Lahat ng Kabanata ng เฮียซันคลั่งรัก: Kabanata 1 - Kabanata 10

"โอ๊ย!! แล้วมาว่าฉันสมองขี้เลื่อย ไม่หัดดูตัวเองบ้างเลย ประโยคง่ายๆแค่นี้ก็แปลไม่ออก ที่เรียนจบมาได้เนี่ย ยัดใต้โต๊ะหรือเปล่ามิทราบคะพ่อคนรวยล้นฟ้า" เหมือนฝันพูดด้วยน้ำเสียงประชดประชันพร้อมกับกรอกตามองบนอย่างเอือมระอา"เธอนี่ผีเจาะปากมาพูดหรือเปล่าวะ!" เฮียซันยืนกอดอกมองยัยเด็กแสบที่นั่งรับประทานข้าวเหนียวหมูปิ้งอย่างมูมมามโดยส่งสายตาและสีหน้ากวนประสาทอยู่ทุกเมื่อเป็นระยะระยะถือได้ว่าเธอเป็นผู้หญิงคนแรกที่ต่อต้านเขาทั้งการกระทำและวาจา เพราะโดยปกติแล้วแค่เขากระดิกนิ้วผู้หญิงพวกนั้นก็เร่เข้ามารายล้อมไม่ขาดสายต่อคิวยาวจากราชบุรีไปกรุงเทพมหานครได้เลยทีเดียว"ฉันไม่อยากจะเสวนากับคนสมองขี้เลื่อยแบบนายหรอกนะ! ตกลงนายจะยอมจ่ายค่าเสียหายและค่าทำขวัญให้ฉันดีๆหรือจะให้ถึงโรงพัก เอริ้ก!" เหมือนฝันพูดจบก็เลยออกมาเล็กน้อยด้วยความอิ่มหนำ ภายในถุงพลาสติกมีหมูปิ้งจำนวน 20 ไม้และข้าวเหนียว 4 ห่อ แต่ตอนนี้กลับหมดเกลี้ยงเหลือเพียงแค่ไม้ลูกชิ้น"นี่เธอกินเข้าไปได้ยังไงวะ! ฉันว่าเมื่อกี้มันยังเต็มถุงอยู่เลยนะเว้ยเฮ้ย" เฮียซันเอ่ยถามอย่างไม่เชื่อสายตาพรางทอดสายตามองถุงหมูปิ้งสลับกับใบหน้าของเธอ"นี่! นายจะ

"เออๆ " เฮียซันส่ายศีรษะไปมาเพื่อสลัดความคิดบ้าบ้านั้นออกไปจากสมอง ก่อนที่จะปีนป่ายขึ้นไปบนพื้นดิน สภาพของทั้งสองคนตอนนี้เปียกปอน ชุ่มชื้นไปด้วยน้ำขุ่นจากบึงขนาดใหญ่"นี่นาย! ช่วยไปส่งที่บ้านหน่อยสิ จักรยานของฉันมันพังไม่เหลือชิ้นดีแล้วอะ" เหมือนฝันมองใบหน้าหล่อเหลากับรถจักรยานที่ปักหัวทิ่มพุ่มไม้อยู่ด้วยความอนาถใจ"ต้องพูดว่า เฮียซันคะ ช่วยไปส่งหนูที่บ้านหน่อยนะคะ" เขาดัดจริตเลียนแบบเสียงเพศหญิง พร้อมกับมองฝ่ายตรงข้ามด้วยสายตาเจ้าเล่ห์"ไม่!!" เหมือนฝันยืนหยัดปฏิเสธเสียงแข็ง! เธอไม่มีทางยอมทำแบบนั้นกับผู้ชายประเภทซันเด็ดขาด เพราะเขาทั้งกวนตีน,ปากหมา,นิสัยเสียและชอบอวดรวยอีกด้วยซ้ำ"งั้นก็ตามใจ เธอจะเดินกลับไปในสภาพเสื้อแนบเนื้อแบบนี้ก็ได้นะ คนเขาจะได้รู้ว่าเธอเนี่ยใส่บราซีเลยสีดำ" เฮียซันเหลือบสายตาลงมาจ้องมองหน้าอกอวบอึ๋มของคนตัวเล็กพรางกลืนน้ำลายเฮือกใหญ่ เพราะเสื้อสีขาวบางที่เธอสวมใส่อยู่ ณ ขณะนี้ เมื่อถูกชะโลมด้วยน้ำก็แนบเนื้อหนังมังสา ปรากฏเสื้อชั้นในลายลูกไม้สีดำ มิหนำซ้ำยังเห็นเนินภูเขาสองลูกที่เบียดเสียดสีกันจนเกิดเป็นร่องลึก"ไอ้บ้า!!!" มือเล็กรีบยกขึ้นมาปิดทรวงอกของตัวเอง"

"นาย!" สิ่งที่ทำให้เธอต้องตกตะลึงไปมากกว่านั้น คือสภาพของชายหนุ่มในตอนนี้ถูกตรึงตราด้วยเครื่องจองจำแทบจะไม่สามารถขยับเขยื้อนตัวได้ รอบร่างกายของเขาผูกมัดด้วยเชือกขนาดใหญ่กับเก้าอี้ไม้ตัวแกร่ง โดยมีผู้เป็นบิดายืนคุมอยู่"อื้อ! อ้วย อัน อ้วยย" เสียงดังอื้ออึงขอความช่วยเหลือของเฮียซันจากริมฝีปากหยักที่ถูกปิดด้วยสก็อตเทปสีขาวขุ่นอย่างแน่นหนา"นี่มันเกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้นเหมือนฝัน!" คุณหญิงภิรมย์รำพันตะคอกถามเสียงดังด้วยความโกรธขึ้ง หล่อนมองใบหน้าลูกสาวเพียงคนเดียวอย่างเหมือนฝันซึ่งเต็มเปี่ยมไปด้วยความผิดหวัง"นะ..ไหนคุณพ่อกับคุณแม่บอกว่าจะไปฮันนีมูนไงคะ" เหมือนฝันเอ่ยถาม"โรงแรมที่ฉันจะไป ผู้จัดการโทรมาบอกว่าพายุเข้า ต้องเลื่อนการพักร้อนไปอีก 2 สัปดาห์ แต่นี่ก็ไม่ใช่ไฮไลท์สำหรับวันนี้ สิ่งที่แม่ต้องการจะรู้คือไอ้ผู้ชายหน้าจืดคนนี้มานั่งชีเปลือยอยู่ในห้องลูกได้ยังไง" ภิรมย์รำพันหันไปมองเรือนร่างของคนตัวโตสลับกับเรือนร่างของลูกสาวด้วยความรู้สึกหลายอย่างตีกันมั่วไปหมด"คะ...คือ..เราสองคนเกิด accident กันนิดหน่อย หนูก็เลยถีบเขาตกบึงน้ำที่สวนสาธารณะ..." เหมือนฝันขบเม้มริมฝีปากอวบอิ่มเข้าหากันเบ

@ผับfriends ทั้งสองนั่งนิ่งเงียบบรรยากาศภายในรถคันหรูดูอึมครึม ต่างฝ่ายต่างก็ตีหน้าบึ้งตึงใส่กัน จึงทำให้ไม่มีการสนทนาใดๆระหว่างทางจนมาถึงผับผับfriends ซึ่งเป็นจุดหมายปลายทางสำหรับค่ำคืนนี้ทั้งสองคนเดินลงจากรถ ก่อนที่จะแยกย้ายกันไปคนละทิศคนละทาง ผับfriends "วู๊!!! แม่มาแล้วจ้า หลีกทางหน่อย เฮ้เย้!" เหมือนฝันเดินอวดขาเรียวยาว พร้อมกับเด้งก้นกลมเล็กน้อย ผ่านชุดเดรสเกาะอกสีแดงที่มีความยาวเพียงหนึ่งคืบ หน้าอกหน้าใจของเธอที่ดูเหมือนจะใหญ่โตเกินตัวไปสักหน่อย จึงทำให้เป็นที่จับจ้องของเหล่าเสือคำรามในยามราตรี ณ ผับหรูย่านใจกลางเมือง เธอสลัดความเป็นเหมือนฝัน เด็กสาวกะโปโลอายุ 18 ปี ที่คอยช่วยแม่เก็บค่าเช่าจากแม่ค้าซึ่งวางแผง ณ ตลาดภิรมย์รำพันของกิจการครอบครัวในยามกลางวันทิ้งไปเสียหมดสิ้น เมื่อครั้นหญิงสาวได้สวมชุดอวดโชว์หุ่นเพรียว ท่องเที่ยวยามราตรีในสถานที่ครื้นเครงเช่นนี้ เธอก็เริ่มกลายร่างเป็นเจ้าผีเสื้อตัวน้อยโบยบินเข้าหาแสงสีระยิบระยับ "คราวนี้แม่มากูดับเลยจ้า" พลอยใสเอ่ยขึ้น พร้อมกับทอดมองเรือนร่างอรชรที่ดูสมบูรณ์แบบทั้งหน้าตาและฐานะทางครอบครัวด้วยความอิจฉา "เบาเบาจ้าแม่ ยู้ววฮู้

#NC+#เด็กๆ ที่มีอายุต่ำกว่า 18 ปีควรได้รับคำแนะนำ และอย่าเอาเป็นเยี่ยงอย่างเด็ดขาดนะคะ แต่งขึ้นเพื่ออรรถรสในการอ่านนิยายเท่านั้น!!!"อยากอาววจางง เฮียซันนขาา~" มือเล็กก็เริ่มซุกซนลูบไล้ต่ำลงไปเรื่อยเรื่อยจนถึงความเป็นตัวตนขนาดใหญ่ เธอแหงนใบหน้างดงามขึ้นมาสบประสานสายตาอันเท่าร้อนของชายหนุ่มพร้อมกับกัดริมฝีปากเพื่อยั่วยวนไปหนึ่งที"อ่า!" แค่ได้รับสัมผัสเย็นยะเยือกจากอุณหภมิบนฝ่ามือเล็กอ่อนนุ่มของคนตัวเล็กเขาก็รู้สึกเสียวซ่านไปทั้งตัว หากทว่าแปรเปลี่ยนเป็นลิ้นอุ่นร้อนมาแทนที่ มันคงจะเสียวจนแทบขาดใจแน่แน่"เฮียซันขาา~" สำเนียงอ่อนหวานพร่ำเพ้อเรียกชื่อคนข้างกายด้วยน้ำเสียงออดอ้อนออเซาะ พร้อมกับซบไซร้พวงแก้มนวลใยบนแผงอกแกร่งผ่านเสื้อเชิ๊ตสีสุภาพ พรางชำเลืองสายตาเหลือบมองคนด้านบนเป็นระยะระยะ"เดี๋ยวจะให้ร้องแบบนี้ทั้งคืนเลย หึ" เขากรีดนิ้วเรียวลูบไล้ใบหน้างดงาม แล้วจับปลายคางมนให้เชิดแหงนรั้นขึ้น ก่อนที่จะประกบจูบลงบนริมฝีปากอวบอิ่มอย่างละเมียดละไม ได้กลิ่นคุฟุ้งของเหล้าชั้นดีผสมปนเปกับกลิ่นหอมจากเนื้อนวล ทำให้เลือดแดงหล่อเลี้ยงชีพภายในกายเเล่น พล่าน"ร้องว่า เฮียซันขาา~ หรอคะ ฮะ ฮะ ฮิ อยาก