MasukShare
6
Terakhir Diperbarui:
2026-01-07 16:18:11บทที่6 หลงทางหรือตั้งใจ
คลับบ้านเลขที่ 0 หลังจากที่เขาพาเลขาสาวไปส่งในสรรค์ที่เธอชอบแล้ว เขาก็กลับมาที่คลับทันที คิงเดินขึ้นมาที่ชั้นบน ชายหนุ่มเปิดประตูห้อง VIP1 ทันที เขาเดินเข้ามาภายในห้องนอน ทันทีที่ก้าวเท้าเข้ามาภายในห้องนอน กลิ่นน้ำหอมอ่อน ๆ ของแมวน้อยก็ลอยแตะปลายจมูกคมทันที “ไม่คิดว่าจะทิ้งกลิ่นไว้ที่นี่ด้วย” เขาเอ่ยขึ้น ก่อนที่จะเดินเลี่ยงเข้าไปในห้องน้ำ คิงถอดเสื้อผ้าที่ล่ะชิ้นออกจากเรือนร่างกำยำ เผยให้เห็นคิงน้อยที่มันไม่ได้น้อยตามชื่อ เผยให้เห็นทุกสัดส่วนของร่างกายเขา ชายหนุ่มเดินไปยืนอยู่ใต้ฝักบัวอันหรูหรา เปิดน้ำให้ไหลผ่านร่างกายเขา ก่อนที่มือหนาจะเอื้อมไปกดสบู่เหลวจากขวด แล้วเอามาลูบไล้ให้ทั่วร่างกาย มือหนาลูบไล้สบู่อยู่ที่แก่นกายใหญ่ ที่ดูเหมือนว่ามันกำลังผ่องตัวมากขึ้น เพราะความคิดในหัว เพราะกลิ่นน้ำหอมที่ลอยแตะจมูกเมื่อครู่ “หึ! ไม่คิดว่าแค่กลิ่นน้ำหอมก็จะทำให้มันตื่นตัวได้ขนาดนี้” คิงเอ่ย ก้มลงมองแก่นกายในมือ ก่อนที่จะปล่อยให้มันอยู่ในที่ของมันต่อไป ถึงมันจะใหญ่จนเขาเริ่มปวดหนึบก็เถอะ วันนี้เหนื่อยมากแล้ว ไม่มีเวลามารีดน้ำหรอก 21:45 น. ชายหนุ่มที่อยู่ในชุดสูทสีน้ำเงินเข้ม ที่ยังติดกระดุมไม่เรียบร้อยถึงสามเม็ด ไม่รู้ว่ายังติดไม่เสร็จ หรือตั้งใจที่จะไม่ติด เขานั่งอยู่บนโซฟาตัวใหญ่ตัวเติม กำลังนั่งจดจ่อกับไอแพดในมืออย่างตั้งใจ ก่อนที่จะมีเสียงผู้หญิงผู้ชายดังขึ้นอยู่ที่หน้าห้อง “มาหาพี่คิงค่ะ” เสียงนี้รู้สึกคุ้นหู “ได้นัดไว้หรือเปล่าครับ” “ไม่ค่ะ บอกเขาว่าจูนมาหาก็พอค่ะ” แค่ได้ยินคำว่าจูน ชายหนุ่มก็ดีดตัวลุกขึ้นอย่างรวดเร็ว ก่อนที่จะสาวเท้ายาว ๆ เดินไปเปิดประตูทันที “มาทำไม” คิงเอ่ยถามขึ้นทันทีที่เปิดประตูออกไป “มาหาคนหล่อค่ะ” จูนเอ่ยตอบด้วยรอยยิ้ม “มึงลงไปข้างก่อน ห้ามใครขึ้นมาข้างบนแม้แต่ไอ้สี่ตัวนั้น ก็ห้ามขึ้นมา” คิงหันไปเอ่ยกับลูกน้องที่ยืนอยู่หน้าประตู “ครับเฮีย” ชายชุดดำพยักหน้ารับ แล้วก็เดินลงไปที่ชั้นล่างทันที “สรุปมาทำไม?” คิงเอ่ยถามย้ำคำเดิม สีหน้าเขายังคงเรียบนิ่ง เหมือนคนที่ไม่มีความรู้สึกใด ทว่าในใจก็ไม่แน่ “ก็มาหา..” เธอยังเอ่ยไม่ทันจบประโยค ก็ถูกคนตัวโตเอ่ยแทรกขึ้นเสียก่อน “หลงทางหรือตั้งใจมา” คิงเลิกคิ้วสูงเอ่ยถาม เขายังคงยืนขว้างประตูไว้ แล้วคนตัวเล็กก็ยังคงยืนอยู่ที่หน้าประตู “ตั้งใจค่ะ” เธอเอ่ยตอบน้ำเสียงหนักแน่น “มาหาฉันแบบนี้แฟนเธอไม่ว่าเอาเหรอ” “แฟน?” เธอขมวดคิ้วงุนงงทันที “ก็คนเมื่อเช้าไง บ้านหลังที่เธอเดินเข้าไปเมื่อเช้า” “พี่แอบตามดูหนูเหรอ” จูนเอ่ยถามด้วยรอยยิ้ม ก่อนที่จะขยับเข้ามาใกล้คิงมากขึ้น “เปล่า บังเอิญเห็น” “เลย์ค่ะ ผู้ชายคนเมื่อเช้าชื่อเลย์ค่ะ เป็นเพื่อนหนูเอ่ย” “...” คิงนิ่งไม่เอ่ยพูดคำใด แต่เขาหลบทางให้กับคนตัวเล็กทันที เพื่อให้เธอได้เดินเข้ามาข้างใน แค่นี้ก็เป็นคำตอบที่ดีที่สุดแล้ว “ขอบคุณนะคะ” เธอเอ่ยขอบคุณเขาทันทีที่เขาหลบทางให้เธอ หญิงสาวเดินยิ้มเข้ามาภายในห้อง ก่อนที่จะเดินไปนั่งลงที่โซฟาตัวใหญ่ “มาหาฉันมีเรื่องอะไร” ชายหนุ่มเอ่ยถาม เดินมาทิ้งตัวนั่งลงข้างคนตัวเล็ก “มาหาคนหล่อไงคะ” เธอเอ่ยตอบคำเดิมในตอนแรกที่เคยเอ่ยตอบ “เด็กบ้า!” คิงเอ่ย ก็ที่จะเบือนหน้าหนีไปทางอื่น “เมื่อเช้าคุณทำความรู้จักหนูแล้ว หนูก็แค่อยากทำความรู้จักคุณบ้าง” “แล้วรู้ได้ยังไงว่าฉันอยู่ห้องนี้” “ก็เดาเอาค่ะ จำได้ราง ๆ ว่าเมื่อคืนเดินเข้าห้องนี้ ก็เลยลองมาอีกรอบเพื่อจะเจอกัน แล้วก็ได้เจอจริง ๆ” เธอเอ่ยด้วยรอยยิ้ม “หึ!” คิงหัวเราะในลำคอเล็กน้อย เขาแค่กำลังรู้สึกว่าพอใจกับการที่แมวน้อยพูดมากมายขนาดนี้ ติ๊ง! ข้อความจาก Blue Blue : ไอ้คิงกูกำลังจะเข้าไปเอาของที่ฝากไว้นะ Blue : เตรียมไว้ให้ด้วยนะ ข้อความจากบลูเด้งขึ้นมาถึงสองครั้ง ทว่าเจ้าของไอแพดกลับไม่ได้สนใจเลยแม้แต่น้อย เขามัวแต่สนใจแมวน้อยที่กำลังนั่งซุกซนถามนั้นถามนี้อยู่ ตั้งที่เธอเข้ามานั่งภายในห้อง เธอก็ยังไม่หยุดถามเลยสักนิด “ถามพอหรือยัง” ชายหนุ่มเอ่ยถาม “ขออีกคำถามได้ไหมคะ” จูนเอ่ย “ว่ามา” “พี่เป็นเจ้าของคลับนี้คนเดียวเหรอคะ” “เปล่า มีเพื่อนอีกสี่คนที่ลงทุนด้วยกัน” “อ๋อ~ ค่ะ” “ฉันถามเธอบ้างได้ไหม” คิงเอ่ย “ได้ค่ะ แต่ว่าพี่คิงต้องแทนตัวเองว่าพี่ก่อนนะคะ” เธอเอ่ยพร้อมคลี่รอยยิ้มบนใบหน้า “งั้นไม่ถามแล้ว” “โธ่~ จูนก็แค่ล้อเล่นค่ะ” “มาที่นี่กับใคร” “เพื่อนค่ะ” “กี่คน?” ชายหนุ่มเลิกคิ้วสูงเอ่ยถาม “สองคนค่ะ รวมจูนด้วยก็เป็นสามค่ะ” “แล้วมาเที่ยวแบบนี้พ่อแม่ไม่ว่าเหรอ” “ก่อนออกมาจูนขอพ่อกับแม่แล้วค่ะ อีกอย่างจูนโตแล้วนะคะ” “เหรอ?” คิงเลิกคิ้วสูงจ้องมองใบหน้าของหญิงสาวก่อนที่จะเอ่ยขึ้นอีกครั้ง “โตแบบไหนกัน ดูแลตัวเองเวลาเมายังไม่ได้เลย” “อันนั้นเมาเกินเหตุไปหน่อยค่ะ” “หึ!” “งั้นจูนกลับก่อนนะคะ หายมานานแล้ว เดี๋ยวเพื่อนตามหาอีก” จูนเอ่ย พร้อมยันตัวลุกขึ้นยืนทันที “เดี๋ยวเดินลงไปส่ง” “ใจดีจัง” เธอเอ่ยด้วยรอยยิ้มหวาน ทั้งคู่เดินตรงไปที่ประตูห้อง ก่อนที่คิงจะเอื้อมมือหนาไปเปิดประตูห้องให้กับคนตัวเล็ก ทันทีที่ประตูห้องถูกเปิด คนทั้งสองก็ต้องชะงักทันที ก่อนที่คิงจะรีบปิดประตูกลับตามเดิม ทว่าก็ไม่ทันแล้วเช่นกัน “กูคงมาผิดเวลาเอง” เสียงของบลูตกโกนเสียงดัง “มึงมาทำไร” คิงเอ่ยถาม เขายืนอยู่ที่หลังประตูห้อง ส่วนคนตัวเล็กยืนแอบอยู่ที่ด้านหลังของคิง “กูส่งข้อความมาหามึงแล้ว ไม่เป็นไร เดี๋ยวพรุ่งนี้กูมาใหม่แล้วกัน” บลูเอ่ยตอบ “ไม่ต้อง กูคุยธุระเสร็จแล้ว” คิงเอ่ยตอบ ก่อนที่จะเปิดประตูให้กับบลู
Bab terbaru
แค่เด็กดื้อของมาเฟีย (Just a Mafia’s Brat) 39
บทที่39 ใช้ชีวิตร่วมกันหลังจากที่เรื่องของบลูจบลงแล้ว คิงก็ตรงมาที่มหาลัยทันที เพราะตอนนี้ก็เริ่มเย็นมากแล้วเสียงรถสปอร์ตคันหรูค่อย ๆ เคลื่อนเข้ามาจอดที่หน้าตึกคณะ สายตาของนักศึกษาหลายคนจับจ้องมาที่รถทันที เพราะเห็นทุก ๆ วันจนจำได้แล้วว่าคนขับคือใคร แล้วมารับใคร“พี่คิงมาอีกแล้ว...”“แฟนพี่คิงนี่ดวงดีชะมัดเลยว่ะ”“แหม ก็เขารักกันนี่นา”เสียงซุบซิบดังขึ้นเป็นระลอก ๆ ก่อนที่เจ้าของรถจะเปิดประตูลงมาอย่างสง่างาม ใบหน้าคมเรียบนิ่ง แต่รอยยิ้มบาง ๆ ที่มุมปากกลับทำให้ทุกอย่างดูอบอุ่นขึ้นในทันทีคิงพิงรถ รอเพียงครู่เดียว ร่างเล็กในชุดนักศึกษาก็เดินออกมาพร้อมกระเป๋าใบโต ใบหน้าเธอยังมีเหงื่อบาง ๆ จากการพรีเซนต์งานเมื่อบ่าย แต่พอเห็นเขา เธอก็ยิ้มกว้างทันที“พี่คิง~” เสียงเรียกสดใสทำให้เขาอดยิ้มตามไม่ได้“เหนื่อยไหมครับวันนี้”“เหนื่อยมากเลยค่ะ พรีเซนต์ตั้งแต่เที่ยงยันบ่าย”“แล้วเป็นยังไงบ้าง”“ผ่านฉลุยค่ะ” จูนยิ้มจนตาหยี “แต่เหนื่อยจนอยากกลับไปนอนแล้วเนี่ย”“ไม่ได้สิ วันนี้พี่จะพาไปกินข้าว”“แต่หนู...”“ไม่มีแต่” เขาพูดแทรกเสียงเรียบ แววตาอบอุ่น “วันนี้พี่มีอะไรจะบอก”จูนชะงักไปเล็กน้อย มองหน้า
แค่เด็กดื้อของมาเฟีย (Just a Mafia’s Brat) 38
บทที่38 วันแห่งรอยยิ้มหลังจากที่คิงเคลียร์เสร็จแล้ว เขาก็ลุกขึ้นยืนเต็มความสูงก่อนที่จะยืดเส้นยืดสาย แล้วหยิบกุญแจรถบนโต๊ะขึ้นมา ก่อนที่จะหันไปมองที่บลูที่มันกำลังก้มหน้าก้มตาเล่นมือถืออยู่บนโซฟา“ไปได้ยัง” เขาเอ่ยน้ำเสียงเรียบ ๆ“ไปดิ รอนานจนรากงอกอยู่แล้ว” บลูลุกขึ้นทันทีทั้งคู่เดินออกจากคลับแล้วขึ้นรถสปอร์ตคันเดิม เสียงเครื่องยนต์ดังขึ้นพร้อมกับรอยยิ้มเล็ก ๆ ที่มุมปากของคิง ขณะขับรถออกไปยังห้างดังใจกลางเมืองห้างสรรพสินค้าชื่อดังเสียงเพลงเบา ๆ ลอยคลอไปทั่วบริเวณภายในห้างดัง ชั้นสองของห้างเป็นโซนร้านดอกไม้หรูที่จัดแต่งไว้อย่างสวยงาม กลิ่นหอมของดอกกุหลาบ ดอกลิลลี่ และดอกไฮเดรนเยียอบอวลอยู่ทั่วพื้นที่“โห... ร้านนี้แม่งอย่างหรูอะ ดอกไม้แต่ละช่อเหมือนจะซื้อได้แค่เศรษฐี” บลูพูดพลางยักไหล่ ก่อนจะเดินเข้าไปยืนตรงแถวช่อดอกไม้คิงไม่ตอบ เขาแค่ยกมือขยับข้อมือดูนาฬิกา ก่อนจะเดินตามเข้าไปภายในร้านอย่างเงียบ ๆพนักงานหญิงในร้านรีบเข้ามาต้อนรับทันที“สวัสดีค่ะ คุณลูกค้าต้องการดอกไม้แบบไหนคะ?”“มึงเลือกเลย กูไม่รู้รสนิยมผู้หญิงมึงหรอก”“กูกะจะเลือกกุหลาบขาวผสมทิวลิปว่ะ สื่อว่าขอโทษกับความจริงใ
แค่เด็กดื้อของมาเฟีย (Just a Mafia’s Brat) 37
บทที่37 เธอแม่งดื้อหลายอาทิตย์ผ่านไปทุกอย่างดูเหมือนจะกลับเข้าสู่ความสงบอีกครั้ง หลังจากเหตุการณ์คืนนั้น คลับบ้านเลขที่ 0 ก็กลับมาตามปกติ ไม่มีใครกล้าก่อเรื่องอีก ทุกอย่างเข้าที่เข้าทางดีไปหมด ทั้งธุรกิจ ชีวิต และความสัมพันธ์ของเขากับจูนบ้านหลังใหม่ของคิงที่เพิ่งซื้อไปได้ไม่นาน ตอนนี้มันเข้าที่เข้าทางแล้ว ของทุกอย่างถูกย้ายเข้ามาหมดแล้ว ข้าวของเครื่องใช้ก็ถูกย้ายถูกซื้อเข้ามาติดตั้งจนครบทุกอย่างเช้าวันนี้...แสงแดดอ่อน ๆ ลอดผ่านผ้าม่านเข้ามาภายในห้องนอน กระทบเข้ากับปลายเท้าของคนที่ยังนอนหลับตาพริ้มอยู่บนเตียง ไม่ใช่ใคร เขาคืนเจ้าของบ้านที่ตอนนี้กำลังนอนกอดหมอนข้างอย่างสบายใจเหมือนคนไม่มีธุระ ไม่มีอะไรให้ทำในชีวิตแล้วสภาวะทิ้งตัวเว่อร์ในขณะที่อีกฝั่งของเตียง กำลังวุ่นวายสุดชีวิตกับการรีบลุกขึ้นไปอาบน้ำแต่งตัวไปมหาลัย“ตาย! ตายแน่! สายแล้วด้วย จะทันไหม”เธอพูดพลางวิ่งวุ่นรอบห้อง เปิดตู้เสื้อผ้าเสียงดังปัง แล้วหยิบผ้าขนหนูออกมาทันที เสียงตู้ดังจนคิงขมวดคิ้วในขณะที่ยังนอนหลับตาอยู่“ทำไมเสียงดังแต่เช้าเลยครับ...” น้ำเสียงงัวเงียดังขึ้นพร้อมกับมือใหญ่ที่คว้าหมอนมากอดแน่นกว่าเดิม“พี่
แค่เด็กดื้อของมาเฟีย (Just a Mafia’s Brat) 36
บทที่36 ถิ่นกูปัง!!เสียงปืนดังสนั่นจนทุกคนในคลับแทบหยุดหายใจ เสียงกรีดร้องของสาว ๆ แทรกขึ้นมาทันที ก่อนจะตามมาด้วยความเงียบงันที่ชวนขนลุกทุกคนต่างย่อตัวลงกับพื้นตามสัญชาตญาณ มีเพียงคิงที่รีบหันกลับไปกอดคนตัวเล็กเอาไว้แน่น เขากอดเธอไว้ในอ้อมแขนจนร่างเล็กแทบจมหายไปกับอกของเขา“ไม่เป็นไรนะ… พี่อยู่นี่” เสียงทุ้มกระซิบข้างหูเธอเบาๆทว่าเธอกลับไม่พูดอะไรเลย คนตัวเล็กสั่นทั้งตัว มือเย็นเฉียบจนเขารู้สึกได้ คิงกอดเธออยู่นานจนเสียงของใครบางคนดังขึ้นจากทางด้านหลัง“เห้ย! กอดพอได้แล้วมั้งมึง จะกอดกันจนเช้าเลยไง!”เสียงแซวที่เต็มไปด้วยความโล่งอกดังขึ้นมาจากอีกฝั่ง ทำให้คิงรีบหันกลับไปมองที่ผู้ชายคนนั้นที่มีปัญหาทันทีไอ้สัส! ไอ้ไรอัน!คิงเหลือบตาขึ้นมองเพื่อน ก่อนสายตาคมกริบของเขาจะเหลือบไปเห็นร่างของชายที่ล้มลงไม่ไหวติง กระสุนเจาะเข้ากลางหน้าผาก หนึ่งนัดจอดสนิทเลือดแดงสดไหลนองพื้นจนกลิ่นคาวตีขึ้นจมูก แต่ไม่มีใครกล้าเข้าไปแตะแม้แต่เพียงปลายนิ้วพวกคนที่ยังมีชีวิตอยู่ต่างนิ่งเงียบ ไม่มีใครพูดอะไรสักคำ มีเพียงเสียงลมหายใจหอบหนักของหลายคนที่ยังไม่หายตกใจ“อยู่ตรงนี้ อย่าขยับนะ” คิงหันกลับมาเอ่ยก
แค่เด็กดื้อของมาเฟีย (Just a Mafia’s Brat) 35
บทที่35 รักนะครับกลางคืนค่อยๆ คลี่คลายตัวลง เบื้องนอกถูกปกคลุมด้วยความมืดสนิท แต่แสงไฟนวลจากโคมไฟระย้ากลางห้องสะท้อนบนพื้นเงางาม สร้างเงารูปทรงประหลาดที่กระจายไปทั่วห้อง ทำให้บรรยากาศอบอุ่นและชวนให้รู้สึกผ่อนคลาย เสียงหัวเราะและบทสนทนาที่ดังแผ่วผสมกับเสียงดนตรีเบา ๆ ทำให้ความรู้สึกทั้งหรูหราและเป็นกันเองผสมผสานกันอย่างลงตัวกลางโต๊ะยาว ถูกจัดวางด้วยจานชามและถ้วยแก้วอย่างเรียบร้อย แต่ละจานล้นไปด้วยอาหารหลากหลาย ทั้งสลัดสดสีเขียวสลับแดง ปลาย่างหนังกรอบร้อน ๆ ที่ส่งกลิ่นหอมยั่วน้ำลาย ข้าวอบหม้อดินร้อนฉ่า และเมนูเนื้อที่นุ่มจนแทบละลายในปาก น้ำจิ้มรสจัดจ้านวางอยู่ข้าง ๆ เติมเต็มกลิ่นอายของมื้อค่ำให้สมบูรณ์แบบ“กินกันเยอะ ๆ นะ แม่ทำสุดฝีมือเลยนะเด็ก ๆ” แม่ของจูนเอ่ยขึ้นพร้อมกับรอยยิ้มสดใส“วันนี้หนูจะกินให้อิ่มจนลุกไม่ขึ้นเลยค่ะ” คนตัวเล็กเอ่ยน้ำเสียงติดเล่นเล็กน้อย“ถ้าเป็นแบบนั้น พี่ก็ต้องอุ้มหนูกลับบ้านใช่ไหม” คิงเอ่ยถามน้ำเสียงอ่อนโยน“บ้า! จูนหมายถึงอิ่มแบบแน่นพุงเฉย ๆ ไม่ได้จะให้พี่คิงมาอุ้มกลับสักหน่อย” เธอเอ่ยเถียงเสียงอ่อน“ยังไงพี่ก็อุ้มกลับอยู่แล้วครับ” คิงเอ่ยด้วยรอยยิ้มมุมปาก
แค่เด็กดื้อของมาเฟีย (Just a Mafia’s Brat) 34
บทที่34 ป๋ามาก18:25 น.แสงอาทิตย์ยามเย็นเริ่มคล้อยต่ำ เส้นขอบฟ้าแต้มด้วยสีส้มอมชมพู สะท้อนบนกระจกของรถสปอร์ตคันหรูที่จอดอยู่หน้าคลับ คิงสวมเสื้อเชิ้ตสีดำเข้ม กางเกงขายาวเข้ารูป ดูเรียบแต่เท่จนใครเห็นก็ต้องเหลียวมองส่วนจูนอยู่ในเดรสผ้าพลิ้วสีครีมอ่อนที่เขาเลือกให้เองตั้งแต่บ่าย รอยยิ้มบางแต้มอยู่บนใบหน้าเธอขณะยืนเช็คตัวเองหน้ากระจกรถ“สวยมากครับ” เสียงทุ้มของคิงดังขึ้นจากด้านหลัง“พี่คิงพูดแบบนี้ทุกครั้งเลยนะคะ” เธอพูดพลางหัวเราะเบา ๆ“ก็เพราะมันเป็นความจริงทุกครั้งไงครับ” เขายื่นมือมาจับมือเธอ“พร้อมหรือยังครับ”“พี่คิงจะพาหนูไปไหนเหรอคะ” เธอถามเสียงเบา แอบมีแววกังวล“ความลับครับ”“ตลอดเลยนะคะ ความลับตลอดเลย” คนตัวเล็กมุ่ยหน้าน้อย“ฮ่า ๆ ความลับก็คือความลับครับ” เขาเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงนิ่ง ๆ แต่แฝงรอยยิ้มในแววตา“แต่หนูอยากรู้...”“อดทนเอานะครับ”“ชิ!”คิงหัวเราะในลำคอเล็กน้อย ก่อนที่จะเดินไปเปิดประตูรถให้กับคนตัวเล็ก แล้วเขาก็เดินมาขึ้นรถฝั่งคนขับทันที ทันทีที่คิงขึ้นมานั่งอยู่บนรถ เขาก็เอื้อมมือมาหยิบอะไรบางอย่างจากที่เบาะข้างหลัง เป็นผ้าบาง ๆ ผืนหนึ่ง สีแดงสด“พี่คิง... จะทำอะไรค
Anda juga akan menyukai
มาเฟียหลงเมียลับ
จินต์พิชา5.5K Dibacaกำราบรัก
โซลสตาร์ seoulstar11.2K Dibacaมาเฟียคลั่งรัก
ยัยแม่มดแสนน่ารัก115.5K Dibacaพรากรักมาเฟียเถื่อน
Philipnana19.2K Dibacaแพ้รัก BAD LOVE
MaNIE-STORY2.3K Dibacaของหวงของนิกซ์
แว่นมอลต์2.1K Dibacaมาเฟียสยบรัก NC18+
เหมือนแพ406 Dibacaรักปมแค้นของมาเฟีย Lion King
Windlinea894 Dibaca
