4. มาเฟียทั้งเจ็ด

[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]

Part : มาเฟียทั้งเจ็ด

--------------------------------------------------------------------------

เมื่อเหล่ามาเฟียทั้งเจ็ดนัดรวมตัวกัน ก็แน่นอนว่าพวกเขานั้นไม่ได้จะมาหาลือเรื่องธุระกิจเพียงเท่านั้น การได้เจอกันเช่นนี้ก็เป็นโอกาสดีที่จะดื่มสังสรรค์เพื่อความผ่อนคลาย และใช้โอกาสที่เป็นหนุ่มโสดให้คุ้มค่ากับการเสพผู้หญิง…

เลานจ์ของวีเดน ห้องVVIP เวลาห้าทุ่มสี่สิบ

มาเฟียแก๊งโยโล่มีสมาชิกทั้งหมดเจ็ดคน นอกจากทั้งสามคนแล้ว ยังมีสี่มาเฟียหนุ่มจากอีกบ้าน…

อาร์เจ (มาเฟียสื่อบันเทิง) อายุ33

ขุนพล (พันตำรวจตรี) อายุ33

ฮาร์ท (มาเฟียค้ามนุษย์) อายุ33

เปอร์ (จัดการบัญชีฟอกเงินของแก๊ง) อายุ30

พวกเขาทั้งเจ็ดคนเป็นเพื่อนพี่น้อง ที่ร่วมกันสร้างแก๊งโยโล่นี้ขึ้นมา และครองอำนาจอยู่เหนือทุกแก๊งในประเทศนี้ เพราะมีเงินมหาสารที่มากจนไม่รู้ว่าจะใช้อย่างไรให้หมด อีกทั้งอำนาจที่สั่งสมมานานหลายสิบปี…

ทั้งสามหนุ่มจำใจต้องพาซันซานย์เข้ามานั่งอยู่ในห้องVVIPด้วย เพราะหากจะให้เธอนั่งรออยู่ด้านนอกโซนผับก็คงไม่ปลอดภัย นอกจากคืนนี้ลูกค้าจะเยอะแล้วเสือผู้หญิงก็ยังเยอะอีกด้วย…

“สวัสดีค่ะ” สาวน้อยยกมือขึ้นไหว้ทักทายสี่หนุ่มจากอีกบ้าน เมื่อเดินเข้ามาถึงด้านใน

“ว้าว นี่เด็กใครล่ะเนี่ย” ฮาร์ทยื่นหน้าเข้ามามองสาวสวยที่นั่งอยู่ระหว่างลูก้าและวีเดนอย่างให้ความสนใจ

“หนูเป็นลูกสาวของพวกแด๊ดค่ะ” เธอตอบเสียงใส

“ลูกเหรอ? “เปอร์กระตุกขำเบา ๆ เพราะเท่าที่ได้ยินจากเจไดและวีเดนเพื่อนของเขานั้น สถานะที่แท้จริงของสาวน้อยไม่ได้เป็นอย่างที่เธอพูดถึง

“ลูกบุญธรรมที่กูเคยเล่าให้ฟังไง...ที่รับมาเลี้ยงเมื่อแปดปีก่อน” ลูก้าพูดตอบฮาร์ทเพื่อนของเขา

“โตขนาดนี้แล้วเหรอเนี่ย” อาร์เจมองเด็กสาวด้วยสายตาเอ็นดู

“แล้วทำไมพามาด้วยวะ?” ขุนพลยกคิ้วถามด้วยความสงสัย

“เธออยู่บ้านคนเดียวน่ะครับเฮีย ผมก็เลยพาเธอมาด้วย” วีเดนพูดตอบขุนพลก่อนจะหันหน้ามามองเด็กสาวและใช้มือลูบหัวเธอเบา ๆ

ก๊อก ก๊อก

หญิงวัยกลางคนเดินเข้ามาในห้อง ก่อนจะพูดบอกบางอย่างกับวีเดน นายของเธอ “ท่านคะ ให้พาเด็กๆ เข้ามาเลยไหมคะ?”

“อืม พาเข้ามาเลย”

สาวน้อยที่นั่งอยู่ในดงของมาเฟียเกิดอึดอัดใจขึ้น พรางคิดว่าเธอไม่ควรตามแด๊ดดี้ของเธอทั้งสามคน มาที่แห่งนี้เลย (รู้แบบนี้นอนอยู่บ้านดีกว่า)

สิ้นเสียงความคิดนั้นของเด็กสาว จู่ๆ ก็มีผู้หญิงสาวสวยจำนวนห้าสิบคน เดินเข้ามาในห้อง ขนาดของห้องนี้ใหญ่มากพอที่จะลองรับคนจำนวนเกือบร้อยคนได้สบาย ๆ

“วันนี้เรามีเด็กสองร้อยคนค่ะ แต่เดี๋ยวให้เข้ามาทีละห้าสิบคนนะคะ”

ตอนนี้พวกเขาทุกคนต่างจับจองเลือกยัยหนูเป็นของตัวเองเรียบร้อย ซึ่งพวกเธอทุกคนที่ถูกเลือก จะต้องเดินเข้ามานั่งข้าง ๆ กับลูกค้าที่เลือกพวกเธอ แต่ก็มีเพียงคนเดียวในกลุ่มที่ไม่ยอมเลือกใคร

“มึงไม่เลือกเด็กเหรอวะ” เจไดยกคิ้วถามวีเดน

“ไม่เอาอ่ะ เดี๋ยวกูนั่งกับซานย์…ให้เด็กออกไปได้แล้ว ฉันไม่เลือก” วีเดนหันไปพูดบอกกับผู้จัดการร้านที่พาเด็กเข้ามา

“ค่ะท่าน”

“มึงไม่เลือกเด็ก แล้วคืนนี้จะพาเด็กที่ไหนกลับไปขย้ำที่บ้านวะ?” เปอร์กระตุกขำและพูดติดตลกกับวีเดน

“กูเบื่อแล้วเด็กที่ร้าน มีแต่หน้าเดิม ๆ”

“เบื่อเด็กที่ร้าน แสดงว่ามึงอยากกินเด็กที่บ้านแน่เลย” ฮาร์ทพูดพร้อมกับมองมาทางสาวสวยที่นั่งอยู่ข้างวีเดน

เขาไม่ได้พูดอะไรตอบกลับ เพียงแค่ยิ้มและยกคิ้วขึ้นเล็กๆ เท่านั้น เพื่อไม่ให้สาวน้อยที่นั่งอยู่ข้าง ๆ แตกตื่น...

ตอนนี้ทุกคนต่างก็พากันให้ความสนใจกับผู้หญิงที่ตัวเองเลือกมานั่ง บางคนถึงขั้นนั่งคร่อมกันเลยก็มี ฉันไม่น่ามาที่นี่เลยจริง ๆ

ยิ่งดึกทุกคนก็เริ่มมึนเมาและสนุกกับปาร์ตี้นี้ เสียงหัวเลาะดังขึ้นอยู่เป็นระยะ บรรยากาศโดยรอบทำให้เด็กสาวยิ่งอึดอัดใจ...

หนำซ้ำยังต้องเห็นแด๊ดลูก้าของเธอโดนผู้หญิงขึ้นคร่อมตักบดจูบต่อหน้า ส่วนเจไดที่นั่งอยู่ไม่ไกลกันก็ทั้งล้วงทั้งจกสาวสวยที่เขาเลือกมาบริการ อย่างไม่เกรงใจสายตาของผู้เยาว์อย่างเธอ

แต่ในจังหวะที่เธอนั่งก้มหน้าอยู่นั้น ก็มีมือหนาของคนข้างๆ อ้อมมาโอบเอวบางและดึงตัวเธอให้แนบชิดกับร่างของเขา…

“ไม่สนุกเหรอคะ? “วีเดนยื่นปากเข้ามากระซิบถามสาวน้อย

เธอส่ายหัวตอบกลับเบา ๆ “หนูขอไปเข้าห้องน้ำก่อนนะคะ”

“ให้แด๊ดไปเป็นเพื่อนไหม”

“ไม่เป็นไรคะ หนูไปเองได้..”

ห้องน้ำส่วนตัวในห้องVVIPนั้น…

หลังจากที่เธอทำธุระส่วนตัวในห้องน้ำเสร็จ เธอก็เดินออกมาเพื่อที่จะกลับไปนั่งที่โต๊ะตามเดิม แต่จู่ๆ ก็มีมือหนาดึงตัวเธอไว้ และดันหลังของเธอไปชิดกับผนังห้องน้ำ

ปุก!

“อุ๊ย!” เมื่อคนหน้าหวานเงยหน้าขึ้นมอง ก็เห็นว่าเป็นเจไดที่ปรี่เข้ามาหาเธอ

แต่เธอก็ยังไม่ทันที่จะได้พูดหรือเอ่ยถามสิ่งใด ก็โดนคนตัวสูงโน้มหน้าลงมาบดจูบ และขบกัดริมฝีปากของเธอราวกับว่าเขานั้น ต้องการระบายอารมณ์โกรธกับสาวน้อย...

เจ้าของมือน้อยพยายามผลักดันร่างหนาออกห่างสุดแรง จนเขานั้นยอมถอนจูบออก “ฮึก แด๊ดทำแบบนี้ทำไมคะ”

“เพราะเธอมันดื้อไง ฉันเลยต้องทำโทษ!” เจไดตะคอกเสียงใส่คนตัวเล็กด้วยความอัดอั้น

“หนูดื้ออะไรคะ?”

“ฉันบอกเธอกี่ครั้งแล้วว่าอย่าแต่งตัวโป๊ เคยฟังบ้างไหม!” เขาตะคอกเสียงใส่หน้าของเด็กสาวจนทำเธอน้ำตาคลอด้วยความหวาดกลัว “อยากโชว์มากนักหรือไง?”

“แต่ว่ามันไม่ได้โป๊ขนาดนั้นเลยนะคะ ฮึก” เธอท้วงผู้เป็นพ่อขึ้นอย่างกล้า ๆ กลัว ๆ

“เดี๋ยวนี้กล้าเถียงแด๊ดเหรอ ฮะ!”

หมับ!

จู่ๆ ร่างของแด๊ดเจไดก็ถูกดึงให้ห่างออกจากฉัน ด้วยมือของใครบางคน ซึ่งพอเหลือบไปมองก็เห็นว่านั่นคือแด๊ดลูก้า “ฮึก ๆ”

“ไอเจได! พอได้แล้ว” ลูก้าขว้างสายตาดุไปทางเจได เมื่อเห็นว่าเขานั้นกำลังทำรุนแรงกับซันซานย์

“ก็เธอดื้อ เฮียก็เห็น ผมพูดไปกี่ครั้งแล้วเรื่องเสื้อผ้าเนี่ย”

“แต่มันก็แค่เสื้อผ้านะคะ มันเห็นแค่นิดหน่อยเอง”

“แค่นิดเดียวก็ไม่ได้ ฉันไม่ชอบให้คนมองเธอเข้าใจไหม” คนขี้หวงจ้องตาดุพูดบอกกับสาวน้อย จนเธอต้องหลบตาหนีเพราะความกลัว

“เมาแล้วก็กลับไปนั่งที่โต๊ะ” ลูก้าพูดบอกกับเจได

“เฮียจัดการเธอสักทีเถอะครับ ผมขอร้องล่ะ!” เจไดสลัดแขนของตัวเองออกจากมือลูก้าแล้วเดินกลับไปนั่งที่โต๊ะด้วยอารมณ์ฉุนเฉียว

“ฮึก ฮือ”

“กลับไปถึงบ้านยังไม่ต้องนอน เข้าไปหาฉันที่ห้องทำงานก่อนเข้าใจไหม” ลูก้าออกคำสั่งกับสาวน้อยขี้กลัว ก่อนจะเดินหนีเธอไป

คนตัวเล็กได้แต่ยืนร้องไห้อยู่หน้าห้องน้ำด้วยความน้อยใจ ที่ทั้งสองคนนั้นเอาแต่ดุและตะคอกใส่เธอ ทั้งที่ในความจริงแล้ว เสื้อผ้าที่เธอสวมใส่มันก็ไม่ได้เข้าขั้นโป๊เลยสักนิด แต่เป็นเพราะพวกเขาอยากขย้ำเธอใจจะขาด ต่อให้แต่งตัวมิดชิดแค่ไหนพวกเขาก็หาเรื่องคิดชั่วกับเธออยู่ดี

เมื่องานเลี้ยงเลิกลา ก็ถึงเวลาที่จะต้องกับบ้าน ตลอดทางที่เธอนั่งมาในรถนั้น เธอเงียบและไม่พูดไม่จากับใครซักคน จนเมื่อถึงเวลาที่เธอต้องเดินตามลูก้าขึ้นไปที่ห้องทำงานของเขา…

เจ้าของใบหน้าดุเข้มเดินไปนั่งลงบนโต๊ะทำงาน และหันหน้ากลับมามองสาวน้อย ที่ยืนก้มหน้าก้มตาอยู่ด้านหน้าของเขา เพื่อรอรับฟังบทลงโทษ..

“ถอดออก”

“แต่แด๊ดคะ” เด็กสาวขมวดคิ้วทำหน้าอ้อนวอนต่อชายร่างสูง เพื่อให้เขาเห็นใจในความผิดที่เธอไม่ได้มองว่ามันผิด

“จะถอดเอง หรือจะให้ฉันเป็นคนถอด...”

--------------------------------------------------------------------------

[ติดตามตอนต่อไป] • [Follow the next episode]

• เพิ่มเข้าชั้น • กดหัวใจ • คอมเมนท์ •กดติดตาม และฝากซัพพอร์ตนักเขียนด้วยนะครับ~