5

บทที่5 งานสบาย ๆ

ชายหนุ่มช่วยโอบประคองเธอให้ลุกขึ้นยืน ก่อนที่จะพาเธอไปนั่งที่โซฟาตัวใหญ่ พอเดินมาถึงโซฟาตัวใหญ่ คิงก็ปล่อยให้เธอนั่งลงที่โซฟาอย่างเบามือ ทว่าเลขาคนสวยยังคงมีแผนให้หัวอีกเยอะ เธอทำท่าทางว่าล้มลงไปที่โซฟา ทำให้คิงล้มลงไปด้วย ทำให้ชายหนุ่มคร่อมอยู่บนเรือนร่างของเลขาสาว

“อุ้ย! หนูขอโทษค่ะเฮีย พอดีหนูเจ็บขาค่ะ” เธอรีบเอ่ยขอโทษเขาทันที ก่อนที่เธอจะใช้สายตายั่วยวนเขา

“เห้ย ๆ!” เสียงร้องห้ามดังขึ้น ทำให้คิงรีบดีดตัวออกห่างจากเลขาสาวทันที ตอนแรกเขาก็จะออกจากห่างจากเธอแล้ว แต่แขนทั้งสองข้างยังถูกจับอยู่ มือแน่นอย่างกับมือตุ๊กแก

“ที่นี่ออฟฟิคกูนะเว้ยไอ้คิง” ร็อคเอ่ยขึ้นทันที ก่อนที่จะเดินเข้ามาภายในห้อง คิงถอยห่างออกจากโซฟา

“อย่าเยอะ!” คิงเอ่ยตอบ ก่อนที่จะหันไปเอ่ยพูดกับเลขาสาว “เธอออกไปก่อน รอฟังข่าวดีอยู่ข้างนอกก็พอ”

“ค่ะเฮีย^_^” ในใจตื่นเต้นสุดขีด ทว่าในความเป็นจริงที่เธอจะต้องเจอในทางขนาดหน้านั้น เธออาจจะต้องร้องขอชีวิตจากคิงก็ได้

“มีอะไร?” ร็อคเลิกคิ้วสูงเอ่ยถามขึ้นทันทีที่เลขาสาวเดินออกไปแล้ว

“มึงเปลี่ยนเลขาใหม่เหรอ”

“เปล่า กูแค่ให้ไอ้ตามไปอยู่ประจำโกดังใหญ่อีกสาขา” ตาม เลขาคนสนิทของร็อค ผู้ที่รู้ทุกอย่างของร็อค แล้วก็เป็นคนที่ร็อคไว้ใจมากที่สุด สามารถตัดสินใจเรื่องงานแทนร็อคได้เลย

“แล้วอีนี่มึงไปเอามาจากไหน” คิงเอ่ยถาม สายตาของเขาเปลี่ยนไปทันที

“อีนี้?” ร็อคย้ำด้วยน้ำเสียงสงสัย

“เออ! ปกติกูมาไม่เคยเจอ ไม่เคยเห็น”

“ปกติเธออยู่ชั้นสองเคลียร์บัญชี ไม่ค่อยลงมาชั้นล่าง มึงเลยไม่ค่อยเจอ”

“กูถึงว่าทำไมไม่คุ้นหน้าเลย” คิงเอ่ย

“มีอะไร?”

“กูขออีนี่ มันไม่เหมาะกับตำแหน่งเลขาของมึงเลย”

“?” ใบหน้าคมเข้มของร็อคมีแต่ความสงสัย

“หรือมึงแดกไปแล้ว” คิงเอ่ยถามกลับทันที เพราะดูไอ้ร็อคมันเหมือนไม่อยากให้

“เปล่า ยังไม่ได้แดก แล้วก็ไม่คิดจะแดกด้วย” ร็อคเอ่ยตอบ

“งั้นกูขอ”

“มึงจะเอาไปทำไม? มึงก็มีเด็กอยู่แล้วนิ”

“กูจะเอาไปไว้บ่อนรุ่นน้องกู พอดีคนขาด”

“ใจดีแปลก ๆ” ร็อคเอ่ย

“มึงกับอีนี่ยังไงกันแน่?”

“ไม่มีอะไรเลย กูแค่สงสารเลยรับเข้าทำงาน”

“สงสาร?”

“อืม กูเห็นเธอเดินร้องไห้ตากฝนอยู่ข้างถนน กูเลยลงไปคุยด้วย เลยรู้ว่าตกงาน เห็นบอกว่าถูกเมียเจ้าของบริษัทไล่ออกแบบไม่มีเหตุผล”

“อ๋อ~” เข้าได้ กูเข้าใจดีเลย ดูท่ากูคงรู้เหตุผลที่เธอโดนไล่ออกแล้ว

“มึงจะเอาก็เอาไป กูไม่ได้ว่า ขอแค่เธอมีงานทำก็พอ”

“ไม่ต้องห่วง กูจะหางานให้ที่ตรงตามความสามารถของเธอ”

“อืม”

ก๊อก! ก๊อก!

“เชิญ!” ร็อคเอ่ยขึ้น ทำให้คนที่เคาะประตูเปิดประตูเข้ามาทันที

“รายการของเสร็จแล้วนะครับเฮีย” ลูกน้องของร็อคเอ่ยพูดกับคิง

“อืม เอาไปส่งให้กูด้วย วันนี้กูมีธุระ เอาไปเองไม่ได้” คิงเอ่ย

“ครับเฮีย” ชายหนุ่มเอ่ยตอบรับ แล้วก็เดินออกจากห้องไปทันที

“งั้นกูกลับเลยนะ”

“รีบขนาดนั้นเลย” ร็อคเอ่ยขึ้นด้วยรอยยิ้ม ทว่ารอยยิ้มของมันเจ้าเล่ห์เลยไป

“ยิ้มเหี้ยอะไร กูรู้ความคิดพวกมึงทุกตัว ไม่ต้องคิด กูไม่มีเด็กที่ไหนทั้งนั้น” คิงเอ่ยตอบ แล้วเดินออกจากห้องทันที

หลังจากที่ชายหนุ่มเดินออกมา เขาก็เห็นว่าเลขาสาวยืนรออยู่แล้ว คิงเดินเข้าไปหาหญิงสาวทันที แค่มองก็รู้ว่านี้คือปัญหาของไอ้ร็อคแน่นอน ถ้ายังทิ้งไว้แบบนี้มีหวังสร้างปัญหาให้ไอ้ร็อคแน่

“เธอไปกับฉัน”

“ค่ะเฮีย” เธอรีบเอ่ยตอบรับด้วยความดีใจ ก่อนที่จะเดินตามหลังของคิงไปติด ๆ

บ่อนKA.

รถหรูแล่นเข้ามาจอดที่ลานจอดรถที่โซนวีไอพี โซนประจำของเขา ในโซนนี้จะจอดแค่ได้ไม่กี่คัน เพราะสำหรับลูกค้าวีไอพีเท่านั้น ลูกค้าที่ทุ่มหนัก ๆ เท่านั้น ไม่ใช่ใครมาแล้วจะจอดได้ทุกคัน

“ที่นี่ที่ไหนเหรอคะ” เลขาสาวเอ่ยถามขึ้นทันที

“ลงมาเถอะ” คิงเอ่ยตอบ แล้วเปิดประตูรถลงจากรถเป็นคนแรก

เลขาสาวก็ลงมาจากรถเช่นกัน ก่อนที่จะเดินตามหลังเขาเข้าไปภายในสถานที่ที่เขาพามา พอเดินเข้ามาถึงเธอก็รับรู้ได้ทันทีว่าที่นี่คือที่ไหน แล้วเธอก็รับรู้ได้ทันทีว่าหลังจากนี้จะเกิดอะไรขึ้น

“เฮียพาหนูมาที่นี่ทำไม” เธอเอ่ยถาม

“งานที่นี่เหมาะกับเธอที่สุดแล้ว”

“หนูไม่ทำ!” เธอเอ่ยตอบเสียงดัง

“แต่เธอตกลงกับฉันแล้วนะ” คิงหันมาเอ่ยกับเธอ เขาเดินตรงเข้ามาหาเธอ ก่อนที่จะกระแชกแขนเล็กเอาไว้แน่น

“ฉันไม่ชอบคนที่มีนิสัยแบบเธอ เธอควรรู้ว่าอะไรควรไม่รู้ ไหนเมื่อไอ้ร็อคจ้างเธอมาเป็นเลขาเพราะความสงสาร แต่เธอกลับทำงานให้มันได้ไม่ดี งั้นเธอก็ไม่มีประโยชน์อะไรแล้ว”

“หนูขอโทษค่ะ หนูจะไม่ทำแบบนี้อีกแล้ว” เธอรีบเอ่ยขอโทษทันที น้ำเอ่อคลอ

“งานแบบนี้เหมาะกลับเธอดีนะ งานเก่าที่โดนเมียเขาไล่ออกมา คงเพราะเธอทำนิสัยแบบนี้สินะ”

“...” เลขาสาวเงียบ น้ำตาไหลลงข้างแก้มทันที

“หึ!” คิงหัวเราะในลำคอ ก่อนที่จะออกแรงดึงให้เธอเดินตามเขา

“เขาให้เงินฉัน ฉันก็แค่ให้ความสนุกกับเขามันผิดตรงไหน” เลขาสาวเปลี่ยนสรรพนามแทนตัวเองในทันที

“งั้นงานนี้ก็เหมาะกับเธอที่สุดแล้ว” คิงเอ่ยตอบ ก่อนที่จะลากเธอเดินขึ้นมาที่ชั้นบน เปิดประตูห้องหมายเลข1 แล้วเดินเข้าไปภายในห้องนั้นทันที

ทันทีที่เขาเดินเข้ามาภายในห้อง คิงก็เห็นรุ่นน้องทันที ก่อนที่เจ้าของห้องจะหันมามองบุคคลที่เปิดประตูเข้ามาโดยไม่ขออนุญาตเลยสักนิดเดียว

“ผมก็คิดว่าใคร ใจกล้าเปิดประตูเข้ามาโดยไม่เคาะห้องแบบนี้” คลาส รุ่นน้องคนสนิทของชายหนุ่ม เขาขึ้นครองบ่อนนี้แทนพ่อตั้งแต่อายุสิบแปด ตอนนี้เขาอายุยี่สิบแปดปีแล้ว

“กูเอาเด็กมาให้ กูเห็นว่าเหมาะกับงานของมึงดี” คิงเอ่ยขึ้น พร้อมกับปล่อยให้เธอเป็นอิสระ เลขาสาวยิ้มหวานอย่างพอใจในทันที

“ยิ้มอะไร” คิงหันมาเอ่ยถามเลขาสาว

“ก็ไม่คิดว่าจะเจอคนหล่อ ถ้ารู้ว่าจะเจอคนหล่อขนาดนี้ ฉันคงไม่ขัดขืนคุณหรอก”

“หึ!” คลาสหัวเราะในลำคอเล็กน้อย ก่อนที่จะยันกายลุกขึ้นยืนแล้วเดินตรงเข้ามาหาเลขาสาวทันที “เหมาะกับงานของผมดี”

“ป้องกันด้วยนะ กูเป็นห่วง” คิงเอ่ย

“ไม่เคยพลาดครับเฮีย” คลาสยกยิ้มที่มุมปาก ก่อนที่จะคว้าแขนเลขาสาว ออกแรงดึงให้เธอเดินไปตามเขา

ส่วนคิงก็หันหลังแล้วเดินออกจากห้องนั้นทันที เขาไม่ชอบคนที่ไม่รู้จักอะไรควรไม่ควร ในเมื่อเธอเสนอให้เขา เขาก็แค่สนองให้เธอตามในแบบที่เธอต้องการ อีกอย่างถ้าปล่อยไว้กับไอ้ร็อคนาน ๆ มีหวังสร้างปัญหาให้ไอ้ร็อคแน่นอน