Share

บทที่ 2 ทุกอย่างเป็นใจ 18+

last update publish date: 2026-04-18 00:13:07

ท่ามกลางเสียงเพลงดังสนั่นในผับหรู เจ้าของร่างสูงใหญ่ไม่ได้สนใจหันมองรอบข้าง นอกจากจ้องมองโทรศัพท์ที่มีข้อความจากใครบางคนส่งเข้ามา ทว่าตอนนี้เจ้าตัวดันบล็อกเขาเรียบร้อยแล้วทำเอาคาดไม่ถึงทีเดียว

“โทรศัพท์เป็นอะไรวะไอ้ทัพ กูเห็นจ้องตั้งแต่เมื่อกี้แล้ว”

“เปล่า” กองทัพยังคงไม่ละสายตาไปจากหน้าจอ

“มีพิรุธ” ว่าพลางหรี่ตามองเพื่อนอย่างจับสังเกต

“เออ ๆ กูยอมบอกก็ได้ เกี่ยวกับลูกหว้านั่นแหละ”

“ลูกหว้าเพื่อนน้องยี่หวาเมียไอ้อินเหรอ ทำไมวะ” ภูทิปทวนชื่อหญิงสาวซ้ำ เขาคว้าแก้วเหล้าขึ้นดื่มพลางเอนกายพิงเก้าอี้ ปรายตามองกองทัพก่อนเผยยิ้มอ่อน

“เขาบล็อกข้อความกูไปแล้ว”

“มึงจริงจังกับน้องเขาเหรอ กูเห็นตามจีบมาตั้งนาน”

“เปล่า เธอแค่น่าสนใจกว่าผู้หญิงคนอื่นของกู”

“ระวังนะมึงคิดจะจีบเล่น ๆ แต่ดันหลงรักจริง” ภูทิปเตือนเพื่อนด้วยความหวังดี

“คนอย่างไอ้ทัพไม่มีทางเด็ดขาด” เขาเชื่อมั่นในตัวเองจะไม่มีทางหลงรักผู้หญิงคนไหนเพราะคนอย่างเขาหวงความโสด ไม่มีทางผูกมัดกับใครแน่นอน

“แล้วมึงจะทำยังไง เขาบล็อกแชทมึงไปแล้วไม่ใช่เหรอ”

“ไม่ต้องห่วงกูมีวิธีละกัน” เผยยิ้มมุมปากอย่างเจ้าเล่ห์พร้อมกับนึกถึงใบหน้าแสนสวยของลูกหว้า

“พี่ทัพขา…” เสียงแหลมของสาวคนหนึ่งดังขึ้น แทรกบทสนทนาระหว่างคนทั้งสอง เธอเดินไปนั่งบนตักกองทัพโดยไม่สนใจสายตาของภูทิปกำลังมองอยู่

“ทำไมมาที่นี่ไม่ชวนฟองล่ะคะ น้อยใจจังเลย” อองฟองคู่ควงขาประจำของกองทัพเอ่ยถามพลางลูบไล้แผงอกล่ำสัน นัยน์ตาคู่สวยจ้องคนตัวโตอย่างเย้ายวน

“วันนี้ฉันมากับเพื่อน”

“คงไปต่อกับฟองไม่ได้สินะ” เธอมองกองทัพอย่างออดอ้อนพร้อมเบียดหน้าอกอวบอั๋นกับแผงอกกำยำ

“ไปได้สิครับ”

“จริงเหรอคะ” เบิกตากว้างด้วยความดีใจ

“ครับ” พยักหน้ายืนยันแก่สาวสวย “กูไปก่อนนะไอ้ทิป”

“อืม ตามสบาย”

“ไปกันเถอะค่ะพี่ทัพ ฟองคิดถึงพี่แทบแย่แล้ว” ไม่รอช้าพยุงเจ้าของร่างกำยำออกจากผับไปยังรถจากนั้นไปที่คอนโดของกองทัพ

เมื่อถึงสถานที่มุ่งหมาย ทั้งคู่ตรงไปห้องนอนก่อนอองฟองจะเป็นฝ่ายคุมเกม เธอผลักร่างสูงใหญ่นอนแนบกายกับเตียงขนาดคิงไซซ์และขึ้นคร่อมกายแกร่ง

“ฟองขอขึ้นนะคะพี่ทัพ” พูดแล้วโน้มหน้าจูบลำคอแกร่ง นิ้วเรียวค่อย ๆ แกะกระดุมเสื้อกองทัพทีละเม็ดจนหมด เผยให้เห็นกล้ามเนื้อหน้าท้องเป็นลอนสวย

ริมฝีปากอวบอิ่มทาบลงบนอกเปลือยแผ่ว แต่สร้างความเสียวซ่านแก่คนตัวโตยิ่งนัก

“อื้อ อ๊า รู้สึกดีชะมัด”

“ชอบใช่ไหม”

“ชอบสิ” กองทัพอดทนต่อความปรารถนาไม่ไหว ชายหนุ่มดันอองฟองให้นอนใต้ร่างแทนแล้วเปลี่ยนตำแหน่งให้ตนเองเป็นฝ่ายคุมเกม

“ฉันทำเองดีกว่า” จบคำพูดทั้งสองประกบปากและแลกจูบกันอย่างนัวเนีย ก่อนทำการปลดอาภรณ์คนใต้ร่างให้เปลือยเปล่า ต่อด้วยถอดเสื้อของตัวเอง จากนั้นเปิดลิ้นชักหัวเตียงเพื่อหยิบถุงยาง

“คืนนี้สดได้ไหมคะ ฟองอยากสัมผัสของพี่ทัพโดยไม่มีอะไรมาขวางกั้น” มือเรียวจับท่อนแขนแกร่ง มองเขาหวังรอคอยคำตอบ

“ลืมข้อตกลงระหว่างเราแล้วเหรออย่าทำให้ฉันอารมณ์เสีย”

“ขอโทษค่ะ” อองฟองคว้าคอแกร่งมารับจูบจากตนเอง เธอกลัวเขาจะอารมณ์เสียแล้วหยุดกลางคัน

บทรักระหว่างคนทั้งสองดำเนินตลอดค่ำคืนจวบจนถึงสี่ทุ่มจึงปล่อยเธอให้นอน แล้วเขาเข้าไปชำระล้างร่างกายในห้องน้ำจนเสร็จเรียบร้อย ก่อนติดต่อหามารดาที่โทรเข้ามาหลายสายตั้งแต่หนึ่งทุ่ม

“มีอะไรหรือเปล่าครับคุณแม่ เห็นโทรมาตั้งหลายสาย”

(กว่าจะโทรมาหาแม่ได้ อยู่กับผู้หญิงคนไหนอีกล่ะ)

“แม่จะโทรมาด่าผมใช่ไหม งั้นผมวางนะครับ”

(อย่าเพิ่งสิ แม่มีเรื่องสำคัญจะคุยด้วย)

คนกำลังจะกดวางสาย นำโทรศัพท์แนบหูตามเดิม

“เรื่องอะไรเหรอครับ” คิ้วเข้มขมวดเข้าหากัน

(แม่หาผู้ช่วยให้ลูก อีกสองวันแม่จะนัดให้น้องเข้าไปพบลูกที่บริษัทนะทัพ)

“ผู้ช่วยอะไรครับคุณแม่” คนไม่รู้เรื่องทำหน้าฉงน เขาบอกมารดาตอนไหนอยากได้ผู้ช่วย

(ผู้ช่วยในการทำงานของลูกไง)

“ผมมีเลขาแล้วนะครับ จะเอาผู้ช่วยมาอีกทำไม”

(เอามาช่วยงานลูกไง ไม่ดีเหรอ)

“ผู้ช่วยแน่นะครับคุณแม่ ไม่ใช่คิดจะจับคู่ผมกับลูกสาวเพื่อนแม่คนไหนอีกนะครับ” กองทัพถามอย่างรู้ทัน

(ผู้ช่วยสิ ไม่ต้องห่วงหรอกน้องคนนี้ไม่เหมาะกับลูกหรอก แม่แค่ให้น้องเขาช่วยงานลูกเฉย ๆ)

“ผมเริ่มอยากเห็นหน้าเด็กคนนั้นแล้วสิ อะไรกันทำไมรู้สึกว่าคุณแม่หวงเด็กคนนี้จัง”

(น้องไม่เด็กแล้วนะทัพ อายุยี่สิบสามแล้ว)

“นั่นแหละเด็ก ผมไม่ชอบมันน่ารำคาญ” คู่ควงของเขาส่วนใหญ่อายุน้อยกว่าแค่สองปี หากน้อยกว่านั้นไม่คิดจะเล่นด้วยตั้งแต่ทีแรกเพราะปัญหาค่อนข้างเยอะทีเดียว ยกเว้นคนเดียวที่เขายอมเล่นด้วยนั่นคือลูกหว้า

(ช่างเหอะ ลูกไม่ชอบก็ตามใจแม่ไม่ได้คิดจะจับคู่ให้สักหน่อยแค่หาผู้ช่วยให้เฉย ๆ เดี๋ยวแม่ส่งรูปน้องให้ดูก่อนล่วงหน้า แม่จะนัดให้น้องไปเจอลูกอีกที)

“ครับ ฝันดีครับคุณแม่”

ครืด!

เสียงข้อความดังขึ้น ทำให้กองทัพเปิดอ่านทันใดและต้องเบิกตากว้างเมื่อรูปที่แม่ส่งให้คือภาพผู้หญิงเพิ่งบล็อกแชทเขาเมื่อช่วงค่ำ

“ลูกหว้าเหรอ” รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ผุดขึ้นบนใบหน้าหล่อเหลา คาดไม่ถึงเธอจะมาเป็นผู้ช่วย รู้สึกทุกอย่างช่างเป็นใจเหลือเกิน

ชายหนุ่มเดินไปหยิบขวดไวน์ในตู้เย็นก่อนนำมาดื่ม ขณะมองดูบรรยากาศยามค่ำคืน

“แล้วเจอกันนะคนสวยของผม” มือหนายกโทรศัพท์ขึ้นดูภาพถ่ายของหญิงสาว ส่วนมืออีกข้างกระดกไวน์ขึ้นดื่มอย่างอารมณ์ดี

หลายเดือนไม่ได้เจอกันทำเอาโหยหามาก เขาไม่เคยตามจีบใครมาก่อนเธอคือคนแรก

ผู้หญิงทุกคนเข้าหาเขาเพียงแค่กระดิกนิ้ว พวกเธอเหล่านั้นพร้อมประเคนร่างกายให้แล้ว สำหรับผู้หญิงอย่างลูกหว้ารู้สึกท้าทายอย่างยิ่งเลยทำให้เขาอยากลองเล่นกับเธอดูสักครั้ง อย่างไรเขาไม่คิดสละโสดเพื่อใครทั้งนั้นก็แค่อยากลองเฉย ๆ

“พี่ทัพมาอยู่นี่เอง ฟองหาตั้งนาน” เธอเดินไปสวมกอดคนตัวโตจากด้านหลัง แนบใบหน้าสวยกับแผ่นหลังกว้าง

“ทำไมตื่นแล้วล่ะ” เอี้ยวหน้ามองคนข้างหลัง

“นอนไม่หลับค่ะ อยากนอนกับพี่ทัพ”

“ไปนอนกันเถอะ” เขาวางแก้วไวน์บนโต๊ะ จากนั้นช้อนอองฟองในท่าเจ้าสาวพาเข้าไปในห้องนอนและเริ่มบทสวาทใหม่

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • แค่ของชั่วคราวที่คุณไม่รัก   บทส่งท้าย

    ท่ามกลางบรรยากาศตอนเย็นที่มีสายลมพัดพลิ้วเย็นสบาย สร้างความร่มรื่นยิ่งนักแก่สองแม่ลูกนั่งปูเสื่อใต้ต้นไม้ยังสวนดอกไม้หลังบ้านทุกวันตอนเย็นลูกหว้ามักจะพาลูกสาวตัวน้อยอย่างเดมี่วัยสี่ขวบมานั่งเล่นระหว่างรอคอยสามีกลับจากที่ทำงานเป็นประจำ เธอจะพาหนังสือนิทานมาอ่านให้เดมี่ฟังทุกวัน หนูน้อยชื่นชอบเรื่องเจ้าหญิงที่สุด“แม่คะ”“ว่าไงคะ” ช้อนตามองลูกสาวตัวน้อย ดวงตากลมโต ปากนิดจมูกหน่อย ริมฝีปากอมชมพู ผิวขาวดุจดั่งไข่มุก ทำเอาคนเป็นแม่อย่างเธอหลงใหลจนโงหัวไม่ขึ้น“เมื่อไรพ่อจะกลับมาคะ” หันมองแม่พร้อมกับยิ้มกว้างจนตาเป็นสระอี“อีกสักพักค่ะ” พูดพร้อมลูบไล้หัวเล็กบุตรสาวก่อนหอมแก้มข้างละที“แม่ช่วยเล่านิทานให้หนูฟังต่ออีกได้ไหมคะ” มองมารดาด้วยสายตาอ้อนวอน“เรื่องไหนคะ” คิ้วเรียวโก่งสวยเลิกขึ้น ปรายตามองหนูน้อยเดมี่นับวันยิ่งพูดเก่งและยิ่งทำให้เธอหลง“เรื่องเจ้าชายเสเพลกับเจ้าหญิงจอมแสบได้ไหมคะ”“อ๋อเรื่องนั้นเองเหรอคะ” ลูกหว้าทำหน้านึกขึ้นได้เมื่อลูกสาวเอ่ยชื่อเรื่องให้ฟังเรื่องเจ้าชายเสเพลกับเจ้าหญิงจอมแสบเป็นเรื่องราวชีวิตของเธอและสามีซึ่งบอกเล่าให้ลูกสาวฟังผ่านนิทาน โดยมีการดัดแปลงตามความเหม

  • แค่ของชั่วคราวที่คุณไม่รัก   บทที่ 29 วิวาห์แสนรัก Nc+

    หลายเดือนต่อมาเรื่องราวมากมายผ่านเข้าในชีวิตลูกหว้ากับกองทัพคลี่คลายไปในทางที่ดี หญิงสาวได้ให้กำเนิดลูกสาวหน้าตาน่ารัก น่าชังนามว่าเดมี่ซึ่งเปรียบเสมือนแก้วตาดวงใจของคนทั้งสองหลังจากหนูน้อยเดมี่อายุครบสามเดือน ลูกหว้าและกองทัพได้จัดงานแต่งขึ้นซึ่งเป็นงานเล็ก ๆ จัดขึ้นท่ามกลางบรรยากาศอบอุ่นและโรแมนติก เชิญเพียงแค่ญาติพี่น้องและเพื่อนสนิทของทั้งสองฝ่ายเท่านั้นภายในงานแต่งงานเต็มไปด้วยกลิ่นอายความรักที่เจ้าบ่าวมอบให้แก่ภรรยาสาวแสนรัก“พี่รักลูกหว้านะครับ”“รักพี่ทัพเช่นกัน” แขนเรียวยกขึ้นคล้องคอแกร่งพร้อมเขย่งเท้าขึ้นสูงและยื่นหน้าจูบริมฝีปากหยักได้รูป ก่อนกองทัพจะรั้งท้ายทอยอีกคนและมอบจูบแสนหวานฉ่ำแก่เธอ ดูดดื่มกลีบปากอวบอิ่มทั้งล่างและบน จากนั้นสอดแทรกลิ้นร้อนอุ่นเข้าในโพรงปากเธอ กวาดต้อนชิมความหวานอย่างหลงใหล“อื้อ” นัยน์ตาคู่หวานหลับพริ้ม จูบของเขาทำเอาไร้เรี่ยวแรงทีเดียว เคลิ้มจนสติกระเจิดกระเจิง ไม่อาจรับรู้อะไรทั้งนั้นนอกจากเสียงร้องครางดังกระหึ่มและเสียงลมหายใจของกันและกันทั้งสองยังคงมอบจูบให้กันและกันไม่มีท่าทีผละออกง่ายดาย ต่างฝ่ายต่างตักตวงความสุขให้กัน“อะแฮ่ม” เสียงบุคคล

  • แค่ของชั่วคราวที่คุณไม่รัก   บทที่ 28 สะสางปัญหา

    ร่างคนทั้งสองกอดกันกลมท่ามกลางสายฝนกระหน่ำ แม้ลูกหว้าจะยืนกางร่มแต่ไม่วายโดนฝนสาดกระเด็นโดนเสื้อผ้า อากาศหนาวเหน็บไม่ได้ทำให้คนทั้งสองหวั่นแม้แต่น้อย ไออุ่นที่แผ่ซ่านออกจากตัวของกันและกันทำให้อบอุ่นยิ่งนัก“พี่ทัพเข้าบ้านกันเถอะค่ะ”“จริงด้วยสิ พี่ลืมไปเลยว่าฝนตกพี่ดีใจมากเกินไปหน่อยที่เจอหนู” ว่าพลางยกมือขึ้นลูบท้ายทอยอย่างเขินอาย“เข้าบ้านเถอะค่ะ เปียกหมดแล้ว”“พ่อแม่หนูให้พี่เข้าบ้านแล้วเหรอครับ”“ค่ะ รีบขึ้นอาบน้ำเถอะก่อนจะป่วย” ลูกหว้าคว้าท่อนแขนแกร่งจูงกองทัพให้เดินตามตัวเองขึ้นไปบนห้องนอนแล้วตรงไปยังห้องน้ำ“รีบอาบน้ำเถอะค่ะ” กล่าวจบเตรียมจะหมุนตัวหันหลังจากไปแต่โดนกองทัพรั้งซึ่งเขาสวมกอดจากด้านหลัง“อาบด้วยกันเถอะ หนูก็ตัวเปียกเหมือนกัน” วางคางบึกบึนบนหัวไหล่มนพร้อมลูบหน้าท้องนูนของคนรักด้วยความรักเปี่ยมล้น“แค่อาบน้ำนะคะ พ่อกับแม่รออยู่”“ครับ” กองทัพตอบรับง่ายดายชายหนุ่มช่วยถอดเสื้อให้คนตัวเล็กจนเสร็จต่อด้วยของตนเอง กระทั่งทั้งคู่อยู่ในสภาพเปลือยเปล่าไร้สิ่งใดห่อหุ้ม“พี่ช่วยอาบน้ำให้นะครับ” กองทัพกดครีมใส่ฝ่ามือหนาแล้วลูบไล้ให้เกิดฟองก่อนนำไปถูตามเรือนร่างงดงามของหญิงสาว ล

  • แค่ของชั่วคราวที่คุณไม่รัก   บทที่ 27 อุปสรรคในรัก

    นับจากกองทัพหายเป็นปกติแพทย์อนุญาตให้ชายหนุ่มกลับบ้านได้ เขาย้ายไปอยู่คอนโดกับลูกหว้าเนื่องจากอยากอยู่ใกล้ชิดคนตัวเล็ก“พี่ไปทำงานก่อนนะครับคนดี เจอกันเย็นนี้” “ค่ะ”“พี่จะรีบไปทำงานแล้วกลับมาหาหนูกับลูกนะครับ” โน้มจูบแก้มนุ่มหนึ่งที“เดินทางปลอดภัยค่ะพี่ทัพ” โบกมือลาคนตัวโต ดวงตากลมโตมองเขาจนลับหายก่อนหมุนตัวเข้าข้างในและปิดประตูติ่งต๊อง! ระหว่างหญิงสาวกำลังทำความสะอาดบ้านอย่างเพลิดเพลิน ทันใดนั้นเสียงกริ่งหน้าประตูห้องดังขึ้นก่อนเดินไปเปิดและต้องตกใจเมื่อคนข้างนอกคือใคร“พ่อแม่มาได้ไง” พวกท่านไม่บอกกล่าวสักคำจะกลับมาไทย ทั้งที่เธอคุยโทรศัพท์กับมารดาแทบทุกคืนจึงค่อนข้างตกใจทีเดียวพวกท่านมายืนตรงหน้า“ลูกหว้ากลับบ้านเราเถอะ แม่กับพ่อกลับมารับหนูแล้ว” แม่ของเธอเอ่ยขึ้นพลางชำเลืองมองหน้าท้องนูนของลูกสาว“แม่คะ แต่หนูต้องอยู่รอพี่ทัพ”“กลับบ้านลูกหว้า” ปรินทร์พ่อของเธอเอ่ยขึ้นด้วยเสียงไม่สบอารมณ์“ไปเก็บของเถอะลูก”“ก็ได้ค่ะ” ยอมทำตามคำสั่งของคนทั้งสองอย่างว่าง่าย เพราะไม่อยากให้บุพการีโมโหไปมากกว่านี้หากกองทัพรู้เธอไม่อยู่คงไปตามที่บ้าน อีกอย่างอยากรู้เช่นกันชายหนุ่มจะฝ่าด่านของบิดาไ

  • แค่ของชั่วคราวที่คุณไม่รัก   บทที่ 26 เคลียร์ใจกัน

    หลังจากฟื้นขึ้นมา กองทัพกระวนกระวายใจอย่างมากที่ไม่ได้เห็นคนตัวเล็กในห้องพักฟื้น เขาแทบอยากจะไปหาเธออีกห้องทันทีที่รู้ว่าเธอตกเลือดจนต้องนอนดูอาการหนึ่งคืน“เมื่อไรลูกหว้าจะมาสักที” คนเจ็บบนเตียงคอยจ้องมองประตูห้องเป็นระยะ ๆ เฝ้าคอยให้ร่างเล็กปรากฏ แต่ไม่ว่าจะรอนานแค่ไหนก็ยังไร้วี่แววของคนตัวเล็ก“ไอ้อิน น้องยี่หวาบอกไหมลูกหว้ามาหากูตอนไหน” นัยน์ตาคู่คมจับจ้องร่างของเพื่อนสนิทอย่างอินทัช ซึ่งข้างกายมีภูทิปนั่งอยู่ด้วยตรงโซฟา“มึงถามกูรอบที่สามแล้วนะไอ้ทัพ”“ก็กูอยากเจอลูกหว้าเร็ว ๆ”แอ๊ด!เสียงประตูห้องดังขึ้นทำให้คนทั้งสามในห้องหยุดชะงัก หันมองตามต้นเสียงเป็นตาเดียวกัน“ลูกหว้า” กองทัพเอ่ยขึ้นด้วยความดีใจที่ได้เห็นแม่ของลูกเข้ามาพร้อมหวานยี่หวา จากหน้าหงอยเปลี่ยนเป็นสีหน้าดีใจลูกหว้าไม่ได้เดินไปหาคนตัวโตบนเตียง เธอยืนนิ่งอยู่กลางห้องด้วยอาการประหม่า ใบหน้าจิ้มลิ้มก้มมองพื้นห้องท่ามกลางความเงียบของทุกคนในห้องกำลังมองเธอเป็นตาเดียวกัน“ไปหาพี่ทัพสิลูกหว้า” หวานยี่หวากระซิบบอกเพื่อนสนิทข้างกาย ลูกหว้าปรายตามองเพื่อนตัวเองก่อนเหลือบมองคนตัวโต“ลูกหว้ามาหาพี่หน่อยสิ” เขาแทบขาดใจคนตัวเล็ก

  • แค่ของชั่วคราวที่คุณไม่รัก   บทที่ 25 พ้นขีดอันตราย

    “ฮือ ๆ พี่ทัพอย่าเป็นอะไรนะคะ” โอบกอดคนตัวโตแน่นด้วยความกลัวจะสูญเสียเขาไปตลอดกาล หยาดน้ำตาหลั่งไหลอาบแก้มนุ่มเปรอะเปื้อนทั่วหน้างดงาม“อย่าอยู่เลยแก” แพทตี้ยังคงไม่ละความพยายามจะฆ่าลูกหว้าให้ได้ เธอเล็งปืนไปยังคนบนพื้นปัง! กระสุนนัดนั้นแพทตี้ไม่ได้เป็นคนยิง แต่เป็นฝีมือเจ้าหน้าที่ตำรวจยิงใส่ร่างแพทตี้จนทรุดลงคาพื้นสถานการณ์ขณะนี้ชุลมุนยิ่งนัก แต่ลูกหว้าไม่สนใจอะไรเลย นอกจากเป็นห่วงกองทัพนอนสลบคาอ้อมแขนตนเอง“ฮือ ๆ พี่ทัพฟื้นมาเถอะ ลูกหว้ายอมอภัยให้แล้ว” กว่าจะรู้ตัวว่ารักเขามากแค่ไหนก็ตอนเห็นอีกฝ่ายสลบในอ้อมแขนตัวเอง ไม่อยากจินตนาการเลยหากเขาไม่ฟื้นขึ้นมาจะเป็นอย่างไร เธอคงเสียใจตลอดชีวิตแน่นอน“ลูกหว้ารีบพาไอ้ทัพไปโรงพยาบาลเถอะ”“ช่วยด้วยนะคะ พี่อิน พี่ทิป” เงยหน้ามองเพื่อนสนิทของเขาทั้งสองคนสลับไปมาด้วยความหวังจะช่วยให้เขารอด“มาครับ เดี๋ยวพี่กับไอ้ทิปพยุงเอง” อินทัชเอ่ยบอกก่อนช่วยประคองร่างไร้สติของกองทัพคนละข้างกับภูทิป“หนักฉิบหายตัวไอ้ทัพ”“บ่นมากไอ้ทิปไม่เห็นเหรอ ลูกหว้าร้องไห้หนักขนาดนั้น รีบพามันไปหาหมอก่อนเมียมันจะร้องไห้จนน้ำตาเป็นสายเลือด” อินทัชพลางว่าปรายตามองลูกหว้า

  • แค่ของชั่วคราวที่คุณไม่รัก   บทที่ 6 หัวใจเริ่มหวั่นไหว 18+

    ลิ้นร้อนอุ่นสอดแทรกเข้าในโพรงปากสาว เมื่อคนตัวเล็กยอมเผยอปากให้คนตัวโตเข้ามาเชยชิมความหวาน“อื้อ” ร่างเล็กถูกประคองให้นอนลงแนบแผ่นหลังกับโซฟามือหนาสอดเข้าใต้เสื้อของลูกหว้า ไต่เต้าไปยังดอกบัวตูมก่อนบีบขยำ ส่งผลให้คนตัวเล็กได้สติและเบิกตากว้าง“อย่าทำแบบนี้” มือเรียวดันแผงอกกำยำ ใบหน้างดงามหันหนีอย

  • แค่ของชั่วคราวที่คุณไม่รัก   บทที่ 5 เหตุการณ์เลวร้าย

    หลังจากวันนั้นผ่านไปหนึ่งสัปดาห์ ลูกหว้าพยายามเลี่ยงการไปไหนมาไหนสองต่อสองกับเจ้านายหนุ่ม เพราะไม่อยากมีปัญหากับคู่ควงของกองทัพ บางวันคนที่มาหาเขาไม่เคยซ้ำหน้าเลย จนเธอนั่งทำงานในห้องร่วมกับเขารู้สึกรำคาญแทน“พี่ทัพคะ เย็นนี้ว่างไหม”“ไม่ว่าง” เอ่ยตอบขณะสายตาคมกริบจับจ้องร่างอรชรของลูกหว้า ใจหนึ่งอ

  • แค่ของชั่วคราวที่คุณไม่รัก   บทที่ 4 ไม่ค่อยชอบใจ

    ในช่วงเวลาสี่ทุ่มครึ่ง สายลมพัดพลิ้วกระทบผิวกายคนตัวเล็กกำลังยืนมองบรรยากาศตอนกลางคืนบริเวณระเบียง มือน้อยยกขึ้นกุมหน้าอกข้างซ้าย นึกถึงเหตุการณ์ตอนกลางวันในห้องทำงานของกองทัพหัวใจดวงน้อยเต้นระรัวกระสับกระส่ายแบบไม่เคยเป็นมาก่อน เธอไม่เข้าใจเลยมันเกิดอะไรขึ้นกันแน่กับร่างกายนี้ ทำไมถึงรู้สึกหวั่นไ

  • แค่ของชั่วคราวที่คุณไม่รัก   บทที่ 3 เหตุการณ์ไม่บังเอิญ

    เพราะความเครียดจากเรื่องเมื่อวาน เช้าวันนี้ลูกหว้าเลยขับรถไปหาเพื่อนสนิทอย่างหวานยี่หวา แต่ใครจะคาดคิดทันทีที่ก้าวลงจากรถบังเอิญเจอกับผู้ชายหน้าตาหล่อเหลา นิสัยเจ้าชู้แบบกองทัพยืนพิงหลังกับรถ จ้องมองมายังเธอราวกับจะกลืนกินไปทั้งตัวทำเอาขนลุกซู่ทีเดียว“สวัสดีคนสวย ไม่เจอกันนานเลย” โปรยยิ้มเสน่ห์แก่

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status