LOGINตอนที่ 68 ตอนจบ"อ๊าสสส!!!"สมรภูมิรักจบลงพร้อมกับเสียงคำรามกระหึ่มในลำคอของซัน หนุ่มหล่อทิ้งตัวลงบนกายสาว จรดริมฝีปากและจมูกกับผิวนุ่มชุ่มเหงื่อซุกไซ้ด้วยความหลงใหลเลื่อนสายตามองผิวขาวที่มีร่องรอยการดูดเม้มสร้างรอยความเป็นเจ้าของพลางยกยิ้มพอใจ ก่อนจะผละตัวห่างเล็กน้อย ถอดถอนกายใหญ่ออกจากกลางกายสาวอ่อนนุ่ม หลุบมองน้ำรักไหลย้อนตามออกมาจากรูโบ๋เล็ก กลีบดอกไม้อวบอูมบวมช้ำเล็กน้อยแต่ยังคงความสวยงามไม่เปลี่ยนจากเดิมซันเกี่ยวช่วงขาเรียวขึ้นเป็นรูปตัวเอ็มตามประกบโน้มลงมากวาดมองผลงานความภูมิใจของตัวเองใกล้ๆ ได้กลิ่นคาวน้ำกามชัดเจนบ่งบอกถึงความสุขสมที่เพิ่งปลดปล่อยไปพร้อมกับคนรัก ค่อยๆ ยื่นมือมาเขี่ยน้ำสีขุ่นออกจากรูเล็กพลางช้อนตาขึ้นมองแฟนสาวตอนขาเรียวหุบเข้าหากันพร้อมกับร่างอรชรที่กระตุกเบาๆ"ท.. ทำอะไรอีก เหนื่อยไม่ไหวแล้วนะ~" แม้แต่เสียงยังแหบแห้งแทบไม่ได้ยิน ยังมีความสั่นน้อยๆ ให้พอจับได้อีกด้วย"แค่อยากดูให้ชัดอีกทีว่าน้ำเชื้อเฮียมันอ่อนแอขนาดนั้นเลยหรือไง นี่ขนาดแอบเปลี่ยนยาคุมฉุกเฉินปล่อยในทุกครั้งแต่หนูก็ยังไม่ท้อง มันเป็นไปได้ยังไง"เธอทำลายความภาคภูมิใจของเขาที่เคยบอกไว้ว่าเชื้อตั
ตอนที่ 67 กระวนกระวายใจ"ทำอะไรอยู่ คอลมาแล้วทำไมเอาแต่เงียบไม่พูดล่ะ"'เฮียทำงานแต่ก็อยากเห็นหน้าหนูด้วยเลยคอลมาไง น้อยใจเหรอ โทษทีอยากให้งานเสร็จเร็วๆ จะได้กลับไป'ก้างไผ่เบะปากคว่ำด้วยความหมั่นไส้ เอาจริงเธอรู้สึกว่าตัวเองเหมือนกำลังโดนเอาคืน ซันบินไปทำงานได้เกือบอาทิตย์แล้วและแน่นอนว่าเขาคอลเปิดหน้ามาหาเธอทุกคืน แต่ก็ไม่ได้พูดอะไรกันมากนอกจากนั่งทำงานด้วยกันแรกๆ ก็ไม่อะไรเพราะเธอเองก็ต้องหอบงานกลับมาทำที่ห้องเหมือนกัน บางวันยังไม่ทันเลิกงานเขาก็โทรมาเรียกกลับบ้านแล้ว และกว่าจะนอนกันได้ก็เที่ยงคืนไปแล้ว พอหลังๆ มาเริ่มไม่แน่ใจละว่าอยากคุยจริงหรือแค่แกล้งกันกันแน่ เพราะเขาจริงจังกับงานมากแทบไม่ค่อยได้คุยกันดีๆ เลยด้วยซ้ำมือเรียวยกเท้าคางจ้องจอสี่เหลี่ยมของไอแพดเขม็งขณะที่ซันกำลังตั้งหน้าตั้งตาจดจ่อกับงานของตัวเอง ได้เห็นหน้ามันก็ดีอยู่หรอก แต่กายมันก็โหยหาความอบอุ่นจากกอดของเขาด้วยไง พอโดนเมินนานเข้าก็จะกลายเป็นโบ้ไปเสียเองที่อยากงอแงอยากไปหาอ้อมกอดนั้นถึงที่"เฮียจะไม่คุยจริงปะเนี่ย ถ้าคอลมาแล้วไม่คุยเอาแต่ทำงานแบบนี้ต่อไปไม่ต้องคอลมาแล้วนะ"'...'เสียงหงุดหงิดกับลมหายใจฟึดฟัดของ
ตอนที่ 66 ไม่อยากห่างหลายวันต่อมา..."เฮ้อ~"ก้างไผ่เหลือบมองแฟนหนุ่มที่นอนถอนหายใจอยู่บนเตียงขณะที่เธอเองก็นั่งทำงานมาได้เกือบครึ่งชั่วโมง เวลาเพียงไม่ถึงชั่วโมงแต่กลับได้ยินเสียงถอนหายใจของเขามากกว่าสิบครั้งแล้ว ช้อนตามองมาราวกับกำลังเรียกร้องความสนใจอยู่ที่เป็นแบบนี้เพราะผิดหวังจากการคาดหวังมากเกินไปไง พูดแล้วก็ไม่ฟังตั้งหน้าตั้งตารออย่างใจจดใจจ่อและพอทุกอย่างไม่ออกมาตามที่วางไว้เลยทำหน้าหงอยเรียกร้องความสนใจอย่างตอนนี้อาทิตย์ก่อนซันถามถึงเรื่องประจำเดือนเธอบ่อยมาก แรกๆ ก็ไม่ได้อะไรคิดว่าคงเพราะเขาอยากรู้ไว้จะได้เตรียมใจถูกตอนโดนอารมณ์เหวี่ยงของผู้หญิงในช่วงวันนั้นของเดือน แต่ถามมากเข้าก็แอบสงสัยเค้นถามจนได้รู้ว่าเขากำลังตั้งตารออะไรอยู่ แต่ขอโทษที่ต้องทำให้ผิดหวัง เพราะหลังจากนั้นสามวันเธอก็มีประจำเดือนตรงตามวันที่บอกเป๊ะ ความผิดหวังจากใบหน้าคมคายและแววตาสลดเศร้าสร้อยยังตรึงใจอยู่เลยอยากโกรธวีรกรรมสุดแสบที่ชายหนุ่มแอบทำลับหลังอยู่หรอกนะ แต่พอเห็นหน้าเศร้าๆ นั้นแล้วความโกรธก็เปลี่ยนเป็นเอ็นดูแทน ไม่คิดว่าคนอย่างซัน ผู้ชายปากร้ายที่ประกาศศักดาความชอบเรื่องผู้หญิงต่อหน้าทุกคนจะอย
ตอนที่ 65 ลุ่มหลง"ไอ้พวกเวรเอ๊ย! ทำงานกันประสาอะไรวะ ไม่ได้เรื่องเลยสักอย่าง"กองเอกสารและข้าวของบนโต๊ะทำงานถูกกวาดปาลงพื้นด้วยอารมณ์โทสะที่กำลังพุ่งทะยานสูงสุด เจอราร์ดกวาดสายตามองลูกน้องที่ยืนก้มหน้าไม่กล้าเงยหน้าสบตาแม้คนเดียวด้วยความโมโหโกรธจัดใบหน้าแดงก่ำลมหายใจหอบกระชั้นจนอกกระเพื่อมขึ้นลงแรงๆ ตามแรงอารมณ์ที่กำลังโหมลุกโชน มือหนาสะบัดขึ้นเท้าเอวพ่นลมร้อนออกจมูกแรงๆ พอไม่สามารถข่มโทสะด้วยลมหายใจได้จึงคว้าป้ายชื่อบนโต๊ะทำงานปาลงพื้นเสียงดังสนั่นไปทั่วห้องอีกครั้ง"แม่งเอ๊ย!!! ไสหัวออกไปกันให้หมดไอ้พวกเวร ไอ้พวกเลี้ยงเสียข้าวสุกทำงานไม่ได้เรื่องห่วยแตก งานง่ายๆ แต่เสือกทำไม่ได้แล้วกูจะเลี้ยงพวกมึงไว้ทำซากอะไรเยอะแยะวะ ออกไป!!!"ผลการโหวตรองประธานในที่ประชุมวันนี้ไม่เป็นไปตามที่เคยวางไว้ เพราะตัวป่วนทั้งหลายยังคงลงความเห็นเดิมคือถอดถอนเขาออกจากตำแหน่ง ไหนจะงานที่สั่งลูกน้องไปทำไม่ได้ดั่งใจอีก ทั้งบริษัทยังโดนโกงซึ่งมันตั้งแต่ตอนไหนยังไม่รู้แน่ชัด ตอนนี้เรียกได้ว่าฉิบหายวายว่อน มัจจุราชมายืนรอหน้าห้องแทบไม่เป็นอันทำอะไรได้เลยปัญหาภายในยังไม่ทันสะสางก็มีปัญหาภายนอกเข้ามาให้ปวดหัวอี
ตอนที่ 64 ผัวขี้หึง"กินไม่พอก็สั่งเพิ่มได้ เฮียไม่ใช่คนใจร้ายกับเมียที่จะให้กินแต่ข้าวคลุกน้ำปลา จะมีเพิ่มมาให้เลี้ยงอีกสักสามสี่คนก็ยังเลี้ยงได้เลยถ้าหนูยอม""เฮ้อ.. เลิกหว่านล้อมเถอะน่าบอกว่ายังไม่พร้อมก็ไม่พร้อมสิ ว้าว! น่ากินชะมัดเลย ดูกุ้งดิตัวใหญ่มาก""ดี๊ด๊าเหมือนคนเพิ่งเคยกินกุ้ง"ซันบ่นอิดออดเสียงเบากับตัวเองไม่ให้คนตรงข้ามได้ยิน แต่ก็อมยิ้มเอ็นดูใบหน้าสวยจิ้มลิ้มที่กำลังฉีกยิ้มกว้างอารมณ์ดีเพราะของโปรดที่วางตรงหน้า ตากลมลุกวาวเปล่งประกายวิบวับไม่ต่างจากเด็กเลย นี่คนอายุยี่สิบหกจริงปะเนี่ยถ้าบอกว่าหกขวบเขายังเชื่อเลยน่ารักฉิบหาย!"แกะกุ้งให้หน่อยไม่อยากมือเลอะ""กลืนก่อนค่อยพูดข้าวจะกระเด็นออกมาแล้ว"ชายหนุ่มว่าให้ไม่จริงจัง ตักกุ้งแม่น้ำตัวใหญ่ในต้มยำออกมาแกะเปลือกให้อย่างเต็มใจ ให้แกะไปทั้งชาติเลยก็ได้ถ้าเธอยอมมาอยู่ด้วยกันแบบครอบครัวเดียวกันจริงๆ ใช้นามสกุลเดียวกันอยู่ทะเบียนบ้านเดียวกัน และถ้าจะให้ดีก็มีเจ้าตัวเล็กให้เขาสักสี่ห้าคนก็ยิ่งดีเลยจะยอมเป็นทาสเมียไปตลอดทั้งชีวิตชาตินี้ เช้าทำงานเย็นกลับบ้านให้ตรงเวลา จะเป็นหุ่นยนต์ทำตามที่เธอตั้งโปรแกรมไม่นอกลู่นอกทางเด็ดขาด
ตอนที่ 63 โกรธเพราะห่วงแสงตะวันรำไรยามเย็นประกายส่องเล็ดลอดผ่านกระจกใสเข้ามากระทบกับกระเบื้องเซรามิกเนื้อดีภายในห้องทำงานดึงคนที่จมดิ่งสู่ห้วงลึกของการทำงานให้เงยหน้ากลับขึ้นมาเป็นครั้งแรกของวันก้างไผ่หันมองเวลาบนนาฬิกาตั้งโต๊ะเรือนหรูที่ได้รับเป็นของขวัญวันขึ้นรับตำแหน่งรองประธานบริษัทเมื่อไม่กี่วันก่อนจากน้องชายพลางถอนหายใจ เหมือนมันจะรู้ล่วงหน้าว่าเธอต้องได้ใช้แน่ๆ เพราะมัวแต่ก้มหน้าก้มตาทำงานจนไม่รู้เวลาอย่างวันนี้"เวลาผ่านไปเร็วจริงๆ" เสียงหวานพึมพำกับตัวเองเบาๆ ขณะที่ดวงตากลมสวยเคลื่อนสายตาทอดมองออกไปยังแสงรำไรด้านนอกครืด~แรงสั่นของเครื่องมือสื่อสารข้างแฟ้มเอกสารงานกองพะเนินพร้อมกับแสงสว่างวาบขึ้นมาบนจอสี่เหลี่ยมเรียกความสนใจของหญิงสาวกลับมาอีกครั้ง เวลาทำงานต้องการใช้สมาธิก้างไผ่จึงเปิดระบบสั่นเอาไว้ หากไม่เงยหน้าขึ้นมาก็ไม่รู้หรอกว่าใครที่ส่งอะไรมาบ้างนอกจากงานสำคัญแล้วติดต่อผ่านเลขามาและเพราะเป็นแบบนั้นจึงมีคนไม่ค่อยพอใจเธอเท่าไหร่ที่ไม่ตอบกลับข้อความแถมยังเงียบหายไปทั้งวัน อย่างคนที่เพิ่งกดโทรเข้ามาตอนนี้ "ฮัลโหล~ เฮียเสร็จงานแล้วเหรอ"เสียงหวานบิดเล็กลงอย่างออดอ้อนเม







