Share

บทที่ 9 ซีอีโอผู้เหงา

Author: เอ็มอาร์ดีบีบี
ประมาณสิบเอ็ดโมงครึ่ง สมศักดิ์ขออนุญาตเดชาหัวหน้าสาขา เพื่อออกไปพบลูกค้า

ไม่รู้ทำไมครั้งนี้สมศักดิ์ถึงไม่บอกว่าไปเจอลูกค้าไหน เดชาเองก็แอบสงสัยอยู่เหมือนกัน แต่ก็เก็บไว้ไม่ถามให้เสียฟอร์ม ไหน ๆ ช่วงนี้ทางสาขาก็กำชับให้ฝ่ายขายออกไปหาลูกค้าเองอยู่แล้ว แบบ "วิ่งหาลูกค้า" มากกว่านั่งรอ

ดังนั้นมันก็ยังถือว่าอยู่ในกรอบงาน…

สมศักดิ์ขี่มอเตอร์ไซค์ตรงไปยังร้านอาหารที่พรทิพย์จองไว้ พนักงานเสิร์ฟพาเขาไปยังห้องส่วนตัวด้านใน

ปรากฏว่าเป็นห้องส่วนตัวซึ่งยังสูบบุหรี่ได้อยู่ ทำให้เขาโล่งใจ เพราะยังเหลือเวลาก่อนถึงนัดเกือบชั่วโมง จะได้นั่งรอแบบไม่เบื่อ

"ให้เราเป็นฝ่ายมารอเขาดีกว่า ถ้าให้เขามารอเรามีหวังซวยแน่ ถ้าคุณพรทิพย์โมโหแล้วยกเลิกสัญญาใหญ่ คราวนี้ชีวิตการทำงานของกูพังชัวร์" สมศักดิ์คิดในใจ พลางจิบกาแฟร้อน แล้วลองหยิบผลไม้สดที่พนักงานเอามาเสิร์ฟมาชิม

เขาถอดแจ็กเก็ตออก เผยให้เห็นเชิ้ตเข้ารูปที่เน้นให้เห็นรูปร่างล่ำ ๆ ชัดขึ้น จนพนักงานเสิร์ฟของร้านหรูยังแอบเหลือบมองหุ่นของสมศักดิ์อยู่เงียบ ๆ

เรื่องการแต่งตัว ภรรยาอย่างอนงค์ถือว่าดูแลเขาดีมาก เธอเป็นคนคอยซื้อเสื้อผ้าดี ๆ ให้ตลอด ท
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • แบ่งตัวให้พี่เมียและแม่ยาย   บทที่ 30 ข่าวฉาวเรื่องชู้สาวกับป้าอาชรา

    "ผมไม่ได้ไปไหนกับใครหรอกแม่ยาย ผมจะไปกล้านอกใจใครได้ไงนอกจากกับพี่ลไม นั่นก็เพราะสงสารพี่ลไม เขาเคยต้องช่วยตัวเองคนเดียว ผมก็เลยช่วยเขาเฉย ๆ เท่านั้นเอง" สมศักดิ์ตอบไปแบบขำ ๆ แต่มือก็เริ่มซน ลูบคลำหน้าอกทรงแตงโมของป้าอาชรา จนแม่ยายของเขาเริ่มส่งเสียงครางแผ่ว ๆ จากแค่ลูบ ๆ คลำ ๆ กลายเป็นบีบเค้นเต็มมือ ทำให้ไฟสวาทของป้าอาชราพุ่งขึ้นมาแบบห้ามไม่อยู่ ทั้ง ๆ ที่เพิ่งสาย ๆ ของเช้าวันนั้นเอง ป้าอาชราเลือกไฟลต์เช้ามืดจากสนามบินจาการ์ตา เลยมาถึงบ้านสมศักดิ์ไม่สายมาก "ฮึ เดี๋ยวนี้เถียงเก่งนะ ยอมรับมาเหอะว่าเธอน่ะแอบเจ้าชู้ใส่ลไม แต่ก็ดีแล้วล่ะ ยังดีกว่าให้ไปคบกับผู้ชายขี้งกอย่างที่ลไมเล่าว่า มองผู้หญิงตาขึ้นลง แล้วชอบแอบมองนมแม่อีก" ป้าอาชราหัวเราะเอิ๊กอ๊าก ตอนนี้ป้าอาชราไม่ลังเลแล้ว จู่โจมประกบปากจูบสมศักดิ์ทันที จากตอนแรกที่ตั้งใจจะมาช่วย "ขูด" กลายเป็นจูบแลกลิ้นกันอย่างดูดดื่ม ทั้งสองคนเริ่มปล่อยตัวปล่อยใจ เล่นกันไปมาด้วยการเล้าโลม จนสมศักดิ์แปลกใจ เพราะป้าอาชราช่างร้อนแรงกว่าทั้งอนงค์และลไม "สงสัยแม่ยายชินกับการปรนนิบัติผัวฝรั่งแน่ ๆ เลย เลยเก่งเรื่องเล้าโลมเป็นพิเศษ" สม

  • แบ่งตัวให้พี่เมียและแม่ยาย   บทที่ 29 จุดเริ่มจากการขูดเส้น

    จนกระทั่งญาดาขอกลับบ้านเพราะคู่หมั้นมารับแล้ว สมศักดิ์ก็ยังนั่งเหม่ออยู่ในห้องทำงาน เขาไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่า อนงค์จะ "หลุดกรอบ" ขนาดนี้ ตั้งแต่เขาย้ายมาบันจาร์บารู เมืองที่ห่างจากจาการ์ตาเป็นพันกิโล ตอนนี้เขารู้แล้ว ว่าดึก ๆ แบบนี้เมียตัวเองอยู่ที่ไหน ถึงเขาจะไม่ใช่คนชอบเที่ยวแบบนั้น แต่เขาก็พอรู้ว่าผับที่เมียไปนั่นหรูระดับไหน และ…มีห้องส่วนตัวไว้สำหรับทำเรื่องอย่างว่าโดยเฉพาะ "ดึกดื่นแบบนี้จะให้บอกว่าไปทำงานก็คงไม่ใช่แน่ ๆ ก็เรื่องใต้เข็มขัดล่ะสิ" สมศักดิ์กัดฟันด่าสงบ ๆ อยู่ในใจ สมศักดิ์ยังได้รู้ด้วยว่าคนที่คอยส่งแชตกับรูปและวิดีโอให้เขานั้น ตอนนี้ก็ยังอยู่ในจาการ์ตาเหมือนกัน ญาดานี่เก่งด้านไอทีจริง ๆ แถมยังบอกได้อีกว่า เจ้าของเบอร์ที่ส่งแชตมานั้น…เป็นผู้หญิง ตรงนี้แหละที่ทำให้สมศักดิ์แปลกใจว่าผู้หญิงปริศนาคนนี้เป็นใคร แล้วจุดประสงค์ที่ส่งแชตยั่ว ๆ พวกนั้นมาคืออะไร…? "สงสัยว่าที่ส่งแชตมาทุกทีคงไม่ใช่เรื่องโกหกแล้วล่ะ อนงค์ตอนนี้คงอยากทำอะไรก็ทำได้ตามใจ" เขาพึมพำเบา ๆ พลางพ่นควันบุหรี่ออกมา กาแฟที่ญาดาชงให้ก่อนกลับบ้านจนตอนนี้เย็นชืด เขาก็ยังยกขึ้นดื่มจนหมด จากน

  • แบ่งตัวให้พี่เมียและแม่ยาย   บทที่ 28 ความสงสัยยิ่งทวีคูณ

    อรุณีโทรหาสมศักดิ์ บอกว่าตอนนี้เธอกับพรทิพย์ยังยุ่งอยู่กับบริษัทบริการขนส่งที่กำลังจะตั้งขึ้นที่บันจาร์บารู ซึ่งจะเป็นโครงการนำร่องสำหรับทั้งเกาะกาลิมันตัน โดยเฉพาะในอนาคตที่เมืองหลวงประเทศจะย้ายมาอยู่บนเกาะกาลิมันตัน "อรุณี สามีคุณพรทิพย์ชื่ออะไรเหรอ?" สมศักดิ์ลองถามเชิงหยั่ง "ชื่ออาไพโรจน์จ้ะ ทำไมพี่อยู่ ๆ มาถามถึงสามีเขาล่ะ? แกนี่ระดับเดียวกับนักธุรกิจอสังหาฯ อย่างคุณวสันต์ที่เสียไปแล้วเลยนะ ธุรกิจมีเครือไปทั่ว" อรุณีตอบจากปลายสาย "เปล่าหรอก พี่แค่ทึ่งน่ะ เห็นโปรเจกต์ใหญ่ของเขาที่นี่ ดูแล้วน่าจะมูลค่าร้อยล้านหรือไม่ก็พันล้านเลยมั้ง" สมศักดิ์ว่า "ฮ่า ๆ พี่ก็พูดเกินไป แต่ระวังหน่อยนะ บอดี้การ์ดเขาเยอะ แต่พี่รู้อะไรไหม เรื่องจริงคืออาไพโรจน์กับคุณพรทิพย์เขาแยกกันนอนมานานแล้ว เขาว่ากันว่าอาไพโรจน์กำลังหลงรักพนักงานสาวสวยคนหนึ่ง ไม่รู้ว่าเป็นใครเหมือนกัน" อรุณีพูดไปเรื่อย ไม่ทันระวังปาก ก่อนจะเล่าต่อว่าอาไพโรจน์เป็นคนเจ้าชู้ แฟนเยอะ "เลยเบื่อคุณพรทิพย์ไปแล้ว แต่พี่อย่าเลียนแบบนะ! ดูเหมือนคุณพรทิพย์จะเริ่มชอบพี่เข้าแล้ว ผู้ชายที่เธอชอบนี่หายากนะ ปกติมีแต่ผู้ชายทั้งฝูงที่

  • แบ่งตัวให้พี่เมียและแม่ยาย   บทที่ 27 สามีของพรทิพย์ ที่แท้คือ

    สมศักดิ์ตั้งใจทำงานกับหน้าที่ใหม่ที่บันจาร์บารูแบบเต็มร้อย ไม่มีความคิดจะเล่นหื่นหรือออกนอกลู่นอกทางเลย ถึงแม้พวกเซลส์สาว ๆ แอบชมกันไม่ขาดปากว่าหล่อ หน้าตาดี เขาเหมือนย้อนกลับไปเป็นตัวเองในแบบเดิม ชายหนุ่มเรียบร้อยที่ให้ความสำคัญกับงานมากกว่าเรื่องกิเลสตัณหา ด้วยแรงสนับสนุนเต็มที่จากผู้จัดการฝ่ายการตลาดของสำนักงานใหญ่ แค่ผ่านไปสัปดาห์เดียว สมศักดิ์ก็จัดโปรโมชันใหญ่ ๆ ทั้งออกบูธตามงานแสดงสินค้า และเป็นสปอนเซอร์ให้กิจกรรมของเอกชนกับหน่วยงานท้องถิ่น ผลลัพธ์ก็คือ…ไม่ถึงสองเดือน ยอดขายเริ่มขยับขึ้นอย่างชัดเจน! ดีลเลอร์ที่เคยเงียบเหมือนป่าช้ามาก่อน ทุกวันนี้แน่นไปด้วยลูกค้าที่แวะมาดูรุ่นใหม่ ๆ ของรถที่โชว์อยู่ สมศักดิ์ยังขอให้โรงงานที่เริ่มผลิตรถรุ่นใหม่ ๆ ที่ชีการัง ส่งรุ่นล่าสุด ฟีเจอร์แน่น ๆ มาลงที่นี่ให้ครบ "คนแถวนี้ชอบของฟังก์ชันเยอะ ๆ ดีไซน์ต้องทันสมัย ประหยัดน้ำมันด้วย ส่วนราคา ถ้าถูกกว่าคู่แข่งหน่อยนี่รักเลย" สมศักดิ์เสนอไอเดีย ซึ่งก็ได้รับไฟเขียวทันทีจากสำนักงานใหญ่ สมศักดิ์ยังส่งข้อเสนอให้สร้างดีลเลอร์เพิ่มอีก 5 แห่งรวด เพื่อให้ลูกค้าไม่ต้องกังวลเรื่องศูนย์บริก

  • แบ่งตัวให้พี่เมียและแม่ยาย   บทที่ 26 ย้ายไปกาลิมันตัน

    สมศักดิ์นั่งอ่านจดหมายเลื่อนตำแหน่งของตัวเอง ปกติน่าจะต้องดีใจสิ เพราะตอนนี้ตำแหน่งเขาเทียบเท่าเดชาแล้ว คือเป็นผู้จัดการสาขา นอกจากตำแหน่งจะสูงขึ้น เงินเดือนก็มากขึ้น แถมมีค่าตอบแทนกับสวัสดิการเพิ่มอีก ถึงจะยังห่างไกลกับเงินเดือนพวกนักการเมืองที่เต้นดุ๊กดิ๊กในสภาก็เถอะ แต่เขากลับโดนย้ายไปบันจาร์บารู…! สมศักดิ์ถูกสั่งให้ไปกู้ดีลเลอร์ที่นั่น ที่ว่ากันว่ายอดขายร่วงหนักมาก ต้องใช้คนมีประสบการณ์และใจแกร่งสุด ๆ ไปฟื้น เพื่อให้ยอดขายรถในพื้นที่นั้นกลับมาดีขึ้น ไม่งั้นสาขาบันจาร์บารูมีสิทธิ์ถูกปิดถาวร เพราะแค่ค่าเช่าที่ทำการก็ต้องให้สำนักงานใหญ่ช่วยควักมาจ่ายเพิ่มแล้ว สมศักดิ์เลยโทรหาเมียแบบเลี่ยงไม่ได้ แต่น่าแปลกที่อนงค์กลับเป็นคนบอกให้เขารับตำแหน่งนี้ไปเถอะ และบอกว่าไม่เป็นไรหรอกถ้าต้อง "แยกกันอยู่" เพราะเขาต้องไปประจำที่บันจาร์บารู "แปลกแฮะ อนงค์กลับยินดีให้เราย้ายไปบันจาร์บารู หรือว่ามันเป็นแผนให้เธอมีช่องว่างแอบไปคบกับลุงแก่คนนั้นได้สะดวกขึ้น?" สมศักดิ์บ่นในใจ รู้สึกขัด ๆ ยังไงไม่รู้ "ช่างแม่ง เธอเล่นของเธอ ฉันก็เล่นของฉันเหมือนกันนั่นแหละ" เขาพึมพำเบา ๆ แล้วไม่พูดมาก

  • แบ่งตัวให้พี่เมียและแม่ยาย   บทที่ 25 พี่ลไม เหมือนกลายเป็นอนงค์คนที่สอง

    ไม่นานทั้งคู่ก็จมดิ่งไปกับการจูบดูดดื่ม กอดรัดกันบนโซฟาที่กลิ่นยังเหมือนใหม่เอี่ยมจากร้านอยู่เลย สมศักดิ์ที่แอบคันอยากลองกับพี่สาวเมียมานานก็ไม่รอช้า ดึงเสื้อยืดของลไมขึ้นทันที เจ้าแม่คนสวยก็ครางฮือ ๆ เหมือนหนอนดิ้นตอนโดนแดดจัด ตอนที่เต้านมคู่งามโดนสมศักดิ์สลับกันดูดเลียไม่หยุด แล้วสมศักดิ์ก็ไม่ลังเล พลิกตัวลงไปดึงกางเกงรัดรูปของลไมรูดออก จนลไมยิ่งร้องเสียงหวาน ตอนที่สมศักดิ์ก้มลงซุกไซ้ตรงโหนกนูนมีขนฟู ๆ ของเธอที่ดันนูนขึ้นมาราวกับโหนกอูฐ ลไมเองก็เป็นคู่ที่รู้ใจ ไม่ยอมให้นอนรับสบายอยู่ฝ่ายเดียว ตอนนี้เธอขึ้นมานอนทับบนตัวสมศักดิ์ หันกันคนละทาง…ท่าที่ใคร ๆ ที่หื่น ๆ ก็ชอบ…ท่า 69 นั่นแหละ ลไมที่แอบทึ่งกับขนาดของน้องเขยมานานก็ก้มลงอมดูดอย่างเต็มที่ ในขณะเดียวกันก็หลับตาซึมซับความเสียวจากของตัวเองที่ยิ่งโดนสมศักดิ์เลียยิ่งเปียกแฉะ "อ๊าาา…สมศักดิ์ ไม่ไหวแล้ว ตอนนี้แหละ!" ลไมครางพลางยกสะโพกตัวเองขึ้น แล้วเธอก็ค่อย ๆ คร่อมตัวสมศักดิ์ไว้ ปล่อยให้ร่องลึกที่เปียกชุ่มไปหมดของตัวเองค่อย ๆ กลืนกินจรวดเกาหลีเหนือแท่งแข็งของเขาช้า ๆ "อึ๊ก…บ้าเอ๊ย เหมือนเสียซิงอีกรอบเลย" ลไมพึมพำ ส

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status