รักปมแค้นของมาเฟีย Lion King

รักปมแค้นของมาเฟีย Lion King

last updateZuletzt aktualisiert : 27.03.2025
Von:  WindlineaLaufend
Sprache: Thai
goodnovel18goodnovel
Nicht genügend Bewertungen
55Kapitel
1.0KAufrufe
Lesen
Zur Bibliothek hinzufügen

Teilen:  

Melden
Übersicht
Katalog
CODE SCANNEN, UM IN DER APP ZU LESEN

Zusammenfassung

รักทรมาน

พระเอกเก่ง

มาเฟีย

เศรษฐี

ปากร้าย

วันไนท์สแตนด์

เสียใจ

แก้แค้น

"แน่ใจเหรอ...ว่าอยากให้ปล่อยพี่ชายเธอไป" "คนอย่างฉันจะไม่คืนคำพูดค่ะ" "เออดี! งั้นมาลองดูสิว่า...ระหว่างน้องกับพี่มีอะไรดีกว่ากัน?"

Mehr anzeigen

Kapitel 1

1 บทนำ 18+

VALENTINA

The mood around the pack's court is extremely tense. With doubtful gazes and smug faces bore into me like salt in my fresh wounds, I, Luna Valentina Rodriguez, sat in the middle of the questionnaire of the council.

“Luna Valentina, do you have anything to say in your defence?” The stern voice of the council minister resonated in the grand hall, drawing my lowered eyes toward him.

"There's nothing for her to say. I, Alpha of the Shadow Crust pack, have decided already.” My husband, Atlas, said firmly. “She's here for the formalities only.”

I looked up at him. Tears brimmed in my eyes as I felt a wave of warmth within my pierced heart. Even after everything, he still chose me.

“But Alpha, you must realize that she is no longer a worthy Luna after—”

"Enough, Minister," Atlas's voice boomed in the court hall, silencing the place like a graveyard. “Valentina is my mate and wife. She may not be in a condition to perform as a proper Luna now, but we must not forget her selfless contributions for over two years. Now, when she has suffered a great loss, both physically and mentally, for which we are all somewhat responsible, you are raising fingers at her? This is absolutely unacceptable.”

His words were a resilient shield to me. Under his protection, I felt most secure and loved.

“Alpha, we understand your concerns. We can probably overlook other things, but we must remember that she is unable to bear children, and unfortunately, you remain heirless.” The minister rebuked Atlas, and the ache in my heart intensified violently at the reminder of the harsh reality.

"Without an heir, your position as Alpha is at stake." The minister's words echoed in my ears like sharp darts as anguish overwhelmed my soul.

"Everything isn't finished yet; I'll find a way," Atlas growled. "The questionnaire ends here," he barked at the minister, took my hand, and almost dragged me from the hall.

My gaze fell on his tense back. It hurts me so much to see him so worried and at risk because of me, yet his unwavering support fills me with hope to live and move on.

Nothing was his fault, nor mine, yet we both are suffering.

It was just the curse of my fate…

Two days ago, while patrolling the border, an unexpected attack by rogues left me infertile and facially disfigured.

For some reason, I couldn't fight against those beasts as though I had fallen numb and paralyzed.

I almost died that night, but Atlas and other warriors arrived quickly and saved me. When I woke up in the hospital, I discovered that I had also lost my wolf spirit in the attack. It broke me severely, and I feared that maybe—maybe I'd lose Atlas as well.

However, my husband didn't change; he accepted me for who I am, and the way he defended me before the minister—I'm truly the luckiest woman on Earth.

Slowly, I touched his shoulder and felt him tensing under my palm. I caressed his back carefully and heard him sigh. Turning to me, Atlas held my hand and kissed it softly. “I am so sorry, baby; you’ve been through such bizarre things. I wish I had been there instead of you that night,” he whispered. His tone sounded so tired and laden with extreme guilt.

“Please don’t say that; you’re the only one I have in life.” I shook my head vigorously. “I no longer feel hopeless with your unconditional love and support, Atlas. Just never leave my side.”

He cupped my cheeks and dropped a peck on my lips. "I will not," he promised softly. "Now, go back to the pack house; I have to finish some work, okay?”

Although I did not want him to live, I nodded, suppressing my desire. He had already done so much for me; I could not hold him back any longer.

With a heavy heart, I nodded slowly and watched him leave…

Back in our room, I was tossing and turning in bed, feeling a little strange and lonely. I am still adjusting to life without my wolf, Kira. Perhaps that is the reason.

I glanced at the clock for the umpteenth time. It was past midnight, and Atlas hadn't arrived yet.

Sighing, I sat up on the bed and dragged my knees to my chest. Atlas never explains much about his work and mostly returns late at night. Sometimes he even stays out for work.

I never question him much, though; he gets annoyed. After all, he's a proud alpha. Also, I believe he doesn't want me to worry much about workloads and takes care of the home like a proper Luna.

Though it wasn't who I truly was, I still tried my best to not let my wildness take over and disrespect him. After all, he had accepted me without questioning my background.

Two years have passed, yet he still doesn't know who I truly am. I also don't want to explain it; after all, two years ago, I left my father's home with a broken heart and embraced this new life, and I am more than happy with it…

After a few more rounds of tossing and turning, I decided to visit Atlas in his office. I don't usually do that, but I miss him so badly tonight. Therefore, without a second thought, I left my bed and went to the west wing of the pack house, to his office.

However, my feet froze in the dimly lit, empty hallway, where suspicious sounds echoed. I blinked, looked around, and then again at his office door. Those sounds are coming from there.

A frown creased my brow as I moved forward cautiously. The door was slightly ajar, revealing a faint light emanating from within along with those sounds.

My heart tightened against the ribcage as I recognised the sounds. Those were—moans of pleasure.

Approaching the door, I slowly pushed it open, and I wished I hadn't…

What greeted me and froze the blood in my veins was—Atlas's half-naked broad back bent over a slender naked figure, their lips locked in what looked like desperate passion. The woman's manicured fingers were tangled in his hair, clutching him as if he were her last hope of survival.

Then reality hit me like a thunderbolt in an open field.

Sienna…

The woman I considered my best friend, after Atlas, the woman who is Luna to another pack and always demanded Atlas as her brother, had her legs wrapped around his waist.

I heard their laughter that taunted my ears, their passionate moans that pricked my eardrums with thousands of needles. I felt like I was falling into a cavern of ice as I watched them so engrossed in each other, with no trace of shame.

But hold on, the worst is yet to come—

“Mmm—baby, tell me I'm better than her.” Sienna moaned out. “Come on, tell me I am better than that idiot Valentina! Say it Atlas! Mmmm—fucking say!”

“No one can be compared to your love! You're fucking best—aagh! Yes, go on my baby momma.” Atlas moaned with a passion I've yet to hear.

"Mm-hm, tell me, Atlas, I am the only one! Tell me!" Sienna screamed. "Tell me it's only our son for you!”

Spinning her beneath him, Atlas grabbed her by the neck and chuckled loudly. “No fucking doubt! I have only one heir baby, our son and he'll take my throne—Aaggh—yes!— I'll make her babysit our son. She's worth nothing more than a maid now.”

Their cruel laughter rumbled in my ears. My mind spiralled, and I felt I was floating in the worst ordeal of my life.

“You're one evil man huh?—mmhm—that rogue attack was perfect! Mmmm! And the drug you used to numb her limbs s-so- OGH! So she couldn’t fight! Ohhh— And then silver poison to destroy her wolf, haha—Aahh, mmm—you're so bad…Ufff” Sienna cried out when he pounced wildly within her.

“As if you didn't demand, huh?” Atlas chuckled darkly before picking her up and throwing her on the sofa. “And tonight I'll fucking ruin you so bad…”

I slipped away, my pants heavy, unable to see or hear them anymore. I rushed away, covering my mouth tightly. Tears poured endlessly from my eyes as I fell onto my knees.

Two years— what have I not done to please him, my Alpha, my mate and my husband? Even though he had a proud attitude, I accepted him as he was and loved him with every particle of my being, but in the end, I found out that it had no value.

For the first time, I have realized that the people I loved and trusted with all my heart ruined me in the worst possible way.

A weak smile touched my lips as I recalled my life from the beginning.

Is it because of what I did two years ago, Goddess? Is this your punishment for my disobedience to my father?

Yet—no answer…

Erweitern
Nächstes Kapitel
Herunterladen

Aktuellstes Kapitel

Weitere Kapitel
Keine Kommentare
55 Kapitel
1 บทนำ 18+
ผับ SK"คะคุณช่วยด้วย~" เสียงหวานเอ่ยบอก กิริยาร้อนรนปานกระวนกระวาย ยามโดนฤทธิ์ยากำลังแผดเผาเรือนร่าง เพชรพลอยพยามประคองตัวเข้าหาเจ้าของสถานที่ เผื่อมีตัวยาแก้ต่างเพราะมันไม่น่าจะเกิดขึ้นเพียงครั้งแรก ท่ามกลางผู้คนครึกครื้นแต่ไม่มีใครสนใจมองตรงนี้ เธอเก็บกลั้นอาการไม่ไหว เมื่อรู้ว่ากลุ่มเพื่อนหลอกใส่สารบางอย่างในเครื่องดื่ม เกือบจะล้มซวนเซ รีบถือวิสาสะจับบ่ากว้างยึดไว้ หากไม่ร้องขอกว่าจะเดินไปโรงพยาบาลคงขาดใจก่อน "ช่วย?" เอเดนชำเรืองมองเรือนร่างหญิงสาวคนบอก ใบหน้าสวยไร้ที่ติ ผสมสัดส่วนโค้งเว้า ผ่านชุดเดรสสีดำรัดรูปซึ่งไม่ได้แปลกใจหากใครจะเข้าหา เพราะมันคือเรื่องคุ้นชินบรรดานางแบบมากมายต่างประเคนตัวเพื่อหวังกอบโกยเงินทองแลกมา หัวคิ้วหนาขมวดปมยุ่งทว่าเรื่องแบบนี้เขาช่ำชองแทบไม่ปฏิเสธ แต่ช่วงเวลางานมีบางอย่างต้องสะสาง เอียงหน้าหาลูกน้องขอความเห็น เพื่อประกอบการตัดสินใจ"เธอคือน้องสาวของมาคลิน" เบนรีบส่งเสียงกระซิบบอก เขาเคยสืบประวัติคู่อริเจ้านายพอคร่าวๆ เนื่องจากข้อมูลของเพชรพลอย แทบไม่มีปรากฏใดที่อ้างว่าเกี่ยวข้องกับมาคลินเลย"น้องสาว?..อยากให้ฉันช่วยยังไง" เอเดนหันกลับม
Mehr lesen
2. จุดเริ่มต้นของเรื่อง 18+
สวบ~"กรี๊ดดดด" / "อ่าส์สสส" สองเสียงต่างร้องคนละอารมณ์ ใบหน้าสวยอาบน้ำตาเต็มแก้มนอง ยามฤทธิ์โดนปลดปล่อย สร้างความเจ็บปวดและมนทิลมาแทรกแทน รับรู้ถึงเยื่อบางๆขาดสะบั้น กระตุกมวลท้องน้อยปล่อยน้ำคาวบางอย่าง ฝ่ายชายใส่แรงกระแทกไร้การถนอม ฉีกกระชากชุดเดรสโยนทิ้งลงพื้นเหมือนไร้ค่า"สมควร" เอเดนรีบก้มลงมองจุดเชื่อม ตอนกลิ่นคาวลอยฟุ้งบ่งบอกบางอย่าง แถมเมื่อกี้ความรู้สึกส่วนหัวแก่นกายได้สัมผัส เยื่อบางที่เขาเคยเจอ ก่อนผงะกับคราบเลือดสดทะลักเปลื้อนกล้ามท้อง ต้องรีบปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตโยนทิ้งตามด้วยกางเกง เขาไม่อาจหยุดยั้งอารมณ์กระสัน ยามร่างกายบริสุทธิ์จุดไฟสวาท เมื่อเธอเป็นฝ่ายร้องขอเริ่มก่อนเอง สถานที่แบบนี้น่ารู้ดีว่าไม่ควรไว้ใจใคร เขาอุตส่าห์ช่วยเหลืออย่างน้อยควรตอบสนองให้สมบทบาทตั่บ! ตั่บ! ตั่บ!"ปะปล่อย...จะเจ็บ...อื้อ..ปล่อย..ไอเลว!..อื้อ" เหมือนคำพูดของหญิงสาวไร้ความหมาย ฝ่ายชายยังคงใส่แรงกระแทกแล้วกระแทกอีกไม่ยั้ง มันเจ็บแสบไปทั่วกลีบดอกไม้งาม เบื้องหน้าถูไถผนังกำแพง กลิ่นคาวลอยคละคลุ้งชวนอาเจียน ปัดมือจิกใส่ท่อนแขนแกร่งระบายความทรมาน"ไม่เถียง..แต่เลวยังไงได้เป็นผัวเธอคนแรกเลยนะ" ร่
Mehr lesen
3. จุดเริ่มต้น 18+
"ปล่อยแน่ แต่รอบนี้เอาสด""คุณก็ได้ไปแล้วนี่ พอเถอะนะขอร้อง" คำพูดของชายหนุ่มยิ่งทำเธอกังวล การมีเซ็กซ์ครั้งแรกกับคนแปลกหน้าแถมยังไม่ป้องกันอะไรอีก ยิ่งกระตุ้นความรู้สึกกลัวในใจ ได้แต่ตอกย้ำความผิดตัวเอง ไม่น่าเลยเชื่อเพื่อนสนิท ปล่อยหยดน้ำตาไหลพรากเต็มแก้มเนียนอีก ดวงตากลมสั่นระริกปานเจ็บปวด"ช่วยไม่ได้ เรื่องนี้เธอเริ่มก่อนเอง แล้วหุบปากซะไม่งั้นฉันเอาจนพังแน่" เขาก็ไม่เคยต้องฝืนใจใครทั้งนั้น มีแต่เพศสตรียินยอมเสนอให้ พอมาเจอกับเพชรพลอยบวกอารมณ์แค้นในใจ เรื่องอะไรจะปล่อยไปง่ายดายโดยไม่ทิ้งของฝากให้พี่ชายเธอเห็น เขาจับสองขาเรียวอ้ากว้าง บดร่างกำยำเข้าแทรกระหว่างกลาง จับท่อนเอ็นอุ่นไร้เครื่องป้องกันชักสองสามที แล้วคลี่แหวกกลีบดอกไม้งามสีแดงช้ำ ยังมีคราบแห้งเกอะกัง ทำปากหยักกระตุกยิ้มร้าย"หยุดนะขอร้อง....กรี๊ดดดด"สวบ~"อ่าสส์...โครตเสียวเลย" สะโพกแกร่งสอบเข้าจนสุดความยาวในรอบเดียว ร่องคับแคบบีบรัดแท่งแข็งขึงสยิวเสียว สัมผัสอุณหภูมิอุ่นกับผนังนุ่ม กระตุ้นอารมณ์ดิบเถื่อนร้อนแรง เขาปฏิเสธความลุ่มหลงในพรมจันทร์สตรี ไม่ได้รู้ สึกอยากครอบครองแม้แต่น้อย แค่กระแทกเอาสนุกปลดเปลื้องความแค
Mehr lesen
4. ห้องลับ
ห้องลับ_ ท่ามกลางบรรยากาศห้องเงียบสนิท แสงไฟสลัวสีแดงสลับน้ำเงิน ภายในห้องส่วนตัวของผู้บริหารสถานที่ เมื่อเวลาเกือบเข้าสู่เช้าวันใหม่ เรือนร่างอรชรเปลือยเปล่าจับขอบผ้าห่มคลุมตัวแน่น ยังคงหมดเรี่ยวแรงบนเตียงขนาดใหญ่ เพชรพลอยทอดสายตามองคนตัวสูงด้วยความแค้น ด่าสาปแช่งอยู่ตลอดในใจ ไม่มีเหลือกระทั่งน้ำตาสักหยด เธอจะมัวเสียใจให้คนสมเพชอยู่ทำไม"รีบไสหัวไปซะ" เอเดนพูดขึ้นอย่างไร้ความเห็นใจ แม้ว่าเขาจะกอบโกยเรี่ยวแรงหญิงบนเตียงไปจนหมด เกือบตลอดเวลาหลายชั่วโมง ร่างกำยำกำลังหยิบเสื้อสวมใส่ตามเดิม ไม่มีแม้แยสายตาเหลือบมองใคร แผ่นหลังกว้างเรียงรายด้วยกล้ามมัดเนื้อ ผสมรอยรอยสักมากมายสร้างความน่ายำเกรง บุหรี่ในมือปล่อยกลิ่นเหม็นอบอวล ชวนผู้ร่วมอาศัยแทบอาเจียน"ไอเลว!คุณมันสารเลว!" เธอสบถถ้อยคำจากความรู้สึก ยิ่งกว่าขยะแขยงสัตว์เดรัจฉาน เมื่อชุดเดรสถูกกระชากฉีกขาด เธอเลยคว้าเอาเสื้อตัวใหญ่ในตู้เพื่อมาสวมปกปิด เหลือบมองผ่านเงากระจกสะท้อน เรืองร่างเคยสะอาดสะอ้านเต็มไปด้วยร่องรอยเขี้ยวช้ำ เกือบทำน้ำตารินไหลบนใบหน้าสวย"แค่นี้ยังสู้พี่เธอไม่ได้เลย..แม่สาวน้อย" ชายหนุ่มเดินมาตรงจุดร่างอรชรยืนอยู่ กดดั
Mehr lesen
5. ครอบครัวเพชรพลอย
บ้านทศพล จวบจนเข้าสู่ช่วงสายของวันใหม่ หลังเพชรพลอยออกจากผับสถานบันเทิงแสนอัปยศ รีบนั่งรถโดยสารสาธารณะมายังบ้านบิดา ซึ่งเขามีภรรยาสองคนโดยเมียหลวงเสียไปด้วยโรคร้าย แล้วแม่ของเธอเองมาทีหลัง ต่างไม่มีใครยอมรับแถมแสดงอาการเหยียดหยามใส่"หนูมาหาพ่อค่ะ" เสียงหวานเอ่ยบอกกับแม่บ้านวัยกลางคน กิริยาเรียบร้อยเคารพราวผู้ใหญ่คนนึง แต่ทว่ามันกับไม่ได้ผล เพราะคนพวกนี้ต่างหยิบยื่นสถานะเมียน้อยให้แก่มารดาเธอ ถึงยังไงก็ทำอะไรไม่ได้หากไม่มีธุระสำคัญเธอคงไม่มา"คุณท่านอยู่ในห้องทำงาน" แม้แต่คนรับใช้ยังแสดงท่าทีไม่อยากคุยสนทนา เอียงสะบัดใบหน้าเชิดไล่เดินไปทางห้องทำงานเหมือนคราวอื่น"ค่ะ" เพชรพลอยตอบกับสั้นๆ ยอมยกเท้าก้าวเดินไปหาบิดาที่ห้องทำงาน เธอเคยมาครั้นตอนนายหญิงบ้านหลังนี้มีชีวิตอยู่ ซึ่งท่านเอ็นดูเธอไม่น้อย ทว่ายังไม่ทันไปถึงจุดหมาย สายตาดันสะดุดกับพี่ชายต่างมารดาควงคู่แฟนสาวหน้าสวย"สวัสดีค่ะพี่คลิน" สองมือบางยกพนมไหว้ ผุดรอยยิ้มหวานส่งให้ทั้งชายหญิงสองคนเบื้องหน้า เธอรู้สึกดีใจขนาดไหนที่มีพี่น้องแม้อีกฝ่ายไม่เคยรู้สึกแบบเดียวกัน"ฉันไม่มีน้อง หลบไปรกสายตา" มาคลินผู้เป็นพี่บอก เดินควงแขนแฟนสาว
Mehr lesen
6. รื้อฟื้นเรื่องเก่า
ADEN SPOTS CLUB ณ สนามกอล์ฟชื่อดังบนเนื้อที่มหาศาลอยู่ใจกลางเมือง และร่ายล้อมด้วยสนามกีฬาหลากหลายชนิดตามความชื่นชอบที่เจ้าของต้องการ"ว่าไง" เอเดนพูดเสียงเรียบตอนลูกน้องมือขวาเข้ารายงาน ขณะยืนจับไม้กอล์ฟราคาแพงเตรียมไดร์ฟสู่เป้าหมาย ร่างสูงโปร่งบวกกับใบหน้าหล่อเหลาแบบชายชาวตะวันตก ยิ่งทำให้เขาดูไร้ที่ติสมบูรณ์แบบทุกประการ"บริษัทของคุณมาคลินดึงสินค้าไปหมดแล้วครับ" ด้วยอายุไล่ๆกับเจ้านาย เบนจึงรู้ใจเขาไปซะทุกอย่าง"ว่าไงหน่ะ ไอเหี้...นี่เล่นไม่จบสักทีว่ะ!" มือหนาแทบจับไม้กอล์ฟฟาดเก้าอี้ที่นั่งอย่างหัวเสีย คู่แค้นในอดีตไม่ยอมเลิกลา พอเผลอเมื่อไหร่หาเรื่องแทงทางธุรกิจอยู่ตลอด เขารีบเปลี่ยนท่าทางยามลูกค้าสตรีเหลียวมอง ลุคแบดบอยร้ายๆพราวเสน่ห์"ส่วนบริษัททางคู่ค้าเรา ไม่มีทางผลิตให้ทันแน่นอนครับ" นอกจากจะทำเรื่องสนามกอล์ฟแล้ว ยังมีธุรกิจสินค้าตีแบรนด์เอาใจนักกีฬาอีก แต่ดูเหมือนว่าต้องขาดตลาดไปชั่วคราว นั่นเท่ากับว่ารายได้มหาศาลหายไปด้วย"แมร่งเอ้ย! กูต้องเอามึงคืนไอเหี้...คลิน" ร่างสูงส่งไม้กอล์ฟให้เบนนำไปเก็บ เขาไม่มีอารมณ์จะเล่นต่อ ตอนแรกตั้งใจจะเปลี่ยนบรรยากาศให้ผ่อนคลาย ดันเจอเรื่องห
Mehr lesen
7. อดีตเก่า
ตุ๊บ!!!"อ้าวเดน...มาที่นี่ด้วยหรอคะ?" เสียงหวานเอ่ยอย่างตกใจไม่คิดมาก่อนว่าจะเจออดีตคนรักเก่า ซึ่งเธอคือรินเซ่ที่ตอนนี้คบหาอยู่กับมาคลิน ใบหน้าสวยระดับนางแบบฉีกยิ้มกว้าง แสดงอาการดีใจยามพบกัน"อืม" ทว่าเอเดนกับถอยหลัง เบี่ยงตัวหนียามเธอยื่นมือจับทักทาย ความรู้สึกบึ้งลึกในใจแกร่งบีบรัด เธอคืออดีตแสนเจ็บปวดและเป็นชนวนจุดความแค้นระหว่างเพื่อนสนิท ลิ้นสากดุนกระพุ้งแก้มเก็บอารมณ์ เขาไม่เหลือสถานะใดให้นึกถึง"บังเอิญจังเลย รินแวะมาดื่มกับเพื่อนหน่ะ แล้วเดนมากับพวกฮาเกนอีกหรือเปล่า" เธอรู้ไปซะทุกอย่างว่าเขาชอบแบบไหนหรือทำอะไร สนิทกับใครไปที่ไหนจดจำรายละเอียดได้ดี"รีบไม่ว่าง" ร่างสูงหันหลังแน่วแน่ไม่มีแม้แต่เหลียว รีบก้าวไปตามทางห้องน้ำต่อ เขาไม่ใช่พวกจะรื้อฟื้นเรื่องเก่าๆ หลังจบกันแล้วมาเป็นเพื่อน คำพูดคำไหนที่เขาเคยลั่นไว้ เขาจำใส่ใจไม่มีทางลืม"..เดน" ทิ้งนางแบบสาวมุ่งมองตามหลัง สองมือบางกำกระเป๋าสะพายแน่น จิกเรียวเล็บจนลืมราคาแบรนด์ดัง ความรู้สึกในใจวาบหวิบจนลืมคนรักตอนนี้อีกด้านนึง_"พี่ฟรานไม่ต้องมารับพลอยก็ได้ค่ะ" หญิงสาวรู้สึกเกรงใจทุกครั้ง เมื่อเพื่อนสนิทพี่ชายอาสารับส่งหลังเลิกง
Mehr lesen
8. เหตุการณ์บีบบังคับ
คอนโดเพชรพลอย ยามรถยนต์ของฟรานแล่นจอด ชายหนุ่มมาดสุภาพบุรุษรีบลงมาเปิดประตูบริการ ซึ่งสถานที่ไม่หรูหราเท่าไหร่นัก แต่การเดินทางสัญจรค่อนข้างสะดวกอยู่ใกล้มหาวิทยาลัย มียามรักษาความปลอดดูแล"ไม่ต้องขนาดนี้ก็ได้พี่ฟราน แค่นี้พลอยก็เกรงใจจะแย่แล้ว" ถ้าพูดถึงการเอาใจใส่ของเขาค่อนข้างดีเลย หากไม่ติดว่าเธอมีปัญหารอบด้านคงตกลงเป็นแฟนเขาไปนานแล้ว แต่อีกใจนึงก็กลัวว่าชายหนุ่มเสียเวลาเปล่า"อีหนู!แม่เราไปติดหนี้อีกแล้วนะ เอามาจ่ายลุงคืนเดี๋ยวนี้เลย" เป็นเสียงชายชุดดำวัยกลางคน ใส่หมวกอำพรางใบหน้าเล็กน้อย ท่าทางลึกลับน่ากลัวรีบพุ่งมาบอกกับร่างอรชร เหมือนกับว่าทวงหนี้ประจำ ฟรานรีบดึงลำแขนเรียวไว้ข้างหลัง เผื่อเกิดเหตุการณ์ร้ายจะได้ป้องกันทัน"คะคือ..พรุ่งนี้ได้ไหมคะ พลอยยังไม่ได้เตรียมเงินเลย" หญิงสาวตกใจจนน้ำเสียงสั่น แค่วันก่อนพึ่งเอาเงินค่าเทอมจากบิดาส่งดอกใช้แทนเอง แล้ววันนี้เธอจะหาจากไหนได้ทัน"จะได้ยังไงล่ะ ทีตอนไปกู้ที่บ่อนยังไม่เห็นมีปัญหาเลย ไม่งั้นก็ต้องเอาของมาจำไว้ก่อนอีหนู!" เขาเป็นลูกน้องรับจ้างทวงหนี้อีกทีนึง นิยมใช้ความรุนแรงด้วยซ้ำไป"เท่าไหร่ เดี๋ยวพี่จ่ายให้ก่อนแล้วค่อยหามาคืน
Mehr lesen
9. ปะทะคารม
ผับ SK ร่างอรชรในชุดเดรสเกาะอกรัดรูปเผยสัดส่วนอวบอิ่มเล็กน้อยตามเนื้องาน สองรองเท้าส้นสูงยืนตะหง่าน รวบรวมแรงหายใจฮึดสู้ก่อนเผชิญ ในเมื่อปัจจัยชีวิตบีบบังคับไม่มีทางเลือก เลยกลับมาสถานที่เดิมรับอาชีพสาวพีอาร์ดูแลแขก แต่สวมป้ายชื่อของไลลาประดับอก "วันนี้เรารับแขกชั้นวีไอพีนะ หน้าตาสวยๆแบบนี้ได้ทิปหนักชัวร์" เสียงของหญิงสาวค่อนข้างมีอายุแต่รูปลักษณ์ยังดูสวยงาม เธอรับหน้าที่จัดเตรียมสาวสวยไว้ต้อนรับลูกค้า พอเห็นเพชรพลอยมาวันนี้ยิ่งดีใจ ผู้คนมักชอบของสดใหม่เสมอมักเรียกค่าตัวได้ราคาดี "แต่หนูไม่รับงานข้างนอกนะคะ ไลลาได้บอกไหมคะ" เพชรพลอยกลั้นใจถามย้ำอีกครั้ง แม้รู้ว่าไม่ควรเรื่องมากเท่าไหร่นัก จะทำคนดูแลรำคาญแล้วไล่กลับบ้านได้ "จ้าไม่ต้องห่วงนะ เราก็ปฏิเสธแขกได้อย่ากังวลเลย...ดูเหมือนมีคนตามมาแล้วเราแล้ว ท่องไว้นะจ๊ะว่าทิปเท่านั้น" เธอรีบส่งสาวพีอาร์ตามที่ลูกค้าชื่อไว้ เพชรพลอยเคยทำงานประเภทนี้ซึ่งไม่ยากเลย ร่างอรชรออกจากห้องแต่งตัว มุ่งสับรองเท้าส้นไปยังโต๊ะตรงกลาง "คลินเราว่าอย่าทำแบบนี้เลยนะ เดนไม่ได้ยุ่งอะไรกับรินเลย" แต่แล้วเสียงของหญิงสาวคนรู้จักกับดังขึ้นระยะใกล้ ซึ่งเรี
Mehr lesen
10. แสดงอารมณ์
"แล้วมึงมีสิทธิ์อะไรมาเหยียบถิ่นกู!" เอเดนโมโหเลือดขึ้นหน้าไม่ต่างกัน เมื่อมาคลินจงใจหยามถิ่นแบบไม่ไว้หน้า พอพวกเขาเริ่มส่งเสียงดัง บอดี้การ์ดดูแลสถานที่รีบวิ่งมาดูแล ร่ายล้อมบดบังไม่ให้ลูกค้าโต๊ะอื่นเห็น ฝ่ามือหนายังบีบรัดข้อมือเล็กแน่น จนหญิงสาวรู้สึกเจ็บแสดงออกผ่านใบหน้าสวย พยามแก้นิ้วยาวล็อคออก แต่เรี่ยวแรงบอบบางไม่อาจต้านไหว"พี่คลินคือว่า...." เพชรพลอยพยามส่งเสียงจะอธิบาย เธอโดนสายตาของพี่ชายเหยียดหยามใส่ เขาอาจจะเข้าใจกับภาพตอนนี้ ไม่ว่าสลัดข้อมือออกจากพันธนการอย่างไร คนเอาแต่ใจไม่ก็ยอม หากรู้ถึงหูบุพการีมีหวังโดนติเตียน"กูจะบอกให้เอาบุญนะ ว่าของเก่าๆแบบนั้น กูไม่กินซ้ำไม่ต้องเสือกมาหวง!" เอเดนพูดขึ้นผ่านอารมณ์คลุกกลุ่น ยกนิ้วชี้อีกข้างนึงขึ้นขู่ไปทางรินเซ่ ไม่สนใจเลยว่าคนฟังจะเจ็บใจขนาดไหน ไม่ต่างจากการตราหน้าว่าเธอด้อยค่าสำหรับเขา"ไอเหี้...เดน มึงนี่สันดานเดิม ไม่ว่ายังไงก็ไม่เคยให้เกียรติรินเลย ทีนี้เห็นหรือยังว่าไม่เหมาะกับรินสักนิดเดียว!" มาคลินพูดสลับมองแฟนสาว เธอปล่อยน้ำตาแอบแก้มสวยเรียกความน่าเห็นใจ จนเขากำมือแน่นอยากปะทะปากอีกฝ่าย ถ้อยคำเหยียดหยามแม้แต่ชายบุรุษยังโ
Mehr lesen
Entdecke und lies gute Romane kostenlos
Kostenloser Zugriff auf zahlreiche Romane in der GoodNovel-App. Lade deine Lieblingsbücher herunter und lies jederzeit und überall.
Bücher in der App kostenlos lesen
CODE SCANNEN, UM IN DER APP ZU LESEN
DMCA.com Protection Status