MasukShare
บทที่4 สวยมากจริงๆ
Tanggal publikasi:
2026-05-01 11:08:09เช้าวันต่อมา
“ไทเลอร์เมื่อคืนแม่ส่งข้อความมาบอกฉันว่านายไปกินข้าวที่ร้าน” “อืม!” “ถามจริงแค่ไปกินข้าว” “มึงรู้ไวท์ แล้วจะถามเพื่อ” “วันนี้กูต้องได้เห็นชัดๆ อยากรู้แล้วว่าสวยแค่ไหน วันนั้นกูน่าจะเดินเข้าไปทักมิวมิว” ไวท์ได้แต่ทำท่าเสียดาย “เกินเรื่องมึงน่ะ อยากเห็นก็ไปดูที่ร้านแม่ตัวเองก็ได้” “ทำไม ไทเลอร์มึงจะหาข้ออ้างไปร้านแม่กูอีกแล้วเหรอวะ” ไวท์หรี่ตามองอย่างรู้ทัน “กูไม่ต้องหาข้ออ้างหรอก กูไปอยู่แล้ว” ไทเลอร์ยักคิ้วใส่เพื่อน “หึ! ไอ้เวรนี่” ไวท์ส่ายหัวขำเพื่อน “แล้วตกลงมึงเรียนจบกลับไทยใช่ไหม” “เออ! คุณปู่ตามกลับอยู่ทุกวัน บ่นสารพัด บอกว่าให้รีบเรียนให้จบอยากมีคนช่วยทำงาน” “คงคิดถึงหลานชายสุดที่รักแหละ อีกอย่างเดี๋ยวนิกโก้ก็จะมาเรียนต่อแล้วไม่ใช่เหรอ ท่านคงเหงาแหละกูว่า ส่วนกู มึงไม่ต้องคิดถึงล่ะ จะอยู่ต่อกับแม่ที่นี่” ไวท์กอดคอไทเลอร์โยกเบาๆ “ไอ้เวรนี่ ใครจะไปคิดถึงมึงเอามือออกไปนะขนลุกว่ะ” ไทเลอร์แกล้งสะบัดตัวออกห่างไวท์ “ไอ้บ้า อย่าทำเป็นเล่นตัวหน่อยเลยไทเลอร์ กูรู้ไซซ์ถุงยางมึงนะไอ้เวร” “เหอะ! กูก็เห็นมะเขือเหี่ยวของมึงแล้วเหมือนกันไอ้เวรไวท์” “ของมึงดิเหี่ยว ไอ้บ้านี่” “หึ!” ไทเลอร์หัวเราะ “แล้วเมื่อคืนเอวามันกลับรึนอนค้างกับมึงวะ” “กูให้กลับ ไม่นอนค้างกับยัยนั่นหรอกมึงก็รู้” “ก็รู้แต่ คิดว่ายัยนั่นกลับไม่ไหว” “ก็ไหวนะ ยิ้มหน้าระรื่นกลับไป” “หึ! คงชอบมากจริงๆ แต่ถ้ามาชวนอีก กูไม่เอาแล้วนะ” ไทเลอร์พูดชัดเจน “ตามนั้น กูก็ไม่ได้ติดใจอะไร หลวมจะตาย” ไวท์พูดออกมาตรงๆ ไทเลอร์หัวเราะชอบใจ ที่เพื่อนรักพูดเสียงในหัวตัวเองออกมา ช่วงค่ำ “สองหนุ่มอยากกินอาหารไทยกันเหรอ มาร้านแม่กันทั้งคู่แบบนี้” “อยากกินกับข้าวพนักงานครับ กับข้าวพนักงานของคุณแม่อร่อยสุดๆ” ไวท์พูดเสร็จยิ้มเดินเข้าไปกอดคุณแม่ตัวเอง “จะมาอ้อนอะไรแม่ ไปสิเข้าไปในครัว แล้วไทเลอร์ล่ะ อยากทานอะไรแม่จะทำให้” “ผมทานเหมือนไวท์ได้ครับ คุณแม่ไม่ต้องเป็นห่วง” “งั้นเหรอ งั้นก็เข้าไปในครัวกันเลยจ้ะ วันนี้มีขนมจีนแกงเขียวหวาน ตามสบายเลยนะหนุ่มๆ” “ครับ” ไวท์เดินนำไทเลอร์เข้าไปในครัว “สวัสดีครับพี่ๆ มาขอข้าวกินครับ” ไวท์ทักทายเชฟ แล้วก็พนักงานทุกคนของคุณแม่ “ทางนี้ค่ะ คุณไวท์ คุณไทเลอร์” พี่พัตรเรียกสองหนุ่มไปที่โต๊ะทานอาหารของพนักงาน “ครับ” “นั่งเลยจ้ะ เดี๋ยวพี่ดูแลให้” “พี่พัตรไม่เป็นไรครับ พี่ไปทำงานเถอะครับ ผมจัดการกันเองได้ครับ มีใครยังไม่ได้ทานบ้างไหมครับ ทำไมเหลือเยอะจัง” “มีแค่น้องโซดาน่ะ คุณแม่น้องไวท์ทำเยอะค่ะ เดี๋ยวก็ให้ทุกคนแบ่งกันไปทานที่บ้านต่อ เดี๋ยวพี่เรียกน้องโซดามาทานด้วยดีไหมคะ น้องน่าจะหั่นผักเสร็จแล้วค่ะ บอกว่าให้มาทานก่อนก็ไม่ยอม” “ครับดีเลย” ไวท์ยิ้มให้พี่พัตรผู้ช่วยคนสนิทของคุณแม่เขา โซดาเดินมาที่โต๊ะทานอาหาร มองสองหนุ่มที่นั่งอยู่ที่โต๊ะก่อนแล้วด้วยสีหน้าแปลกใจ “สวัสดีค่ะ” ฉันรีบเอ่ยทักทายไทเลอร์ และยิ้มให้อีกคน “คุณโซดานี่ไวท์เพื่อนผม ลูกชายของเจ้าของร้านนี้” ไทเลอร์แนะนำทั้งคู่ให้รู้จักกัน “สวัสดีค่ะ” “สวัสดีครับ ทานขนมจีนด้วยกันสิครับ ขนมจีนแกงเขียวหวานฝีมือคุณแม่ผมคือที่สุดเลยครับ” “ค่ะ” ฉันอดยิ้มกับคำพูดของเขาไม่ได้ เขาน่ารักมากที่พูดถึงคุณแม่แบบนั้น ไวท์จัดการหยิบขนมจีนใส่จานให้ตัวเอง เรียบร้อย ส่วนไทเลอร์ยืนงงๆ ไม่รู้จะเริ่มยังไงด้วยความที่ไม่เคยทำอะไรพวกนี้ “นี่ค่ะ” ฉันส่งจานของฉันให้เขา แล้วก็หยิบจากเปล่าในมือของเขามาแทน “ขอบคุณครับ” ไทเลอร์ยิ้มให้เธอ “ช่วยดูแลหน่อยนะครับ คุณโซดา ไอ้หมอนี่ค่อนข้างจะคุณชาย” ไวท์เลิกคิ้วมองเพื่อนล้อๆ “ได้ค่ะ” ฉันยิ้มให้เขา ช่วยตักแกงเขียวแยกใส่ถ้วยให้เขา เพราะไม่รู้ว่าเขากินเผ็ดได้ไหม เลยไม่ได้ราดลงบนขนมจีนให้ “ขนมจีนต้องทานกับผักเยอะๆ นะคะ คุณไทเลอร์ทานผักอะไรบ้างคะ” “ผมกินผักแค่ไม่กี่อย่างครับ” “เรื่องเยอะแบบนี้ไงครับคุณโซดา ไอ้หมอนี่ก็เลยโสด” เขาหันมาแอบยักคิ้วให้ไทเลอร์ เพราะช่วยพูดเปิดทางให้เพื่อน ฉันยิ้มให้คุณไวท์ “แล้วคุณไวท์ทานผักอะไรบ้างคะ” ถามเขาด้วยเมื่อจัดการหยิบ แตงกวาแล้วก็ถั่วฝักยาวให้ไทเลอร์ตามที่เขาบอกว่ากินแค่นั้น “ผักกินทุกผักเลยครับ” “ค่ะ” ฉันจัดการหยิบผักต่างๆ ให้คุณไวท์ด้วย “ทานเถอะครับคุณโซดา” “ค่ะ” ไวท์ชวนโซดาคุยนั่นนี่ไปเรื่อยเปื่อย ไทเลอร์นั่งทานอาหารไปเงียบๆ หันมามองสบตาสวยของเธอบ่อยๆ จนทานอาหารกันเสร็จเรียบร้อย “เดี๋ยวผมรอนะ คุณกลับกับผม” ไทเลอร์พูดก่อนจะเดินออกมาจากครัว “ไม่เป็นไร….” “ผมจะรอ” เขารีบพูดแล้วเดินออกไป ไม่รอให้เธอปฏิเสธ
Bab terbaru
แค่เล่นๆเท่ากับรักจริงๆ บทที่45 ตอนพิเศษ (จบบริบูรณ์)
หกเดือนต่อมา โซดายืนชมวิวอยู่ที่บ้านพักตากอากาศของไทเลอร์ที่นิวยอร์ก ฉันดีใจที่ได้กลับมาที่นี่อีกครั้ง ที่นี่สวยมากเลยไม่ว่าฤดูไหน ยิ่งตอนนี้เป็นใบไม่กำลังเปลี่ยนสี เพราะเป็นฤดูใบไม้ร่วง ยิ่งทำให้ที่นี่สวยแปลกตาไปอีกแบบ “ที่รักอยู่ข้างนอกนานแล้วนะ ไม่หนาวเหรอครับ” ไทเลอร์เดินออกมากอดเอวภรรยา “วิวสวยจนไม่อยากเดินไปไหนเลยค่ะ ที่รัก” ไทเลอร์หัวเราะ “ชอบมากเลยสินะ โปรแกรมฮันนีมูนของเราจะไม่ไปที่อื่นเลยใช่ไหมที่รัก”“ไปได้ค่ะ คุณอยากไปไหนโซดาก็ตามใจคุณอยู่แล้วค่ะ แต่ที่โซดาเลือกที่นี่ก็เพราะความรักของเราทั้งคู่เริ่มที่นี่ไงคะ ถึงแม้ตอนนั้นจะเป็นแค่โซดารู้สึกอยู่ฝ่ายเดียวก็ตาม” “แล้วกันที่รัก ไม่งอแงผัวสิ ผมจะไม่รู้สึกได้ยังไงละครับ ถ้าไม่รู้สึก ผมคงไม่ตามจีบคุณขนาดนั้นหรอกครับ” “ก็แค่ถูกใจไงคะ แค่อยากได้เฉยๆ” ไทเลอร์หัวเราะ “พอได้แล้วก็ติดใจไงครับที่รัก ติดหนึบแบบไปไหนไม่รอด คิดถึงแค่เมีย” “ปากหวานเก่งที่สุด” “หึ! แล้วหลงเลยไหมครับ” “ไปค่ะเข้าบ้านดีกว่า หนาวแล้วค่ะ” โซดาแกะมือสามีออกจากเอวเดินหนีเข้าบ้าน ไม่ยอมตอบคำถามเขา ไทเลอร์รีบเดินตามมาติดๆ ด้วยความอยากได้คำตอบ และรู้
แค่เล่นๆเท่ากับรักจริงๆ บทที่44 ตอนพิเศษ
@สถาบันติวไม้เหมือน โซดาสอนนักเรียนตามปกติ ถึงแม้ว่าจะย้ายเข้าไปอยู่ที่บ้านไทเลอร์แล้วก็ตาม ฉันไม่อยากหยุดสอนเด็กๆ ยังไงก็จะขออนุญาตที่บ้านของเขา ทำอาชีพที่ฉันรักต่อไป โซดาเล่าทุกอย่างให้อาจารย์ไม้เหมือนฟังทั้งหมด ท่านทั้งรับฟังและคอยให้กำลังใจ ช่วยคิดช่วยแก้ปัญหาทุกอย่าง เหมือนฉันเป็นลูกสาวท่านคนหนึ่ง “โซดาถ้ามั่นใจแล้วก็ทำตามใจตัวเองบ้างเถอะนะ โซดารักคุณไทเลอร์ เขาก็รักโซดามาก เรื่องคู่หมายของเขาอย่าไปคิดมากเลยนะ เธอคนนั้นอาจจะดีใจก็ได้นะที่ได้อิสระคืน ลองคิดถึงตัวเราเองสิ ถ้าถูกบังคับให้แต่งงาน เป็นใครก็คงไม่ชอบจริงไหม” “ค่ะอาจารย์ แต่โซดาคิดว่าอยากไปเจอเธอสักครั้งค่ะอาจารย์ อยากไปชี้แจง และอยากไปขอโทษ โซดาว่าถ้าโซดาได้เจอและได้ขอโทษ ตัวโซดาเองจะรู้สึกสบายใจกว่านี้ค่ะ แต่อยากไปเจอโดยที่ไม่มีคุณไทเลอร์ไปด้วยนะคะ โซดาเข้าใจนะคะเราเป็นผู้หญิงด้วยกัน ว่าการที่ถูกผู้ชายปฏิเสธมันเสียความรู้สึกแค่ไหน ก็เลยคิดว่าถ้าจะไปกับคุณไทเลอร์คงไม่เหมาะ อาจารย์คิดว่าโซดาทำถูกไหมคะ” “ถ้าโซดาคิดแบบนั้นอาจารย์ก็เห็นด้วยนะ ถ้ายังไงก็หาคนกลางไปเป็นเพื่อนสักคนดีกว่านะ ใครก็ได้ที่ไม่ใช่คุณไทเลอร์” “
แค่เล่นๆเท่ากับรักจริงๆ บทที่43 จบด้วยรัก
“โซดาก็ดีใจค่ะ เหมือนตัวเองฝันไปด้วยซ้ำ ไม่คิดว่าคุณอย่างคนไทเลอร์จะมาตามง้อผู้หญิงธรรมดาๆ แบบโซดาด้วยซ้ำค่ะ” “เพราะตกหลุมรักจนถอนตัวไม่ขึ้นไงครับ คุณเป็นคนน่ารัก แล้วก็จิตใจดี รักผมจริงๆ” ไทเลอร์กอดเธอแน่น จูบผมนุ่มเบาๆ “แล้วเรื่องนิกโก้ละคะ เราควรทำยังไงดีคะคุณไทเลอร์ โซดาเป็นห่วงนิกโก้มากเลยค่ะ” “ไม่ฟังหรอกครับ ทุกคนพูดหมดแล้ว คงต้องปล่อยเขา ในเมื่อเขายืนยันว่าอยากทำแบบนี้จริงๆ ก็คงต้องปล่อย เราคอยดู และคอยช่วยเหลือเวลาที่เขาต้องการก็พอครับ นิกโก้เป็นผู้ใหญ่ขึ้นเยอะ ห้ามยังไงก็ไม่ฟังหรอกครับ” “ค่ะ” โซดารับคำ แต่ก็ยังอดห่วงไม่ได้ “เราไปทานข้าวกันเถอะครับ กว่าจะขับรถกลับไปที่บ้านคุณอีก กว่าจะได้ทำนั่นนี่อีก เดี๋ยวก็มีบางคนบ่นผมอีกว่าดึกแล้ว ให้รีบนอน” โซดาหัวเราะ เพราะทุกคำที่เขาเอามาพูด มันเป็นคำพูดของฉันทั้งนั้น “โซดาขี้บ่นขนาดนั้นจริงเหรอคะ” “เปล่านะ ผมไม่ได้ว่าอะไรเลย” “จะบ่นคุณน้อยลงก็ได้ค่ะ คุณก็เลิกเกเรสิคะ บอกให้ทำอะไรก็ทำสิ ถ้าไม่ดื้อโซดาก็ไม่บ่นหรอก” “โอเคครับ เมียถูกเสมอ ไปกันทานข้าวครับ” ไทเลอร์อุ้มคนตัวเล็กลงจากเตียง หนึ่งเดือนต่อมา ไทเลอร์คุยกั
แค่เล่นๆเท่ากับรักจริงๆ บทที่42 ดีใจที่มีคุณอยู่ข้างๆ
หลังจากสอนนิกโก้เสร็จ โซดานั่งคุยกับนิกโก้ เพราะยังเป็นห่วงอยู่มาก เลยอดถามไม่ได้ “นิกโก้ เหมือนครูจะเคยได้ยินว่านิกโก้มีคนคุยแล้วไม่ใช่เหรอ แล้วทำไมถึงคิดจะหมั้นขึ้นมาล่ะ บอกครูตามตรงได้ไหม” “ผมเปลี่ยนใจแล้วครับครู น้ำชาสวยกว่าไงครับ แล้วคนคุยผมก็เพื่อนๆ กันครับ ไม่จริงจังอะไรตามที่บอกครับ” นิกโก้ยิ้มให้ครูโซดา ทำสีหน้าปกติ เหมือนไม่มีอะไร เพราะอยากให้ครูโซดาสบายใจ “ครูเป็นห่วงนะนิกโก้ และคิดว่าคุณนฤนาถก็คงห่วงมากเลยล่ะ” “ผมรู้ครับ แต่ก็นั่นแหละครับตามที่บอก ไม่มีอะไรต้องกังวลครับ ผมกับน้ำชาสมัครใจด้วยกันทั้งคู่ แบบนี้ยิ่งไม่น่าห่วงครับ ครูรีบง้อพี่ไทเลอร์เถอะนะครับ ปล่อยให้พี่ผมงอนนานๆ น่าสงสารนะครับ” “เข้าข้างกันเก่งนักนะ” โซดาคุยไปเก็บของไปด้วยเตรียมจะกลับ ก๊อกๆ “เรียนเสร็จกันรึยังครับ” ไทเลอร์เคาะประตู และส่งเสียงถามเข้ามา “เสร็จแล้วครับพี่เข้ามาได้เลยครับ” ไทเลอร์เปิดประตูเข้ามา ส่งยิ้มให้โซดา “ที่รักไปทานข้าวกันครับ” โซดาหันมามองพร้อมส่งสายตาดุ ใส่เขา “อ้าว! นิกโก้ดูสิ คุณครูของนายปกติสอนนายเขาดุนายแบบนี้บ้างไหม” “ไม่เลยครับ ครูใจดีกับผมมากครับ” นิ
แค่เล่นๆเท่ากับรักจริงๆ บทที่41 เคลียร์ปัญหาหัวใจ
“ทำไมคะ นิกโก้เป็นอะไร”โซดารีบถามหน้าตาตื่น “ถ้าคุณไม่รีบกลับไปสอน นิกโก้แย่แน่นอนครับ เข้าคณะที่ตั้งใจไม่ได้ คุณปู่ยิ่งโกรธกว่าเดิมแน่ๆ” “นิกโก้ทำอะไรคะ ทำไมคุณปู่ต้องโกรธ” “ดูเป็นห่วงจังเลยนะ พอเป็นนิกโก้ ทำไมไม่ห่วงผมแบบนี้บ้าง วันก่อนก็บอกไอ้บ้านั่นว่าผมเป็นแค่คนรู้จัก ผมบอกว่างอนคุณก็ไม่สนใจ” ไทเลอร์ทำหน้างอใส่โซดา และพูดตัดพ้อไปตามประสา “เรียกคนอื่นให้มันดีๆ หน่อยได้ไหมคะ พี่เขาชื่อเมฆค่ะ” “ทำไม ก็ผมไม่ชอบขี้หน้ามันนี่น่า เห็นๆ กันอยู่ว่ามันตั้งใจมาจีบคุณ” “ถ้าไม่ฟัง จะไม่คุยด้วยแล้วนะคะ ฉันถามคุณเรื่องนิกโก้อยู่นะคะ” “ผมไม่อยากพูดที่นี่ คุณไปคุยกับนิกโก้เอง แล้วก็ช่วยกลับไปสอนนิกโก้หน่อยได้ไหม น้องชายผมขอให้ผมช่วยพูดกับคุณเรื่องนี้” “ก็ได้ค่ะ จะไปคุยกับนิกโก้ให้นะคะ” ไทเลอร์ยิ้ม “งั้นไปเลยไหม” โซดาพยักหน้า แล้วก็เดินตามเขาไปที่รถ @บ้านไทเลอร์ “ไหนนิกโก้ละคะ” “เดี๋ยวมา แม่บ้านไปตามแล้ว ที่รักมานั่งก่อนเถอะ” “เลิกเรียกที่รักก่อนได้ไหมคะ” “โซดาผมโกรธนะ” โซดามองหน้าเขานิ่ง เดินไปนั่งลงเพื่อรอนิกโก้ ไม่พูดอะไรกับเขาอีก ไม่นานนิกโก้เดินเข้ามา “สวัสดีครับครูโซ
แค่เล่นๆเท่ากับรักจริงๆ บทที่40 จบเรื่องคู่หมาย
“ทางผมต้องขอโทษด้วยนะครับคุณธวัฒชัย สำหรับเรื่องทั้งหมด ที่ทำตามสัญญาไม่ได้ ผมไม่มีอะไรจะมาแก้ตัวครับ ผมเลี้ยงหลานไม่ดีเอง ทางผมยินดีที่จะชดเชยให้หนูน้ำขิงทุกอย่าง สินสอดที่ทางภรรยาผมได้ตกลงไว้กับทางคุณย่าของหนูน้ำขิง จะไม่มีการเปลี่ยนแปลงอะไร ผมขอยกทุกอย่างให้เป็นของหนูน้ำขิงแทนคำขอโทษครับคุณธวัฒชัย” วิลเลี่ยมพูดขอโทษและตั้งใจรับผิดชอบทุกอย่างตามสมควร ด้วยความจริงใจ “แต่คุณธวัฒชัย ผมอยากขอร้อง ผมไม่อยากให้พวกเราจบความสัมพันกันเพราะเรื่องนี้ ช่วยอย่าถือสาและให้อภัยไทเลอร์ได้ไหมครับ”ธวัฒชัยมองผู้สูงวัยด้วยความเคารพ และเห็นใจต่อการแสดงซึ่งความจริงใจที่ท่านมีต่อครอบครัวเขา “คุณวิลเลี่ยมครับผมยังนับถือคุณเหมือนเดิมครับ คุณนฤนาถก็เช่นกัน ครอบครัวเราผูกพันกันมานาน แต่เรื่องราวครั้งนี้มันต้องใช้เวลา” ธวัฒชัยมองสบตาวิลเลี่ยมและมองเลยมาที่ไทเลอร์ “คุณอาครับผมเข้าใจคุณอานะครับ ผมขอโทษนะครับ” ไทเลอร์ก้มหัวเอ่ยขอโทษอีกครั้ง ธวัฒชัยมองสบตาไทเลอร์อยู่ชั่วอึดใจ “อาให้อภัยนะไทเลอร์ แต่ต่อไปไทเลอร์ต้องมารับช่วงต่อคุณปู่ และทางอาน้ำขิงจะมาช่วยงานอาเหมือนกัน อาไม่อยากให้ลูกสาวของอาต้องลำบากใจ ยังไ
แค่เล่นๆเท่ากับรักจริงๆ บทที่21 ฟ้าฝนเป็นใจ
นิกโก้มองแล้วแอบยิ้ม “ครับเดี๋ยวผมถามคุณครูเอง” ก่อนที่จะเดินนำพี่ชายไปที่บ้านตัวเอง “คุณครูครับพี่ไทเลอร์มาแล้ว” “ขอบใจจ้ะนิกโก้” โซดาพูดไปเก็บขอใส่กระเป๋าไปด้วยเตรียมตัวกลับ และส่งสายตามองคนตัวสูงที่ยืนอยู่ใกล้ๆ น้องชาย อยากให้เขารีบพูดเพราะฉันกำลังรีบ “คุณไทเลอร์จะดูที่ฉันสอนนิกโก้วันนี้ใช่ไห
แค่เล่นๆเท่ากับรักจริงๆ บทที่36 เคลียร์ใจกับน้ำขิง
“แบบนี้ดีกว่านะครับพี่ไทเลอร์ให้คุณแม่ไปด้วยเถอะ ผมเองก็อยากตามไปด้วย อยากเห็นหน้าลูกสาวบ้านนั้นเหมือนกันครับ” นิกโก้รีบพูดสนับสนุนความคิดของคุณแม่ของเขาขึ้นมา “ผมกลัวว่าจะทำให้แม่เล็กกับนิกโก้เดือดร้อนไปด้วยนะสิครับ เรื่องนี้ควรเป็นผมที่ต้องจัดการทุกอย่างเอง” “ไม่นะไทเลอร์อย่าคิดแบบนั้น ตัวไทเ
แค่เล่นๆเท่ากับรักจริงๆ บทที่25 ความรักที่กลับมาอีกครั้ง
วันต่อมา โซดาตื่นมาในอ้อมกอดของผู้ชายที่ตัวเองเป็นคนเปิดรับเขากลับมาในหัวใจดวงน้อยอีกครั้ง “ตื่นแล้วเหรอ” ไทเลอร์ลูบผมนุ่ม เอ่ยถาม และจูบหน้าผากมนสวยทักทายคนตัวเล็กที่เขากอดนอนมาทั้งคืน ไม่สิ แทบจะไม่ได้นอนเลยต่างหาก เขายกยิ้มอย่างพอใจเมื่อคิดถึงเรื่องราวของเมื่อคืน “ตัวคุณอุ่นจัง อยากกอดแ
แค่เล่นๆเท่ากับรักจริงๆ บทที่9 ลุ่มหลง
สองวันต่อมา “ไทเลอร์ตกลงยังไงถึงขั้นพาไปอยู่บ้านแบบนั้นแปลว่าอะไรวะ จริงจังแล้วเหรอ” ไวท์มองเพื่อนขมวดคิ้วถามให้แน่ใจ เพราะเขาไม่เคยเห็นเพื่อนพาใครเข้าบ้านแบบนี้ “ก็ไม่จริงจังอะไร แค่คิดว่า อยากอยู่ด้วยสักสามเดือน อยากให้คนสวยอย่างโซดาได้ลองใช้ชีวิต แบบที่ไม่เคยมีโอกาสสักหน่อย อย่างน้อยก็เป็นการ
Anda juga akan menyukai
พ่ายรักคุณสามี
ราชินีหิมะ126.9K Dibacaรวมเรื่องสั้นสุดสยิว SS2 (NC25+)
Chocolate lily 178.7K DibacaOBSESSED คลั่งไคล้อัยรินทร์ (4P) NC20+
Beefy Cat112.7K Dibacaเล่ห์รักพายุร้าย(20+)
Re-match I รีแมทช์85.0K Dibacaรอยแค้น แรงปรารถนา
H.O.Darkness95 Dibacaคืนอันเร่าร้อนในอ้อมกอดของน้าเขยโรมัน
เลีย โคลลาร์กา ซิโยซา105 Dibacaวิมานรักพยัคฆ์ร้าย
ศรีปุรัม มณีปุรัม179 Dibacaบ้านนอกคอกรัก
มนัชชนก82 Dibaca
