11

แสงแดดอ่อนจากพระอาทิตย์ยามเช้าตรู่ค่อยค่อยทอดแสงจากระเบียงผ่านกระจกใสบานใหญ่มายังปลายเตียงของเหมือนฝัน ความร้อนอบอ้าวเรือเรือสัมผัสแตะบนขาเรียวที่ยื่นออกมานอกผ้าห่มผืนนุ่มเพียงเล็กน้อย ทำให้เธอขดคู้ตัวพลิกร่างกายซอนซบแนบประชิดแผงอกแกร่งของคนข้างกาย

เปลือกตาเนียนปริออกลืมตาตื่นจากห้วงนิทรา เผยนัยน์ตากลมโตสีดำขลับปรับความชัดโฟกัสไปยังเนื้อแข็งแน่นของสิ่งที่อยู่ตรงหน้า พร้อมกับยกหัวคิ้วขมวดเข้าหากันแทบจะผูกติดเป็นโบว์ด้วยความเคลือบแคลงสงสัย เหมือนฝันเชิดหน้ารั้นขึ้นมองไล่เลี้ยตามแผงอกกำยำอย่างหวาดหวั่นใจ ภาวนาให้สิ่งที่เธอสันนิษฐานเป็นเพียงความฝันช่วงเอนกายพักผ่อนในยามราตรีเท่านั้น

"กรี๊ดส์!!!!!" เมื่อเห็นแน่ชัดแล้วว่าสิ่งที่อยู่ตรงหน้ามิใช่ความฝันอย่างที่ตนภาวนา เหมือนฝันก็เปล่งน้ำเสียงกรีดร้องหวีดออกมาด้วยความตกใจ ก้อนเนื้อดวงน้อยที่อกข้างซ้ายสั่นเร่าเร่าพลุ่งพล่านด้วยความละอาย

ผั้ก! ตุ้ม!!

ฝ่าเท้าเรียบเนียนของเหมือนฝันเกร็งตั้งหลักไว้ให้มั่น พร้อมกับถีบเข้าไปที่ยอดอกแกร่งของเฮียซันซึ่งนอนเปลือยท่อนบนอยู่ข้างข้างกายด้วยสภาพหลับใหลจนหล่นกลิ้งลงไปกองกับพื้นกระเบื้องอย่างจัง

มือเล็กดึงผ้าห่มสีชมพูหวานแหววขึ้นมาปกปิดเนินเนื้อขาวเนียนทั้งสองเต้าของตนเองด้วยความร้อนรน ริมฝีปากอวบอิ่มเม้มเข้าหากันเบาเบาแล้ว กวาดสายตาเฉียบคมมองไปยังรอบรอบห้อง เห็นเสื้อผ้าของเธอและเขากระจัดกระจายอยู่คนละทิศคนละทาง

"โอ๊ย!! เหมือนฝันเฮียเจ็บนะ!"เฮียซันค่อยค่อยปรือตาตื่นขึ้นมา ทอดสายตาเจ้าเล่ห์ไล่มองเรือนร่างอรชรที่นั่งขดคู้อยู่บนเตียงอย่างมีเลศนัยน์แฝงซ่อนอยู่ เขาเหยียดตัวลุกขึ้นด้วยความสูงเต็มที่แล้วเดินตรงพุ่งเข้าไปหาอีกฝ่าย

"เมื่อคืน...นายข่มขืนฉันหรอ!!!" นิ้วเรียวชี้หน้าเฮียซันอย่างเอาเรื่อง ดวงเนตรกลมโตถลนแทบจะทะลุออกมาจากเบ้าจงมองอีกฝ่ายด้วยความอาฆาตแค้น

"ลองคิดดูดีๆนะจ๊ะเมียจ๋า หากเมียจ๋ายังนึกภาพไม่ออกว่าเมื่อคืนเราสองคนมีความสุขกันมากแค่ไหนเดี๋ยวผัวจะช่วยทวนความจำให้เอง" สรรพนามที่เอ่ยออกมาในรุ่งเช้าของวันนี้เริ่มแปรเปลี่ยนไปตามความสัมพันธ์ของทั้งคู่ เมื่อเอ่ยจบเฮียซันก็เดินไปหยิบโทรศัพท์มือถือราคาแพงที่วางไว้บนเคาน์เตอร์หัวเตียง พร้อมกับเลื่อนนิ้วเรียวจิ้มจิ้มกดกดเปิดคลิปวีดีโอซึ่งเขาจงใจอัดไว้เพื่อเก็บเป็นที่ระลึกยื่นให้แก่อีกฝ่ายดู

'อ๊ะ อ๊ะ อ๊าส์!! อ๊ะ อ๊ะ! อื้มส์ ระ..แรงๆเลยค่ะ อื้อ!'

'อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ อ๊าส์!! อื้อ! อ๊ายยย'

'เอามันชิบหาย อ่าา'

ในวีดีโอดังกล่าวเห็นทุกกิริยาท่าทาง เรือนร่างตั้งแต่หัวจรดเท้า รวมทั้งใบหน้าแดงผ่าวที่กำลังครวญครางร้องขอให้เขาบำเรอร่างกายตนเองด้วยความชอบใจอย่างชัดเจนแจ่มแจ้งมิมีสิ่งใดบิดเบือนหรือผ่านการตัดต่อทั้งสิ้น

จู่จู่ภาพเหตุการณ์อันเร่าร้อนของเมื่อคืนนี้ก็ผลุบผลุบโผล่โผล่ลอยเข้ามาในศีรษะเป็นระยะระยะ ทำให้เธอสามารถประดิษฐ์ประต่อเรื่องราวเข้าด้วยกันได้ ว่าสิ่งที่เกิดขึ้นล้วนเป็นความเต็มใจของทั้งสองฝ่าย แต่ทว่าเซนส์ของเธอมันฟ้องว่ามีบางอย่างดูคล้ายคล้ายแปลกชอบกล

ซึ่งเธอก็ไม่ใช่ผู้หญิงบอบบางเหมือนนางเอกในละครหลังข่าว ที่เมื่อรู้สึกตัวและนอนอยู่บนเตียงด้วยสภาพเปลือยกายกับผู้ชายสองต่อสองแล้วจะต้องร้องไห้ฟูมฟายสะอึกสะอื้น

ปั้ง!! หมอนใบนุ่มซึ่งตั้งอยู่บนหัวเตียงถูกเขวี้ยงปาใส่เรือนร่างแกร่งของเฮียซันอย่างเต็มแรงด้วยน้ำหนักมือของเหมือนฝัน

"ลืมมันไปซะ! ถือเสียว่าเรื่องเมื่อคืนนี้มันไม่เคยเกิดขึ้นก็แล้วกัน" เหมือนฝันพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบอย่างเอาจริงเอาจัง เพราะต่อให้เธอร้องไห้ฟูมฟายก็ไม่สามารถเอาความบริสุทธิ์ที่เสียไปกลับคืนมาได้

"ได้ยังไง! เธอได้ฉันแล้วเธอก็ต้องรับผิดชอบใช่มั้ยจ๊ะเมียจ๋า คิดจะทิ้งผัวคนนี้ที่บำเรอความสุขให้ จนร้องครางออกมาไม่ขาดปากจริงจริงเหรอ" เฮียซันพูดด้วยประโยคหยาบโลนพร้อมกับส่งดวงเนตรแพรวพราวกวาดมองคนเบื้องหน้า เขาวางฝามือกระด้างลงบนเตียงนอนแล้วดันแขนแกร่งตั้งชันขึ้น พรางคลานเข่าเข้าไปหาเรือนร่างบางที่นั่งพิงอยู่กับหัวเตียง

"ยะ..อย่าเข้ามา" เหมือนฝันถอยร่นตัวจนแนบชิดกับพนักพิง เฮียซันอาศัยจังหวะที่เธอเผลอไผลใช้มือหนาจับขายาวเรียวแล้วฉุดกระชากลากถูให้เธอนอนราบลงใต้เรือนร่างของเขา

"อยากร้องครางเพราะอนาคอนด้าของฉันอีกหรือเปล่า" เฮียซันยกยิ้มมุมปากเล็กน้อย พร้อมกับใช้นิ้วเรียวยาวเกี่ยวพันเส้นผมยาวสลวยขึ้นมาสูดดมกลิ่นหอมรวยระรินด้วยสีหน้าแววตาหื่นกระหายคล้ายคนโรคจิตอ่อนอ่อน

"อันเท่ากระเจี๊ยวหมา ทำมาเรียกว่าอนาคอนด้า ไส้เดือนดินแถวบ้านฉันยังใหญ่กว่านี้อีก" เหมือนฝันเชิดหน้ารันขึ้นอย่างหยิ่งยโส แล้วเอ่ยถ้อยคำดูถูกเชิงเย้ยหยันยัดเยียดปมด้อยให้เขาเต็มที่

"พูดใหม่สิ?" เขาดึงมือเล็กเลื่อนลงมาจับแท่งอุ่นร้อนด้านล่างที่เบียดเสียดสีอยู่กับต้นขาขาวเนียนของเหมือนฝันซึ่งกำลังพองตัวขยายใหญ่ขึ้นพร้อมกับเอ่ยย้อนถามเธอกลับไป

"ทะลึ่ง!" ใบหน้างดงามแดงผ่าวด้วยความขวยเขินเมื่อได้สัมผัสกับความใหญ่โตส่วนล่างแล้วหวนย้อนคิดถึงเหตุการณ์เมื่อคืนนี้ สองมือเล็กรีบผลักดันร่างกายแกร่งของคนด้านบนให้ออกห่างจากตัวแต่ก็ไม่สามารถต้านแรงเขาได้สำเร็จ

"หน้าแดงเชียวนะ เขินเหรอ" เฮียซันกระซิบข้างข้างใบหูเล็กด้วยน้ำเสียงแหบพร่าชวนขนลุกซ่า พร้อมกับใช้ปลายจมูกสันโด่งซุกไซร้ลำคอขาวระหงเพื่อสูดดมกลิ่นกายหอมยามแรกตื่น

"......" เหมือนฝันยิ้มบางบางคล้ายกับกำลังคิดแผนการกลอุบายชั่วร้ายภายในใจ ก่อนที่จะอาศัยจังหวะทีเผลอกระทุ้งเข่ามนอัดกระแทกใจกลางกายความเป็นชายของคนด้านบนอย่างเต็มแรง

"โอ๊ย!!!" เมื่อจุดบอบบางและอ่อนไหวที่สุดในร่างกายได้รับการกระทบกระเทือน เจ้าของเรือนร่างก็อ่อนระทวยล้มฟุบลงไปด้านข้างพร้อมกับครวญครางร้องโอดโอยด้วยน้ำเสียงโหยหวน

"สมน้ำหน้า!" ฝ่าเท้านุ่มทำท่าจะย่างลงจากเตียงนอนขนาดใหญ่ แต่ทว่าความปวดร้าวตรงส่วนนั้นทำให้แข้งขาของเธอสั่นเร่าแทบจะไม่มีเรี่ยวแรงจนต้องทรุดตัวล้มลงกับพื้นกระเบื้อง

"โอ๊ะ..ซี๊ดด" เฮียซันพยายามข่มกลั้นอารมณ์ความรู้สึกจุกแล้วคลานเข่าลงมาจากเตียง พร้อมกับใช้แขนแกร่งช้อนตัวเรือนร่างบางในท่าเจ้าสาวก่อนที่จะโยนลงบนเตียงนอนนุ่มอย่างเต็มแรง

ตุ้บ!!!

"โอ๊ย!!! ว่างดีๆก็ได้นี่" น้ำเสียงแข็งกร้าวเค้นตะคอกใส่หน้าอีกฝ่ายด้วยความโมโห พรางชำเลืองสายตากลมโตมองค้อนอย่างคาดโทษ

"เธอคิดว่าฉันจะค่อยค่อยวางเธอลงบนเตียงอย่างทะนุถนอมเหมือนพระเอกในละครงั้นหรอ? ผู้หญิงอะไรก็ไม่รู้หนักชิบหาย! แดกช้างเข้าไปหรือไง" เฮียซันพูดกลั่นแกล้งใส่สีตีไข่เล็กน้อยพร้อมกับยักคิ้วหลิ่วตาเพื่อยั่วโมโหให้เธอประสาทจับเล่นเล่น

"ไอ้ซัน!!"

"ไหนดูสิ! ว่าแดงรึเปล่า" เฮียซันจับสองขาเรียวให้แยกออกจากกัน พรางถลกผ้าเช็ดตัวผืนจิ๋วสีขาวขึ้นไปกองไว้บนเอวคอดกิ่ง นิ้วเรียวยาวลูบไล้กลีบกุหลาบบวมแดงอย่างมีอารมณ์เจือปนเล็กน้อย

"แดงจริงๆด้วย คงจะฉีกหรืออักเสบ ขอโทษทีนะพอดีของฉันมันใหญ่เกิน " เขายกฝ่ามือหนาขึ้นมาปัดเกี่ยวตวัดเส้นผมดกดำที่หล่นลงมาปรกหน้าผากมน หยาดเหงื่อไหลซิบตามโครงหน้าหล่อเหลาเพราะอุณหภูมิเร่าร้อนระอุภายในกาย ทั้งทั้งที่บรรยากาศรอบนอกเย็นเฉียบ

"บอกว่าอย่ามายุ่ง!!" คราแรกเหมือนฝันก็เกือบจะปล่อยอารมณ์ให้เคลิบเคลิ้มไปตามความรู้สึกที่ซ่อนเงื่อนงำอยู่ภายในต่อมใต้จิตสำนึก แต่จู่จู่ก็ฉุกคิดขึ้นได้จึงรีบดันตัวเขาให้ออกห่างโดยการถีบเข้าบนยอดอก

ตุ้บ!!! เรือนร่างหนาหงายหลังตีลังกาสิบสามตลบล้มลงบนพื้นกระเบื้องเป็นคราวที่สอง แถมยังได้ยินเสียงกระดูกตรงช่วงสะโพกดังกร๊อบแกร๊บ

"สมน้ำหน้า! ฮะ ฮ่าๆๆ " เหมือนฝันเปล่งน้ำเสียงหวานหัวเราะคิกคักอย่างชอบใจ พร้อมกับแลบลิ้นร้อนส่ายไปมาเพื่อเย้ยหยันคนด้านล่าง แต่ทว่าใจบาปของเฮียซันกลับหวนคิดเรื่องเมื่อคืนบนรถคันหรูขึ้นมาจนได้ได้

'ทำแบบนี้รึเปล่าน๊าา' เหมือนฝันส่งสายตายั่วยวนพร้อมกับใช้ฝ่ามืออ่อนนุ่มลูบไล้เข้าไปในเสื้อเชิ้ตสีสุภาพ แล้วใช้มืออีกข้างหนึ่งกำรูดชักเข้าออกความเป็นตัวตนของเขาภายในเวลาเดียวกัน

'อื้มส์..' เหมือนฝันแลบลิ้นออกมาแล้วใช้ปลายอุ่นอ่อนนุ่มไล้เลียความเป็นชายลากตั้งแต่โคนจรดปลายเห็ดสีชมพูคล้ำโดยสายตาของเธอยังคงจับจ้องมาที่เขาคล้ายกับเป็นการเชิญชวน

'อื้มส์...' เธอดันความเป็นชายเข้าไปในโพรงปากอุ่นร้อนอย่างว่านอนสอนง่าย แล้วเริ่มขยับเข้าออกดูดเลียราวกับเป็นไอศกรีมรสโปรด

"เดี๋ยวจะจับกดให้สลบคาคxยเลยคอยดู!" เฮียซันพูดด้วยน้ำเสียงข่มขู่ แต่แน่นอนว่า! เขาจะต้องหาวิถีทางทำในสิ่งที่ตนพูดให้เป็นเรื่องจริงจนได้ 

แกร๊ก!🚪 ดวงตาทั้งสองคู่หันไปจับจ้องบุคคลปริศนาที่เปิดประตูเข้ามาอย่างถือวิสาสะโดยไม่ได้รับอนุญาตจากผู้เป็นเจ้าของห้องเสียก่อน