระหว่างทางก็
last updateLast Updated : 2026-08-10
Read more
บทที่ 7 คืนที่แม่ทัพมีไข้
บทที่ 7 คืนที่แม่ทัพมีไข้คำตอบของเสิ่นชิงหลัวทำให้ความเงียบปกคลุมลานหน้าค่ายไปชั่วขณะแขนของเซียวฉางเยี่ยนซึ่งยังวางอยู่ข้างเอวนางคลายออกในที่สุด“ลงไป”น้ำเสียงของเขากลับมาเย็นเรียบดังเดิม แต่ก่อนปล่อยนางลงจากหลังอู๋เยี่ย เขายังใช้มือประคองข้อศอกไว้จนปลายเท้าของนางแตะพื้นมั่นคงเสิ่นชิงหลัวหันกลับไปหมายขอบคุณ กลับเห็นเขาเบือนหน้าไปอีกด้านเสียก่อนทหารซึ่งยืนอยู่รอบลานต่างรีบขยับทำงานพร้อมกันราวกับเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าเอกสารและผู้ต้องสงสัยยังไม่ได้ส่งมอบ ส่วนเฉินอี้ก้มหน้าตรวจเชือกมัดนักโทษซ้ำ ทั้งที่ปมเชือกแน่นหนาจนแทบไม่มีช่องให้แก้อาหลานวิ่งเข้ามาหาผู้เป็นนาย“คุณหนู ท่านได้รับบาดเจ็บตรงไหนหรือไม่เจ้าคะ”“ไม่เป็นไร ม้าเพียงตกใจงู”เสิ่นชิงหลัวตอบ พลางหันไปมองเซียวฉางเยี่ยนอีกครั้งเขาลงจากม้าช้ากว่าปกติเล็กน้อย มือขวาจับอานไว้แน่น ขณะเท้าแตะพื้น ไหล่ซ้ายก็แข็งเกร็งไปชั่วขณะ แต่เมื่อเฉินอี้หันมา เขากลับปล่อยมือและเดินเข้ากระโจมบัญชาการราวกับไม่มีสิ่งใดผิดปกตินางเห็นความผิดปกตินั้นชัดเจน การขี่ม้าระยะไกลทั้งไปและกลับ การใช้แขนดึงนางขึ้นจากม้าซึ่งกำลังตื่นตกใจ รวมถึงการตากฝนเมื่อคืนก่
last updateLast Updated : 2026-08-11
Read more
บทที่ 8 ข้าไม่ได้หวง เพียงแต่น่าสงสัย
บทที่ 8ข้าไม่ได้หวง เพียงแต่น่าสงสัย--------------------------------คำสั่งของเซียวฉางเยี่ยนทำให้คนซึ่งยืนอยู่หน้ากระโจมเงียบไปพร้อมกัน เฉินอี้หันไปมองหมอประจำค่าย หมอประจำค่ายก้มลงมองกล่องยา ส่วนอาหลานซึ่งเพิ่งเดินเข้ามาพอดียืนนิ่งอยู่กับที่ ราวกับไม่แน่ใจว่าควรถอยออกไปก่อนหรืออยู่ฟังต่อมีเพียงเสิ่นชิงหลัวที่ขมวดคิ้วอย่างจริงจัง“กระโจมด้านในหรือเจ้าคะ”“ใช่”“แต่ที่นั่นเป็นที่พักของท่าน”เซียวฉางเยี่ยนพิงหัวเตียง สีหน้ายังซีดจากพิษไข้ ทว่าน้ำเสียงมั่นคงจนฟังเหมือนกำลังสั่งเคลื่อนทหาร“มีม่านกั้นสองชั้น ด้านนอกวางเตียงเพิ่มได้ หากข้ามีไข้ขึ้นอีก เจ้าจะได้ไม่ต้องเดินฝ่าลมมาจากกระโจมข้างเคียง”เสิ่นชิงหลัวพิจารณาเหตุผลนั้น เมื่อคืนไข้ของเขากำเริบถึงสองครั้ง หากนางพักอยู่ด้านนอกจริง การเข้าออกอาจทำให้คนในค่ายสังเกตเห็นมากขึ้น อีกทั้งอากาศยามค่ำหนาวจัด การเดินไปมาคงเสียเวลา“เพียงคืนนี้หรือเจ้าคะ”“จนกว่าไข้จะไม่กลับมา”“เช่นนั้นให้หมอประจำค่ายพักใกล้กว่านี้ก็ได้ เขารักษาคนเก่งกว่าข้า”หมอค่ายซึ่งยืนอยู่ด้านนอกรีบก้มหน้า“คุณหนูเสิ่นกล่าวเกินไปแล้ว ข้าเพียงจ่ายยา ส่วนคนที่ท่านแม่ทัพยอ
last updateLast Updated : 2026-08-12
Read more
บทที่ 9 หลักฐานใต้กีบไม้
บทที่ 9หลักฐานใต้กีบม้าเซียวฉางเยี่ยนยกมือขึ้นเพียงเล็กน้อย เป็นสัญญาณให้เสิ่นชิงหลัวอยู่นิ่ง ใต้เสื้อคลุมผืนเดียวกัน ร่างของทั้งสองแนบชิดอยู่ในช่องแคบระหว่างกองฟืนกับผนังเพิง นางมองผ่านช่องว่างไปยังชายสองคนซึ่งกำลังยกกระสอบอาหารม้าขึ้นรถเข็นคนหนึ่งสวมชุดทหารของค่าย แต่ไม่มีตราหน่วยบนแขนเสื้อ อีกคนคลุมหน้าและถือป้ายผ่านทางของฝ่ายจัดหาม้าศึกไว้ตรงเอวป้ายโลหะสะท้อนแสงตะเกียงเพียงครู่เดียว ก่อนถูกชายเสื้อปิดบังอีกครั้ง“ตามไป” เซียวฉางเยี่ยนกระซิบเสิ่นชิงหลัวหันมองเขา “ไม่จับตอนนี้หรือเจ้าคะ”“จับเพียงสองคน ได้แค่คนขนของ”“ท่านต้องการรู้ว่าพวกเขานำไปที่ใด”เขาพยักหน้าชายทั้งสองปิดประตูโกดัง ลบรอยล้อรถเข็นบนพื้นด้วยกิ่งไม้ แล้วเข็นกระสอบออกไปทางประตูเล็กด้านหลังค่ายท่าทางชำนาญเกินกว่าจะเพิ่งลงมือครั้งแรกเซียวฉางเยี่ยนรอจนเงาร่างทั้งสองหายไปหลังแนวรั้วจึงคลายเสื้อคลุมออก เขาเคาะผนังไม้เบา ๆ สามครั้งเงาทหารสองนายซึ่งซ่อนอยู่ไกลออกไปขยับตามคนร้ายโดยไม่ส่งเสียง ส่วนเฉินอี้ได้รับคำสั่งให้นำกำลังติดตามห่าง ๆ เพื่อป้องกันการหลุดรอดเสิ่นชิงหลัวขยับลุก แต่เซียวฉางเยี่ยนจับแขนไว้“เจ้าอยู
last updateLast Updated : 2026-08-13
Read more
บทที่ 10 คนที่ข้าเชื่อ
บทที่ 10คนที่ข้าเชื่อ-------------“ตรานี้เป็นของปลอม”เสิ่นชิงหลัวกล่าวทันทีที่อาหลานถามน้ำเสียงของนางหนักแน่น ทว่ามือซึ่งถือเอกสารกลับเย็นเฉียบตราประทับสีแดงด้านล่างเหมือนตราประจำตัวของเสิ่นเหวินจงแทบทุกส่วน ทั้งกรอบสี่เหลี่ยม อักษรเสิ่นตรงกลาง ตำหนิเล็กบริเวณมุมขวา ตลอดจนรอยบิ่นตรงขอบล่างซึ่งเกิดขึ้นเมื่อหลายปีก่อนหากส่งให้คนภายนอกตรวจ ไม่มีผู้ใดกล้าบอกว่าเป็นของปลอมโดยง่ายอาหลานก้มดูอย่างกังวล“แต่เหมือนตราของนายท่านมากเลยนะเจ้าคะ”“เพราะคนทำเคยเห็นรอยประทับจริง”เสิ่นชิงหลัววางเอกสารลงใกล้ตะเกียง แล้วใช้เข็มเงินปลายแหลมชี้ไปยังเส้นเล็กซึ่งพาดผ่านอักษรตรงกลาง“ตราของท่านพ่อมีรอยร้าวตรงส่วนนี้ เวลาแตะชาด รอยร้าวจะไม่ติดหมึก จึงเกิดเป็นช่องว่างบาง ๆ บนกระดาษ”อาหลานเพ่งมอง “แต่บนแผ่นนี้ก็มีเส้นอยู่มิใช่หรือเจ้าคะ”“มี แต่เป็นเส้นสีแดง”เสิ่นชิงหลัวหยิบเอกสารเก่าของจวนเสิ่นซึ่งนำมาประกอบ การตรวจม้าออกจากกล่อง นางวางตราทั้งสองไว้ข้างกันบนเอกสารจริง รอยร้าวของตราทำให้เนื้อหมึกขาดหายเป็นเส้นสีขาวแต่บนเอกสารจากจุดพักม้ากลับมีเส้นสีแดงบางนูนขึ้นภายในอักษร ราวกับผู้แกะตราเห็นช่อง
last updateLast Updated : 2026-08-14
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status