Share

4

last update Terakhir Diperbarui: 2026-01-07 15:44:05

บทที่4 มีสาวอยู่บนรถ

มหาลัยAA

รถหรูแล่นเข้ามาภายในมหาลัย ก่อนที่จะขับตรงไปจอดที่หน้าตึกคณะบริหารตามที่คนตัวเล็กเอ่ยบอก ทันทีที่รถจอดอยู่หน้าตึกบริหารแล้ว เธอก็หันมาเอ่ยขอบคุณชายหนุ่มทันทีที่ใจดีมาส่งเธอ

“ขอบคุณนะคะที่มาส่งหนู” เธอเอ่ยขอบคุณด้วยรอยยิ้มหวาน ๆ

“ทำไมถึงไม่กลับบ้านไปอาบน้ำก่อน” คิงเอ่ยถามด้วยความสงสัย

“อาบที่มหาลัยก็ได้ค่ะ พอดีบ้านหนูอยู่ไกลมาก กลัวเข้าเรียนสายค่ะ” เธอเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงรีบ ๆ ทันทีที่เอ่ยจบประโยคเธอก็รีบลงจากรถของชายหนุ่มทันที

คิงยังคงจอดรถอยู่ที่หน้าตึกคณะบริหารอยู่ เขายังไม่ได้ไปไหน จนคนตัวเล็กเดินหายลับเข้าไปในตึก เขาจึงขับรถออกมาจากมหาลัย ทว่าเขาก็ยังไม่ได้กลับเช่นกัน

คิงขับรถมาจอดอยู่ที่หน้ามหาลัย อยู่ที่หน้าร้านอาหารตามสั่ง เขานั่งอยู่บนรถอย่างใจเย็น ไม่ได้ขยับร่างกายเลยแม้แต่น้อย สายตาคมจ้องมองไปที่หน้ามหาลัย เหมือนกำลังจ้องมองหาใครอยู่

เพียงครู่เดียวคนที่เขากำลังมองหาก็เดินออกมาที่หน้ามหาลัย จูนเดินออกมาที่หน้ามหาลัย ก่อนที่จะมองซ้ายมองขวาดูรถเพื่อที่เธอจะข้ามถนน แล้วเธอก็เดินข้ามถนนมา ก่อนที่จะเดินเข้าไปในบ้านหลังหนึ่ง ทันทีที่เธอเดินเข้าไปในบ้านหลังนั้น ก็มีผู้ชายคนหนึ่งเดินออกมาเช่นกัน

“แฟนเหรอ?” คิงเอ่ยขึ้นน้ำเสียงแผ่วเบา ในหัวมีแต่คำถาม แมวน้อยตัวนี้มีแฟนแล้วเหรอ สงสัยเขาคงหมดโอกาสที่จะรับเลี้ยงแมวตัวนี้แล้วสิ

“ก็ว่าทำไมถึงไม่ให้ไปส่งบ้าน ที่แท้แมวอยู่กับเจ้าของนี้เอง” เขาเอ่ยขึ้นพร้อมยกยิ้มที่มุมปากเล็กน้อย ก่อนที่จะเคลื่อนรถออกจากหน้าร้านอาหารตรงข้ามกับมหาลัยในทันที

เขาเป็นจำพวกที่ว่าถ้ามีเจ้าของอยู่แล้ว ก็จะไม่ยุ่ง ไม่แตะต้อง เขาเป็นพวกที่ไม่ชอบกินของใคร ไม่ชอบแย่งของใคร ถึงจะเหี้ยก็รู้อะไรควรไม่ควร

โชคดีที่เมื่อคืนไม่ได้แตะต้องแมวน้อยแม้แต่น้อย เพราะถ้าเขาแตะต้องเธอ ตอนนี้ในใจคงรู้สึกผิด คงรู้สึกแย่มากแน่ ๆ ถึงจะเหี้ยแต่ก็ยังพอมีความดีหลงเหลืออยู่บ้าง ในเรื่องศีลธรรม

โกดังAR.

รถหรูสีดำเงาสวยแล่นเข้ามาจอดที่หน้าโกดังขนาดใหญ่ ซึ่งมันตั้งอยู่ใกล้จากตัวเมืองพอสมควร เขาก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมเพื่อนสนิทเขาถึงเลือกมาซื้อโกดังที่ไกลจากผู้คนขนาดนี้

ทันทีที่รถยนต์ดับสนิท ชายหนุ่มก็เดินลงจากรถ แล้วเดินตรงเข้าไปภายในโกดังทันที เขาเดินเข้ามาในสุดของโกดัง ก่อนที่จะเดินเลี่ยงออกมาที่หลังโกดังใหญ่

“สวัสดีครับเฮียคิง” เสียงของชายชุดดำที่ยืนเฝ้าอยู่ที่ประตูทางออกด้านหลังของโกดังเอ่ยทักทายเขาทันที

“อืม จัดของให้ด้วย เดี๋ยวส่งรายการของไปให้” คิงเอ่ยตอบรับ ก่อนที่จะเดินเข้าไปภายในออฟฟิศทันที

“สวัสดีค่ะเฮีย” เสียงของหญิงสาวเอ่ยทักทายเขาทันทีที่เห็นเขา

“เลขาใหม่เหรอ” คิงเอ่ยถาม เพราะปกติเขามาไม่เคยเห็นเธอเลย

“ค่ะเฮีย” เธอเอ่ยตอบ

“อืม” คิงเอ่ยตอบ เดินไปนั่งลงที่โซฟาตัวใหญ่ เขาไม่ได้สนใจคำทักทายของใครเลยสักคนเดียว

ทันทีที่ชายหนุ่มทิ้งตัวนั่งลง เลขาคนสวยรีบเดินเอาน้ำเย็นเข้ามาเสิร์ฟถึงโต๊ะ ทว่าสิ่งที่เธอเสิร์ฟไม่แน่ใจว่าจะเป็นน้ำเย็นในแก้ว หรือตัวเธอกันแน่ เพราะเสื้อที่เธอสวมใส่มันติดกระดุมเสื้อไม่เรียบร้อย ทำให้เนินอกอวบอิ่มของเธอมันโผล่ออกมาจากเสื้อเล็กน้อย

“เธอเข้ามาทำงานนานแค่ไหนแล้ว” คิงเอ่ยถาม สบตากับเลขาคนสวยอย่างจริงจัง

“สองปีแล้วค่ะ” เธอเอ่ยตอบด้วยรอยยิ้ม

“อยากเปลี่ยนงานใหม่ไหม ฉันมีงานมาเสนอให้เธอทำ”

“ถ้าได้ไปทำงานกับเฮีย หนูเต็มใจนะคะ” เธอเอ่ยโดยรอยยิ้มหวาน ภายในใจตื่นเต้นมากมาย ที่ชายหนุ่มชวนเธอไปทำงานด้วย

“ถือว่าเธอตกลงแล้วนะ”

“ค่ะหนูตกลง”

“เดี๋ยวเธอไปกับฉันเลย แต่รอมันมาก่อน” คิงเอ่ยตอบ ก่อนที่จะเลิกสนใจที่เธอ แล้วหันมาสนใจโทรศัพท์มือถือที่กำลังส่งเสียงดังอยู่ในตอนนี้ พร้อมกับแรงสั่นเล็กน้อย

@กรุ๊ป.K.B.R.R.J

Blue : (ส่งรูปภาพ) เป็นรูปรถของคิง ที่มีจูนเดินลงจากรถ

Jay : อ้าว! รถพี่คิงของเรานี้น๊า

King : มึงได้รูปนี้มาจากไหน

Blue : ลืมไปหรือเปล่าครับ ว่าน้องกูก็เรียนอยู่ที่นั่น

Ryan : อย่างนี้ต้องตบรางวัลให้ไอ้ปราบ (ปราบคือน้องชายของบลู)

Rock : มีสาวอยู่บนรถด้วย อิจฉาพี่คิงจังเลยครับ

King : @Rock มึงรีบกลับเข้าโกดังได้แล้วไอ้สัส! กูมีเรื่องจะคุยด้วย

Rock : มึงอยู่ที่โกดังเหรอ

King : เออ

Blue : อย่าเปลี่ยนเรื่องสิครับพี่คิง

Jay : มึงก็หาตีนได้ทุกวันจริง ๆ @Blue

Blue : ช่วงนี้ขาดสารอาหารครับ ผมขาดโปรตีน~

King : ไอ้พวกเหี้ย!

“โอ๊ย!” เสียงร้องดังขึ้น ทำให้คิงเลิกสนใจที่โทรศัพท์มือถือ แล้วเงยหน้าขึ้นมองตามต้นเสียงทันที

ภามตรงหน้าคือเลขาคนสวยล้มกองอยู่ที่พื้นพร้อมกับแฟ้มเอกสารที่ตกหล่นอยู่ข้างกายเธอ ทว่าตรงนั้นไม่ใช่ปัญหาเลย ปัญหามันอยู่ตรงที่กระโปรงทรงเอตัวสั้นของเธอนั่นแหละ

ถามจริง? หิวขนาดนั้นเลยเหรอ ไอ้เหี้ยร็อคได้เลขาคนนี้มาจากที่ไหนวะ ได้มาจากร้านนวดร้านไหนหรือเปล่า กูไม่ไหวกับอีนี่แล้ว

“เฮ้อ~” คิงถอนหายใจเบา ๆ ก่อนที่จะยันกายลุกขึ้นยืนตัวตรง เดินเข้าไปหาเลขาสาวในทันที

“ล้ม?” คิงเลิกคิ้วสูงเอ่ยพูด

“ค่ะ หนูเดินไม่ระวังเองค่ะเฮีย” เธอเอ่ยตอบเข้าน้ำเสียงเล็กเสียงน้อย

“ถ้าเธอไปทำงานกับฉัน เธอก็ไม่ต้องเดินแล้ว นอนสบาย ๆ ได้เลย” คิงเอ่ยพร้อมกับรอยยิ้ม

“งานสบายมากเลยเหรอคะ”

“มากกว่าที่ทำอยู่กับไอ้ร็อคเป็นสิบเท่า”

“ขอบคุณเฮียนะคะที่หวังดีกับหนูขนาดนี้” เธอเอ่ยด้วยรอยยิ้ม ในใจดีใจมากขึ้นเป็นเท่าตัว ความคิดภายในหัวเธอ มันสวยหรูมากมาย ทว่าความเป็นจริงจะสวยหรูแบบในความคิดไม่ ก็ต้องรอลุ้นเอาเอง

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • แค่เด็กดื้อของมาเฟีย (Just a Mafia’s Brat)   39

    บทที่39 ใช้ชีวิตร่วมกันหลังจากที่เรื่องของบลูจบลงแล้ว คิงก็ตรงมาที่มหาลัยทันที เพราะตอนนี้ก็เริ่มเย็นมากแล้วเสียงรถสปอร์ตคันหรูค่อย ๆ เคลื่อนเข้ามาจอดที่หน้าตึกคณะ สายตาของนักศึกษาหลายคนจับจ้องมาที่รถทันที เพราะเห็นทุก ๆ วันจนจำได้แล้วว่าคนขับคือใคร แล้วมารับใคร“พี่คิงมาอีกแล้ว...”“แฟนพี่คิงนี่ดวงดีชะมัดเลยว่ะ”“แหม ก็เขารักกันนี่นา”เสียงซุบซิบดังขึ้นเป็นระลอก ๆ ก่อนที่เจ้าของรถจะเปิดประตูลงมาอย่างสง่างาม ใบหน้าคมเรียบนิ่ง แต่รอยยิ้มบาง ๆ ที่มุมปากกลับทำให้ทุกอย่างดูอบอุ่นขึ้นในทันทีคิงพิงรถ รอเพียงครู่เดียว ร่างเล็กในชุดนักศึกษาก็เดินออกมาพร้อมกระเป๋าใบโต ใบหน้าเธอยังมีเหงื่อบาง ๆ จากการพรีเซนต์งานเมื่อบ่าย แต่พอเห็นเขา เธอก็ยิ้มกว้างทันที“พี่คิง~” เสียงเรียกสดใสทำให้เขาอดยิ้มตามไม่ได้“เหนื่อยไหมครับวันนี้”“เหนื่อยมากเลยค่ะ พรีเซนต์ตั้งแต่เที่ยงยันบ่าย”“แล้วเป็นยังไงบ้าง”“ผ่านฉลุยค่ะ” จูนยิ้มจนตาหยี “แต่เหนื่อยจนอยากกลับไปนอนแล้วเนี่ย”“ไม่ได้สิ วันนี้พี่จะพาไปกินข้าว”“แต่หนู...”“ไม่มีแต่” เขาพูดแทรกเสียงเรียบ แววตาอบอุ่น “วันนี้พี่มีอะไรจะบอก”จูนชะงักไปเล็กน้อย มองหน้า

  • แค่เด็กดื้อของมาเฟีย (Just a Mafia’s Brat)   38

    บทที่38 วันแห่งรอยยิ้มหลังจากที่คิงเคลียร์เสร็จแล้ว เขาก็ลุกขึ้นยืนเต็มความสูงก่อนที่จะยืดเส้นยืดสาย แล้วหยิบกุญแจรถบนโต๊ะขึ้นมา ก่อนที่จะหันไปมองที่บลูที่มันกำลังก้มหน้าก้มตาเล่นมือถืออยู่บนโซฟา“ไปได้ยัง” เขาเอ่ยน้ำเสียงเรียบ ๆ“ไปดิ รอนานจนรากงอกอยู่แล้ว” บลูลุกขึ้นทันทีทั้งคู่เดินออกจากคลับแล้วขึ้นรถสปอร์ตคันเดิม เสียงเครื่องยนต์ดังขึ้นพร้อมกับรอยยิ้มเล็ก ๆ ที่มุมปากของคิง ขณะขับรถออกไปยังห้างดังใจกลางเมืองห้างสรรพสินค้าชื่อดังเสียงเพลงเบา ๆ ลอยคลอไปทั่วบริเวณภายในห้างดัง ชั้นสองของห้างเป็นโซนร้านดอกไม้หรูที่จัดแต่งไว้อย่างสวยงาม กลิ่นหอมของดอกกุหลาบ ดอกลิลลี่ และดอกไฮเดรนเยียอบอวลอยู่ทั่วพื้นที่“โห... ร้านนี้แม่งอย่างหรูอะ ดอกไม้แต่ละช่อเหมือนจะซื้อได้แค่เศรษฐี” บลูพูดพลางยักไหล่ ก่อนจะเดินเข้าไปยืนตรงแถวช่อดอกไม้คิงไม่ตอบ เขาแค่ยกมือขยับข้อมือดูนาฬิกา ก่อนจะเดินตามเข้าไปภายในร้านอย่างเงียบ ๆพนักงานหญิงในร้านรีบเข้ามาต้อนรับทันที“สวัสดีค่ะ คุณลูกค้าต้องการดอกไม้แบบไหนคะ?”“มึงเลือกเลย กูไม่รู้รสนิยมผู้หญิงมึงหรอก”“กูกะจะเลือกกุหลาบขาวผสมทิวลิปว่ะ สื่อว่าขอโทษกับความจริงใ

  • แค่เด็กดื้อของมาเฟีย (Just a Mafia’s Brat)   37

    บทที่37 เธอแม่งดื้อหลายอาทิตย์ผ่านไปทุกอย่างดูเหมือนจะกลับเข้าสู่ความสงบอีกครั้ง หลังจากเหตุการณ์คืนนั้น คลับบ้านเลขที่ 0 ก็กลับมาตามปกติ ไม่มีใครกล้าก่อเรื่องอีก ทุกอย่างเข้าที่เข้าทางดีไปหมด ทั้งธุรกิจ ชีวิต และความสัมพันธ์ของเขากับจูนบ้านหลังใหม่ของคิงที่เพิ่งซื้อไปได้ไม่นาน ตอนนี้มันเข้าที่เข้าทางแล้ว ของทุกอย่างถูกย้ายเข้ามาหมดแล้ว ข้าวของเครื่องใช้ก็ถูกย้ายถูกซื้อเข้ามาติดตั้งจนครบทุกอย่างเช้าวันนี้...แสงแดดอ่อน ๆ ลอดผ่านผ้าม่านเข้ามาภายในห้องนอน กระทบเข้ากับปลายเท้าของคนที่ยังนอนหลับตาพริ้มอยู่บนเตียง ไม่ใช่ใคร เขาคืนเจ้าของบ้านที่ตอนนี้กำลังนอนกอดหมอนข้างอย่างสบายใจเหมือนคนไม่มีธุระ ไม่มีอะไรให้ทำในชีวิตแล้วสภาวะทิ้งตัวเว่อร์ในขณะที่อีกฝั่งของเตียง กำลังวุ่นวายสุดชีวิตกับการรีบลุกขึ้นไปอาบน้ำแต่งตัวไปมหาลัย“ตาย! ตายแน่! สายแล้วด้วย จะทันไหม”เธอพูดพลางวิ่งวุ่นรอบห้อง เปิดตู้เสื้อผ้าเสียงดังปัง แล้วหยิบผ้าขนหนูออกมาทันที เสียงตู้ดังจนคิงขมวดคิ้วในขณะที่ยังนอนหลับตาอยู่“ทำไมเสียงดังแต่เช้าเลยครับ...” น้ำเสียงงัวเงียดังขึ้นพร้อมกับมือใหญ่ที่คว้าหมอนมากอดแน่นกว่าเดิม“พี่

  • แค่เด็กดื้อของมาเฟีย (Just a Mafia’s Brat)   36

    บทที่36 ถิ่นกูปัง!!เสียงปืนดังสนั่นจนทุกคนในคลับแทบหยุดหายใจ เสียงกรีดร้องของสาว ๆ แทรกขึ้นมาทันที ก่อนจะตามมาด้วยความเงียบงันที่ชวนขนลุกทุกคนต่างย่อตัวลงกับพื้นตามสัญชาตญาณ มีเพียงคิงที่รีบหันกลับไปกอดคนตัวเล็กเอาไว้แน่น เขากอดเธอไว้ในอ้อมแขนจนร่างเล็กแทบจมหายไปกับอกของเขา“ไม่เป็นไรนะ… พี่อยู่นี่” เสียงทุ้มกระซิบข้างหูเธอเบาๆทว่าเธอกลับไม่พูดอะไรเลย คนตัวเล็กสั่นทั้งตัว มือเย็นเฉียบจนเขารู้สึกได้ คิงกอดเธออยู่นานจนเสียงของใครบางคนดังขึ้นจากทางด้านหลัง“เห้ย! กอดพอได้แล้วมั้งมึง จะกอดกันจนเช้าเลยไง!”เสียงแซวที่เต็มไปด้วยความโล่งอกดังขึ้นมาจากอีกฝั่ง ทำให้คิงรีบหันกลับไปมองที่ผู้ชายคนนั้นที่มีปัญหาทันทีไอ้สัส! ไอ้ไรอัน!คิงเหลือบตาขึ้นมองเพื่อน ก่อนสายตาคมกริบของเขาจะเหลือบไปเห็นร่างของชายที่ล้มลงไม่ไหวติง กระสุนเจาะเข้ากลางหน้าผาก หนึ่งนัดจอดสนิทเลือดแดงสดไหลนองพื้นจนกลิ่นคาวตีขึ้นจมูก แต่ไม่มีใครกล้าเข้าไปแตะแม้แต่เพียงปลายนิ้วพวกคนที่ยังมีชีวิตอยู่ต่างนิ่งเงียบ ไม่มีใครพูดอะไรสักคำ มีเพียงเสียงลมหายใจหอบหนักของหลายคนที่ยังไม่หายตกใจ“อยู่ตรงนี้ อย่าขยับนะ” คิงหันกลับมาเอ่ยก

  • แค่เด็กดื้อของมาเฟีย (Just a Mafia’s Brat)   35

    บทที่35 รักนะครับกลางคืนค่อยๆ คลี่คลายตัวลง เบื้องนอกถูกปกคลุมด้วยความมืดสนิท แต่แสงไฟนวลจากโคมไฟระย้ากลางห้องสะท้อนบนพื้นเงางาม สร้างเงารูปทรงประหลาดที่กระจายไปทั่วห้อง ทำให้บรรยากาศอบอุ่นและชวนให้รู้สึกผ่อนคลาย เสียงหัวเราะและบทสนทนาที่ดังแผ่วผสมกับเสียงดนตรีเบา ๆ ทำให้ความรู้สึกทั้งหรูหราและเป็นกันเองผสมผสานกันอย่างลงตัวกลางโต๊ะยาว ถูกจัดวางด้วยจานชามและถ้วยแก้วอย่างเรียบร้อย แต่ละจานล้นไปด้วยอาหารหลากหลาย ทั้งสลัดสดสีเขียวสลับแดง ปลาย่างหนังกรอบร้อน ๆ ที่ส่งกลิ่นหอมยั่วน้ำลาย ข้าวอบหม้อดินร้อนฉ่า และเมนูเนื้อที่นุ่มจนแทบละลายในปาก น้ำจิ้มรสจัดจ้านวางอยู่ข้าง ๆ เติมเต็มกลิ่นอายของมื้อค่ำให้สมบูรณ์แบบ“กินกันเยอะ ๆ นะ แม่ทำสุดฝีมือเลยนะเด็ก ๆ” แม่ของจูนเอ่ยขึ้นพร้อมกับรอยยิ้มสดใส“วันนี้หนูจะกินให้อิ่มจนลุกไม่ขึ้นเลยค่ะ” คนตัวเล็กเอ่ยน้ำเสียงติดเล่นเล็กน้อย“ถ้าเป็นแบบนั้น พี่ก็ต้องอุ้มหนูกลับบ้านใช่ไหม” คิงเอ่ยถามน้ำเสียงอ่อนโยน“บ้า! จูนหมายถึงอิ่มแบบแน่นพุงเฉย ๆ ไม่ได้จะให้พี่คิงมาอุ้มกลับสักหน่อย” เธอเอ่ยเถียงเสียงอ่อน“ยังไงพี่ก็อุ้มกลับอยู่แล้วครับ” คิงเอ่ยด้วยรอยยิ้มมุมปาก

  • แค่เด็กดื้อของมาเฟีย (Just a Mafia’s Brat)   34

    บทที่34 ป๋ามาก18:25 น.แสงอาทิตย์ยามเย็นเริ่มคล้อยต่ำ เส้นขอบฟ้าแต้มด้วยสีส้มอมชมพู สะท้อนบนกระจกของรถสปอร์ตคันหรูที่จอดอยู่หน้าคลับ คิงสวมเสื้อเชิ้ตสีดำเข้ม กางเกงขายาวเข้ารูป ดูเรียบแต่เท่จนใครเห็นก็ต้องเหลียวมองส่วนจูนอยู่ในเดรสผ้าพลิ้วสีครีมอ่อนที่เขาเลือกให้เองตั้งแต่บ่าย รอยยิ้มบางแต้มอยู่บนใบหน้าเธอขณะยืนเช็คตัวเองหน้ากระจกรถ“สวยมากครับ” เสียงทุ้มของคิงดังขึ้นจากด้านหลัง“พี่คิงพูดแบบนี้ทุกครั้งเลยนะคะ” เธอพูดพลางหัวเราะเบา ๆ“ก็เพราะมันเป็นความจริงทุกครั้งไงครับ” เขายื่นมือมาจับมือเธอ“พร้อมหรือยังครับ”“พี่คิงจะพาหนูไปไหนเหรอคะ” เธอถามเสียงเบา แอบมีแววกังวล“ความลับครับ”“ตลอดเลยนะคะ ความลับตลอดเลย” คนตัวเล็กมุ่ยหน้าน้อย“ฮ่า ๆ ความลับก็คือความลับครับ” เขาเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงนิ่ง ๆ แต่แฝงรอยยิ้มในแววตา“แต่หนูอยากรู้...”“อดทนเอานะครับ”“ชิ!”คิงหัวเราะในลำคอเล็กน้อย ก่อนที่จะเดินไปเปิดประตูรถให้กับคนตัวเล็ก แล้วเขาก็เดินมาขึ้นรถฝั่งคนขับทันที ทันทีที่คิงขึ้นมานั่งอยู่บนรถ เขาก็เอื้อมมือมาหยิบอะไรบางอย่างจากที่เบาะข้างหลัง เป็นผ้าบาง ๆ ผืนหนึ่ง สีแดงสด“พี่คิง... จะทำอะไรค

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status